Skip to main content
mobile

Nainuwa

  • Search
  • Collections
Englishen
  • Italianoit
LoginRegister
  • Volume Overview
  • Page
  • Text
  • Metadata
Preview
edr_000081/0000

MB_026_C_011

  • Preview
  • PDF
  • Show Metadata
  • Show Permalink
Total Pages
453
Collection
Erasmo da Rotterdam
edr_000081/0144
  • Volume Overview
  • Page
  • Text
  • Metadata
Page 145 [145]
  • Preview
  • Show Permalink
  • JPG
  • TIFF
  • Prev
  • Next
edr_000081/0144

OCR

1517 HYPERASPISTAE bus fic 4 Deo gubernari , ut humana ratio cogatur , aut nullum Deum credere, aut credere injuftum, aut ignarum rerum humanarum, & in teftimonium adfert jocofum amantis carmen, Sollicitor nellos (ope putare Deos, Adferuntur vulgo jaétata proverbia, Quo quilque deterior, hoe fortunatior. Profertur Epicurus & Plinins, qui crediderint omnia fortuito geri, nulla Deorum providentia. Profertur Arifforeles, qui dixerit fummum illud ens efe- felix fui unius contemplatione , miferrimum futurum fi viderct tot injurias ac miferias. Profertur Job cum Prophetis, qui tentantur ut dubitent de juftitia Dei. Sed hæc omnia quo fpeétant ? Ut oftendat nufquam apparere Dei juftitiam , fed tantum efe credendam. Quomodo Deum effe credimus? Nonne per fidem? Et tamen ex rebus conditis Ethnici quoque deprehenderant efe Deum, eumque dixerunt optimum maximumque. Optimus efe non poteft qui fit injuftus. Fides non repellit omnem nature cognitionem , fed eam perficit. Quod fi illi deprehenderunt Dei juftitiam, narrantes apud inferos extorqueri fcelerum confeffionem, &effe præmia piorum, tormenta impiorum , cur Lytherzs nou patitar homines, qui fpiritum habent coeleftem, de juftitia Dei verba facere? Quid fenferit Demofthenes nefcio, quid Cicero fenferit, apparet ex ejus Epiftole fragmento, quam {cripfit ad Odfavixm, jam, ut apparet, deftinans mori, minitans fefe iturum ad {anGtiflimas animas Brztoram, Deciorum,& Catonum, ac yenuntiaturum que pateretur Refpublica. Sciebat igitur à morte fupereffe bonorum animas, fefegue ad illorum quietem migraturum confiderabat. Nec Socrates moriturus potione cicute queftus eft de injuftitia Deorum, fed fibi gratulatur, quod evocante Deo commigraturus effet ad Ariftidem , Phocionem , aliofque laudatiffimos viros , qui foluti corpore vitam beatam agerent. Nec Cato Vticenfis perfpiciens viétoriam cedere Falio, damnavit Deos injuftitiæ, ſed dixit in rebus Deorum effe fummam caliginem. Idem nos dicimus, quoties non affequimur, cur Deus aliqua faciat, quæ nobis videntur injuſta. Quod fi tota hæc difputatio folvitur eo quod perfuafum habemus impios hic corporalibus quidem commodis florere, fed anima perdi, & effe vitam poft hanc vitam, in qua nihil boni manebit irremuneratum, nihil {celeris impunitum , utrumque cognitum fuit Erhnicis. Stoici clamabant cum qui vacaret habitu virtutis miferum, etiamfi regno, opibus, imaginibus, forma, xtate, valetudine , viribus, ingenio, facundia floreret, quantum homo poffet. Contra fapientem omnibus corporis fortunzeque malis obrutum nihilo minus efle felicem. Hoc cum conftet effe verum, tamen Lutherus negat ulla humana ratione potuifle comprehendi. Quid igitur? Num æquo Erhnicos Chriftianis? Nequaquam. Sed quod tum pauci {ciebant, vel porius opinabantur, hoc per fidem etiam pueris, idiots, & mulierculis perfuafiftimum eft, adeo ut mortem oppetant citius. quam ab hac perfuafione divellantur. Non eft hujus itftituti caufami Arsfforelis agere, fed tamen Ariſtoteles non ideo negar Deos abftinere à mundi gubernatione, ne confpicientes tot injurias ac miſerias fiant ipfi miferi, fed femel tradita mundi gubernatione, non opus effe ut illi follicitentur: & tamen quoniam ratiocinatur nihil poſſe felix efe quod nibil agat , colligit illos effe felices contemplatione fui, quod idem nos de previdens & gubernans univerfa. —— Jam perinde quafi perfuaferit nobis Dei que nec ab Ethnicis per dotes nature , nec è pils per donum watiz ullo modo poffe comprehendi , profert nobis cholafticorum diftingtionem , quam practer fuum mo: rem probat, proponens: ob oculos nobis tria ue natures, gratiæ & gloria. Juxta primum mai ft or lubile eft quomodo bonus affligitur, & malus amba bet. Hoc oftendi non efe infolubile, cum Stoici ne: gent in his rebus fitam elle felicitatem, & Poets quo Dea TR Bis Eib 1518 A|que docuerint, poft hanc vitam piis & impiis repofita lua præmia. Quomodo vero Deus ferver immerentes, & damnet immerentes, quod certe verum eft in infantibusnon baptizatis, fatis arbitror naturali ratione comprehendi non poffe, quando, fi Luthero credimus, ne tot quidem Eccleliæ proceres haétenus hoc potuerint afcgui, quod Deus hominem adulrum damnaret immerentem. Infantes enim ab hac quæftione feparo, quos, ut arbitror, præftat Dei judicio, relinquere. Quod fi id facillime perfpicitur per lumen gratia , auc omnes retro Doétores caruerunt hoc lumine, aut aliud fenferunt quam fcripferunt. Id fi conceditur , fefellerunt populum ipfis concreditum. Ego ne per gloriæ quiB|dem lumen arbitror id fore perfpicuum, quod Deus immerentem conjiciat in ignem æternum. Rurfus videat quomodo fibi conftet, -qui ante dixit liberum arbitrium quantum quantum eft. nihil effe nifi meras tenebras, hic tribuit illi lumen, quo perfpiciar aliquid, fine Chrifto cognito & amato. Si dixerit, humana tantum, de divinis nihil, docuimus & de divinis & de virtute plurima naturæ luce perfpećta fuiffe. Quomodo autem lumine gloria. perfpiciemus Deum punire immerentes , quod per lumen gratia cerni non pote cum lux Scripturæ doceat neminem perire nifi fponte fuague culpa, & impiis in exitium tendentibus exprobratur, quod vocantem audire noluerint, quod faluCjtem repulerint. Quantumeunque fit gloriæ lumen, non pugnat cum lumine Scripturarum. Supereft Epilogus Zørkerane difputationis, cujus articulus primus eft : Sè enim credimus, inquit, verum eſſe quod Dem prefcit © praordinat omnia, neque falli neque impediri poffe ipfius prafcientiam ac pradeftinatio~ nem, liberam arbitrinm nihil eft. Ad hoc refponfum eft, liberum arbitrium non magis impediri præfcientia Dei, quam hominis vel {cientia vel prafcientia. Oftenfum eft ne voluntate quidem Dei tolli liberum arbitrium, cum ea, que pendent a mutabili hominis voluntate, velit contingenter: ut nec falli poffit præfcientia, qua previder quocunque fe flexura aut reflexura fit D [hominis voluntas: nec impediri voluntas, cum fi homo fe flexerit in alveram partem per liberam arbitrium, |hoc ipfum voliturus fuerit Deus, quod ille elegiffer. Quanguam mala Deus permittit verius quam vult, & voluntatem figni , ac voluntatem conditionalem jam diftinximus. Secundus articulus eft : Sż credimus Satanam effe principem mundi, Chrifti regno totis virili perpetuo infidiantem > & pugnantena ut captivos: homines non dimittat, nifi divina virtute Spiritus pulfus, iterum patet nullum poffe efe liberum arbitrium. Ad hunc refponfum eft , Lutherzm Satanæ poteftatem & carnis malitiam in immenfum exaggerare. Et tamen ingenue fatemur hominem peccatorem nullis naturæ viribus fe E poffe è Satang tyrannide eximere, fine gratiæ præfidio, nec ideo fequi nullum effe hominis liberum arbitrium. Non enim ita liberum dicimus, ut ex fe poflit quicquid velit. Fertius eft: S peccatum originale credins nos fic perdidiffe, ut eriava sis gui [pirita aguntury negotium moleftifimum faciat adverfss bonam lattando, claram eft, nihil in homine fpiritus inani religaum effe, quod ad bonum fefe vertene poffit, fed tantum ad malum. Adi hunc refpondimus, ne nos quidem docere, quod liberum arbitrium fuis viribus fe poffivefficaciterà malo in bonum vertere, nifi per gratiam adjutum , inefle tamen & malis nativum aliquem- horrorem- turpitudiFinis, & nifum five propenfionem ad honefta, juxta ſummas animi vires, quas homo vitiatas habet, non exftin&as, cafque vires nonnihil agere dum fe prabent gratia, vel' operanti vel cooperanti, dunque gratiam non averfantàr. Quartus eft: Sè Judi fia viribus fettantes jaffiviam in snjaftitiane prornersant, & Gentes impieratem fettantes, gratis & infperate adi juftisiami per= venerant: ttidom manifeftum: oft ipfo opere & experientia, bominem fine gratianihil nifi malum pofe velle. “Ad hune refponfumi eft , juftitiam hîc non fonare juftitiam, que refpondet innocentia & opponitur vitio., fed jultiviam Ju 247.

Structural

Custom

Image Metadata

Image width
2021 px
Image height
3434 px
Image resolution
300 px/inch
Original File Size
2.16 MB
Permalink to jpg
edr_000081/0144.jpg
Permalink to ocr
edr_000081/0144.ocr

Nainuwa

LoginRegister

User login

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.
I forgot my password
  • Search
  • Collections
Englishen
  • Italianoit