nem. Nec patitur carnem accipi pro craffioribus tantum
affectibus, cum Panlms inter opera carnis commemoret
hzrefim, idololatriam , diffenfiones , contentiones,
qua nimirum infunt fummis illis animi viribus rationi
& voluntati. Sic igiturargumentatur: Sé natura homi¬
nis adeo mala eft, ut in bis, gui (pirita renati funt non
modo non conetnr ad bonum, fed ctiam puguet & adver¬
fetur bono, quomodo in illis, qui nondum renati in vetere
homine fub Satana ferviunt, ad bonum conaretur? Quid
hic evicit Achilles? Etiam in ratione & voluntate effe
affectus impios & perverfa judicia. Annon hoc inge¬
nue fafla eft Diatriba? Quanguam hi quoque affectus
originem habent ex illis craffioribus ,, quibus magis
amamus ca que Videntur, quam que non videatur.
Neque enim fentio carnenì tantum efie luxum ac libi¬
dinem, quanquam ita quodam in loco divus interpre¬
tatur Aéeronymus. Avaritia crafla res eft, hinc plerun¬
que nafcitur invidia. Crafla res eft libido , hinc frequen¬
ter capitales iræ. Grafa res luxus, ex hoc non raro na¬
fcitur blafphemia. Verum eft igitur, quod in impio¬
rum ratione ac voluntate regnentifta deteftanda crimi¬
na, fed in quibus hominis parcibus regnant fruétus,
caritas , gaudium , pax, patientia, &c. Nonne in
iifdem partibus? Regnant, inquiet, fed ex dono Spi¬
ritus, verùm illa regnant ex malitia naturx. Proinde
cum natura fit omnium communis, in omnibus ex æ¬
quo regnabunt, fornicatio, immunditia, impudicitia ,
luxuria, idolorum fervitus, veneñcia, inimicitiæ ,con¬
tentiones, zmulationes, iræ, rixæ, diflenfiones, {e¬
&x, invidiæ , homicidia , ebrietates, comeffationes,
& his fimilia. Hos affectus nec fentiunt omnes quiin
Chrifto renati funt, fenfuri fi haec ineffent a natura,
que communis eſt omnium, ſed horum maxima pars
accedit ex prava educatione , ex libero arbitrio fe¬
metin pejus defle&tente potius quam è natura. Quod
fi naturam per fe {peétes, ut ineft illi procliviras
ad turpitudinem , ita infùnt illi maxima femina ad
virtutem. Quod fi caro pugnat etiam in pus, opor¬
tet hos affe@us omnes in fingulis illorum ineffe: ut
demus eos in pugna fuperiores evadere , quid dice
mus de perfectis? Ut fateamur nullum mortalem
in hac vita eo pervenifle , ut nullo ticillecur affe¬
tu peccandi, certe multos efle puto , qui homici¬
dii, aut veneficii non fentiant affectum. Cur igitur
hæc commemorat Paulus? Quoniam f{cribebat iis, in¬
ter quos plurimi erant imbecilles , nondum purgati à
priftine vita confuetudine , quales erant & Cerinthi.
Hos admonet, ut in Chriftianifmo proficiant :& quem¬
admodum 4 Paganorum profeffione receflerant, itare¬
cedant & A moribus, quorum fummam commemorat,
non quod multi talia committerent, fed quod imbecil¬
Jes in Chrifto follicitabat ad nuper relicta vitia prioris
vitae confuetudo. Proinde qua hîc recenfet Paulus, non
tam pertinent ad naturam hominis, quam ad animum
vitiis depravatum. In his caro concupifcit heec tam atro¬
cia que refert Apoftolus. Quod fi liberum arbitrium
tantopere damnatur, quod in co fit proclivitas ad hu¬
jofmodi vitia, laudetur quod in codem funt femina ad
honefta, & ralium vitiorum nativus horror, quem non
prius excutiunt affluetudine peccandi quam hominem
excufferint. Pelagiani negant ullum effe peccatum ori¬
ginis, que fententia merito damnata elt » fed gui in
immenfum exaggerant peccatum originis , ad Ma¬
nichenm proxime accedunt longe perniciofius erran¬
tem, & facinorofis occafionem præbent excufandi
fia commilfa; & in naturam malam rejiciendi. Et
in Ethnicis pugna quædam eft inter ravionem & af
feétus , quos Palas carnem appellat. Quod f bæ¬
reles , invidiæ & fimilia ſunt in ipfa ratione ac vo¬
luntate, quemadmodum Lutherus docet, ſumma pars
animi fecum pugnat, dum voluntas velut in SI ao
polita, nunc huc, nuncilluc propender. LT
in iifdem partibus fpirssas & caro. Neque enim hic
ſpirite ſignificar Spiritum
admodum autem ii, qui Spirituvacuifunt, perliberum
arbitrium fæpe vincunt concupifcentiam ad flagitia fol¬
licitantem : Veluti multi funt vacui gratia, qui fcorta¬
tioni ferviunt, vincunt tamen iram ad homicidium fol¬
licitantem, non metu Dei, aut pœnæ, fed tantum
naturali horrore nefarii criminis: ita qui Spiritu ducun¬
tun; multo facilius fuperant tales affectus, libero arbi¬
trio fimul Spiritui quodammodo coliaborante. Unde
hic locus magisad{truit liberum arbitrium quam deftruir.
Caterum quod Lutherus in tantum exaggerat carnis
vim etiam im piis, ut accedit ad errorem Manichao¬
rum, ita difcrepat 4 Pali dito, quod mox fequitur,
Qui antem funt Chrifti, carnem [uam cracifixerunt cum
vitiis Ó concapifcentiis. Utrique Chrifti funt, qui Spiri¬
tum habent Chrifti. Quomodo igitur pugnat caro
crucifixa mortuaque cum vitiis & concupifcentiis? Non
hac dico quod nefciam in fanétis perpetuam effe carnis
mortificationem, quamdiu verfantur in domicilio ter-'
reni corporis, fed ut rejiciam Zusberawas exaggeratio¬
nes, quibus ut nimium tribuit peccato originis , ita
plus fatis tribuit carni & Satang, ne quid omnino tri¬
buat libero arbitrio. Haec ad locum qui eft in Epifto¬
la ad Galatas.
Ad Romanos autem Cap. vir. longa eft ac difficilis
difputatio: Qua de re primum illud prafabor, Pa4¬
lam illic loqui non de fe, fed fub fua perfona de quo¬
vis homine, qui viétus a concupifcentiis , jam ferviat
peccato. Neque enim Apoftolus cum hæc loquere¬
tur, per Legem mortuus erat, nec illi mandatum in¬
ventum eft ad mortem, qui Legis fuit obfervantiffi¬
mus, neque carnalis erat, neque venundatus fub pec¬
cato, neque malum quod nolebat faciebat , neque
crat infelix, ut optaret liberari à corpore mortis, per
quod cogebatur facere quod nollet: fed docendi gra¬
tia peccatoris in ſe perfonam recepit, ut oftenderet a
peccatis neminem pofle fieri liberum, nifi per gratiam
Euangelicam. Nec tamen me fugit, quantopere Di¬
vus Augultinusad Bonifacium Libro primo moliatur, ut
totus hic locus accommodetur Paslo, fed adeo multa
dure detorquet, ut mihi dum fedulo perfuadere cona¬
tur, magis diffuaferit. Deinde prafabor & illud, Vete¬
res fere hunc locum interpretari, non de peccato ori¬
ginis, fed de confuetudine peccandi, qua depravatur ho¬
minis & ratio & voluntas. Aut fi quem locum tribuunt
peccato natura, maximam certe portionem adferibunt
afluetudini vitiorum. His propofitis videamus quam
hæc pugnent adverfus liberum arbitrium, Etam pecs
cator, & Spiritu Dei vacuus, & venundatus fub pec¬
cato, quam perfonam in fe recepit Pasius, ut minus
offenderet Judæos, facit non quod vult bonum, fed
quod odit malum. Quomodo vult bonum? Quia con¬
deleétatur & affentitur Legi, per naturale judicium
videns eam effe juftam & bonam. Lex enim dicit ; Nox
furaberis , non dices falfum teffimoninm aduerfus proxi¬
mum non mæchaberis. Peccator videt effe juftum quod
præcipit Lex, fentiens hoc iniquum, facere in alium,
quod fibi nollet fieri , & nativo quodam nifu rapitur
ad id quod eft bonum, fedaffectu viétus facit quod jux¬
nta naturalem rationem non vult , fed odit magis &
horret. Quod autem peccat reclamante confcientia,
argumentum eft Legem efe bonam. Quod fi quando
peceator, qui nondum exfuit hominem, aliquid reéte
fecerit, fentit aliguam mentis delectationem, & hocar¬
guit Legem efle bonam. Quod autem 'hîc addit, f¬
candum interiorem hominem , non poteſt accipi de Spi¬
ritu, cum Pax/as fuftineat ejus perfonam , qui nondum
accepit Spiritum, verùm interiorem hominem appel¬
lat rationem naturalem, cui jun&a eft voluntas, fed
utroque volubilis. Nam quod hic interiorem homi¬
nem vocat, mox appellat mentem: Fideo aliam legem
in membris, repugnantem legi mentis mee. Ac mox,
Tdem ego mente fervio legi Det, carne antem legi pecca¬
ri. Hæc de Judæo carnali &cvacuo Dei Spiritu. Proin¬
de cum ait: fams non ego operor illud , fed quod habitat
l OEA A in