~Depanentes igihur-amnem malitiam & ominem dolum, & A
tera. Si Zwrherss mifotropos .gauder quam mini¬
mum.ò fimplicibus verbis difcedere, approbare debet
huac denum. Omnis caro, id eft, omnis'homo, non¬
dum renatus ccelitus, ef fenum, id eft, res terrena,
vilis momentaneaque: exaruit eramen, affatu divi¬
ni Spirits , vel immiflo morbo., vel fenio, vel. alia
calamitates “aut, fi Lutherus patitur, vindicta neque
-enim hic urgebo ahencam wegalam, qua nos docuit,
fpirites yocabulum ,quoties confertur ad Deum, fonare
-benignitatem, nifi forre:Dei benignitas exficcat homi¬
-nem: Arcfaéto gramine, fos id ef, gloria, fi qua ef,
-levis & momentanea decidit, Verm fi gramen hoc
inferatur Chriffo, fit arbor frugifera , nanquam mar: |B
cefcens., co quod verbam Domini maner in æternum,
Indicat hoc Beinesicum ait, Renati nomex femine mor¬
tal, fedex ammontali per verbum Dei vivi.& perma¬
nentis materne. Er hujus arboris fractus attigeratan¬
te, putitacem, obedientiam,, icaritatem, fravernum a¬
morem, cordis fimplicitatem. Quis igitur ferat eos,
«qui carzis vocabulum tribuunt ‘homini quamlibet per
„gratiam purificato , & carnem interpretantur impium
afféétum. Taceo de Virgine matre, quam credimus
ab omni carnis afe&u fuiffe immunem, de Prophetis,
de fobanne Baptifta , arbitror & hodie vivere quam
plurimos, qui carent impio affeétu. Aliud enim eft o¬
didé Deum, aliud minus quam oportet amare Deum :|\C
illud impietatis eft, hoc infirmitatis humane. Jam ut
demus hic aliquem locum peccato onginis, & ex hoc
relict ad malum pronitati , aut mature incommodis,
certe Peirus mali graminis fru&tus commemorat, ju¬
bens abjicere omnem malitiam, dolum, fimulationes ,
invidiam ac detraCtionem. His vitiis ut maxima pars
hominum ante gratiam fuir inquinata, ita non arbitror
omnes aque fuifle corruptos. Alioqui fi omnis homo
haber impium affeétum , habebat & is qui haec vocifera¬
tur impium affeétum. Dicet fe fentire hominem Spiri¬
tu vacuum. Imo docet nos in hoc libro, cui refpondeo,
-innon renatis impune regnare Satanam, in renatis effe D
“regnum Satanze ſub regno Spiritus, eo quod caro etiam
in fanctis. concupifcic adverius fpiritum. Si caro fonat
impium affeétum, & impietas cit contumelia in Deum,
nonne fequitur & in renatis efle impium affe&um ?
-Quod ff pronitas ad peccandum eft impietas, pictas €¬
Tit propenfio ad bene agendum: Ponemus igitur & in
adultis non baptizatis pietatem, eo quod habent nati¬
vam propenfionem indolis ad virtutem. Nam quod |
Gentes colebant fovem, quem optimum maximumque |
vocabant ,ex infitis 4 natura Religionis feminariis pro- |
ficifeebatur, licet errarent in:dele@u perfonæ,riruque |
colendi. Proindecaro, quotics abfque tropo fumitur, fi¬
Gnificat cam! corporis partem, que molliot conveftit of E
fa nervofque, per fynecdochen accipitur pro toto cor¬
pore, ita dicuntur zn carne vivere , qui fuperfunt cor¬
pore. Rurfum per fynecdochen fumitur pro toto ho¬
mine, & videbit omnis caro ſalutare Dei. Et, verbum
caro faitum eft: Item hoc loco , omnis caro fænum. Ea¬
dem autem figura Hebræi carnem appellant hominem,
qua Latini pro hominibus dicunt mortales; & Scriptura
TAB AS MAT 1460
Carnalis eft iloramfapientia, nonimitum gloria fi¬
milis et fori graminis’, fi conferatur cum Verbo Dei,
Quare carhalis A Quia animalis, infincera yin plerifque
corrupta malis affectibus. Et tamen in his corruptis eft
fumma quædam animi pars, quæ ipfos redarguit; cam
appello year id eft, prificipalem, Pariin an¬
tem dividit 'hominem`in tres partesy corpus, animam
Gc fpiritam fpiritum appellans quod Philofophi dicunt
70 iyeporecy. Conftat autem in Scripturis carnis voca¬
bulum variis ufürpari modis, ut modo demonitrayi¬
mus. Hæc obiter attigit Diatribe , uttëxeluderet to¬
tum horftinem ‘nihil ‘aliud-effe quam carnem, etiam poſt
acceptam gratiam. Quid porto facit adverfum me fo¬
annes ? Dicit homines ex Deo natos fieri filios Dei,
dicit quod natum eft ex carneicarnem cffe, quod ex
fpiritu natum eft, fpiritum efc: & Parle diftinguit
hominem carnalem à fpiritaali, & in Chriſto rénatos
appellat novam ¢reaturam. : ‘Cur hee refer Diatribe?
Nimiram ut refellat improbum dogma, hominem etiam
impii affectus. Nec ftatim fateor principalem hominis
ditatibus corrupti dilexerunt ea qua carnis funt. Sed
Johannes dividit hominem in -duas partes, in carnem
& fpiritum ,imo vertit totum ‘hominem à carne in fpi¬
ritum. Alioqui quid eft renafci , aut ficri novam crea¬
turam ? Et Letheris committit duo regna y Chrifi &
Belial. Verùm hæc omnia cum tropo dicta fint, non
magnopere urgéñt in feria quæftione , cum allegoria
plerunque fit incerta, nec undiquaque congruat. Ve¬
rum ubi eft ille fpiritus in homine qui non fapit car¬
hem, cum Larherus doceat totum hominem etiain poft
datam gratiam juftificantem , nihil adhuc aliud efe
quam carnem, nec aliud poffe quam peccare, adéo ut
cum Deus non aliter operetur in illo, quam faber in
officitta materiave , tamen non poflit ullum opus bo¬
num facere. ‘Sed quod ex {piritw natum: non eft, caro
eft. Pateor, Ergo nihil aliud-qaam caro, ergo tots
impius ? Non aflentior.. Si concedit carnem {onare
quiddam imperfectum & ad malum proclive, fatebo
totum hominetn effe carnem, non quod omnis homi
nis affectus int vitiofi, fed quod nulla pars fit hominis
que non egcat auxilio gratia, videlicet’, fatio, vo¬
luntas, memòria , appetitus fenfitivus. Non tamen
illico quicquid ratio percipit, error eft, nec quicquid
voluntas €ligit, impictas eft, nec quicquid horret ap¬
pétitve vis fenfibilis, crimen eft. +
Hic exfpatiatur rurfus in locum communem , debac¬
chans in me fimul & omnes quos hic locus non con¬
vincit , ut fateantur nullum cfe liberum arbitrium :
ac nobis impingit diffimulationem vafram, qui finga¬
mus nos velle doceti ‘per Scripturas , cum nihil veli¬
mus minus: Obfecro qua de ré poftulavit edoceri Dia¬
tribe? Num an homo nondum renatus fit caro, & re¬
natus an fit fpiritus? Imo hæc & his fimilia loca pro¬
duxit adverfus Latheri dogma , quo docet hominem
quamvis renatum nihil aliud quam peccare. Verba
Diatribes fie habent: Sé rorss homo etiam renatus per fi¬
dem nihil aliad ofk qaam caro, & caro fonat nt ipfe vnlt,
ufus generis pro {pecie addit epitafim orationi. Inter¬
dum fonat imbecillitatem aut affeétum humanum , qui
nonnunquam mere naturalis eft, nonnunquam ad viti¬
um inclinat , fed nec omne vitium impietas eft} nec
omnis ad impietatem proclivitas; dici poteft impietas. | p
Habes , inguit, Scripturam quam ekigis.: Quam? E¬
Saras magna voce clamat populum Spiritu Domini vacuum,
carnem efe, Audio. Sed impium affe&tum'omnibus ad¬
elle non audios nec audio Spiritu vacuum. Jam enim
preceflerat, peccata illius effe condonata, Imo Pro¬
pheta nihil excipit, fed carnis vocabulo fignat homi¬
nem , & hanc fententiam in univerfos homines pro¬
nuntiat, cos nihil effe collatos ad Deum, ut mox do¬
cebimus. At ipfe nego quod profiteor. Quid profiteor?
Philofophorum gloriam efle lorem feeni, Quid ni?
ubi nova creatura? Super his doceri velim. Qux tan.
dem eft in his verbis diffimulatio? An mihi perfuafam
exiftimat fententiam tam abfurdam ; in qua ſibi non
conftat ipfe, nonnunquam dicens populum fine {piritu
carnem cfle , id cft, impii affeĉtus, interdum affeve:
rans hominem quantumvis jufti&catum nihil aliud quam
carnem effe , nec aliud poſſe velle quam peccare. Si
Caro peccat, & ſpiritus carni cohwrens, quid eft illud
in homine renato quod dicitur fpiritus ? Si non eft
pars hominis , quomodo dicitur homo renatus ? Hoe
crat quod Diatriba cupiebat doceri teftimon® Seri¬
ptürarum. Proinde quis hic erat locus his qu ‘decla¬
mat adverfus Judxos , nesantes probari SEA TiS
quee Chriftus & Apoſtoli, & tota Ecclefia dc Vunt,
adyerfus heereticos, qui nihil doceri poflunt, acs erfus
Pa¬