OCR Output

146i

1462

188.

adverfus eos, qui reliéto quod eft in manibus differunt
de Bello Trojano, nifi quod hujufmodi convitiis fagi¬
natur. Urget, quod negavi rd #yeperxò cfe carnem.
Etiamnum nego, hoc quidem fenfu quo Lutherzscar¬
nem appellat. Atqui hoé guod anxie probat, ego
propemodum concefleram. Quod urgebam non pro¬
bat, fed tantum affeverat. Verùm paffis velis invehi¬
tur in Philofophos, qui nee Deum noverint, mentiente
Paulo, qui {cribit contrarium , nec ullum habuerint
ad honefta nixum, cum tam multa fan&iffima prace¬
pta tradiderint, folam turpitudinem efe malum, fo¬

injuria penre, honeftum propter fe expetendum :
quique de natura Dei, de præmiis ac pænis piorum SE
impiorum tam multa prodiderunt Chriftianorum do¬
gmatibas confentanea. Hie rorfum nihil credo, &
accerfitur Luctanus de@. Quis hwe non rideat? Era¬
fans cam Orthodoxis, cum Ecclefia, cum facris Ec¬
clefiee Doétoribus, fi non magnifice , certe fimpliciter
fentiens, nihil credit & dbeG- elt , & Latherus intelligit
ac reveretur Scripturas, quas fic rorquet ad improbata
dogmata. Exigit à me ĝuis præftiterit quicquam ho¬
rum quæ propolui. Aut fi praftiterunt, gloria caufa
preeftiterunt. Certe in Socratem nulla unguami glorie
cecidit fufpicio, nec in Epittetum, nec in Ariftidem,
nec in Catonem Oticenfem. Ex fieri poteft, ut alii fue¬
rint Socrate cæterifque, quos recenfui , meliores. Verùm
ne fimus prolixiores , fingamus neminem preftitifie,
quod ego non fumferam , hoc iplum tamen videre ,
quid fit expetendum, deque co tam accurate non fine
affectu fcribere, id quod fecit Seneca, declarat in illis
aliquam fuifle tum cognitionem, tum propenfionem
ad honefta. Quod fi caro eft proclivitas ad turpitudi¬
nem, certe huec animi pars, qua ifta perfpiciebant, &
expetenda judicabant, & aliqua ex parte expetebaut,
caro dici non poterat. Quangaam non patiarullas I hi¬
lofophorum dotes conferri cum dotibus fpiritus Chri¬
ftiani. Et tamen hoc ipfum boni, quod erat in Philofo¬

quantumvis bono peccare, & hominem per Spiritum
renatum implere omnia precepta Dei, atque adeo ni¬
hil non pofle. Nam hoc pofterius tradit in hoc libro,
ridens Diatriben, qua fola nefcierit , quod omnibus
eflet notiffimum.

Nec erat opus nobis explicare tropum ; quo caro
dicitur carnalis, & Spiritus {piritualis. Carnalem im¬
| | perfe&um & infirmum dici nonnunguam conftat, ut
| |jam docuimus Apoftolorum teftimonio & Corinthio¬
rum exemplo. Latherm tamen alfeverat, impium di¬
ci, quifquis fine fpiritu Dei fuerit. Nam idco dicit
Scriptura donari fpiritum , ut impium juftificet. Er¬
go cum Apoftoli die Pentecoftes acciperent Spiritum
Sanétum, ex impiis fiebant jufti? Sed ante infuflave¬
rat illis Spiritum , & priufquam id quoque faceret,
dicebat illos mundos propter fermonem quem audie¬

jrant. Sunt igitur jufticia gradus, & variis modis agit

jin homine Spiritus. Sed Letherws nufquam recedit ab
extremis. Quod fi Spiritus excludic carnem , velut
ignis aquam , redditque hominem fpiritualeme, quo¬
modo ſpiritus fit juftificatus homo , cum nihil adhuc
aliud fit quam caro , adeo ut non poffit non odiffe

Deum , ac proximum , nec breviter aliud quam pec¬

care? Si totus homo nondum juftificatus caro eft, hoc

elt, impius, igitur totus homo renatus fpiritus erit, &
C nihil habebit impietatis, id quod negant Lartheri do¬
gmata. . Sed caro regnum Dei videre non potet. Si

{carnem accipis pro impio, fateor:fi pro craflo & im¬

| perfecto, nego. Apoftoli carnales erant; & tamen in

Judaifmo probi. Si Chriftæ multo poft fuilet natus,
fuifent-ne illi alieui à regno Dei? Non arbitror, &
tales erant plerique udes, quos ramen Dei benignitas
recepit ad vitam æternam. Idem fentiendum opinor
de diftipulis, quos Paulas reperit Ephefi baptizatos ba¬
ptifmo foannis , juflofque credere in Fefum, cum o¬
maino nefcirent effer-ne Spiritus Sanctus. Hos fi ne¬
mo docuiffet-ulterius, fimplicem illorum fidem- arbi¬

tror Deum boni confulturum fuiffe. Verùm Chriftus

revelavit: X fortaffe nonullis haud deerat gratia pecu¬
liaris ad juftitiam. Romani, inquit, ae ra
bant, fi quid recte gerebant. In M. Antonino Philoſo¬
pho nulla erat gloria fufpicio, ne in Ariftide quidem,
ut modo diétum eft, aut Phecione, aut Epaminonda ,
aut Catone Uticenfi, aut Brato. Sed efto, non caruerunt
omnino cupidine laudis. Ea res non officit virtuti.
Nonne Theologi probant ejufdem aétionis honefta,
duos fines, alterum principalem s alterum fecundarium,
veluti dum concionator falario conductus, fulcipit affi¬
duos labores in docendo populo. Si quis hos fines in¬
vertit, is peccat. Jam poteſt quis laudem cum bude
petere.\ Quod genus fit, fi paftor integritate vitæ fa¬
ctis ac dictis comparare fibi ftudeat bonam opinionem,
gratiam & auctoritatem apud homines , non ob he
nifi ut majore fructu fungatur fuo munere. Sic ar i¬
tror multos Ethnicos multa præclara geline tum pii
vatim tum publice , primum quia eee: hoc se
honeltum, cadem faéturi , tiamh nullæ í anis ime
ve contigiffent, & huc tamen {pe&alle , ae pr
{uis relinquerent domeftica virtutum exempla, S 2.109
ad zmulationem recte factorum cos alano
qui docuerunt, archetypum omnis honefti pro gi a a
mente Dei, quem quocunque nomine, cargo >
enum, & omnium bonorum parentem intelligebant,
dum fatentur boneftum propter fe expetendum, UE
que Deo benefactorum gloriam tribuebant, on i
vitidicabant. .Vertim facile patiemur , Da lebac¬
chari in Philofophos, nifi cadem pieno ejiis w
per Spiritum renati funt. Td pi cll o oe
etiam cum quod eft optimum facit? o pe 3
tum Gir quicquid in illo agit Spiritus ju aus :
peccatum capitale ni fuccurreret Dei E apa
Velim igitur & illud nobis expediat Lutherus, qui

hereant inter ſeſe 5

quam homines vel occupati pravis affectibus, vel ru¬
des quidem, fed nondum illuftrati dono fidei, non ca¬
piebant., Euangelicam enim. doétrinam appellar re¬
gnum Dei. Atgue ut tales homines craflos , qualis
fortaflis erat Wrcvdemus, carnales dici patiar; ita fub
regno Satavæ cfle negarim. .Eft-ne igitur, inguit, me¬
dium aliquid inter regnum Satane G regnum Der? Quid
ni ? Quandoquidem Satanas regnat in egregie malis,
Spiritus regnat in perteétis: In medio funr, nutantes,
incipientes, ac ad defectionem fpectantes. Alioqui fi
regnat Satanas ubicunque peccatum eft, Joannes Euan¬
gelifta de piis. loquens, negat quenguam immunem
E | eſſe à peccato. Erà doctis annotatum eft; quod Pana
lus non dixerit, ne fit peceatum in veftro mortali corpo¬
re, fed ne regnet peccatam.

gis hujufmodi perdit & ſuum & aliorum otium, an
ego ftultior, qui tales neenias digner refponfione. Au¬
di plufquam fophitticum nugamentum: Donat Diatri¬
ba non omnem affectum hominis efè carnem, id efè yim¬
ma , fed exigit. ut fateamur huic: diverfam partem ,
quam rationem appellant Philofophi ; ipfe [piritume vocat ,
effe funam & honeftam. Veram bine 6. quanta, inquit,
malorum tragedia nafertur , ut vilem factamus Chriſti
[anguinem , quo tantum infima pars hominis fit redemta ,
F [umma pars per fe valeat , nec opus habeat Redemtores at
Chriftum , inquit,deinceps predicemus Redemtorem , non
totins hominis, fed partis vilifime feslicet carnis, homis
nem, vero tpfummet fur redemtorem in potiore [ui parte,
& cetera his affinia. Quis non malit audire rudentem
jaGnum, quam hune difputantem, fitamen hoc difpu¬
jtare eft? Quis dixit rationem fimpliciter efle fanam 8

honeftam? At negavi hac parte cunétos homines toa
tos efle impios. : Alioqui. per errorem fæpe perperam
Non enim affluetudine vitiorum fic ob¬

Tom, IX. zizi ruta