OCR Output

144I
tutam, diruta ac defolata Idumaa. Quod fi quis hæc
perallegoriam velit ad Euangelii vocationem accommo¬
dare, ut Efaz odio habitus defignet Zadaos ab Euangelii
gratia repullos, Jacob dilectus, Gentes ad eam vocatas,
geminus obftrepit {crupulus: alter quod ex utraque gen¬
te quidam recepti ſunt, quidam rejecti, ut nec hanc
nec illam videatur odifle fimpliciter aut amafle: alter
quod. ut demus Gentes nullo merito vocatas ad Euan¬
gelum, certe fadat plurimis, graviffimis ac jufliffimis
de caufis exciderunt a gratia. Quod fi interpretemur
Jacob credentes Euangelio, Efan incredulos ; CX utra¬
que Gente, vel porius ex omnibus Gentibus, plane re¬
ceflimus abeo quod hic agit Panim. Yt Latherzs negat
fe videre tropologiam, cum Prophetæ verba fint cla¬
riflima. Nec ego hic confugio ad tropologiam, vertim
ut in-AZalachia palam eft mentionem fieri de beneficiis
temporariis, ita patiar & in hoc exemplo, quod Paulus
adducit, cundem effe fenfum , qued in hunc ufum addu¬
citur, non ut afferatur retum omnium neceffitas, quod
toties infulcit Lather#s fed ut impie murmurantibus
os occludatar. Euangelii principatus à Yndeis transla¬
tus eft ad Gentes. Quid ni? Cum idem olim fecerit
Deus in Jacob & Eſas. Quod tunc probabant, nunc
arrodunt, cum idem fit Deus, qui & hoc & illud fa¬
ciat, decernens principatum quibus vult, & adimens
quibus vult. Non hxe fortuito accidunt, terno Dei
confilio geruntur , cujus rationem exquirere curiofum
elt, vituperare impium. Novit ille caufas quamobrem
ita faciar. Hæc cum ftriĉtius quidem differuerit ebria
Diatribe, fed tamen eadem, quid elt quod fic ineprit
Lutherus? Moriar ,inquit , fi Diatriba ipfa intelligit guid
loquatur. Sed elt torte & hic rhetoricum ſchema, quod
decet fenfum obfcurare, fi qua periculum inftat ne ca¬
piaris verbo. Moriatur Larherzs fi velit, Diatriba {en¬
tit cum probatiffimis Ecclefize Doétoribus. Hujufmodi
pænias rarius refrico, diffimulaturus omnes, nifi vehe¬
menter ad rem pertineret,ut qui fe Larhers {criptis to¬
tos devoverunt , alba quod ajunt amuffi probantes o¬
mnia , videant quam incondito fpiritui fefe commit¬
tunt. Sed pergamus. Scimmy inguit, fide inferi, in¬
credulitate excidi , fed hinc non ſeguitur eos poſſe fidere
ant diffidere vi liberi arbitrii de quo nos agimas. Atqui
hoc Lutheras quod nunc negat, ante partim confeflus
eft. Diffidere, ni fallor, malum eft opus, & ad male
agendum proteffus eft valere liberum arbitrium. Ego
vero cum Orthodoxis omnibus fentio , hominem per
liberum arbitrium poffe femer à gratia oblata avertere,
& ab accepta excidere : Ac rurlum per liberum arbi¬
trium gratiæ pulſanti ſeſe præbere Aur avertere, Et in
his funt qui plus audent tribuere libero arbitrio, Sed
usget, quo merito pervenitur ad fidem ? Refpondeo.
Qui fit ut femen in hanc terram conjcétum evanefcat
aur degeneret in zizaniam, in illam pariat bonam fiu¬
gem? Qui fit, ut cum omnibus offeratur Buangelium,
alii conyertantur , alii fant depravatiores? Malitia præ¬
cedens in caufa cft, cum adfpernantur oblatam gratiam,
aut fimplex animus facit, Ut ampleétantur quod offer¬
tur. Hæc ratio locum haber & in Judeis & in Genti¬
bus, nifi quod Judzorum malitia eft inexcufabilior.
Habet Larherus quod exigit , defcriptum meritum ,
quod tamen homo fibi velut ex ipfo profectum vindi¬
care non poteſt. Hic fermo generalis eſto, violentas
ac fingulares quorundam vocationes excipio, Nihil e¬
nim non poteft Deus, fi velit, Proinde falfifimum eft
quod hic colligit Lutherus, Panlum docere quod fides ho¬
mini nullo ipfius opere, fed folo Dei amore & odio con¬
tingat. Imo folus Deus neminem amar, oditve, nili juftis
de caufis. Nec obftat quod odiffé dicitur nondum na¬
tos, Illi praefentia fant omnia; nec abfurdius eft illum
amare nondum genitos, quam hominem amare bene
meritos. Jam quod exhortatur Pawlus infitos ne exci¬
dantur, ex quo docui , hominem fuo vitio pofle gratiam
acceptam amittere, Lurberus canit nobis vererem can¬
tionem, verba exhortandi non probare quid poſſumus,
fed quid facere debeamus, Quis. Orthodoxorum un¬

A

@

D

F

1442
quam fomniavit hoc fophiima? Nullus, féd hoc ram
infigne telum porrexit illi domina Grammatica. Ve¬
rùm jam toties oftendimus, etiam Grammaticos juxta
fenfum communem , intelligere non efe omnino im¬

| poſſibile, ad quod vir prudens ac probus alium exhor¬

|tatur. Vides quam belle fe geflerit Lutherus in hoc lo¬
co, à quo tamen non digreditur fine ovatione.

& ecce ftatim ìn ipfo limine crimen atrox impingitur.
Diatriba dixit: Zec reffimonia magis pugnant apud Pau¬
lum gaam apud Propheras unde decerpta funt. Suggillat,
inguit, Pauli temeritarem vel inſciriam. Imo laudo Pan¬
4 dexteritatem in tractandis Scriprurarum teilimoniis.
Porro quod Lutherus negat Paalum hæc teltimonia
mutuatum È Prophetis , quanquam id indicant inter¬
pretes, & loca congruunt, non admodum contendam,
etiamfi frivolum eft argumentum quod adfert , quod
Paulus {oleat citare Scripturam, cum mox in Capite
undecimo, nulla citatione retulerit Scripturæ locum,
Quis cognovit fenfum Domini, aut qais confiliarins ejus
fair &c. In tam propinquo erat, unde Zatherw poſ¬
{et coargui. Quid auteia attinebat Diatriben in hoe
fumere probandi operam, quod per fe fatis liquet, &
a doétiffimis Ecclefize Doétoribus receptum ac prodi¬
tum eft? Verùm interim admiror, quid hoc Lutherus
{ua referre putarit. An quia vidit in Prophetis agi de
affliétione temporali ? Quid tum poftea ? Nec hoc ab
ſenſu multum abhorret Apoftolus, agit enim de tem¬
porali peena /zdeorum ¿qui reftiterunt Euangelio. Nec
in alind Paulus adducit heec teftimonia. Non enim lo¬
quitur de caufis, quare Yade; quidam non crediderunt
Euangelio, fed quamobrem tali pa&o fint puniti, cum
multos impios non codem modo Deus punierit, quem¬
admodum è diverfo quorundam pietatem celebrem &
‘honoratam effe voluit in hoc mundo, quorundam non
item. ‘Totus Fadeorum populus quod attinet ad hee
temporaria, privatus eft honore fuo, pro celebri Ære¬
rofolyma,quondam Religionis principe, fucceffit Roma,,
quondam idolorum ac Demonum cultrix , Gentium po¬
pulus imperat,Jadaica natio ſervit &exfulat. De hoc,
nam id jam tum fieri incipiebar , querebantur fades, de
hoc agit Paul. Etenim quod non loquatur de reje¬
étione fempiterna poft explicat Cap. x1. Nanguid Dens
repulit populum fanm? Abſit, Xc. Sed concedit Luthe=
ras Prophetas de afflictione temporali loqui, ne tories
alienis quæftionibus occuperur. Civilitatem, ille fcili¬
cet folet aliquid de ſuo jure concedere, ſed ideo præ¬
| ftruxit Paulam ex fuo fpirituhanc de figulo & luto pro¬
| duxiffe fimilitudinem, ne fateri cogeretur & 242/277 de
| temporariis incommodis agere, itaque locus nihil face- ¬
| ret adverfus liberum arbitiium. Sed unde nunc hee
| infolita remporis parfimonia, qua gravatur alienis quæ¬

midium temporis perdat infultationibus, convitiis, &

infulfis falibus? Ad hee fi donat Lurkers Prophetam

loqui de temporariis incommodis, & fi verum elt Par¬

lum hec {uo {piritu accommodare ad liberum arbitrium,

nonne fatetur id quod paulo ante clamabat effe facrile¬

gum, pugnare magis apud 244/42 quam apud Pro¬

phetas teftimonia ? Quanquam falfum ett quod aflumit,

| hæc à Paulo accommodari ad liberum arbitrium, adhi¬
bet ad reprimendam Yadeorum infolentium , quemad¬

modum Dominus in Euangelio Pharifeorum impiam

& infidiofam interrogationem non folvit, fed alia per=

cunétatione reprimit. Itaque videre debuit, quod fe

videre negat Lutherus, quo.pertineat mentio figuli &

luti, fi non pertinet ad ſubvertendum liberum arbitri¬

um. Temporales afflictiones aut profperitas à Deo ve¬

niunt, nobis volentibus nolentibus. Fateor. Subvertitur

ergo liberum arbitrium, fi hoc fumus Deo, quod lutum
et figulo. Fateor etiam minus nos poffe advertus Deum,
quam lutum adverfus figulum. Lutum enim lutum eft,
velit nolit figulus saliter atque aliter fingi poteft; ut non

fit quod eft, non eft inmanu figulo. Deus hominem
poteft in quidvis yertere , poteft in nihilum redigere.
Tom. IX. Yyyy Ves