finir naſci vivacein, illum in cunis emori priuſquam
vitæ fenfum acceperit. Quod fi his adhærent ea quæ
ſunt æternæ falutis, jam de meritis refponfum eft, &
fi non effet refponftm, tamen exclufum eft Latheri
fophifma, quando non tam hæc addueuntur ad expli¬
candam quæftionem, quam ad obturandum os Judæis
ob Gentes admiflas ad Buangelium Deo obmurmuran¬
tibus. Ad hæc cum Jacob & Efan hac loco juxta fen¬
fum etiam Grammaticum ponantur pro duabus Gen¬
tibus, de Efes refpondeat ad rejectos Judæos,, Jacob
ad eleétas Gentes, qui convenit ut Judæi dicantur re¬
je&i, non ab aliud nif ob odium æternum Dei 5
cum hosantea pronuntiarit populum dilectam? Dein¬
de quî convenit Judæos nullo merito ſuo rejectos ,
cum Paul aperte fateatur cos ob incredulitatem fuif
fe rejectos, & hinc odium Dei? Sed ut pergat fermo,
negat efle verum quod Malachias hic fentiat de fola
afiétione temporali. Nec hoc dixit Diatribe, fed ne¬
gavit hîc proprie traétari de falute æterna. Qui fic
loquitur, idem fentit quod Luthers, qui fatetur hoc
{entire Prophetam, fed addit fenfum allegoricum, &
tamen Diatriba totum Prophetæ fenfum pervertit
Lutherus loquitur Dei tonitrua. Sed audiamus proba¬
tionem afleverationis quæ jam præcefit, pronuntians
omnia comprehendi hoc nomine dilexi. At quo tandem
argumento? Quoniam in Genefi fit mentio benedictions.
Sed juxta fimplicem fenfum congruit opinioni noftræ
benediétio: Dez tébi Dens de rore cæli,& de pinguedine
terra abundantiam frumenti vini Ġ olei, ferviant tibi po¬
puli, & adorent te Tribas. Eſto dominus fratrem tuo¬
ram, &c. Habes benediétionem bene craflam, fi ex¬
cludas tropos, quod hic profitetur Latherws. Si reci¬
pit allegorias, nulla inter nos diffenfio eft, nif quod
allegoria nihil prodeft Latherano dogmati. Divus e¬
nim Hieronymus ex hujus loci allegoria probat libe¬
rùm arbitrium, ex quo Lutherws jugulatum putat.
Sic enim loquitur, Dominns refpondit Elau & Jacob
de una firpe generatos, hoc eft vitia atque virtutes ex
uno cordis fonte procedere , dum ex arbitrii libertate
în utramque parters ut volumas declinamas, Kc. Ve¬
rum audiamus Letherum refellentem Diatribe ver¬
ba. Propheta, inquit, clariffinis verbis indicat quid ve¬
lit. Quid? Exprobrat Iraelstis ingratitudinem , quod
cum eos dilexerit, illi viciffim neque diligant ut patrem,
neque timeant ut Dominam. Dilexiffe antem fe probat
tam Scriptura quam opere , nempe quod cum Jacob &
Efau effent fratres, ut Mofes fcribit Gen. xxv. Jacob
tamen dilexerit, G elegerit antequam nafceretar, Efau
uero fic oderit, nt regiones ejus vedegerit in folitudinem.
Deinde ea pertinacia oderit © peragat, ut cum Jacob
reduxerit de captivitate reffitueritque, Idumæos tamen
non finat reftitui , fed etiamfi dixerint fe velle adificare,
ipfe minatur eis deftruttionem. Sinon hec habet textus
ipfe apertus Propheta, arguat me totas Orbis. Hæc ille.
Fateor fic habere verba Prophetæ. Sed quid tum po¬
ftea? Ha&enus omnia pro me faciunt. Non igiturshic
reprehenditur temeritas Jdumeorum , fed ingratitudo
filiorum Jacob , ait Lutherus. Novum vero ratiocinandi
genus, objurgat U/raelitas, ergo non damnat temerita¬
tem /dsmeoruzm. \mo fimul utrumque norat populum,
alterum, quod 4 Deo rejeétus conaretur reftitui, alterum,
quod reftitutus fic ageret , ut mereretur rejici. Quod Hie¬
ronymus vertit, Quod fi dixerit Idumaa, id Septuaginta
verterunt, Oxia dicet Idumea. Ext alioqui probabile eft
Idumeam hoc molitam ut reftitueretur. Verùm hoc ad
id quod agitur proprie non pertinet. Probandum erat
Prophetam de falutis æternæ caufa loqui. Hoc exfpcéta¬
tur. Quomodo, inquit, nunc frabit, quod Propheta de
temporaria affiittione loguater. Quid audio ? Redigi
in folitudinem , non eft affi€tio temporaria ? Et ubi
eft Lex, qua negabar admittendum tiopum, nifi co¬
gat evidens abfurditas? Sed hoc diétum, velut elapfum
per imprudentiam , Luthero condonabitur. Audiamus
cetera. Cum evidentibys, inquit, verbs tefterur, fe lo¬
gui de duobus populis, ¢ duobus Patriarchis natis, illam
I I ERA sam a 1440
A | ſuſceptum in populum @ fervatum , hunc vero relittun
& tandem deftrutium. Sufcipere vero in populum & non
| [ufeipere in populum, non pertinet ad temporalia bona vel
| mala tantam, fed ad omnia, &c. Si fobrius eft, quid
hic agit Lutherus¢ Ut populus Jfaeliticus æverno Dei
amore perpetuo fit honoratus & commodis temporali¬
bus, & eterna falutis premio: alter populus temo ,
& inevitabili odio, perpetuo fit afflictus, & incommo¬
dis hujus vite, & gehennz fupplicio? Atqui conftat
& ex Efan pofteris multos fuiffe pios, & ex Jfraelitis
impios quam plurimos, nec huic populo defuife cre¬
bras afflictiones. Nec hîc agitur, an Deus fit Deus
omnium commodorum , fed de quo rerum genere fiat
B| hie fermo. Si de honore electionis, locus nihil habet
{crupuli, fi de negotio falutis, licebat & Jdzmaisam¬
plecti Legem ac fervare, nec omnes I/raelita {erva¬
bantur. Quare fi litteram abfque tropis urgemus, neu¬
trum populum fimpliciter vel odit vel amat Deus: fi
allegoriam , Zfraelire funt in omnibus gentibus, & in
iifdem funt Jdumei.
Recenfet tertiam technam, aut, ut ipfe loquitur, in¬
duftriam, qua locum torquet Diatribe, quem depra¬
vat narrando. Itaque fuerit oper pretium Diatribes
verba recitare. Porra, inquit, g#od attinet ad tropolo¬
giam, nec omnes Gentes dilexit Deus, nec omnes Judæos
odit , fed ex utraque gente quofdam elegerat, ut hoc te¬
C|fimenium apud Paulum non admodum pugnet ad pro¬
bandam neceffitatem , fed potins ad retundendam arrogan=
tiam Judæorum, qai credebant fibi proprie deberi gra¬
tiam Enangelicam, guod effent pofteritas Abrahe, &
Gentes abominabantur, nec recipi patiebantur ad Enan¬
gelica gratia conſortium. Id paulo pof explicans dicit,
Quos & vocavit non ſolum ex Judæis. Quoniam an¬
tem Dems quos odit aut diligit, ex juflis caufis odit aut
diligit non magis officit libertati arbitrii odium & amor,
quo profequstur nafcituros, quam guonatos. Non natos
odît, quia certo prefcit illos gefturos odio digna, Natos
adit, quia committunt odio digna. Judai,gu: erant popu=
lus diletius, rejetts funt, & Gentes, qua erant non populus,
Djrecepre ſunt. Quare Judæi reciſi funt ab olea ? Quia nolue¬
runt credere. OQuare infite Gentes? Quia obedierunt Euan=
gelo. Hanc canfam adfert ipfe Paulas, propter incre¬
dulitatem, żnguit, fracti funt, utique quia credere no¬
luerunt. Et exfettis facit [pem, ut rurfus tnferantur,
fi relitta incredulitate voluerint credere: & infiris injicit
metum ne excidantar „fi averterint ſeſe à gratia Dei, dro.
Hee nimirum arguunt Paulum hoc illic agere, ut repri¬
mat Gentium fimul @ Judæorum arrogantiam. Hæc
cum habeat Diatriba, ZLutherws clamitat nihil effe re¬
fponfum, tantum tergiverfatione vitari pondus qua¬
ftionis. Primum ex Diatribæ verbis , non admodum pa¬
gner fecit nibil pagnet, & ex pugnandi verbo non in¬
E telleéto, movet calumniam blafphemiæ in Paulus.
Deinde cum oftendo non hîc pronuntiari, fed tantum
proponi difficultates, ad retundendam Judeornm arro¬
gantiam, quivelut ex equo cum Deo rationem ineunt,
nonne totam argumentationis Lutherane aciem fando?
Arqui hoc ira effe ex probatiffimorum Doétorum fen¬
tentia demonftravi, demonftravi & ex ipfa loci confe¬
quentia. Preterea demonttratum eft, in his que nec
conducunt, nec officiunt proprie ad falutem, non exi¬
gendam caufam. Etfi caufa fit exigenda, docui Deum
ob juftas caufas, licet nobis Incognitas, vel amare vel
odiffe. Nam quod Deus pronuntiavitamorem & odium
fuum, antequam cffent nati, non colligitur ex Mala¬
F |chia, fed ex Gencfi , quo loco non dicitur , alteran
odi, alteram diligo , fed, Major ferviet minori, quæ
verba palam loquuntur non de falute æterna, fed de
commodo temporali. Et quod tum Deus promifit,
præftitit. Ad Zfraelem delata eft gloria teftamenti, ad
Idumeos nequaquam. Malachias itaque non agit de
nondum natis, fed ex beneficiis acceptis arguit frae¬
litarum ingratitudinem. Cærerum in hoc congruit
Malachias oraculo quod recenfet commoda & incom¬
moda temporaria; videlicet Zudaanz florentem ac refti¬
tu¬