vocatos & Judæos pertinere. Judæi nunc ferviunt
Chriftianis, populus major minori, nec ramen omnes
Judæi pereunt, nec omnes Chriftiani fervantur. Sed
honor nominis & profeffionis translatus eft ad Chri¬
ftianos ex Gentibus vocatos, Judæi, quod aliis folent
largiri, à nobis petant oportet. Nec ram erat Judæis
de falute contentio, quam de honoris prærogativa. In¬
dignabantur Gentes ad falutem vocari fine Legis ob¬
fervatione , cum illi cuperent gloriari in carne Gen¬
tum. Iraque Paxlzs ad fimilem caufam, fimile con¬
tulit exemplum, & Judscorum coercens arrogantiam ,
& Gentes invidia translati honoris liberans. Ubi eft
igitur illa facrilege Diatribes ac Hieronymi fententia,
non pugnant fuis locis teftimonsa, qae pugnant apad Pan¬
dum? Quanquam hoc à Diatriba dictum non eft, il¬
lud diétum eft, hoc teftimonium non admodum pagnare
ad probandam neceffitatem , fed pottus ad retundendam
arrogantiam Fadeorum. Hæc tacrilega fententia pla¬
cuit & Chryfoftorzzo &È Orthodoxis omnibus, certe do¬
“iffimis quibufque. Verùm tantum maledicentiæ fruftra
fudit hac occafione unius vocule , pagnar, nec anim¬
advertit quid diceretur. Pulchre vero corrigit, quod
fomniat à me ditum, ut pofthac dicamus teftimonia
fortius apud Pazim pugnare quam fuis locis, id quod
non folum de Pazo diétum effe vult, fed de omnibus
etiam Apoftolis, quories adducunt Scripturarum refti¬
monia. Ita Latherws dum fumum fugit, in ignem incidit.
Uter enim magis facrilegus eft, qui fentit Paulun acri¬
ter fciteque Scripturas accommodare ad comprobatio¬
nem Euangelice veritatis, ut ea quz fuis locis videri
poterant fimpliciter dicta, vertat in arma propugnan¬
dæ fidei, quemadmodum apud Athenienfes, ex ara ti¬
tulo forte confpecto fumit argumentum annuntiandi
Chriftum. Eaque ratio diligenter annotata eft à Græ¬
cis Rhetoribus, velut cumprimis elegans, nimirum
quoties quod ut fiat fuademus, jam factum eft mon¬
ftramus. Exemplum adferunt de exfulibus , qui pa¬
triam obfidione liberarunt. Horum patronus agens ut
reftituantur, negat fe quicquam petere novi : jam e¬
nim exfules in patriam rediffe , cum hoftem à meeni¬
bus depellerent. Ita 244/45, non fine arte, titulum igno¬
torum Deorum adjeétum reliquis Gentium Diis huc
vertit, ut diceret illos jam ignotum colere, quem il¬
lis prædicaret. Itidem quod à Poeta dictum erat de
Jove, torlit ad verum Deum , ipfiss & genus ſumus.
Similia quædam oftendere queam in facris Teftimoniis
à Paulo citatis, fi hoc ageretur, ex quibus lector per¬
{piceret hoc non fine caufa dictum 2 Theologix: vete¬
ris proceribus. Uter igitur fententiam habet magis
facrilegam, qui dicit Paalam fcite tratare teſtimonia
Scripturarum , fic ut magis videantur pugnare apud
Paulum tratara, quam illis locis unde fumuntur, an
qui dicit illum parum dextre ufurpare Scripturarum
teſtimonia, fic ut frigidiora fint apud Apoftolum dif¬
putantem, quam apud Prophetam ; id quod affirmat
Lutherus}? Apud Rhetores plurimum refert, quomo¬
do traétes argumentum. Hoc igitur in Paali laudem
diétum eft, non in contumeliam, fed vere contume¬
liofum eff quod ait Lusberes, non folum de Pazlo, ve¬
rumetiam de omnibus Apoftolis. | Vides igitur leétor
quantum chartarum Zatheras inanibus verbis perdidit.
Vix autem deſir hac clauſula: Sed ifa decent cos, qui
Scripturis ferio non afficiuntur. In quem hoc dicit? In
Diatribam? Wa nibil dicit, quam Pazlum fic tracta¬
re hoc exemplum de Efan & Jacob, ut non admodum
faciat pro dogmate Entberi. In acronym a igitur di¬
xit, fed extra caufam , fimpliciter 27 v8 meow, ac
dum Mieronyeo aftingit blafphemiam in unum Pazlurz,
ipfe blafphemiam atrociorem impingit omnibus: A po¬
olis. È
2 Nunc ad 4alachie teſtimonium, Facob dilexi, E¬
‘arte. Primam in Deum, inquam, non cadunt affetbus|
odii aut amoris, quemadmodum in nos. Hoc deridet
nolit hic tropum effe recipiendum. Nam juxta fer¬
Monis confuetudinem, juxta fenfum communem, aliud
intelligimus cum audimus, Socrates amat Alcibiadem,
aut Vatinium odit Cicero, quam cum eadem prædi¬
cantur de Deo. Non eft quod hic Latherus confugiat
ad xternum amorem, cum ipſe Deus fit caritas , de
odio eterno quomodo explicet fine tropo? Deus enim
nihil odit eorum quæ condidit, fed vitia odit , quia
punit admiffa: pietatem amat, quia pios coronat. Ita¬
que ridicule geltit hic Lasherus, Quid audio, inquiens,
An nunc queritur, quomodo Deus amet ant odiar , ac
non potius cur amet aut oderit? Hoc ipfum agit Diatri¬
be, fed obiter taxat fententiam de excludendis omni¬
modo tropis. Hieronymus admonet Deum dybeuzrone~
ee dici odiffe > quemadmodum dicitur flere, dolere
jautirafcr, Videat igirur Lutherus, an verum fit abf¬
| que tropo quod ait, Dew eterna & immutabili natura
amat © odiu. Verùm hinc quoque Larheras telum ar¬
ripiet, quo prorfus juguler liberum arbitrium. Si æ¬
ternum & immutabile eft illius odium, & talis amor »
quid agit liberum arbitrium ? Ut donemus illi quod
aflumit, quì magis officit amor aut odium æternum
libero arbitrio, quam præfcientia ac deftinatio ab æter¬
no? Quod fi concedit tropum, ut amor aut odium ac¬
cipiatur pro honore habito, aut immiffis afflictionibus,
no amore aut odio, fed de argumentis amoris & odii
temporarii. Sic Deus amabat Saulem, cum ungi ju¬
berer Regem , eundem odit cum rejiceret : bonum
amabat, mutatum in diverfa oderat. Deus ipfe non
eft alius, fed illius actiones in res exterhas variant,
quemadmodum & illius notitia. Urget igitur, Refpon¬
de quo merito diligitur Jacob , odio habetur Efau, an=
tequam nafcuntur & operantur? Jam bifariam ad id re¬
fpondit Diatribe. Primum in his quæ pertinent ad
temporaria commoda vel incommoda , non effe no¬
| ftrum inquirere Dei confilium. Neque enim hîc fem¬
per expendi merita, quemadmodum legimus de cæco
| natus fuerat. Deinde fi hic quoque quærantur meritas
|jam relpondit Diatribe, merita futura Deo prafentia
‘effe : nec aliter Deus amat olim bene operaturum ,
| quam nos amamus bene operantem , aut operatum.
| Verum eft igitur quod colligit Latherns, Paulum reéte
adduxifle teltimonium Æf4/achie. Fateor, & quidem
rectiffime, fed nihil ad dogma Luthers.
Alteram artem oftendit Diatribes, quod Afulachias
{non videtur logui de odio quo damnantar in arernam ,
‘fed de temporaria affuttione. Reprehenduntur enim, qui
\exffruere volebant Idumaam. Sic Diatribe. Hic fto¬
machatur Larherus. Hoc iterum dicitur ad contume¬
| veremur majeftatem Spiritus Sancti, modo noftra fta¬
| tuamus ! Quam contumeliam hic gannit Letherws ? Fin¬
| ge Pazlum , quod hiftoria digtum eft, trahere ad alle¬
| goriam, aut per fimilitudinem accommodare ad proba¬
| tionem fenfus fpiritualis, num illico vis fit Scripturis?
| Nunc declaratum eft & Paxlum hic agere, de hono¬
| re gentis Judaic, translato ad Gentes, & de fimili¬
bus beneficiis fentit Afalachias. Cum enim dixiffet,
(Jacob dilexi, Efan odio habui, Tſraclitæ reſpondent ,
| in quo dilexifti nos? Er Dominus commemorat {ua in
| illos beneficia , quæ negavit Idumais. Confentit igi¬
tur Paulus cum teſtimonio Prophetæ. Sed hic con:
| Malachia probat illam affliélionem fine merito , fologue
| odio Dei illatam Efau, at liberum arbitriunz nibil efe
| concludat. Hic urgeris, inquit , hic refpondere opor¬
tait. Quid accidit Lurhero ? exigit quod ad manum
| eft in Diatriba , ficut iple mox confitetur, & tamen
perinde quafi nihil eflet refponfum fic infultat. Quan¬
quam falfum eft quod affumit interim, illam afflictio¬
nem nullo merito Efas accidifle, & fi accidiflet, non
ciat reddenda ratio, non magis quam cur Deus m
È IRE