Page 71 [71]
OCR
1369 HYPERASPISTAE Cipienda. Itidem apud Efa. xuv. Congregamini & venite. Er üfdem dicitur : convertimini ad me & fulvi erits. Quid eft congregamini , quid eft convertimins? relinquite idola, congrepamini cum Judæis in candem Ecclefiam, & per fidem falvi eritis. Et Qui dicit conferge, videtur appellare voluntatem jacentis. Qui dicit excutere de pulvere, quid dicit aliud, quam relinque vitiorum fordes. Qui dicit folve vincula col tui, vocat ad peenitentiam. Deinde fequitur vox Eùangelica, Gratis venundati eftis, & fine argento redimemini. Rarfas in his , fi guaritis quarite , vox cht objurgantis, quod non toto peétore quærcrent. Convertimini & venite, hortantis elt ad plenam feriamque vitæ mutationem. Et hujus generis fere ſunt Euangelica promifia, ut habeant juffionem feu conditionem annexam. Quod genus eft illud, Overite, petite, pulfate , voces funt pracipientis : invenietis, accipietis, aperietur vobis, voces ſunt promiſlionis. Qui eredidevit & baptizatus fuerit, falum erit Salons erit vox elt Euangelii, fed addita eft conditio, fi credideris, quæ f defit, inanis eft pollicitatio. Itraque promifla, quibus ad obfervationem praceprorum invitamur, nonne fupervacua funt pariter ac preecepta, fi nulla eft humanæ voluntatis aftio ? Quis igitur confundit Euangeli voces cum Legis vocibus. Sed Lutherus milcet vera falfis. Si Diatriba tantum propofuiffet fe di&uram de præceptis ac fuppliciis, habebat utcunque Larherus quod arroderet : nunc cum propoluerit precepta, promiffa, blanditias, exhortationes, obteftationes, expoftulationes, objurgationes , Minas, terrores, exprobrationes, exfecrationes, quoifum hic attinebat diftinguere verba Legis & Euangelii, nifi ut fuam oftentaret admirabilem Theologicæ rei cognitionem? Hic rurfus accipe, lector , quam fibi præfens fit ubique Zerbe. vas. Hee verba qua citavi ex Efaia, convertimini ad me & falvi eritis, dicit efle voces Euangelii. Et mož docet in his verbis Zachariæ, Convertimini ad me 5 contineri Legem univerfam cum omnibus ſuis præcepus: inalteris, convertar ad vos, totum Euangelium. Eadem vox apud Efaiam eft Euangelii, apud Zachariam, non folum eft Legis, fed univerfam Legem compleétitur. Oftenfum eft nullum hic ex Eſzia locum produétum, qui non habeat aliquid precepti, coque vanum effe quod Lutherws ait, omnia effe verba confolationis five promiffionis, excepto primo loco: docui ctiamfi citra controverfiam eflent Euangelii, tamen facere ad liberi arbitrii probationem. Omitto xoxxvoper de verbis imperandi, & quod ex his colligo liberum arbitrium non egere gratia, quæ mendacia toties occinit, ut pigeat toties refellere. Homo ad maledicendum copiofus, quod antea dixit fummam cacitatem, offam robuftam Leviathan, hic appellat lerhargum, tandem attingens aliquid argumentorum. Diliges Dominum Denm tuum, Xe.. Preceptum eft omnium maximum, & verba func impeyandi. Ex hoc autem quoniam non colligitur aliqua vis liberi arbitrii , nec ex aliis præceptis colligi poterit. Quid fi negem quod fibi fumit Zerberzs? Citabit mihi Do&ores Scholafticos. Impudenter mihi citat Scholafticos, qui nullius Doétoris neque Scholaftici neque non Scholaftici recipit auétoritatem. Nunc cum fateatur Scots/tas ac recentiores diverfum ſentire, cur potiorem habet audtoritatem alterius claflis quam alterius? Si iph jus eft cam ufurpare qua pro ipfo facit, mihi jus erit amplecti que pro me facit. In hoc rerum ftatu quomodo probabit Lérhérm quod affeverat? An quia pauci diligunt Deum ex toto corde? Ita-ne confequitur, non diligunt ex toto corde, igitur non poflunt? Sed demus hominem non poffe quod verba præcepti fonant, qua tandem eft illa colleétio, non poteſt hoc, ergo nullum praceptum potcit. Multi abſtinent ab homicidio, qui nec Deum perfecte dili gunt, nec proximum quantum debent. Et hujus præcepti diliges, peculiaris quedam eft ratio: precipitur enim id quod non folum hic femper augefcit, verum Di A TRIBES Lib. IL A 1370 etiam perfectionem accipit poft hanc vitam in piis. Quid igitur fibi volunt illæ hyperbole, ex zoro corde, ex tora mente, ex totis viribm? Ut Deus præ omnibus diligatur, fic ut illi nec uxor, nec liberi, nec mors; nec vita preeponatur. Ad hexc perfectio cariratis non hinc eft matura, quod nihil poffit accedere, ſed quod pro noftra imbecillitate foum quendam modum attigit. Neque protinus dicitur precept tranfprefor, qui non ad plenum praeftitic, preefertim in his que paulatim increfeunt, quorum de numero eft fides & caritas in Deum. Tolerar Deus infirmos donec pro= ficiant, & adjuvat proficientes. Juxta hane rationem |& exigit Deus perfeétam caritatem, & nos præftan(tes quod in nobis eft, illius adjuti gratia, perficere |poflumus quod exigitur. Habet igitur & hic fuam functionem liberum arbitrium quam exigit preeceptum. Neque confequitur, fi nulla Legis obfervatio grata eft Deo extra fidem & caritatem, igitur preceptum obfervando, violat, cujus fides & caritas eft imperfeéta. B ut ipfi videtur, irridet ofcitantem Diatribam, qua ex Zacharia verbis, convertimini ad me, conatum huma= næ voluntatis collegerit. Quafi qui tenens lumen, clamet erranti in tencbris, huc verte oculos. invitus huJjufmodi neeniis perdo rum meum tum le&oris otium; tamen opera pretium ef oftendere, quam gravem ac ferium mundus babeat Euangelii revocandi ducem. Er nova , inquit , Grammatica , converti fiznificat idem quod conari, at jit fenfis: Convertimini ad me, id eff, conamini converti, & conyertar ad vos, id ef, conabor converti ad vos, ut etiam Deo aliguando conaturs tribuat , forte & ipfi gratiam paraturam conanti. Si enim converti nno aliquo loco fignificat conati, car non ubique® Ubi eft nunc chorus novus Euangelicus, qui talibus facetiis applaudat? Tam blafphemis nugis feurratur ifle, qui jaétat Spiritum Euangelicum. Hee enim non in Diatriben cadunt, fed in Anguftinen Hieronymam, Ambrofam , Chryfoftomum ac cæteros Ecclefiz Doétores, Quis dixit converti idem fignificare quod conar:? Diatribæ verba fic habent : Zacharsas & liberi arbitrti conatum indicat, & gratiam conanti paratam, nimirum Siguificans utramque ex ilim verbis colligi. Qui dicit puero, cvades in virum dostum, quid indicat? nonne, ut gnaviter incumbat ftudiis? Ergo evadere eft ftudere. Qui dicit villico, fac ut ruri commodius habitem, nonne fignificat fe velle ut ædificet? Ergo commode habitare eft ædificare. Sic enim ratiocinatur Løiheras: Qui averfo dicit, huc të converte, aliquid indicat, quod in ipfius poteftate eft facere. Sed haétenus tantum fcurratur , nunc bla phemias evomit. Convertar ad vos, id eff > conabor converti, &c. Sed unde probat hoc ſcurrile fophifma, St sfguam converti fignificat conari, xr non ubique? Pat pari referam. Si furere dicitur homo qui non eft fane mentis, cur non idem fignificat, cum Scripturæ Deo tribuunt furorem? Si qui irafcitur, huic effervefeit fanguis circa cor, cur non idem accipimus de Deo, cum in Scripturis irafci dicitur? Si dolet qui miferetur, cur non tribuimus Deo dolorem? Jam fi maxime“ fuiffem interpretatus , convertimini ad me, conamini converti ad'me, multo tolerabilius effet commentum, quam quod adtert Larkerws, facite omnia præcepta; quorum nullum facere poteltis. Verùm hac numerentur inter L#rhers delicias. Objicit quod in reftimonio Hieremix, Si feparaveris pretio(um a vili, fimplicitet C D E Bertatem arbitrio tribuam, exciufa gratia.. Atqui Lø(therw quod centies di&tum erat in Diatriba,, debebat [etiam hîc meminiffe. Quid enim erar neceffe, ad fin{ gulos verſus cadem verba repetere, quafi pueris loquéjrer, non Theologis, non enim dicain Luthero, quem lhi fugit, nihil later, nihil praterit. Sed tandem hac vana juber valere, ad qua tamen nunquam non redit, docetque nos auétoritate quadam heroica, convertendi ufum bifariam iù facris Litteris ufurpari; Diù À Rien aot) ¿Co
