Page 70 [70]
OCR
1367 EOR A CSM 1368 junat, verfatur in facris Libris, adeft facris, audit conciones, orat, Manens tamen interim 1 peccatis & in affectu peccandi, quam qui tantum intelligit præcepta fervari non pofle, & implorat milericordiam, ut Deus conferat falutem ætrernami. Nam gratia juxta Latheram non tantum valet, ut homo poffit vel minimum fervare præceptum. Quid igitur? Ut quæ erant futura capitalia, per Dei mifericordiam vertantur in venialia. Iraque nec cognitio peccati, nec imploratio proficit huc, ut homo fervet preecepta, fed tantumut agnofcat fe efle deplorare calamitatis, Deinde Deus, qui fuit tam durus in præceptis, tam erit fubito beni- | gnus, ut abfque præceptorum obfervatione, imo perfeverantibus in preevaricatione, tantum fi clament, & credant fide Lutherana , daturus fit vitam xternam. Citat ex Efaiee uxi. Ad exangelizandum pauperibus mifr me, ut mederer contritis corde. Quod quidam legunt pasperibus, Hieronymus vert & Hebræis fonat mites minimeque feroces: at Latherus fecit omnes homines cæcos ac fibi placentes. Dicet, ante Legem. Ergo poft Legem fibi omnes difplicebant? Non, fed Lex quofdam dejecit , quofdam induravit. Lex non confert gratiam. Unde igitur hæc quofdam emollit? Quia reperit materiam molliorem & gratiæ capaciorem. Audierunt ex Gentibus & ex Judæis Euangelium, aliquot illico paruerunt, plerique fummis viribus reftiterunt. Unde difcrimen? Quia aliud femen cecidit in terram bonam aliud in diverfam. Unde differentia terrz? Ex pravis cupiditatibus, vitiatifque moribus. -Sed hæc corruptela unde, nifi ex libero arbitrio. Simplex animus, aut per imprudentiam errans , ager eft, rudis quidem ille, fed facile capax boni feminis. Hyperbolicum eft & illud quod ait, aut Deus præcipit impofibilia, aut fruſtra eſt Spiritus. Nec Deus fimpliciter precipit impoflibilia, nec fruftra eft Spiritus, fine cujus auxilio non pervenitur ad falutem æternam. Jam qui funt ifti contriti corde, quibus medetur Chriftus ? Qui agnofcunt fuam infirmitatem , & implorant Dei gat. Dominus ait, non veni vocare juſtos, ſed peccatores juftos appellans qui fibi jufti videbantur , peccatores qui malum fuum agnofcebant. Atqui Pharifæi maxime tenebant Legem, nec tamen illis omnibus Lex peperit agnitionem peccati. Lex igitur, ut dixi, nec folum hoc efficit, nec in omnibus, & hæc habilitas aut inhabilitas proficifcitur à libero arbitrio. tionem faciens robuftæ offæ: totus enim hic fermo fapit culinam, in qua non fobrius videtur hæc feripfiffe. funt quibus hic locutulejus videatur etiam feftivus. Quales offas Diatriba mifceat alii viderint, illud in confeſſo eft, Lutherum talia mifcere pharmaca, ut plurimos fimplicium animos infecerit. Et quemadmodum jocus infulfus de offa refipit ‘crafum fpiritum quo ducitur, ita quod paulo poft noftram illationem appellat /eviathan, id eft, additamentum, ut videatur & Hebraice fcire, fapit eum fpiritum , cujus afflatu multas hyperbolas addidit Scripturis facris, quæ fanum illarum fenfum fobyertunt, Quid dicit Leviathan? Ergo liberum arbitrium habet plenam omnium poteftatem, ergo fe folo poteſt, ergo poteft fuis viribus, ergo non eger auxilio Spiritus. Hacc de fuo addit Lutheras ille Leviathan, cum mea Diatriba longe aliud loquatur. Hoc mendacium cum plus centies recinat , credit ita fore ut videatur effe verum, fed longe fallitur. ‘Qui quod manifeftee vanitatis eft fubinde repetit, non hoc efficit ut guod dicit videatur minus falfum, fed ut ipfe impudentior. Quorfum enim attinebat illud fophifticum nugamentum, f voluero bond terra comedetis , quafi quifquam poflit frui bonis terræ Dco nolente. Quid hoc eltaliud quam tempus & chartas perdere? Ex hoc Capite coar| | | | | ) \F í tit, me totam poteftatem tribuere libero arbitrio. Et tamen ipfe citat hæc mea verba, Quid attinebat dicere, fi volueritis bona terræ comedetis, f nzila eft liber= tas voluntatis? An qui dicit, fi nulla eft, tribuit totam poteftatem hominis voluntati? Ac mox, quorfüm attinet eos hortari , qui nulla ex parte fuæ poteftatis funt. An hæc funt verba totum noftro tribuentis arbitrio? Et tamen his citatis Latherus fubjicit: Quorſum attinet citare locos, qui fe folis nihil probant, © ddjeta fequela omnia tribuunt libero arbitrio? Duo falfa ceu linum lino connexuit. Nam & hæc loca hactenus Ecclefiæ probaverunt liberum arbitrium aliquid pofle; ties autem blateravit me tota difputatione feparare gratiam àlibero arbitrio. Et tamen hîc refert hæc mea verba: Evidentins vero Zacharias liberi arbitrii conatum lindicat, © gratiam conanti paratam. An excludit gra[tiam, qui dicit cam paratam? Verùm quo magis elu| ceat hominis infignis impudentia, referam & alias ali| quot fequelas ex Diatriba. Citato Efaie teftimonio fic infero: S non eft homini ullo paĉto libera voluntas, ant \fi, ut quidam ajunt nec ad bonum nec ad malum , quid fibi volunt hec verba, fi volueritis, fi nolueritis? Ac mox: Non video, quomodo vitari poffit, quin hic guique peccatoribus tribuamus voluntaters, aliquo medo li| mine vinculis adftri&o, qui nulla ex parte liber eft. Paulo poft fic infero: Et mbi funt qui negant hominem quicquam agere, fed pati tantum ab operante gratia? Acmox: Ceterum quid imprtes illi, qui nihil poteft agere neque boni neque mali. Fis qui nullo modo fag valantatis compotes funt , &c. Et aliquanto poft: Hac omnia frigeant oportet femel inducta necefitate, vel bene faciendi vel male. Br rurfum: Si cunta fiant necefitate. Acmox: More frigent omnia praclara pracepta Chrifti, / nihil tribuitur humane voluntati? Item: Ubi toties eft operum bonorum ‘ac malorum mentio, ubi mentio mercedis, ibi non intelligo, quo patto locus fit mere | Non pergam referre plura, ne moleftus fim le&ori. Hujulmodi fequelis cum plena fit @a pars Diatribes, qua citat Scripturas pro libero arbitrio, tamen Latherus perfriéta fronte toties nobis exprobrat illationem, que totum tribuat humanæ voluntati exclufa gratia. Illationes mez ponunt paratam gratiami [agenti quod in ipfo eft , excludunt meram neceffitatem, | quam inducit Lørher»s , tribuunt aliquid libero arbitrio, led modica ex parte. Quem igitur habent locum illa flolida convitia; Diatribam alind proponere, álind probare, neftire quid loquatur , pugnare fecum. Non libet regerere convitia, res indicat, qualis Rhetor fit Løtheras, & quam fibi conftet homo vere nufquam immemor aut diffimilis fui, duntaxat in convitiando. Objicitur aliud crimen miferæ Diatribæ: Zn his que recenfuit , nihil facit diferiminis inter voces Legis & Euangelii,tam fcilicet caca eff & ignara, ut quid Lex, quid Euangelium ft, non videat. Imo Lutherum nihil pudet confingere. Ubi facio verba Legis ex vei| bis Euangelii? An quia refero quædam loca, quæ ma| gis ad gratiam invitare videntur , quam præfcribere | quid fit faciendum? Sit ita, nonne hoc quoque fibi |fumfit Diatriba , ut ex invitationibus > promiflis ae | Blanditiis Dei probaret non omnino nihil agere voluntarem humanam? exempli caufa fumatur illa vox ma[xime Euangelica, Zenire ad me omnes qui laboratis & | onerati cf, © ego reficiam vos. Si nihil agit voluntas hominis, cur illi dicitur venite. Nemo dicit vincto, veni ad me, dabo tibi cibum, fed ultro cibum illi defert, aut prius folvit. Hie non præfcribuntur opera Legis, fateor, fed exigivur aufcultatio verbi, que præparat dono fidci. Rurfum, Penitentiam agite, inftat recnum celorum. Pyomittitur hic regnum cœlorum, fed agenti pænitentiam. Si nihil agit humana voluntas ad refipifcendum , cur hue hortatug Euangelium ? Danda potius erat pænitentia quam preecipien: 102,
