Page 62 [62]
OCR
1351 DESIDERA quod ullus hominum, aut etiam Angelorum, accedit | A ad perfegtionem Dei, fed quodin aliquo genere refert Patrem, videlicet in benefaciendo, tum amicis, tum inimicis. Neque enim mentitus eft Propheta, qui dicit: In toto corde exquifivi te,ne repellas me a mandatis tuts. At mentitur, fi verum dicit Latherws. 3. Regum vir. fic orat Salomon, Domine Desy gui caffodis pattam & mifericordiam ſervis tuis, qui ambulant coran te in toto corde fo. Si nulli tales funt, pro quibus orat Solomon ? Nec opinor mentitum Ezechiam , cum ait , Obfecro Domine , memento quafo quomodo ambulaverim coram te in veritate & în corde perfeto. Et quomodo in facris Voluminibus laudantur quidam, quod cætera pii, in hoc & illo deliquerint , fi nullum præceptum fervari|B poteit? Denique fi nos urgeat Sophiftarum more verbis, vicifim & ipſum urgebimus., Querimus igitur qua Dialectica confequitur, per Legem cognitio peccati, ergo nibil aliud, veluti Ñ dicas, lactuca folvit aluum y ergo nihil adfert nutrimenti. Rurfus qua ratione confequitur; huic Medicus nihil profuit, nif quod agnito morbo gravius difcruciatur, ergo nulli in aliud prodefle poteft quifquam Medicus. Quod illi non in aliud profuit Medicus, non ars in culpa tuit, fed agroti vitium non prabentis.fe Medico. Quis autem unquam tyrannus aut tam otiofus fuit , aut tam morofus, ut leges daret fuis , que nihil aliud efficerent quam ut cives intelligerent nibil carum fervari poffe? Seon nul- |C Jam legem tulit de parricidio , rogatus quamobrem, refpondit fe non fuifle fufpicatum mores civium co malitix progrefluros; videlicet indicans; leges non pertinere ad ea quæ fieri non folent, fed multo minus ad ca que fieri non poflunt. Nulla enim lex vetat, ne quis no&u fumtis alis evolet è civitate. In duodecim Tabulis lex erat, ut ejus corpus, qui multis creditoribus effet obnoxius, nec foret folvendo, in partes diffecaretur, & quifque pro crediti portione partem tolleret. Hanc legem non in aliud latam interpretantur, nifi ut atrocitate pæœnæ confirmaretur fides crediti ac mutui, fine qua collabatur opotter Refpublica. Neque enim hujus legis ullum exftat exemplum. Vertim hee p una lex ab Ethnicis erat terroris, non exempli gratia | lata : Lutherus omnes Dei leges , cum premiis, fuppliciis, & quicquid ad legem fervandam, vel allicere, vel pertrahere poteft, vult effe vel illudentis Dei, vel infultantis: veluti cum pater jocans jubet ad fe venire pucrum, quem fcit ingredi non poffe : vel cum Rex hofti feroci infultans pra fcribit, quod fcit ab illo præftari non pofle. Nonne præclarum dedit commentum, ad quod exigamus univerfam propemodum Scripturam facram? Cur igitur appellatur Lex , fi nihil conducit ad aétiones vitæ , f impofhbilis eft, & per hoc iniqua? Jureconfulti negant habendam pro lege, qua nec fit poflibilis, nec rationi confentanea, nec equa, nec |p, utilis Reipubliez. Addunt, & receptam affenlu, & | moribus approbatam effe oportere. Atqui fi talis erat | Lex Dci, qualem cam facit Latheras, populo Ifraelitico fucus factus eſt. Primum cum Mofes ferret Legem, ftipulans aflenfum populi, quod religiofius etiam fit Deut. xxix. Etenim fi dixiflet, trado vobis Legem, quam nec fervabitis, nec fervare poteftis, rantum prodet vobis animi veftri malitiam: populus haud dubie talem Legem recofaffet : aut fi recepiflet, minus fibi difplicuiffet violata Lege , quae non in hoe effet data | ut fervaretur, fed tantum ut agnofcererur peccatum. Ergo ut aflequeretur Deus quod volebat, fallendus cret populus abfconfa decipula. Et ideo Mofes homo |F callidus tantum-temporis confumit in perfuadenda Le- | ge, in exhortando, pollicendo ; dererrendo, ne fentirent rem arte geri, Alioqui fi Lex in hoc tantum datur , ut prodat peccatum , fatis erat nuda præcepta proponere , nunc bona’, imo maxima voluminis pars occupatur in perfuadendo, Quod fi ufque adeo necef= faria res ell agnitio peccati, nec alia ratione parari poterat, quam ut homo deceptus impingeret in Legem, chr Latherus nine prodidit hoc myfterium, & fublato | DE RAS SRE 1352 fuco fecit, ne homo velit intendere nervos ad fervandam Legem, quam {cit nullo modo fervari pofle? Saltem loqueretur quemadmodum: locuti funt Moſes, Prophetæ, Chriftus & Apoftoli , cumque his Ecclefia Dotores: Nam horum talis eft oratio, quafi noftræ voluntati fit imputandum , fi Legem non fervaverimus. Sed efto, pariat Lex agnitionem peccati. Ad -quid confert agnitio peccati ? Ad falutem ? Non. Sed vel ad defperationem; vel ad contumaciam, ni accedat gratia, At quanto Deo dignius eft, cam gratiam conferri in obfervationem Legis, priufquam homo tam miferabiliter impingat, tum {uo tumaliorum malo? Dicet fic vifum voluntati adorandz non ferutanda. Ergo folus Zatheres fuit ili yoluntati 4 confiliis? Cur igitur prodit arcanum, quod ipfe Filius non prodidit, quod haétenus vel nefcivit, vel reticuit Ecclefia Chrifti {ponfa, que fponfi fui Spiritum habet, ubicunque ille Jatirar. Jam fi nos roget, quid opus erat libero arbitrio, quod ad malum valeat per fe, ad bonum inefficax fine gratia? Refpondebimus , fic vilum adorandæ voluntati, & hoc refponfum eft longe probabilius, quam quod adfert Latherns. Quid autem erit tam infolubile quod non folvet, fi permittamus illi, quoties commodum eft, ad voluntatem adorandam, & Deum non prædicatum confugere ? Rurfum ubi rogarit, quid opus erat Deo crucifixo, fi Lex juftificabar? Refpondebitur,, cum in Lege circumcifio fuftulerit peccatum originale, cum gratia auxilians viribus hominis, juftificarit, quid opus erat Euangelio? Si dicat, ut augeret dilatarerque gratiam : hoc poterat abfque morte Filii. Sic vilum, inquiet, voluntati adorandæ. Sed cidem fic vifum, ut homo perliberum arbitrium præberet aut fubduceret fe grauæ. Ita quoties nos deftituet ratio, aut quoties noftras rationes non recipiet; confugiemus ad voluntatem adorandam. Urt autem perfuadeat nobis, quod eft omnium abfurdifimum ; totam pene Scripturam illudere nobis quoties pracipit, exhortatur, minitatur, aut expoftulat, unde petit argumenta? Non ab Ecclefiæ decretis , quæ contemnit, non ab orthodoxis Scriptoribus , quos confpuit, fed à Grammaticis & Sophiftis. Verba fubjunĉtiva, optativa, & imperativa nihil ponunt. Quia pater jocans dicit infanti , Accurre huc , cum ingredi non poffit. Et dives irridens pauperem , dicit, Da mihi talentum, cum fciat illi obolum non effe. Etut ipfius exemplis utar, fie, inquit, loguantur Dialeéice, ptura, Si fervaveris mandata, confervabunt te. Et quemadmodum irrifor aliena calamitatis dicit caco, Sé volueris videre , rem vibi gratifimam indicabo. Hoc potifimum telo triamphat nofter invitus Achilles, adverfus cujus potentiam nec portæ inferorum quicquam valent. Sed ubi interim gravitas Scripturarum divinarum? ubi fenfus communis? ubi confuetudo legum humanarum ? ubi Legis vocabulum , fi tantum aperit peccatum, & exafperat concupifcentiam? An non hæ funt adamantinæ rationes, quibus nobis rem & abfurdam & inauditam perfuadeat? Mac, inquit, carni videntnr abfarda, fed fpiritui nequaquam. Ex interim omnes qui diffentiunt carnem facit, fibi fpiritum vindicans. Id præftare debebat potius quam predicare. Nunc aliud nobis loquitur ipfius glorioſa prædicatio, aliud {cripta , fannis , ronchis , morfibus , ftrophis , gloriis & convitiis referta. Verùm ut finiamus quod cceptum eft. Quid eft quod hic Paulus ait? Omnes peccaverant, & egent gloria Dei. Er ad Galatas rrr. Conclafit Scriptura omnia fab peccato ? Refpondeo, fi peccatum interpretemur crimen, hoc eft, capitalem culpam, Paaslam illic ldqui non de fingulis hominibus, fed de fingulis homit num generibus. Nulla enim erat natio non inquinata graviflimis peccatis, Quod fi qua fuiffet non egens gloria Dei, fuiffet Judæorum natio, quiz Legis a Deo tradite prerogativa gloriabatur. Verùm pofteaquam hace quoque erat inquinatiffima, reftabat, ut quod ait, Omne
