OCR Output

1317
efle mihi harum rerum contemtorem vel illud arguit,
quod fortunam amplam, cum dignitate conjunétam ,
jam non femel recufavi. Sed non permitto mihi ut de
tuo judicem animo: habet ille fuum Judicem, qui fo¬
lus novit occulta cordium. Hoc exigimus, ut nos de
tua doctrina certos facias, id quod te facturum rece¬
peras. . Id fi non potes, patere nos oviculas & fimpli¬
ces fequi vocem Ecclefiæ. Dices, fatisfaétum elle iis
qui fpiritum hauferunt è fcriptis tuis. Utinam poffes
impofitis manibus dare fpiritum bonum! nam de fpiri¬
tu, gui hauritur è tuis libris, vehementer dubitamus.
Non hîc referam experimenta mea: tantùm hoc dicam
quod eft in propatulo, calami tui violentiam & fuper¬
cilium imitantur permulti. Vifus eft olim mihi Jonas
manfueti fanique ingenii : librum, quem fcripfit in Fo¬
annem Fabram „attente cœperam legere, cupiens difce¬
re, quibus argumentis rem evinceret. Tantum illic
obftrepebat conyitiorum , ut tedio coactus fim librum
deponere : nullus enim modus aut finis. Idem mihi
ufu venit in tua Mifa abrogata , aliifque nonnuilis Opuf
culis. Hic videlicet diftinguis fidem & caritatem: fi¬
dem ais fævire, caritatem omnia perpeti. At fævitiam
videmus, caritatem illam omnia perpetientem non fen¬
tumus. Nec perpendis interim quantopere ladas cau¬
fam tuam ifta calami licentia , quem nunc in hunc,
nunc in illum ftringis, levium hominum inftinétu. Et
nifi me plane fallunt omnes conjecturae, ad hane po¬
ftremam debacchationem te propulere quidam è tuis,
non alia re offenfi, quam quod ab opinione Caro/fadi:
de Euchariftia difenfi, rogatus fententiam. Hunc do¬
lorem fuum per te voluerunt ulcifci, cum hac in par¬
te flarem abs te. Si Diatribam liberis rationibus ac
fortibus argumentis obruifles, nec me vel tantulum-of¬
fendiffes, fortafle & in tuam fententiam pertraxiffes,
à quanonita multum abhorret animus, fi tantum Scho¬
larum effet, non etiam Ecclefiz dogma, & apud alios
minus odii, plus fidei tibi paraffes. Ego te ad difpu¬
tandi, non convitiandi certamen provocaram. Et vi¬
des quantam voluminis tui partem conyitiis occuparis.
Verüm faceflant hæc.

Prolixæ difputationis, qua meæ Diatribes præfatio¬
nem oppugnas, hanc claufulam facis: Qaare hane difi
putatinncalam fic concludo: Per Scripturam ut obfcuram
hatlenus nihil certi definitum eft, nec definiri porefè , de
libero arbitrio, te ipfo tefte: per vitam vero omninm ho¬
minum ab initio mundi nihil oftenfum eft pro libero arbi¬
trio, ut fuperins ef dittum. Docere igitur aliquid guod
intra Scriptaras non eft allo verbo preferipram, ullo fatto
monftratum, hoc non pertinet ad dogmata Chriffianorum,
fed ad narrationes veras Luciani, nifi qaod Lucianus jo¬
co & prudenter de rebus ludicris lndens neque fallit ne¬
gue ladit: Ifti vero noſtri in re ſeria, © que ad aternam
[alate pertinet , infaniunt in perdizionem innumerabilium
animarum. Sic & ego abfolverim toram banc quaftionem
de libero arbitrio , etiam teftimonio adverfarioram me¬
cum faciente, © illis ipfis pagnante , quod fortior proba¬

teftimonium conira feipfum.. Habemus bellam conclu¬
fionem bene navate difputationis. De obfcuritate jam
fatis di&um eft. Finxi ob{curitatem illic effe, ubi va¬
riant interpretationes. Eam fictionem fi probas, fi¬
mul fatere & tuas feripturas, quibus jugulas liberum
arbitrium, efe ambiguas & oblcuras. Quod fi abnuis,
noftro jure repofcimus quod concefleramus. Nec ego
per vitam Orthodoxorum probo liberum arbitrium ,
fed in pari teftimoniorum numero pondereque volo
nonnihil habere momenti probatam teftium vitam :
veluti f in judicio par fit utriufque partis argumenta¬
tio, varientque teftes, citius creditur viro qui fortiter
pugnavit pro patria, qui fanéte: geffit magiltratum,
quam ei, cujus probicas nullo populi teftimonio com¬
mendatur , fed improbitas potius famofa eft. Dices
quid illius fortiter gefta, quid magiftratus faciunt ad
caufam in qua teftem agit? Hoc faciunt, ne quis faci¬
le fufpicari poffit eum in hac caula vel mentiri vel fal¬

Eb I 1318
A li,qui in aliis multis integri prudenti(que viri ſpecimen
evidens dederit. Jam fi prae{criprum eft in Scripturis
dogma de libero arbitrio , cur rejicis teftimonia Pa¬
trum ex facris Libris depromta? $i non eft, cur afferis
fine Scriptura? Sin utraque pars alterius interpretatio¬
nem rejicit, ur non fit oblcuritas in facris Litteris, cer¬
te nobis indoétis eft ambiguitas, nif quod Ecclefiæ
decretum non finit nos fluttuare. Er ideo difputans
fingo vacillationem , quia præfatus fueram , me non
ufurum prafidiis Ecclefiaftice cenfure. Si nihil extra
Scripturas recipis quod non fit divinitus monftratum,
cur recipis. perpetuam Marie virginitatem ? Hoc in
Scripturis non exprimitur, nec ullo miraculo divinitus
monftratum eft. Si perpetuum Ecclefiæ confenfum
imputas pro miraculo, eundem imputabimus tibi pro
libero arbitrio. Nec fatis erat tibi dixiffe, nihil effe
recipiendum quod non fit expreffum in facris Litteris,
aut figno monftratum divinitus, nifi addidiffes hyper¬
bolen, de veris Luciani narrationibus. Itane quicquid à
Veteribus proditum eft de vita martyrioque Sanétorum,
quicquid habet Ecclefiaftica hiftoria, ad hæc Veterum
exhortationes & inftituta , Præfulum covftitutiones,
nihilo plus habent ponderis, quam Zacrani veræ nar¬
rationes? Legitur in templis martyrium S. Andree, S.
Laurent, & aliorum , in quibus celebres Ecclefia Do¬
étores exercuerunt fuam eloquentiam. Et haec omnia
nihil aliud funt, quam Lecsani ridicule fabula ? Hic
jocus, Luzhere , poterat tibi alias tempeftivius dici.
Ubi nunc igitur ille confitens reus? Imo reclamat ille
clare, docetque hee omnia, que aflumis, efle falGiffima.
Unde confequitur & tuam conclufionem nihilo yerio¬
rem efle, quam funt ea, que aflumis ut confeſſa. Quor¬
|fum autem attinebat & illud admifcere convitium: J¬
Jii in re feria, © que ad aternara falutens pertinet, in¬
faniunt, in perditionem innumerabilium animaram. An
non fentis iftam blafphemiam recidere, non inme tan¬

B

G

tum aut hujus temporis Theologos & Pontifices, fed
in probatiffimos quofque Ecclefize Doétores, ab ipfis
pene Apoftolorum temporibus in hunc ufque diem,
in univerfum populum Chriftianum , quem probabi¬
le eft cam renuifle fententiam, quam è fuis Dodtoribas
acceperat? Et addis, /n perniciem innumerabilivze
animarum. Arqui paulo ante cum Diatriba tibi im¬
pingeret, quod acerbitate & paradoxis multos aliena¬
(5695 re{pondebas nihil efle periculi, folos impios qui
pereunt offendi, eleétos in tuto effe. Siccine in tuto
funt, qui ruum dogma fequuntur, & pereunt qui con¬
fentiunt tot Orthodoxis, & Ecclefiz definitioni? Et
ubi nunc eft illa religio, qua querebaris quod te pone¬
rem pefimo loco, in quo cogereris aut cedere, aut
adverfus tantos viros aliquid dicere? In co loco te ipfum
pofucras, antequam ego collocarem. Quoties enim
illis impegifti imperitiam Scripturarum , cæcitatem ,
facrilegiam, blafphemiam? hic addis infaniam, quem¬
admodum paulo ante, mentem alienatam. Et de me
quereris, quafi non foleas tua fponte in illos dicere,
quicquid libuit. Si vera prædicares, quis tamen pius
ferre poffet impiam calami tui licentiam? Nunc cum
falfa prædicas, multo minus ferenda elt. Hic eft tuus,
Luthere, triamphus ante victoriam. Nunc accingeris
ad pugnam, & in manibus eft viétoria, 4 leges, quas
victores victis folent preefcribere, nos ante congreflium
accipere velimus. Primum miro ftomacho foles reji¬
| cere „quicquid è Scholis Theologorum adferretur, nunc
omnia trahis ad fophifticam rationem, non ob aliud,
F nifi ut mihi parum in illis exercitato renebras offunde¬
res , hoc eft , quod dici folet, Canterium in foflam pro¬
traheres. Atqui nihil foles admittere , nifi quod ha¬
bent divin Litteræ, & his folis tecum congrediebar :
tu mutatus in diverfum , pertrahis nos in medias Sophi¬
ftarum fpinas,quæ fi tibi ram decffent quam funtinvi¬
fæ, frequenter hereres perplexus. Et fic rejicis illorum
præfidia, quoties commodum eft, ut nobis aliam fo¬
phifticam non minus fophifticam objicias , novafque

| comminifcaris elabendi rimas. Quantum enim hic eft

> Tom. LX, Oo ooz di

E

25