Page 42 [42]
OCR
ca queeftione Scripturam fuifle oblcuram, quod non facio, fic conceflifiem quemadmodum in Scholis argumentandi caufa multa donantur adverfariis. Eam conceffionem fi velis arripere, neceffe eft ut fatearis utriufque partis interpretationes effe ancipites. Dices, ergo fi dilucide funt in hac parte, quibus ufi funt Veteres ad afferendum liberum arbitrium, cur tibi placuit Diatribe titulus, cur profiteris inquifitorem non affertorem, cur in fine dicis, Contuli, penes alios efko judicium? Refpondeo, cur qui in Scholis difputant, altero probante quod habet Scriptura, altero per Scripturas alias ac rationes impugnante, fenioribus, aut præfidenti, ut vocant, deferunt judicium ? Poteft enim fieri, ut liberum arbitrium reéte fit aflertum à Veteribus ê facris & clariffimis Scripturis, cum ego adverfus tuorum argumentorum aciem parum dextre delendam. Et jam ante reddidi confilii mei rationem, ut experirer an tu pofles abfque convitiis difputare, & ne rebus exulceratis oleum, quod ajunt, adderem camino. Er hanc meam civilitatem toties mihi impingis in os, quam probare magis & imitari debueras. Sı te deleétat affertio, quid opus erat affertore me in co, de quo & olim pronuntiavit Ecclefia, & nuper luam fententiam confirmavit? Habebant igitar, inquis, dilzcidam Scripturam: fateor, quantum fatis erat ad difcutiendam ambiguitatem de libero arbitrio. Quid tum poftea? Car ts igitar, inquis , facis Scripturam hac in parte obfturam? Non hoc fecit mea Diatriba, fed tu comminifceris, ut modo declaravi. Si contendis nihil prorfus obfcuritatis effe in facris Litteris, ne mecum agas, fed cum univerfis Orthodoxis, quorum nullus eft qui idem non prædicer. Cærerum quoties Diatriba meminit obfcuritatis in hac materia, aut veftro nomine loquitur, aut concedit argumentandi gratia, quod poterat non donare. Quod genus eft illud: Æc f neges hac in parte dilucidam effe Scripturam, in gua tot fummi viri caligarint, Xc. An putas hoc ſub mea perfona dici, Zn arripio contra vos, qui veftram interpretationem vults haberi pro oraculo. Simile eft illud, Si zam dilucida eft, cur tot fecnlis viri tam excellentes bic cacutierunt , idque in re tanti momenti? Hæc verba non damnant Veteres cæcutientiæ : fed urgent vos, ut aut fateamini illos vidifle verum, auc ne poftuletis veltram interpretationem haberi nobis pro coelefti oraculo. Rurlus cum ajo, Si nullos, cam & bodie tot obfcaritates torqueant dottos, nulla erit interpretatio certa. Hæc argumentatio quid aliud agit, quam ut patiaris & tuam interpretationem eodem jure rejici, quo tu rejicis ompium è Proinde vide quam atrociter, fed extra caufam illa tibi dita fint. Denigue gue levitas & temeritas animi, Sanguinem fundere pro re incerta & obfcura? Hoc enim non martyrum Chrifi, fed demonum efè. Vides hoc cornu pracifum? Ubi vero erat tua mens, cum feriberes, Hoc non eft martyram, fed damonum? An demones ha. bent fanguinem quem fundant? Deinde quis dixit fanctiffimos viros pro libero arbitrio fudiffe fanguinem? Dices, Pro Scriptura facra fuderunt, quam tu facis ob{curam. Rurfus ita loqueris quafi dixerim totam obſcuram eſſe, aur quaſi fi mihi ac tibi fit obſcura, fuerit fimal illis obſcura, qui definierunt de libero arbitrio. Cyprianss fudit fanguinem fuum: demus fudifle pro Scriptura. Nihil igitur ufquam fuit obfcurum CyPirano in tota Scriptura? Finge Auguftinum oceifum 5 cum à Donariftis chent illi Brutte infidia , relatus fuif ſer inter martyres , an abſurdum putas, fi quid illi fuiffet obfcurum? Et huic tam frivolo fundamento nituntur ea quæ dicis in fine Capitis: Hoc eft alind nibil quam illos facere imperiiiffimos cognofcendo, & frultiffimos afferendo, ; Dilcuflus eft ille xeeghiv@, fed me miferum occurrit alius. Si illos , inquis, reéte fenfiffe credis, cur non GC F ta copia ? &c. Credo illos reéte fenfifle , qui afferuerunt liberum arbitrium , quemadmodum afferit Ecclefia. Cur igitur, inquis, t# non afferis , fed difa putas? An quifquis difputat anceps eft ? Non difputo ut dubius, fed ut te noftra affertionis invaforem confutaturus. Nihilo magis ad rem faciunt quæ infulcis: Jam © tu pone ob oculos, & tecum expende, utram plm tribuendum effe judices tot erudstorum, tor orthodoxorum , tot fanttoram , tot martyrum , tot vem terum ac recentinm Theologorum , tot Academiarum, tot Conciliorum > tor Epifcoporum & ſummorum Pontificam prejudictis ; gai Scripturas dilacidas eſſe fenferunty & id tum fcripris tum ſanguine confirmarunt , an tuo unins privato jadicio, gui negas Scripruras effe dilucidas, qui forte nec unguam lachrymam vel ſuſpiriunz pro dottrina Chriftt emififti. Omitto quod tuo more judicas, quid lachrymarum aut fufpiriorum ego fundam. Quid hic agis, Larhere è Veteribus fuiffe Scripturam dilucidam , unde afferuerunt liberum arbitrium ? Qua tandem igitur fronte blafphemiam vocas, quod illi definierunt ex dilucida Scriptura? Er roties mihi recinitur hoc mendacium , quod hic Scripturas ficiam obſcuras. Ajo interpretationes variare, & hoc in contentionem vocabam, utri potius effet aflentiendum , Veterum-ne probatæ tot feculis,an tuæ nuper exortæ? Imo hoe illic ago pro viribus , ut perfuadeam , Ecclefize Doétores non errafle in aflerendo libero arbitrio, ac te potius cacutire. Ita loquor: Hic fi negas hac in parte eſſe dilucidam Scripturam, in gua tot fuma mi viri caligarint , circulus ad capur redierst. Vides hac fub aliena perfona dici, /n gua tot fumms viri caligarint. Hee veftra vox eft, non mea: & fi verum eft quod dicitis , aut fuit illis obfcura Scriptura , aut impie reftiverunt Spiritui Sanéto. Negue quicquam periculi fit, fi quis dicat & in hoc argumento fuiffe illis Scripturam alicubi obfcuram, at nihilo minus rectam ac certam efle aflertionem, Siquidem in Conciliis quod aliis obfcurum eft, aliis aperit Spiritus, fic ut ex collatione fingulorum nihil refideat obfcurum, dum fuam quifque apocalypfim adfert. Quod fi trahis nos ad univerfam Scripturam , fateor illic quædam obfcura mihi meique fimilibus. Objicies illico tantas turmas fummorum virorum, quorum judicio plus tribuendum eft, quam meo unius privato. Quid ego audio? Meum unius privatum judicium eft, quod nemo laudatiffimorum Virorum, quos per ironiam recenfes, faffus non eft? Quis enim illorum in enarrandis arcanis Voluminibus non queritur de obfcuritate Scripture ? Non quod illam accufent, ut tu calumniaris, fed deplorent humani ingenii rarditatem, non quod defperent, fed ut gratiam illius implorent, qui folus quibus vult, & quando vult, & quantum vult, claudit, aperitque. Idem cum ipfe toties fatearis in commentariis tuis, cur appellas meum unius privatum judicium , & illis me facis adyerfarium qui mecum faciunt? Tu facis illis Scripturam obfcuram , qui fortiter illorum interpretationes rejicis. Id ni fecifles, non effet pugna. Feftiviter vero, quod comparationem, qua te cum tot Veteribus componcbam , devolvis in me. Ego non poftulo , ut rejeCtis omnium illorum fententiis in re tanti momenti, mihi uni fides habeatur, id quod tu non in hoc tantum dogmate flagitas atque etiam exigis veluti tuo |Jure, minitans omnes delendos ut lutum platearum qui tibi refiftunt prædicanti verbum Dei. Par eft igitur ut certis argumentis oftendas , cur tua unius fententia debeat nobis effe potior tot ac talium virorum judicio, ne toties repetam omnes circumftantias. S: certam habebas opinionem, inquis, quid fibi vnlt Diatriba & collationis vocabulum 2? Cur fafpenfa fententia diſputas in #tramque, quid pro, quid contra? Si hoc arguit ancipitem animum, vocentur in jus omnes Scholaftici. Tho mas querit an Fuchariftia fir facramentum Ecclefiz , & adfert in utramque partem argumenta: num ideo dubius eft de re quam difputat? Fecit idem Hieronymns
