ca queeftione Scripturam fuifle oblcuram, quod non
facio, fic conceflifiem quemadmodum in Scholis ar¬
gumentandi caufa multa donantur adverfariis. Eam
conceffionem fi velis arripere, neceffe eft ut fatearis
utriufque partis interpretationes effe ancipites. Dices,
ergo fi dilucide funt in hac parte, quibus ufi funt Ve¬
teres ad afferendum liberum arbitrium, cur tibi pla¬
cuit Diatribe titulus, cur profiteris inquifitorem non
affertorem, cur in fine dicis, Contuli, penes alios efko
judicium? Refpondeo, cur qui in Scholis difputant,
altero probante quod habet Scriptura, altero per Scri¬
pturas alias ac rationes impugnante, fenioribus, aut
præfidenti, ut vocant, deferunt judicium ? Poteft enim
fieri, ut liberum arbitrium reéte fit aflertum à Veteri¬
bus ê facris & clariffimis Scripturis, cum ego adverfus
tuorum argumentorum aciem parum dextre delendam.
Et jam ante reddidi confilii mei rationem, ut experi¬
rer an tu pofles abfque convitiis difputare, & ne re¬
bus exulceratis oleum, quod ajunt, adderem camino.
Er hanc meam civilitatem toties mihi impingis in os,
quam probare magis & imitari debueras. Sı te deleétat
affertio, quid opus erat affertore me in co, de quo &
olim pronuntiavit Ecclefia, & nuper luam fententiam
confirmavit?
Habebant igitar, inquis, dilzcidam Scripturam: fa¬
teor, quantum fatis erat ad difcutiendam ambiguita¬
tem de libero arbitrio. Quid tum poftea? Car ts igi¬
tar, inquis , facis Scripturam hac in parte obfturam?
Non hoc fecit mea Diatriba, fed tu comminifceris, ut
modo declaravi. Si contendis nihil prorfus obfcurita¬
tis effe in facris Litteris, ne mecum agas, fed cum uni¬
verfis Orthodoxis, quorum nullus eft qui idem non
prædicer. Cærerum quoties Diatriba meminit obfcu¬
ritatis in hac materia, aut veftro nomine loquitur, aut
concedit argumentandi gratia, quod poterat non do¬
nare. Quod genus eft illud: Æc f neges hac in parte
dilucidam effe Scripturam, in gua tot fummi viri cali¬
garint, Xc. An putas hoc ſub mea perfona dici, Zn
arripio contra vos, qui veftram interpretationem vul¬
ts haberi pro oraculo. Simile eft illud, Si zam dilu¬
cida eft, cur tot fecnlis viri tam excellentes bic cacu¬
tierunt , idque in re tanti momenti? Hæc verba non
damnant Veteres cæcutientiæ : fed urgent vos, ut aut
fateamini illos vidifle verum, auc ne poftuletis veltram
interpretationem haberi nobis pro coelefti oraculo.
Rurlus cum ajo, Si nullos, cam & bodie tot obfcarita¬
tes torqueant dottos, nulla erit interpretatio certa. Hæc
argumentatio quid aliud agit, quam ut patiaris & tuam
interpretationem eodem jure rejici, quo tu rejicis o¬
mpium è
Proinde vide quam atrociter, fed extra caufam illa
tibi dita fint. Denigue gue levitas & temeritas animi,
Sanguinem fundere pro re incerta & obfcura? Hoc enim
non martyrum Chrifi, fed demonum efè. Vides hoc cor¬
nu pracifum? Ubi vero erat tua mens, cum feriberes,
Hoc non eft martyram, fed damonum? An demones ha.
bent fanguinem quem fundant? Deinde quis dixit fan¬
ctiffimos viros pro libero arbitrio fudiffe fanguinem?
Dices, Pro Scriptura facra fuderunt, quam tu facis
ob{curam. Rurfus ita loqueris quafi dixerim totam ob¬
ſcuram eſſe, aur quaſi fi mihi ac tibi fit obſcura, fue¬
rit fimal illis obſcura, qui definierunt de libero arbi¬
trio. Cyprianss fudit fanguinem fuum: demus fudifle
pro Scriptura. Nihil igitur ufquam fuit obfcurum Cy¬
Pirano in tota Scriptura? Finge Auguftinum oceifum 5
cum à Donariftis chent illi Brutte infidia , relatus fuif
ſer inter martyres , an abſurdum putas, fi quid illi
fuiffet obfcurum? Et huic tam frivolo fundamento ni¬
tuntur ea quæ dicis in fine Capitis: Hoc eft alind nibil
quam illos facere imperiiiffimos cognofcendo, & frultiffi¬
mos afferendo,
; Dilcuflus eft ille xeeghiv@, fed me miferum occur¬
rit alius. Si illos , inquis, reéte fenfiffe credis, cur non
ta copia ? &c. Credo illos reéte fenfifle , qui affe¬
ruerunt liberum arbitrium , quemadmodum afferit
Ecclefia. Cur igitur, inquis, t# non afferis , fed difa
putas? An quifquis difputat anceps eft ? Non difpu¬
to ut dubius, fed ut te noftra affertionis invaforem
confutaturus. Nihilo magis ad rem faciunt quæ in¬
fulcis: Jam © tu pone ob oculos, & tecum expende,
utram plm tribuendum effe judices tot erudstorum, tor
orthodoxorum , tot fanttoram , tot martyrum , tot vem
terum ac recentinm Theologorum , tot Academiarum,
tot Conciliorum > tor Epifcoporum & ſummorum Pon¬
tificam prejudictis ; gai Scripturas dilacidas eſſe fenfe¬
runty & id tum fcripris tum ſanguine confirmarunt , an
tuo unins privato jadicio, gui negas Scripruras effe dilu¬
cidas, qui forte nec unguam lachrymam vel ſuſpiriunz
pro dottrina Chriftt emififti. Omitto quod tuo more ju¬
dicas, quid lachrymarum aut fufpiriorum ego fundam.
Quid hic agis, Larhere è Veteribus fuiffe Scripturam di¬
lucidam , unde afferuerunt liberum arbitrium ? Qua
tandem igitur fronte blafphemiam vocas, quod illi de¬
finierunt ex dilucida Scriptura? Er roties mihi recini¬
tur hoc mendacium , quod hic Scripturas ficiam ob¬
ſcuras. Ajo interpretationes variare, & hoc in con¬
tentionem vocabam, utri potius effet aflentiendum ,
Veterum-ne probatæ tot feculis,an tuæ nuper exortæ?
Imo hoe illic ago pro viribus , ut perfuadeam , Ec¬
clefize Doétores non errafle in aflerendo libero arbi¬
trio, ac te potius cacutire. Ita loquor: Hic fi negas
hac in parte eſſe dilucidam Scripturam, in gua tot fuma
mi viri caligarint , circulus ad capur redierst. Vides
hac fub aliena perfona dici, /n gua tot fumms viri cali¬
garint. Hee veftra vox eft, non mea: & fi verum
eft quod dicitis , aut fuit illis obfcura Scriptura , aut
impie reftiverunt Spiritui Sanéto. Negue quicquam pe¬
riculi fit, fi quis dicat & in hoc argumento fuiffe illis
Scripturam alicubi obfcuram, at nihilo minus rectam
ac certam efle aflertionem, Siquidem in Conciliis quod
aliis obfcurum eft, aliis aperit Spiritus, fic ut ex col¬
latione fingulorum nihil refideat obfcurum, dum fuam
quifque apocalypfim adfert. Quod fi trahis nos ad u¬
niverfam Scripturam , fateor illic quædam obfcura mi¬
hi meique fimilibus. Objicies illico tantas turmas fum¬
morum virorum, quorum judicio plus tribuendum eft,
quam meo unius privato. Quid ego audio? Meum u¬
nius privatum judicium eft, quod nemo laudatiffimo¬
rum Virorum, quos per ironiam recenfes, faffus non
eft? Quis enim illorum in enarrandis arcanis Volumi¬
nibus non queritur de obfcuritate Scripture ? Non
quod illam accufent, ut tu calumniaris, fed deplorent
humani ingenii rarditatem, non quod defperent, fed
ut gratiam illius implorent, qui folus quibus vult, &
quando vult, & quantum vult, claudit, aperitque. I¬
dem cum ipfe toties fatearis in commentariis tuis, cur
appellas meum unius privatum judicium , & illis me fa¬
cis adyerfarium qui mecum faciunt? Tu facis illis Scri¬
pturam obfcuram , qui fortiter illorum interpretationes
rejicis. Id ni fecifles, non effet pugna. Feftiviter ve¬
ro, quod comparationem, qua te cum tot Veteribus
componcbam , devolvis in me. Ego non poftulo , ut
rejeCtis omnium illorum fententiis in re tanti momen¬
ti, mihi uni fides habeatur, id quod tu non in hoc
tantum dogmate flagitas atque etiam exigis veluti tuo
|Jure, minitans omnes delendos ut lutum platearum qui
tibi refiftunt prædicanti verbum Dei. Par eft igitur
ut certis argumentis oftendas , cur tua unius fententia
debeat nobis effe potior tot ac talium virorum judicio,
ne toties repetam omnes circumftantias. S: certam ha¬
bebas opinionem, inquis, quid fibi vnlt Diatriba & col¬
lationis vocabulum 2? Cur fafpenfa fententia diſputas in #¬
tramque, quid pro, quid contra? Si hoc arguit ancipi¬
tem animum, vocentur in jus omnes Scholaftici. Tho
mas querit an Fuchariftia fir facramentum Ecclefiz ,
& adfert in utramque partem argumenta: num ideo
dubius eft de re quam difputat? Fecit idem Hieronymns