Page 600 [600]
OCR
ITOS + Atin Adethodo fcripfi: Cum legamus, Perdes amnes qui loquuntur mendacium , quofdam tamen probos viros mendaciofos legimus, ut Abraham e Judith, &c. Sic enim referunt mea qui deteftantur mendacium, quamvis innoxium, cum a me non fit {criptum mendaciofos , fed mendacio ufos. Dicent effe lapfum Typographorum, {fed nimium fæpe labuntur in recitandis mcis, probabilius eft efe vitium eorum qui Pio fuerunt a fchedis fyCophanticis, quorum negligentiam oportuit præftare dominum. -Jam cum iple non neget, Fudith, Rhaab, & alios quofdam in Scripturis laudatos, fuifle ufos mendacio , quo pacto ego fum mendacii patronus, ipfe deteftator? Dicent, hæc co tendunt, ut perfuadeas licere mentiri. Imo eo tendunt, ut doceam non omne mendacium effe crimen capitale. Abraham excufat a mendacio, quod juxta confuctudinem Hebreorum etiam propinqua cognatione jun&a diceretur foror. Verum hic ipfe Pius docet fermonem accommodandum ad intelleétum illius cui loquimur, velut qui Ethnico jurat Jovem lapidem , tenetur jurejurando: fed Abraham ftudio fallcbat «Ægyprium, fciens illum fororem intellecturum pro germana. Vix itaque fatis Abraham excufatus cit a mendacio. Ex his fruftulis colligit meus rixator me fentire, non ſolum licere mentiri, pro re & pro tempore, abfque peccato, verum & expedire. Quæ fuit hærefs Priféillianiflarum , fuit & Origeniftarum. Imo retuli quid Plato fentiret, ipfe nufquam dixi mendacium proprie dictum abefle.ab omni vitio: fed. dubito an ubi magnum imminet difcrimen, aut fumma invitet utilitas, negligi debeat innoxium mendacium ac leve ne hic quidem definiens quicquam. © Hic vero ingreditur campum, quam inutile fit mendacium, & me fingit mendacii patronum. Quis ef „inquit, ram fiupidus, ut dicat allegorias efe mendacia? Quis hoc dixit ftupide? Significayi typos & umbras veteris Teſtamenti datas craſſo populo Judaico, ut proficeret pauiatim ad Evangelicam veritatem. Veritas, ut oftendi, non femper opponitur. mendacio. ; 2 . . . . - Facit me refpondentem, plurimos fuiffe probatiffimos viros, qui in Scripturis fuerint mendaces. Quishoc & mendacem efe! Sed fcheda fefellit illum, quæ habebat mendaciofum. Præclara vero purgatio in co, qui intendit tot haerefeos crimina, idque tam petulanter. Accipio rationem , quam adfert de oratione, que proprinm eft infirumentum a natura datum ad fignificandos afjettus animi, Debebat addere, aut ad commedins fignificandos. - Quid fi quis feripto fallat, non erit mendacium ? Dicet, {cripturz idem pollent quod voces. Quid fi idem mutus? Quid fi quis vera dicendo fallat, ut Davas ille, nonne abutitur organo naturali ? à F I N Me col. 1126, 1127. 1128. 1129. 1131, Adulanter & vane, col, 1329. Carpit odiofe non intelleéta, Non intelligit proprias voces, col. 1130. Impingit ad lapidem commonftratum > col. 1187. ‘Arperdiorvra, col, 1130. Repetit evidenfer a me refutata , col. 1131. quod & alias non Hyperbole vanifime, col. 1136. Subfannat amarulente abſque cauſa’, col. 1131: Pollicetur ferociter, quæ nufquam præltat, col. 1142. Depravate citat, col. 1144. 1182, Convicia ftolida, col. 1146. Falfo citat, col. 1149. Tiss. 1257. 1167. 1172. Truncatim citat, col. 1157. Furit nulla de caufa, col. 1165. 1177. ita ut. Pluries pro freguenter. * In Refponfionibus ad Sc ta addita. 1196 A) Diftinguendum erat Pio fallendi verbum. Negue enim quifquis fallit nocere vult ; pater fallit filium ut difcat litteras, promittens illi gladium, cum deftinaritci meliora. Ita Deus laétavit craſſum populum terrenis promiffis, ut tandem adduceret ad cognitionem fpiritualium. — Qui hæc feribit objicitmihi inconftantiam, ipfe profecto conftantiflimus. Nam ut a mendaciis exor{is cit,” ita in toto progreffu fortiter mentitur , & calumniolo Opus finit mendacio. PEAR ORAM O; Cum totum Opus tot perperam citatis, perperam intellećtis, impudenter detortis, manifeſte falfis, tot petulantibusconviciis, toc infulfis diéteriis {cateat , negat fe contradicendi ftudio , aut minus beneyolo animo {cripfifle quicquam , &c. Deinde vult nobis efle perfuafum, fi quid hîc intemperantius diétum occurrerit, id prater animi fententiam caſu excidiffe. Sed cafus qui videri poteft quod perpetuum eft? da Nec offendit, quod nimius fuerit in recitandis meis, fed quod multa recitarit falfara, multa mutila, multa non indicatis locis, ut poffent infpici, denique multa ne intellcéta quidem: pro his erat petenda venia. Ree facit quod agit gratias Deo, cujus one tam mirificum Opus abfolverit : fed ingrate facit, qui non agat gratias Aifpano diétionis expolitori , Operis collection prefettis , Theologis ac Monachis materiam fuppeditantibus, Ego vero lubens accipio quod precatur, ut mihi det Deus ſemper optima quaque fentire ac docere, ac commodiflima proloqui, cumque his exoptatam felicitatem. At ego viciflim precor Pio, ut DominumexpeHatur zequiorem clementioremque judicem , quam ipfe fe mihi præftitit. Jam Baravoactiam, fi fuperis placct, ad palinodiam invitant. Quid autem me vellent recantare ? Ea que objicit Pius Me fublatum velle ordinem Theologicum? Me fpoliate Sacerdotes ſuis poſſeſlionibus? Me damnare Monachorum inftitutum? Me abrogare Scripturarum auctoritatem ? Me damnare ceremonias Eecleliafticas omnefque conftitutiones ? Tueri Arianorum dogma ?Rer vocare dogma Prifcillianiffarum & Epicureorum,aliaque his. abfurdiora? Nunquam cogitavi quod ille interpretatur, Et ha&enus nihil omnium probavit, quæ toties fortiter & atrociter objecit. Novum palinodiæ genus , fi hominibus calumniandi morbo delirantibus morem gerens, iple mei fiam fycophanta. Quin ipfi canunt palinodiam, qui nobis referunt exemplum Diaboli, palam & impudenter hujufmodi calumnias impingentes immerenti, & ex factis tam illiberalibus aut venantur famam > aut fibi promittunt vindiétam & viĉtoriam, perinde quafi Chri» fius efet mortuus, neç ullam haberet Ecclefix fue jcuram, B I S. » “nde liqueat, quantum tribuendum 1160. 1171, 1190, 1191, 1193. 1185. rato facit, ‘ phrafis varietas arguit: quoties ibi legitur, it4 gaod pro pro immorari. Succeffive pro pawlatim. Virtualiter pto re AD
