ITOS
+ Atin Adethodo fcripfi: Cum legamus, Perdes amnes
qui loquuntur mendacium , quofdam tamen probos viros
mendaciofos legimus, ut Abraham e Judith, &c. Sic
enim referunt mea qui deteftantur mendacium, quam¬
vis innoxium, cum a me non fit {criptum mendaciofos ,
fed mendacio ufos. Dicent effe lapfum Typographorum,
{fed nimium fæpe labuntur in recitandis mcis, probabi¬
lius eft efe vitium eorum qui Pio fuerunt a fchedis fy¬
Cophanticis, quorum negligentiam oportuit præftare
dominum.
-Jam cum iple non neget, Fudith, Rhaab, & alios
quofdam in Scripturis laudatos, fuifle ufos mendacio ,
quo pacto ego fum mendacii patronus, ipfe detefta¬
tor? Dicent, hæc co tendunt, ut perfuadeas licere
mentiri. Imo eo tendunt, ut doceam non omne men¬
dacium effe crimen capitale. Abraham excufat a men¬
dacio, quod juxta confuctudinem Hebreorum etiam
propinqua cognatione jun&a diceretur foror. Verum
hic ipfe Pius docet fermonem accommodandum ad in¬
telleétum illius cui loquimur, velut qui Ethnico jurat
Jovem lapidem , tenetur jurejurando: fed Abraham ftu¬
dio fallcbat «Ægyprium, fciens illum fororem intellectu¬
rum pro germana. Vix itaque fatis Abraham excufa¬
tus cit a mendacio.
Ex his fruftulis colligit meus rixator me fentire, non
ſolum licere mentiri, pro re & pro tempore, abfque
peccato, verum & expedire. Quæ fuit hærefs Priféil¬
lianiflarum , fuit & Origeniftarum. Imo retuli quid Plato
fentiret, ipfe nufquam dixi mendacium proprie dictum
abefle.ab omni vitio: fed. dubito an ubi magnum im¬
minet difcrimen, aut fumma invitet utilitas, negligi
debeat innoxium mendacium ac leve ne hic quidem
definiens quicquam.
© Hic vero ingreditur campum, quam inutile fit men¬
dacium, & me fingit mendacii patronum. Quis ef „in¬
quit, ram fiupidus, ut dicat allegorias efe mendacia? Quis
hoc dixit ftupide? Significayi typos & umbras veteris
Teſtamenti datas craſſo populo Judaico, ut proficeret
pauiatim ad Evangelicam veritatem. Veritas, ut often¬
di, non femper opponitur. mendacio. ;
2 . . . .
- Facit me refpondentem, plurimos fuiffe probatiffi¬
mos viros, qui in Scripturis fuerint mendaces. Quishoc
& mendacem efe! Sed fcheda fefellit illum, quæ habe¬
bat mendaciofum. Præclara vero purgatio in co, qui
intendit tot haerefeos crimina, idque tam petulanter.
Accipio rationem , quam adfert de oratione, que
proprinm eft infirumentum a natura datum ad fignificandos
afjettus animi, Debebat addere, aut ad commedins figni¬
ficandos.
- Quid fi quis feripto fallat, non erit mendacium ? Di¬
cet, {cripturz idem pollent quod voces. Quid fi idem
mutus? Quid fi quis vera dicendo fallat, ut Davas ille,
nonne abutitur organo naturali ?
Me col. 1126, 1127. 1128. 1129. 1131,
Adulanter & vane, col, 1329.
Carpit odiofe non intelleéta,
Non intelligit proprias voces, col. 1130.
Impingit ad lapidem commonftratum > col. 1187.
‘Arperdiorvra, col, 1130.
Repetit evidenfer a me refutata , col. 1131. quod & alias non
Hyperbole vanifime, col. 1136.
Subfannat amarulente abſque cauſa’, col. 1131:
Pollicetur ferociter, quæ nufquam præltat, col. 1142.
Depravate citat, col. 1144. 1182,
Convicia ftolida, col. 1146.
Falfo citat, col. 1149. Tiss. 1257. 1167. 1172.
Truncatim citat, col. 1157.
Furit nulla de caufa, col. 1165. 1177.
ita ut. Pluries pro freguenter.
* In Refponfionibus ad Sc
1196
A) Diftinguendum erat Pio fallendi verbum. Negue enim
quifquis fallit nocere vult ; pater fallit filium ut difcat
litteras, promittens illi gladium, cum deftinaritci me¬
liora. Ita Deus laétavit craſſum populum terrenis pro¬
miffis, ut tandem adduceret ad cognitionem fpiritualium.
— Qui hæc feribit objicitmihi inconftantiam, ipfe pro¬
fecto conftantiflimus. Nam ut a mendaciis exor{is cit,”
ita in toto progreffu fortiter mentitur , & calumniolo
Opus finit mendacio.
PEAR ORAM O;
Cum totum Opus tot perperam citatis, perperam in¬
tellećtis, impudenter detortis, manifeſte falfis, tot pe¬
tulantibusconviciis, toc infulfis diéteriis {cateat , negat
fe contradicendi ftudio , aut minus beneyolo animo
{cripfifle quicquam , &c.
Deinde vult nobis efle perfuafum, fi quid hîc intem¬
perantius diétum occurrerit, id prater animi fenten¬
tiam caſu excidiffe. Sed cafus qui videri poteft quod
perpetuum eft? da
Nec offendit, quod nimius fuerit in recitandis meis,
fed quod multa recitarit falfara, multa mutila, multa non
indicatis locis, ut poffent infpici, denique multa ne in¬
tellcéta quidem: pro his erat petenda venia.
Ree facit quod agit gratias Deo, cujus one tam
mirificum Opus abfolverit : fed ingrate facit, qui non
agat gratias Aifpano diétionis expolitori , Operis colle¬
ction prefettis , Theologis ac Monachis materiam
fuppeditantibus,
Ego vero lubens accipio quod precatur, ut mihi det
Deus ſemper optima quaque fentire ac docere, ac
commodiflima proloqui, cumque his exoptatam felici¬
tatem. At ego viciflim precor Pio, ut Dominumexpe¬
Hatur zequiorem clementioremque judicem , quam ipfe
fe mihi præftitit.
Jam Baravoactiam, fi fuperis placct, ad palinodiam
invitant. Quid autem me vellent recantare ? Ea que
objicit Pius Me fublatum velle ordinem Theologicum?
Me fpoliate Sacerdotes ſuis poſſeſlionibus? Me damnare
Monachorum inftitutum? Me abrogare Scripturarum
auctoritatem ? Me damnare ceremonias Eecleliafticas
omnefque conftitutiones ? Tueri Arianorum dogma ?Rer
vocare dogma Prifcillianiffarum & Epicureorum,aliaque his.
abfurdiora? Nunquam cogitavi quod ille interpretatur,
Et ha&enus nihil omnium probavit, quæ toties fortiter
& atrociter objecit. Novum palinodiæ genus , fi homi¬
nibus calumniandi morbo delirantibus morem gerens, iple
mei fiam fycophanta. Quin ipfi canunt palinodiam, qui
nobis referunt exemplum Diaboli, palam & impuden¬
ter hujufmodi calumnias impingentes immerenti, & ex
factis tam illiberalibus aut venantur famam > aut fibi
promittunt vindiétam & viĉtoriam, perinde quafi Chri»
fius efet mortuus, neç ullam haberet Ecclefix fue
jcuram,
» “nde liqueat, quantum tribuendum
1160. 1171, 1190, 1191, 1193.
phrafis varietas arguit: quoties ibi legitur, it4 gaod pro
pro immorari. Succeffive pro pawlatim. Virtualiter pto re