Page 598 [598]
OCR
TI9I DESIDERII Annotationibus. ‘Theologica vero citatio! Quî poflim ad hoc refpondere , qui nefciam qua diétum {it occafione ? ap Sed accipiamus Chrsffi gratiam juftificantem, dat ne quod f{eripfi effe falfifimum , profertur Saulus proftvaQuanquam ibi non loquebar de paucis exemplis, in quibus Deus fingulari modo voluit oftendere potentiam fuam, fed de generali juftificatione. Nonne priufquam datur baptifmus, exigitur fides? Verum in his quoque exemplis hum data eft gratia jultificans fine fide? Imo Paulus legis peritus fidebat Adeffia, licet nondum agno{ceret Fefum: non errabat in fiducia, fed in perlona: per vocationem autem illam aucta eft illi fides, ut gratiam Evangelicam confequeretur. Idem dicere poffum de Mattheo, nam Fudeus erat, deque cxteris Apottolisa Chriflo vocatis. Habebant fidem utcungue confufam ac generalem in Chriflums, hoc eft, in Mefiam: vocatione data eft fides certior, per quam juftificati funt. Gentes autem, quae vocatee funt ad Evangelium , per quid juftificatæ funt? nonne per fidem? Nam qui non crediderunt, perierunt. Familia Centurionis accepit Spiritum Sanétum ante baptifmum. Nemo negat, fed num acceperunt diffidentes? Sed Deus jam ante baptifmum purificaverat corda eorum. Et quofcunque VOCAVit Chriflus ; aut habebant fidem generalem, aut eam largitus eft. Nam hoc erat vocare, dare cor docile & obfequens. Ex his colligit nos debere femper ftudiofis operibus incumbere , etiamfi non fimus in ftatu gratia, aut etiam fidei: quid hoc ad nos? Quanquam eamdem opinionem tucor in fecundo Hypera[pifa, faltem ur probabilem. Nam a Theologis varie difputatur. Proinde quod hic calumniatur de gratia vocante five preparante, fophifticum eft. Etiamf illam gratiam nihil aliud arbitror effe quam fidei rudimenta, hoc eft, docilitatem ad fidei dogmata. Jam an gratia fit fine fide, fides fine gratia, nunc nen excutio, cum ipla fides fit gratia, hoc elt, Dei donum. In. Supputationibus ajo, Gudeorum © Gentium ad baptiſma venientium corda purificabat fides , utique fola. Etiamfi dixiffem, poft baptifmum nos juftificari fola fide , poterat habere pium fenfum : felum enim dicitur quod eft pracipuum, & vox fola non excludit que fuapte natura coherent. Ta adultis, inquit , requiruntur opera, Quis hoc negat? Sunt enim fru&tus fidei per charitatem operantis , coque Dei funt magis quam noftra: nam fides Dei donum eft, & pro modo fidei abundant bona opera. Jam an fincera fides confiflat in pravis operibus, alii viderint. De tali fide nunquam fum loquutus: nec ufquam legi illam dici finceram, vividam , & perfeétam , ut hic ait, fed mortuam appellat Zacobus. Qua vero adfert ex Paulo, Si linguis hominum loguar, & fi fidem habuero, &c. jam multis modis difoluta funt. Adfertur ex Annotationibus, quod apud Mattheum judex profert opera charitatis, quæ tamen iph nefciebant fe fecifle. Hic verbofe, fed parum fubtiliter, non Pins, {ed craffior aliquis declamat: Qui fieri poterar us pë nefciant per oblivionem fe feciffe qua fecerant? Tolvit nodum: feiebans, inquit, fe fecife, fed neſciebant fe impendife Chriflo. Bella folutio! Quomodo erant pu, fi non meminerant Chriflum dixifle , quod uni ex his minimis mois feciftis, mihi fecifis? Tolerabilius erat illos oblitos fuiffe, quid ipf feciffent, quam quid Chrifus docuifiet. Quis autem eft tam ftupidus ut non intelligat hune ChriJi fermonem habere tropum? Qui erant a finiftris jaétabant fua benefaéta, ea Chrifus nelciebat. His qui ad dextram erant,, Chriffus commemorat ipforum benefaCta, que ipfi nefciunt, (ubjiciens oculis & hypocritarum falfam juftitiam , qua fe venditant hominibus, & piotum modeftiam , qui ſua bona opera extenuant, ea Chrifto jadicanda relinguentes. Audifti ftolidam argumentationem , nunc audi pariter ftolidam conclufionem: Que induzifi, inguit, ut operibus auttoritaters detraheres., cam foli fidei omnem vim ad vitam aternam confeguendam astribuis. Hoc tam impudens mendacium repetit; I7 fola, 2 Mendacium, RESPONSIO Al inquit, fide omnem fiduciam € dignitatem collocans, o ab operibus omnem neceffitatem detrabens. Satis evat ims probum mendacium , etiamfi non addidiffet oranem. Quit quis talia fuggeflit Pio, dignus eft qui fænum edat. Imo non detraho quicquam operibus ex fide venientibus, fed admoneo quofdam, qui veftem cinericeam fos cingulos, & calceos feneftratos vendunt ali ftianis, pollicentes cis quod Chriftus pectore fidentibus. Sed in Enchirsdio {cripfi, quod Deus contemn ra Abraba. Hic ingreditur latiflimum campum de laude bonorum operum, quafi nos damnemus' bona opera. Nec tamen nos loquimur nifi de operibus Mofaicis, quibus ſimilia ſunt opera prae{cripta ab hominibus, Alioqui eredere Deo , & amare Deum ac proximum, opera funt. Er {ubvenire proximo opus eft, at non Mdofaicums, Paulus itaque difputans adverfus Judaicam fiduciam operum Mofaicorum, contemnit opera Abrahae, non da= mnat: contemnit autem, hoc elt, non vocat in rationem Juftificationis. Si mihi non facit gratiam illius verbi, contemmit , quo modo conceflit Aseronymo quod matriMonium dixit malum ad collationem virginitatis. Sed quoniam quifquis hæc fuggeffit Pio, ftolidusfuit s & arrogans, non conabor illius infulfas nænias repetere, Quis dixit Dominum averfari opera piorum? Sed quemadmodum apud Efaiam abominatur viétimas Jadeorum „qui vacui charitate ceremonialia quædam jactabant, & ex his fibi mirificam quamdam juttitiam arrogabant; ita Deus averfatur veltes, cingulos, calceos, & pfalmos non intelleétos eorum, qui cum fpiritu careant his fumis fe venditant populo. Hic vero locus erat declamandi de Prifcorum precibus & hymnis, quafi quifquam vituperet precationem , aut Pfalmos pie decantatos. Sed illi qui pie canebant, orabantye, num vendebant fua bona opera? Quod Chrifus docuit fuos , ut, cum omnia feciffent , dicerent, Servi inuriles fumus, ait ad modeftiæ difciplinam pertinere. Non inficior, fed docuit ne Chriffus fuos mentiri? Id fi abſurdum eft, in aliquo fenfu verum fit oportet. Inutiles erant, quod ex fe nihil fecerant boni: premium illis debebatur, quia bono Deo viſum eſt ſua dona in illis coronare, ut ait Auguffinus. Noftre au-. tem juftitiæ, quatenus noftræ funt, vere funt pannus menftruate. Adferturex Paulo, Quod fi fpiritu ducimini, nonefiis 7 fab lege. Cum Bedda diceret omnes quamvis fpirituales obnoxios conftitutionibus humanis, rogabam ut interpretaretur nobis Panli verba, quæ contrarium dicere videntur, nec hoc loco tantum, fed aliis aliquot, ut, Ubi ſpiritus Domini , ibi libertas, &, Juho non ef lex pohita. £ Loquitur, inquis, de Lege Mofaica, hoc eft, decircumeifione, delectu ciborum, de jejuniis, & hujulmo= di. Sit ita fane. Sed ne ii quidem tenebantur lege, qui non ducebantur fpiritu, de Gentibus loquor. Et hic’ Apoftoli fermo locum habet de fimilibus Chriftianorum conftitutionibus, quas non dico negligendas a fpiritualibus, fed ajo illos non effe fub lege. Sub lege ſunt, quos lex urget, non facturos, nifi effet præfcriprum. Qui fpirituales funt, aut ultro faciunt, & plus faciunt quam lex exigit: aut ob fcandalum vitandum faciunt, quæ alioqui non erat neceffe facere. Nam ceremoniæ quedam reperte ſunt ob infirmos, quibus non obli)gatur perfectus, vel quia non eget, vel quia charitas vocat ad potiora: feryat tamen ea quantum poteſt, ne ſcandalo fit infirmis. Ear nunc ifte, & ad fatietatem: difputet de variis legibus & obligationibus, & colligat que nunquam fomniavi. i JO SB EE EI NE repetam ca que toties refpondimus ad iftiufmodi querelam, fateor me queedam odiofius {cri pfiffe ad Chriftianos a furiis bellorum deterrendos, cum viderem ex his bellis, quz nos compluribus annis vidimus, maximam malorum partem exoriri Reipublica Chriftiana. Clamandam ef autem non folum adverfus ca que nullo ctiam ady 1192, , nodois Chripromifit ipfi toto at Ope- 4 B D rE} pacto geri pount abfque feelere, verum erfus illa qua vix unquam fine multis feelen 5 us a
