Page 589 [589]
OCR
1174 ditur Spiritui San&to ,, quemadmodum in Evangelio &| Epiftolis Patri crebro, Filio raro, fatebor me lapfum memoria. Verum quod vetuftiores minus aufi funt pronunciare de rebus divinis, religioni tribuo, hoc eft, reverentia miyfteriorum ineffabilium. Exfpectabant enim accuratiorem Scripturarum excuffionem & auctoritatem Ecclefie. Id declarant quæ ibi fequuntur : Pogriores diligentius excaffis facris Voluminibus,ac majorum anttoritate freti y non verentur Filium Dei appellare verum Deum, © ad illum fuas preces dirigere. In eamdem fententiam loquor præfans in Hilarium : tatus. Sequitur enim continenter ; Sed iidem non vedeturbare , perinde quafi crederemas Spiritum Santum nihil aliud eſſe, quam nemen inane quemadmodum plerique Veterum, qui fumma pietate colebant Filium , tamen cpesciov dicere verebantur, &e. Quid hîc reprehenditur a me? Num illud quod audemus Spiritum Sanctum appellare Deum? Minime. Nam id probo in eadem Prafatione. Verum illud vitio datur, quod cum plenius infiruéti fimus de natura Spiritus Sandi Filiigue , tamen ritu Sanéto pronunciare, nifi quod Spiritus Det eft, nec hoe auſurus niſi legifer apud Paulum: non audet creaturam dicere, quia nufquam legerat in facris Litteris. Hec profeffio non fatis effet hoc ſeculo y quia plura nos docuit Feterum neceſſaria diligentia, ſed citra neceſſitatem nos longius evebimur. Et aliquanto poft , funt hac mea verba, que trune catim recitarunt : J» quibus ut aliguories Filio tribuitur Dei cognomen, ita Spiritui Santo nufquam aperte. Sequuntur enim hac ; Etiamfi poft orthodoxorum curiofitas idoneis argumentis comperit e facris Litteris in Spiritum Santum comperere quicquia Filio tribuebatur. Vides Le cum potius cum acceffione cognitionis aceedere debucrit veneratio majeftatis. Quod dico, tam perfpicuum et, ut vel ceco, quod ajunt, appareat. Quid igitur cogitarunt, qui hac deferunt ad fufpicionem harefeos Ariana? Verbo expediam , nifi plane ftipites funt, aut putabant neminem fore qui mea legeret , aut ipfos judices habebant pro ftipiubus, Si quis ad itum modum voces e Panlinis Epiftolis decerptas verteret in calumniam, I Corinth. v1 11. dicit: Sunt Dii multi & Domini multi, hoc eft contra primum Decalogi præceptum. Ad Romanos III. {cribit : Faciamuys mala, ut eveniant bona, hoc eft contra rectam Erafraus. Quare non addiderunt hanc particulam ? Quoniam prorfus excludebat calumniam. Ergo non inquirebant verum, fed affeGtabant ftudio, quod falfo criminarentur. Hac nimirum atte contexit fuos centones malitiofa calumnia. Simili techna truncatim retulerunt & illum locum: Pater frequentiffime vocatur Dens, Filius aliquoties, Spivitus Sanétus nunquam. Sequitur enim: Atque hec dixerim, non ut in dubium vocem , quod nobis ex divinis Litseris Patrum orthodoxorum tradidit auttoritas „ſèd ut oftendam quanta fuerit Antiquis religio pronunciands de rebus divinis. Cujus autem artis hoc efe videtur, ut ex Cadem pagina colligas probationem hæreticæ fententia, iniqua tam multa funt quæ pugnant adverfus camdem fententiam ? Non hæc eft apicu charitatis finceritas , quæ non fufpicatur malum » fed ars arancorum » qui ex falubribus flofculis exfugunt venenum, imo, Ut verius dicam, falutiferum fuccum fibi vertunt in venenum : & fi fas eft ingenue verum proloqui, illius ars eft, cui apud Grecos nomen eft a calumniando. f ; Non dubito, quin omnibus perfpicua fit iftorum infignis impudentia. Sed audi quiddam his etiam multo fceleratius, Recentiorum quorumdam de rebus divinis pronunciandi temeritatem his taxo verbis : Nos hue audacia prorupimus y “t non vercamur Filio praſcribere, quibus modis débucrit honorate mratrere fuam. Andemas Spiritum Santum appellare Deum, quod Veteres as non funt. Hæc Erafmus. Quis ferat horum verborum blafphemiam? Sed audi Ledor nimium impudens arti ficium. Hic fermo inde fumpfit initium. Dicebam Prifcos illos, qui religione quadam parcius pronunciabant de Triade facra , fanétius eam coluiffe quam nos, qui certiora de illa tenemus. Er hic obiter taxo quorumdam irreligiofam audaciam, qu! dum probare contendunt, Virginem matrem fine labe peccati originalis fùiffe conceptam, utuntur hoc lemmate : Debebat ſummum honorem matri , € hoc igitur ut fic conciperetur. debuit preftare , quad debuit poinity igitur fecit. Similis audacize eft , quod quidam docent cnan in coelo fedentem effe fub imperio matris s & ideo Ecclefiam canere, Monfira re efe matrem s hoc eft, præcipe Filio, ut faciat quod petimus: Verum hoc , ut opinor, non admodum movet iftos, illud movet quod adjicio, Audemus Spiritum Sanélum appellare Dent, quod Veteres aufi non ſunt, XC. T videri quod præccfit, & hoe fubjicio veluti fimilis temeritatis exemplum. O voces exfecrandas ! Quis hee perferat ? Quis non exfecretur tam impudentem calumniandi malitiam ? Vix arbitror Satanam fimile quicquam aufuxum. Quam malitiofa ftianis ita loquitur: Miferabiliores fumus omnibus bomini= bus , hoc eft contra illud Evangelicum, Beati qui non viderunt e7 crediderunt. Hæc qui moliatur, inquam s nonne faceret rem omnium judicio abfurdiffimam ? Nemo tam impudens, ut id non fateatur. Atqui in his, que fupra demonftravimus , quædam funt , que nihilo plus quam hic habent vel mentis vel frontis. Quod fi cavillantur de verbo audemus , quod vide tur in malam fonare partem, objiciam ceis illud ex canone facrificii, Preceptis falutaribus moniti y & divina inflitutione formats andemus dicere , Pater nofter, &c. Hæc f non gravatus fuiflet legere Pins, haudquaquam fibi tantum probrum conciliaffet, dum amicum tam ftolida calumnia petit. Si quisita Joquatur, audemus gubernatorem, andemus Filium ejus appellare redemptorem y audemus Spiritum Santtum appellare charifmarum largito1.59 nec quicquam addat, nonne {fermo videbitur impius? At fi addas, © tamen filii negligimus pracepta parentisg creatara creatorem contemnimus, erga redemptorens ingrati uliro relabimur in poteflatem Satana, Spiritus muq nifcentiam impura vita a nobis altenamus y nonne jam pius eft? Ar talis crat fermo, quem non intelleétum carpit Albertus miſere delirans atrocibus conviciis, Hinc perfpicuum eft quid fit non legere quæ reprehendis, quid fit e fchedis operarum ftruere periculofam calumniam quid fit e fruftulis undecunque defra&is criminationis rhapfodiam texere. Ridiculum eft autem eum hortari Le&orem, ut infpiciat perpetuum loci tenorem, quem ipfe non dignatus eft legere , quem fi legiffet, puduiſſet, opinor » hominem talia convicia in proximum immerentem cvomere. Interim dubitat Pixs an ex animo fentiam cum Ario, an oftentandi ingenit gratia voluerim malam tueri caufam, quod tamen non prefto mirifice conans. Quid hic nugator merebatur audire, fi viveret? Sed elaplus eſt ex unguibus mcis, utinam & e judicio divino. Numeravi illi tot loca, in quibus dilucide, vivide, fervide profiteor de fanéta Triade quod fanéta profiretur Ecclefia, Et hic ambigit utrum ex animo , an oftentandi ingenii gratia defendam Arians, Verum quo minus id potuerim quod conor, imputat negletto Ari oreli , quafi folus ille legiſſet Arifforelem > qui nunquam erat Philofophus, ut ajunt qui noverunt hominem , nifi in conviviis , aut quafi nos in lucubrationibus noftris non frequentius ciremus Ariftotelem , quam ifte qui tot annos AriffeteJem habuit in ore. Sed Ariforeles , fi fuperis placet s expediet nos ¢x hoc labyrintho? Atqui divus Hreronymus difputans adverfus Luciferianos autumat hane herefim per Ariftorelis Philofophiam. fuifle confirmatam. Acceda , inquit » 4d hoc , quod Ariana Tom. IX. >- Ecce a harefis
