Page 588 [588]
TIAI Dies DERI np ERA
Erafmus ait eum orthodoxum, fed Eufebius. Fyiyolum
effet talia perfequi, fed nufqguam non utitur fimili can¬
dore, homo fimplex, purus ab omni odio gloriaque.
Reliqua indigna funt que recitentur, quibus hanc
addit claufulam. ec ſufficiant ex multis , qua de Scri¬
pturis, quas in dubium vocas y ſcripſiſti. An vocat ipfas
Scripturas in dubium , qui ambigit de auctore homi¬
ne? Sic cum, opinor, docuit Ariftoteles concludere.
DE AUCTORIBÜS SCRIPTURARUM.
Alim in piftrino molere quam refpondere morofo
Pronuncianti. Alieubi tribuo Pay/o piam jin difputan¬
do vafritiem, verum, fed.eidem tribuo fanétam fuper¬
| biam. Quod ad,gloriam Pauli dicitur, hic artifex: tor¬
| guet in contumeliam. Paslus fepe mutat vecem{uam,
| ut omnes pertrahat ad Chriftum , & aliud dicit > aliud
| tacet, aliud proponit, aliud tradit. Hæc cum in lau¬
i dem {pe commonttrent Origenes & Chryfoftoraus, cum¬
que his Æieronymus , vixator meus interpretatur blaf
| phemiam, ſic colligens vir Mréflatelicus. Cum Paulus
| ex divint Spiritus bucca, cujus tantummoda praco eſt, elo¬
| atur, divinum Spiritum y vafrum , lubricam | menda-\
| cem, tortorem Scripturarum , diffimulatoremque eſſe y quod |
tamen vel duntaxat cogitare blaphemum eff. Quis non
videat hune rixatorem ad calumniandum infano glo¬
riz ftudio impulfum fuiffe.
De titulo aræ apud Athenienfes cito auétorem Hie- ‘
ronymum. Quin igitur cum illo litigar ? qui plus au¬
| das eft dicere, teftimonia Scripturarum , que {uis locis
| non puguant, apud Paulam pugnare. An ftatim men¬
| dax eft qui imulat? Qui aliud dicit, aliud agit? An
{celeratus eft quifquis fallit? Cum Paulus, ne provoca¬
ret pleudapoftolos , dicit, Alins dicit, ego fum Cephe.,
ego fum Apollo, ego fum Panli, an non aliud fentit,
aliud loquitur ? Cum apud Corsuthios fe facit infipien¬
em, nonne aliud fentit quam loquitur ? Rurfum cum
ait » ctſi insperitus ſermone, nonne Hieronymus exponit
difimulanter ditum , cum effet in angumentando fum¬
mus artifex ? Qui utitur ironia , nonne aliud loquitur
guam fentit? Qui utitur hyperbole , nonne aliud dicit
i quam fentit? Qui Scripturam accommodat ad præfen¬
i tem caufam , nonne aliquo modo torquet ? Rurfus,
qui dicit, quæ fcit ab auditoribus in alium fenfum ac¬
cipienda ad tempus, nonne fallit ? Cum diceret Chri¬
fius, Solvite templum hoc, & ego 12 triduo erigam illud ,
| volebat hoc diétum non intelleétum inherere pectori-|
| bus Apoftolorum , ut poftea recordantes intelligerent.
Sed hæc omnia Pius vertit in mendacia , & fi quid
mendacio turpius. Verum quid moleftius quam re¬
fpondere loquacibus , impudentibus , & indo&isna¬
Diis, prafertim cum jam refponfum fit ? Porro quod E,
ait me Apoftolis in Scripturis tribuere oblivionem ,im-|
f Menda- pudens mendacium eft. Oftendo Hieronymum recita¬
| aam. Ye quorumdam opinionem, qui putarunt Evangeliftam
lapfu memoria pofuiffe nomen pro nomine , nec eam
ut impiam rejicit. Oftendo Azguflinum videri fimile)
quiddam tribuere Eyangeliftis in ordine rerum gefta¬
| rum. Ego illis non tibuo, tantum ajo, etiamf quid)
effet fimile , praefertim in his unde non pendet famine!
veritatis Evangelica , non protinus apud me quidem
i Menda-Nacillaturam totius Scripture auétoritatem, Impuden.
| sium tius etiam mendacium elt, quod, ut ait , feripfi Chri-\
fun ignoraffe diem judicii , quemadmodum alii igno- F
rant homines. Sed in Paraphrafi quia non erat com¬
modum explicare ſub perſona Chrifi , recito verba
Evangeliftæ eo fenfu quo ille feripfit. Sed in Annota.
i tionibus expono trifariam eum locum. Ad utrumque
exitat dilucida mea refponfio adverfus {ÿcophantias
i Bedda: faltem vitandus erat illi commonftratus lapis,
| ad quem ille ram turpiter impegit. Sed Pixs cum gra¬
i vetur ca legere, non veretur tam periculofa mendacia
| -ex hominum. fabulis impingere in proximum. Domi.
nus illi ignofcat omnia peccata. Si viveret, tractare¬
tur pro merito.
| |
SIMI A NES PONSO
fpondi Leo, Sig
5 25, & annotans in
Epiftolam Joannis. Ad hec omnia furdys hic moro¬
filimus nugator » ex fragmentis per:amanuenfes dela¬
tis, nec intelleétis , facit me patronum ac propugna=
torem Ariane herelcos, tantifque :convicis in merde:
bacchatur, ut, fi viveret, sanditurusifuerit fe digna.
In tertium Aierommi Tomum dico , Arianonymp ty¬
multum , {chifma fen _fattionem fuilfe Verins quam ‘bare
fi. Non-nego fuiſle hæreſim. Sed initio cum Impe¬
lio, quo probatum fuit Ariaziruz -dogma
derent Epifcopi, -guam in quo damnatu
erat factio verius quam hærefis. H
Deum, apud homines:ambigebatur ,
publica Ecclelias voce.
Altero loco non lequor de sdrianis , fed Origenifiis
ætate Hieronymi pullulantibus: quo tempore finguli fe¬
re prodebant fidem {yam Symbolis , quibus nihil-effet
actum nifi Principum auétoritas adfuiflec, tandem ‘Bic¬
jclefias adimens Epifcopis Arianis ne Privata quidem
jconciliabula illis concedens. Hee fi veferuntuy eyiden¬
(ter in Ecclefaſtica Hiſtoria, quid mecum litigat Pius?
Si quo paéto faviflem veſaniæ -drianorum, cur inn:
meris locis deteftarer illorum dogma, vivideque atque
exprefle profiterer, quod qui non profitcantur inter
Chriftianos habendi non fint? Ea loca recenfui in Apo¬
logia ad Monachos Aifpanes. Verum Pins negatre¬
ferre legiffe mea, Quantum autem referat mox ‘ap=
parebit.
In Scholiis noto argumentum s
zans difputans , non efe satis efficax adverfus pertina¬
ces Arianos. Farebantur illi Filium effe Deum, &
magnum Deum , & illum Pauli locum » Qui eft ſuper
omniabenedittus , de Bilio interpretabantur, © sc “OMT y
Inguit, bec mones, nifi Audes revocare harefim Arianam?
Imo ideo moneo , ine Doctores ‘pugnent cum Hes
reticis ejufmodi telis , quæ facile repellantur. Hoe
eft confirmare Ecclefiz dogmata , non impugnare.
De teftimonio triplici tam accurate reſpondi , nec id
femel, ut fit ineptum illa repetere. toa
Sed quis ferat , quod in Prafatione in Hilariuasan
hunc modum feribo : Quin huc audacia prornpimus , at
non vereamur Filio preforibere , quibus modis debuerit hon
Borare matrem fuam, _Audemus autem Spiritum Santum
appellare Deum, quad Vereres auſi non ſunt. Hic certe Cita
erubeſcerer Pins, eriamG fuifler impudentiffimus , mo-nin¬
do viveret, Quid turpius quam ad eumdem lapidem
mopingere , in quem ampegerant Monachi Efpanien¬
fess Non illic defendo Arianos contra Flilarivm , {ed
oftendo Prifcorum religionem in pronunciando de di¬
vinis Perfonis. Et Pins mihi percellit os, dicens: Pro¬
lixa oratione pro Arianis fas adverfus fententiam er voly¬
Tea illius auttoris , qui a 1e recognitus € caſtigatus emit¬
fevatur. Legat, inquit , locum oratione perpeina , cnjus
nos jummam retulimus, quem laboris- non pigebu: © pro¬
penſum Stadium tuum in Arianis defendendis omni luce
clarins perfpiciet. Claufulam addit, Sed tantum de'bis
qué pro Aviano dogmate protulifi. Ad qua refponden¬
di ut operam luerifaciam » eadem hic referam qua in
Apologia Monachis Li{pamenfibus reſpondi.
Ex his, quæ ſuperius tradita funts ultro liquet quam
hee fint impudenter detorta ad calumniam. Quæ
congerunt , fuis locis non alio {peGant , quam ut de¬
clarent religiofum timorem Veterum in loquendo de
rebus ineffabilibus » & recentiorum quorumdam irreli¬
giolam temeritatem. Si Hilarius in duodecim libris
alicubi pronunciat Şpiritum adorandum , fi tribuit illi
nomen Dei , fatebor me lapfum memoria , quando¬
| quidem de re nulla eft controverfia. Et ne memorie
lapfus poflit abjici, interjeceram , quod ſciam: que duo
verba pretermifla funt ab iftis > guia ‘non faciebant ad
calumniam. Agnofcis Le&orChriftianam charitatem,
quod tamen iftis imputari nolim » fed libro fycophan¬
tico, unde hæc decerpta fuiffe wes ipfalequitur. Rur¬
fus
> Plures‘fe¬
m fuit tum
relis erat apud
nondum audita
quo utivur eronja