Page 587 [587]
dtamentum. Bella citatio ! Dicere poterat in Matthei
cap. Vil. Sed metuit deprehendi polypus. Locum
hactenus invenire non potui, proinde nec eft quod apte
refpondeam. Verba, que citat, fic habent ; Uinam
aliquando expergifcatur Chviftus , er hoc Fudailino atque
bac tyrannide liberet populum fuum, nifi forte ideo nos re~
demit, ut hujufmodi portentis ferviamus, &c. Hee vult
diéta in univerfum ordinem Theologicum. Quisau¬
tem non fentiat hæc in fuperftitiofos ac tyrannicos Mo¬
machos efe diéta ? Er tamen quafi conftet hæc in uni¬
verfos hoc animo di&a , ut totum ordinem Theologi¬
cum e rebus humanis funditus fubmoyeam, tragicis in
me verbis detonat. Quibus verbis, Inguit, exulcerats-| B
fimum in eos animum re odium nimis patefecifti.
Quid enim atrocius, quid immanius in hoftes truculentiffi¬
mos, in peſtes humani generis dict optarique polfet, quam
univerſum quod snfettaris genus aboleri ee medio tolli :
& ta ipfura Theologorum genus, innocuum , verendum- tum
profeſſionis dignitate, tum vita innocentia ; pelérdari optas,
quod tamen te & ornavit, CY in collegium {uum cooptavit,
Quod fi non vererer re offendere, dicerem y forre magis eo¬
rum humanitate facilitateqnue, quam tuis meritis. Sed ti¬
bi hoc peculiare, magis eos infekari, inter quos nomen de¬
diffi. Optas, ut Theologorum ordo perdatur a Chrifto ,
st (cilicet Flareticis licentiofins debacchandi adf facnitas,
Hujufmodi multa delirantifime vociferatur in totius
ordinis Theologici fubverforem. Quanto morbo tene¬
batur cum hee feriberet. Tgnofcat illi Dominus, eof¬
gue corrigat qui huc perpulerunt ægrotum. Si Piss
Theologiam non didicit , faltem inter Rhetoras verfa¬
tus eft. Quæ res me provocare potuit ad hunc imma¬
nem conatum, ut univerfum ordinem Theologicum e
medio fublatum vellem ? Jam ut voluerim , quæ fpes
perficiendi ? Poftremo quî convenit ut eum ordinem ,
cujus juvandis ftudiis tantum vigiliarum impenderim ,
funditus ex{tinétum vellem ? Non arbitror quemquam
effe Theologum qui he credat, que blandiens Theo¬
Jogis tam atrociter affeverat Pius. Anis cupit exftin¬
étum ordinem , qui dat operam , ut ordo melius ha¬
bear.
De AUCTORITATE SCRIPTURARUM.
Tc nihil adfert Pins ad quod non abunde refpon¬
ſum fit, & Stunicis, & Beddeis , & Monachis As¬
fpanienfibas tantum attraxit materiam rixandi cum Era¬
fo, diffimulans quos auctores in his fim fecutus, &
quibus argumentis fim ufus. Heæc erant illi repetenda;
& confuranda , priufquam defcenderet ad illa menda¬
ciffima convicia ac morofa jurgia, quibus inclementer)
flagellat Erafrum. Hieronymus pronunciat alicubi , ali¬
cubi dubitat de fecunda Epiftola Peri, de Epiftola Fa-1E
cobi, de Epiftola ad Hebreos , de duabus Epittolis Zo¬
annis. Sane quod ad auctorem attinet, duos pofterio¬
res libros Efdre vocat fomnia, fabulam Beli & Draco¬
nis irridet, Sufanne hiftoriam notat ut fictitiam, alia¬
que multa diftinxit obelifcis & afterifcis , vir tantus
tanteque auctoritatis, Nunc omnia leguntur promif
cue. Sed ubi expreffe pronunciavit Synodus, omnia
illa effe paris augtoritatis ?_ elle corum quorum titulis
feruntur ? Quid fi Patres in hoc indulferunt piorum
affectibus ? Quid fi queedam ut hagiographa recepe¬
runt?’ Quid autem nunc in templis non legitur ? Jam
in his, que funt Spiritu Sanéto prodita, non eft idem
ordo per omnia, In ‘quibufdam Spiritus evidentius
explicat {ua myfteria, in quibufdam obfurius &t in¬
volutius. Proinde cum Theologi difputant de praci¬
puis articulis fidci , non multa proferunt ex Ecclefiafi¬
co, aut ex Aposalypfi, fed ex Panlo plurima.
SYMBOLUM.
DE Symbolo Apoftolorum quid opus eft toties re¬
{pondere? Tribuo ilhi gravitatem & fpiritum Apo¬
ftolicum. Non dubito quin Apoftoli illa docuerint,
tantum dubito an ab illis fcripto fit proditum, Id quod
multis de caufis non eft verifimile, cum non idem olim
fuerit apud omnes, quod evidentiffime docui. Quis
in {cripto totius Apoftolici Senatus auétoritate prodito
cum id plufquam facrilegium fit audere in Evangelio,
guod unus aliquis conferipfit? ey
Hoc autem quod ob auétoritatem fummam dicitur
Apoftolicam, in Wicera Synodo fuifle proditum , cer¬
te probabilibus arguments docet Lasreziius Valla in
Antido!o ad Nicolaum Quintum , commonitrans in De¬
cretis dift.5. cap. Canones , legendum effe, fab hoc etiam
antti Paires in Concilio Niceno de omni orbe terrarum
convenientes , juxta fidem Evangelicam e7 Apoftolicam fe
cundo, por Apofiolos Symbolum tradiderune. Aitque fe
{cripturam hane comperifle in vetufto codice 2fidori
Ur intelligas in prima Synodo Nicezz, que fuit fecun.
da poft Concilium Apoitolorum , fuiffe conditum Sym¬
bolum quod nunc dicitur Apoftolorum. Putatque Ws¬
cenam illam Synodum non condidifle Symbolum, nifi
ufque ad hanc claufulam , € regni ejus non erit finis.
Quod fupereft adjectum in Synodo Conftantinopolituna,
in qua damnatus Macedonius, adimens Spiritui Sanéto
divinam naturam. Sed quod erat Symbolum in Con¬
cilio Niceno conditum ? Quod canitur in Miffa ? Ibi
pronunciatur de Spiritu Sancto , quod fimal cum Patre
adoratur & glorificatur. Quid igitur opus erat alia Sy¬
nodo adyerlus Macedonium € Atharafii Symbolum ab
his diverfum eft, Rurfus in libro prifcorum Canonum
mus , valeant fimul omnes conftitutiones , quæ illie
Apoftolico nomine referuntur. Valeant pariter ordi¬
nationes Ecclefie , gua fub nomine Petri feruntur.
Sed de Laurentii opinione nolim contendere , illud
plurimis maximifque argumentis liquet , Symbolum
quod Apoſtolorum vocatur, non fuiffe fcripto prodi¬
tum ab Apoftolis. Multo minus finguli articuli a fin¬
gulis illorum proditi funt. Verum hoc dicit Augeftt=
ausy & hunc fequutus elt Foannes Gerfor. Atqui com¬
peri attentius contemplans , cos fermones nihil habere
Augufini. In libro ad Catechumenos non appellat
hoc Symbolum Apoftolorum, fed ait a fanétis Patri¬
bus e Scripturis collectum. Hæc aliaque cum libris
editis refponderim , hic aur non legit illa , aut quod
fcelcratius eft, diffimulat , vereremque calumniarum
cantionem nobis recinit , quo locus fir atrocibus con¬
viciis, quibus hic mire videtur gaudere, quifquis cft
tixator. Sed fateor , ut ait, me dubitaturum de au¬
Gore Epiltolæ ad Hebreos. Non nego, fed addo, do¬
nec expreffurm fuper huc re Ecclefie judicinm videro. Si dix
cat Spiritum auétorem , relpondebo illum fophiftam
agere , nam ego de homine auctore loquor, Sic du¬
bitamus de auctore libri fob, & librorum Regum, nec
ob id vaeillat illorum auétoritas. Dubitamus de aucto¬
re Evangelii fecundum Marcum. Nihilo fecius eft il¬
lius facrofanéta apud omnes auctoritas. Poftremo quid
eft quod tumultuemur de auéctore , cum Apoftolorum
ſcripta non ob hoc habeant tantam auctoritatem , quod
ab illis profeéta fint, fed qued Ecclefia confenfà com¬
probata. De Apocalypſe jam plus decies reſpondi, Com¬
memoro illic diverforum fententias, fed ingenue fateor
me fubmittere fenfum meum judicio Ecclefiæ, cujus
au&oritas nifi me moveret, plane confirmarem illud
opus non effe Foannis Evangeliftee. Nunc recipio eo
animo quo recepit univerfalis Ecclefia. Sed non debe¬
bant , inquit, sla commemorari propter infirmos, At
multo magis libri, unde illa decerpfi , non debebant
toties excudi, vulgoque publicari. Mihi vifum eft uti¬
le admonere Lectorem , 9b quofdam qui nihil Veterum
legentes tantum habent in ore duo verba, Ecclefiam
& Spiritum Sanctum, & hoc colore quiequid in tem¬
plis legitur caniturve licet mendofum & vitiatum,
volunt haberi pro Scriptura irrefragabili. Et utinam
veteres Ecclefiæ præfules ac principes aliquanto magis
vigilaffent initio, non torqueremur tot difficultatibus
litters.
Nufquam dormitat unquam Piss in calumniandi at¬
tificio. De Eufebio Joquens dico, Citar Cajum quers¬
dam auttorem orthodosum : & hoc Pins ita refert, Citaf
que Cajum, ut ais s anttorem orthodoxum. Imo non
Tom. IX, Ecce ego