Page 587 [587]
OCR
dtamentum. Bella citatio ! Dicere poterat in Matthei cap. Vil. Sed metuit deprehendi polypus. Locum hactenus invenire non potui, proinde nec eft quod apte refpondeam. Verba, que citat, fic habent ; Uinam aliquando expergifcatur Chviftus , er hoc Fudailino atque bac tyrannide liberet populum fuum, nifi forte ideo nos re~ demit, ut hujufmodi portentis ferviamus, &c. Hee vult diéta in univerfum ordinem Theologicum. Quisautem non fentiat hæc in fuperftitiofos ac tyrannicos Momachos efe diéta ? Er tamen quafi conftet hæc in univerfos hoc animo di&a , ut totum ordinem Theologicum e rebus humanis funditus fubmoyeam, tragicis in me verbis detonat. Quibus verbis, Inguit, exulcerats-| B fimum in eos animum re odium nimis patefecifti. Quid enim atrocius, quid immanius in hoftes truculentiffimos, in peſtes humani generis dict optarique polfet, quam univerſum quod snfettaris genus aboleri ee medio tolli : & ta ipfura Theologorum genus, innocuum , verendum- tum profeſſionis dignitate, tum vita innocentia ; pelérdari optas, quod tamen te & ornavit, CY in collegium {uum cooptavit, Quod fi non vererer re offendere, dicerem y forre magis eorum humanitate facilitateqnue, quam tuis meritis. Sed tibi hoc peculiare, magis eos infekari, inter quos nomen dediffi. Optas, ut Theologorum ordo perdatur a Chrifto , st (cilicet Flareticis licentiofins debacchandi adf facnitas, Hujufmodi multa delirantifime vociferatur in totius ordinis Theologici fubverforem. Quanto morbo tenebatur cum hee feriberet. Tgnofcat illi Dominus, eofgue corrigat qui huc perpulerunt ægrotum. Si Piss Theologiam non didicit , faltem inter Rhetoras verfatus eft. Quæ res me provocare potuit ad hunc immanem conatum, ut univerfum ordinem Theologicum e medio fublatum vellem ? Jam ut voluerim , quæ fpes perficiendi ? Poftremo quî convenit ut eum ordinem , cujus juvandis ftudiis tantum vigiliarum impenderim , funditus ex{tinétum vellem ? Non arbitror quemquam effe Theologum qui he credat, que blandiens TheoJogis tam atrociter affeverat Pius. Anis cupit exftinétum ordinem , qui dat operam , ut ordo melius habear. De AUCTORITATE SCRIPTURARUM. Tc nihil adfert Pins ad quod non abunde refponſum fit, & Stunicis, & Beddeis , & Monachis Asfpanienfibas tantum attraxit materiam rixandi cum Erafo, diffimulans quos auctores in his fim fecutus, & quibus argumentis fim ufus. Heæc erant illi repetenda; & confuranda , priufquam defcenderet ad illa mendaciffima convicia ac morofa jurgia, quibus inclementer) flagellat Erafrum. Hieronymus pronunciat alicubi , alicubi dubitat de fecunda Epiftola Peri, de Epiftola Fa-1E cobi, de Epiftola ad Hebreos , de duabus Epittolis Zoannis. Sane quod ad auctorem attinet, duos pofteriores libros Efdre vocat fomnia, fabulam Beli & Draconis irridet, Sufanne hiftoriam notat ut fictitiam, aliaque multa diftinxit obelifcis & afterifcis , vir tantus tanteque auctoritatis, Nunc omnia leguntur promif cue. Sed ubi expreffe pronunciavit Synodus, omnia illa effe paris augtoritatis ?_ elle corum quorum titulis feruntur ? Quid fi Patres in hoc indulferunt piorum affectibus ? Quid fi queedam ut hagiographa receperunt?’ Quid autem nunc in templis non legitur ? Jam in his, que funt Spiritu Sanéto prodita, non eft idem ordo per omnia, In ‘quibufdam Spiritus evidentius explicat {ua myfteria, in quibufdam obfurius &t involutius. Proinde cum Theologi difputant de pracipuis articulis fidci , non multa proferunt ex Ecclefiafico, aut ex Aposalypfi, fed ex Panlo plurima. SYMBOLUM. DE Symbolo Apoftolorum quid opus eft toties re{pondere? Tribuo ilhi gravitatem & fpiritum Apoftolicum. Non dubito quin Apoftoli illa docuerint, tantum dubito an ab illis fcripto fit proditum, Id quod multis de caufis non eft verifimile, cum non idem olim fuerit apud omnes, quod evidentiffime docui. Quis in {cripto totius Apoftolici Senatus auétoritate prodito cum id plufquam facrilegium fit audere in Evangelio, guod unus aliquis conferipfit? ey Hoc autem quod ob auétoritatem fummam dicitur Apoftolicam, in Wicera Synodo fuifle proditum , certe probabilibus arguments docet Lasreziius Valla in Antido!o ad Nicolaum Quintum , commonitrans in Decretis dift.5. cap. Canones , legendum effe, fab hoc etiam antti Paires in Concilio Niceno de omni orbe terrarum convenientes , juxta fidem Evangelicam e7 Apoftolicam fe cundo, por Apofiolos Symbolum tradiderune. Aitque fe {cripturam hane comperifle in vetufto codice 2fidori Ur intelligas in prima Synodo Nicezz, que fuit fecun. da poft Concilium Apoitolorum , fuiffe conditum Symbolum quod nunc dicitur Apoftolorum. Putatque Wscenam illam Synodum non condidifle Symbolum, nifi ufque ad hanc claufulam , € regni ejus non erit finis. Quod fupereft adjectum in Synodo Conftantinopolituna, in qua damnatus Macedonius, adimens Spiritui Sanéto divinam naturam. Sed quod erat Symbolum in Concilio Niceno conditum ? Quod canitur in Miffa ? Ibi pronunciatur de Spiritu Sancto , quod fimal cum Patre adoratur & glorificatur. Quid igitur opus erat alia Synodo adyerlus Macedonium € Atharafii Symbolum ab his diverfum eft, Rurfus in libro prifcorum Canonum mus , valeant fimul omnes conftitutiones , quæ illie Apoftolico nomine referuntur. Valeant pariter ordinationes Ecclefie , gua fub nomine Petri feruntur. Sed de Laurentii opinione nolim contendere , illud plurimis maximifque argumentis liquet , Symbolum quod Apoſtolorum vocatur, non fuiffe fcripto proditum ab Apoftolis. Multo minus finguli articuli a fingulis illorum proditi funt. Verum hoc dicit Augeftt= ausy & hunc fequutus elt Foannes Gerfor. Atqui comperi attentius contemplans , cos fermones nihil habere Augufini. In libro ad Catechumenos non appellat hoc Symbolum Apoftolorum, fed ait a fanétis Patribus e Scripturis collectum. Hæc aliaque cum libris editis refponderim , hic aur non legit illa , aut quod fcelcratius eft, diffimulat , vereremque calumniarum cantionem nobis recinit , quo locus fir atrocibus conviciis, quibus hic mire videtur gaudere, quifquis cft tixator. Sed fateor , ut ait, me dubitaturum de auGore Epiltolæ ad Hebreos. Non nego, fed addo, donec expreffurm fuper huc re Ecclefie judicinm videro. Si dix cat Spiritum auétorem , relpondebo illum fophiftam agere , nam ego de homine auctore loquor, Sic dubitamus de auctore libri fob, & librorum Regum, nec ob id vaeillat illorum auétoritas. Dubitamus de auctore Evangelii fecundum Marcum. Nihilo fecius eft illius facrofanéta apud omnes auctoritas. Poftremo quid eft quod tumultuemur de auéctore , cum Apoftolorum ſcripta non ob hoc habeant tantam auctoritatem , quod ab illis profeéta fint, fed qued Ecclefia confenfà comprobata. De Apocalypſe jam plus decies reſpondi, Commemoro illic diverforum fententias, fed ingenue fateor me fubmittere fenfum meum judicio Ecclefiæ, cujus au&oritas nifi me moveret, plane confirmarem illud opus non effe Foannis Evangeliftee. Nunc recipio eo animo quo recepit univerfalis Ecclefia. Sed non debebant , inquit, sla commemorari propter infirmos, At multo magis libri, unde illa decerpfi , non debebant toties excudi, vulgoque publicari. Mihi vifum eft utile admonere Lectorem , 9b quofdam qui nihil Veterum legentes tantum habent in ore duo verba, Ecclefiam & Spiritum Sanctum, & hoc colore quiequid in templis legitur caniturve licet mendofum & vitiatum, volunt haberi pro Scriptura irrefragabili. Et utinam veteres Ecclefiæ præfules ac principes aliquanto magis vigilaffent initio, non torqueremur tot difficultatibus litters. Nufquam dormitat unquam Piss in calumniandi attificio. De Eufebio Joquens dico, Citar Cajum quersdam auttorem orthodosum : & hoc Pins ita refert, Citaf que Cajum, ut ais s anttorem orthodoxum. Imo non Tom. IX, Ecce ego
