Page 582 [582]
1159 DESIDERII
peret » fi proximus gravi neceflitate premeretur. Sed
hac mihi extra caufam dicuntur. Non taxavi nifi im¬
modicas impenfas in templa , idque negleĉtis proximis
fame fitique periclitantibus : in quo caſu cum Pins fa¬
teatur eleemofynam efle præferendam > nimirum me¬
cum fentiens, tamen prolixa: difputatione mecum liti¬
gat, quafi detraham ornatui templorum , cum co ipfo
loco quem citat concedam illis cum dignitatem tum
etiam majeftatem. Quid autem abfurdius, quam exi¬
ftimare templa parum ornata, nifi gemmis & auro
multorum Regum æquent opes ? Omitto nunc loqua¬
ciffimas hominis querimonias , convicia, colaphos 5 &
alapas, fic ubique mecum agentis , quafi totos ingenii
neryos huc intenderim, ut omnes Ecclefiæ ritus abo¬
leam , cum eos innumeris in locis ingenue probem ,
damnem nufquam : licet aliquoties tagem in his vel
fuperftitionem , vel fiduciam, vel hypocrifim.
DE FUNERUM POMPA.
X fuuere citat terribilem locum , meque admonet
Ei aufcultem verba mea , præfatus horribiliter
quod illic omnia derideam. Certe non illa derideo, quod
Cornelius , initio febris obrepentis , mature Parocho
confeffùs fit , & acceperit corpus Domini, quod mo¬
riens ab eodem domi acceperit , quod {pe refurreétio¬
nis non fuerit follicitus de {epultura , quod falutis fidu¬
clam maluerit in Chriffi paflione ac Dei mifericordia ,
quam in Pontificum diplomatibus emptitiis collocare.
Sed audiamus verba mea : Mox injeta mentio de fo¬
nitu campanarum , de iricenariis & anniverfariis , de
diplomate & remiſſione peccarorum erenda, Hee di¬
cuntur de Parocho, quales plerique {unt, qui moritu¬
“ro nihil attulit folati de bonitate Chrifi, de {pe vite
cœleftis, ſed ad ſuum queftum attentus, agit de pom¬
pa & loco fepulturæ, deinde de fonitu campanarum,
tricenariis, diplomate, & communione meritorum ,
quæ omnia vendunt fere Parochi præfertim morituris.
Aliud effet fi hec ex pietate Chriftianis omnibus im¬
penderentur. Sed quid refpondet Cornelius? Adi pa¬
Bor, nihilo pejus habebo , etiamfi nulla fonet campana. Si
mne vel uno funebri facro dignaberis , plas fatis erit. Nec
efi animus vel snjufquam preces commercari y vel quemquam
meritis (is (poliare. Satis meritorum exuberat Chriſto,
€ confido totius Ecclefie preces ac merita mihi fi modo
vivam fim membrum y profatura. In duobus diplomati¬
bus mihi tota fpes ek: Alterum eh peccatorum meorum,
gaod princeps paforum Dominus Jelus abolevit , afigens il¬
lud cruci: Alterum, quod ipfe (ho facrofantto fanguine feri¬
pit & obfignavit, quo nos certos reddidit de falute eterna,
Bi totam fiduciam nofiram in ipfum. iransferamus, Abſit
ening ut infiruttus meritis ac diplomatibus provocem Domi¬
num mewn, ut in judicium ueniat cum ſervo y certus quod
in confpetty ejus non juftificabitur omnis vivens. Ego ab il¬
lias juftisia appello ad ejufdem mifericordiam , quoniam im¬
menſa eſt <> ineffabilis. Haec Cornelius. Quis unquam
audivit orationem magis impiam ? Sed taxo, ut ait,
remiflionem peccatorum , quam impartit Ecclefia.
Quî convenit, cum Cornelius Parocho confeflus fit &
abfolutus ? Sed Cornelius doquitur de Bullis venalibus,
quas quidam quæftus gratia coeperant omnibus morien¬
tibus obtrudere 5 & harum fiduciam ingerere. Won
tamen ca diplomata prorfus damno, fed-de his tantum
fieri mentionem taxo, cum effent alia potiora. Scio
quid dicant in Scholis Theologi de thefauris Eccle¬
fie & horum difpenfatore Romano Pontifice, neque
nefcio quid iidem dicant in privatis colloquiis , fed
hance Camarinam non moveo. Quod Pius meminit de
eleemofynis, non omifit Cornelius , ad hunc loquens
modum ei qui rogabat , nunquid moriens legaffet mo¬
nafteriis aut egenis : Ego pro mea portione difpenfavi fa¬
cultatulas meas , nunc nt earum poffefionem aliis trado ,
iva trado &° difpenfationem. Er confido meos fanitius dif
penſaturos y quam ipſe feci. Hint apparet, Coraclium
quantum potuit in vita pauperibus impartiffe. Faten¬
tur & Monachi , tutius effe- in vita dare cleemofynas,
quam teftamento legare. Hic velim commemorare
RESPONSIO 1160
queftus impudentiffimos Sacerdotum quorumdam ac
Monachorum, & morientes palam derifos, fatis lique¬
ret hac non temere in colloquio fuiffe di&a. Certe
quæ differit Pius de honore funerum , de precibus pro
mortuis, nihil ad me pertinent , ad explendum tamen
volumen illa faciunt. : Denique non eft neceffe ut de¬
fendam quicquid dixit Cornelius, uti nec omnia dimno
que dixit fecitve Georgsus. Geminum exemplar mor¬
tis propono , fimplicis & operof , judicium Lectori
relinquens.
CPATM EEANN 225),
Oft hæc defenduntur campanæ, nufquam a me da¬
mnatz. Tantum noto Parochum quæftui inten¬
tum, qui morituro ftrepitum ac bombos carum yen¬
dere voluit, qui fi tantum profunt, omnibus Chriftia.
nis impendi oportuit. Dein {i vox campanarum inyi¬
tat ad orandum pro defunétis , cur in exfequiis divitum
fonant campane quindecim , cum ad id fufficiat una?
Cæterum cum induxerim exemplum minime ambitio.
fe morientis, qui ftrepitum illum plurimarum campa¬
narum neglexerit emere , quo divitum exfequiæ folent
honorari , quem oro locum hic habebant infulf joci,
quibus orditur. Nunquid, INQUIL 5 © campanarum fe
nitus tibi obftrepuit y vel inter legentem impedivit, ut nee
illis tantums peperceris ® Tranquilliores profetto faifent an¬
res thay fe Ifimaélitarum rerzas incolniffes, quam Chriſtia¬
norum. Nunguid, delicate Deſideri , campanarum ufis
prater rationem ef indutius y &c. Quid his nugis deliran¬
tius ? Et hujufmodi facetiis femet obleétavit moviturys,
DE CULTU DIVORUM,
ET hic orditur a magno mendacio fuggeftor
Ncc in Enchiridio nec ufquam vel joco vel
carpo venerationem fanta crucis, Deipare Virginis,
aut imaginis Chrifii , fed quorumdam vulgarium in his
faperftitionem noto. Eoque non retulit locum, yide¬
licet redarguturum quod dicit , fed claufulam modo.
D\Ea elt: Pudet me referre, quanta ſuperßitiane plerique
iftorum obfervant has ceremoniolas ab hominibus inflitutas,
&c. Primum audis quorumdam fuperftitionem nota¬
tam, non ipfum cultum. Sed illud non ferunt aures
piæ quod adfertur ex Annotationibus in Epiltole ad
Hebraos cap. xt. cum hodie repertum fit ex fuperna¬
turali Philofophia ligneam ftatuam eadem adoratione
adorari , qua adoratur æterna Trias. Hic bis errat Pins:
primum enim putat me fentire quamyis imaginem ado¬
Deinde putat me probare fermonem quem recito,
cum improbem Scoti commentum qui hoc docet, quod
cadem fit aétio per medium ad' finem tendentis, ut
qui per imaginem Deum adoret , non bis adoret, fed
jaliter quam is qui citra fignum. Improbo autem, non
quod exiftimem nullo fenfu cfe verum quod dicit, fed
quod verba male fonent piis auribus. Id cum fter¬
tur, cum neget ullum fignum eadem adoratione ado¬
rari, qua fignatum , quid eft quod rixatur mecum ,
cur tot convicia in me congerit non intelle@um ? Si
Scotus hoc non docet , dicat me hackenus effe vanum.
Si docet, adverfus illum litiget, non mecum, qui Sto¬
ti verba taxo ut offenfiva piarum aurium, Chriftianius
effet in totum abftinere a talibus verbis, adorare fi¬
gnum ligneum aut piétam imaginem. Satis erat dices
te, per occafionem imaginis nos adorare Deum, aut
venerari Divos. Neque huc pertinet, Reges fua
infignia volunt adorari. Deus ac Divi non aguntur hu¬
manis affeétibus. Principes multa_faciunt hominum
more.
Quid laudis debetur iis , qui virum nobilem eruditis
deridendum propinarunt ? Er hoc fundamento nixus in¬
greditur prolixam difputationem > quam illi Monachus
aut Theoiogus quifpiam {uppeditayit , quod & ipfa
phrafis arguit , & diftinétionum argumentorumque fub¬
tilitas. Eam, opinor, adverfus Zuinglianos imaginum
demolitores paraverat Theologus. Hane totam in me
torquet, cum iifdem utatur argumentis , quibus ego
foleo adverfus «Kove des. Nufquam damao venera¬
tionen