Page 582 [582]
OCR
1159 DESIDERII peret » fi proximus gravi neceflitate premeretur. Sed hac mihi extra caufam dicuntur. Non taxavi nifi immodicas impenfas in templa , idque negleĉtis proximis fame fitique periclitantibus : in quo caſu cum Pins fateatur eleemofynam efle præferendam > nimirum mecum fentiens, tamen prolixa: difputatione mecum litigat, quafi detraham ornatui templorum , cum co ipfo loco quem citat concedam illis cum dignitatem tum etiam majeftatem. Quid autem abfurdius, quam exiftimare templa parum ornata, nifi gemmis & auro multorum Regum æquent opes ? Omitto nunc loquaciffimas hominis querimonias , convicia, colaphos 5 & alapas, fic ubique mecum agentis , quafi totos ingenii neryos huc intenderim, ut omnes Ecclefiæ ritus aboleam , cum eos innumeris in locis ingenue probem , damnem nufquam : licet aliquoties tagem in his vel fuperftitionem , vel fiduciam, vel hypocrifim. DE FUNERUM POMPA. X fuuere citat terribilem locum , meque admonet Ei aufcultem verba mea , præfatus horribiliter quod illic omnia derideam. Certe non illa derideo, quod Cornelius , initio febris obrepentis , mature Parocho confeffùs fit , & acceperit corpus Domini, quod moriens ab eodem domi acceperit , quod {pe refurreétionis non fuerit follicitus de {epultura , quod falutis fiduclam maluerit in Chriffi paflione ac Dei mifericordia , quam in Pontificum diplomatibus emptitiis collocare. Sed audiamus verba mea : Mox injeta mentio de fonitu campanarum , de iricenariis & anniverfariis , de diplomate & remiſſione peccarorum erenda, Hee dicuntur de Parocho, quales plerique {unt, qui moritu“ro nihil attulit folati de bonitate Chrifi, de {pe vite cœleftis, ſed ad ſuum queftum attentus, agit de pompa & loco fepulturæ, deinde de fonitu campanarum, tricenariis, diplomate, & communione meritorum , quæ omnia vendunt fere Parochi præfertim morituris. Aliud effet fi hec ex pietate Chriftianis omnibus impenderentur. Sed quid refpondet Cornelius? Adi paBor, nihilo pejus habebo , etiamfi nulla fonet campana. Si mne vel uno funebri facro dignaberis , plas fatis erit. Nec efi animus vel snjufquam preces commercari y vel quemquam meritis (is (poliare. Satis meritorum exuberat Chriſto, € confido totius Ecclefie preces ac merita mihi fi modo vivam fim membrum y profatura. In duobus diplomatibus mihi tota fpes ek: Alterum eh peccatorum meorum, gaod princeps paforum Dominus Jelus abolevit , afigens illud cruci: Alterum, quod ipfe (ho facrofantto fanguine feripit & obfignavit, quo nos certos reddidit de falute eterna, Bi totam fiduciam nofiram in ipfum. iransferamus, Abſit ening ut infiruttus meritis ac diplomatibus provocem Dominum mewn, ut in judicium ueniat cum ſervo y certus quod in confpetty ejus non juftificabitur omnis vivens. Ego ab illias juftisia appello ad ejufdem mifericordiam , quoniam immenſa eſt <> ineffabilis. Haec Cornelius. Quis unquam audivit orationem magis impiam ? Sed taxo, ut ait, remiflionem peccatorum , quam impartit Ecclefia. Quî convenit, cum Cornelius Parocho confeflus fit & abfolutus ? Sed Cornelius doquitur de Bullis venalibus, quas quidam quæftus gratia coeperant omnibus morientibus obtrudere 5 & harum fiduciam ingerere. Won tamen ca diplomata prorfus damno, fed-de his tantum fieri mentionem taxo, cum effent alia potiora. Scio quid dicant in Scholis Theologi de thefauris Ecclefie & horum difpenfatore Romano Pontifice, neque nefcio quid iidem dicant in privatis colloquiis , fed hance Camarinam non moveo. Quod Pius meminit de eleemofynis, non omifit Cornelius , ad hunc loquens modum ei qui rogabat , nunquid moriens legaffet monafteriis aut egenis : Ego pro mea portione difpenfavi facultatulas meas , nunc nt earum poffefionem aliis trado , iva trado &° difpenfationem. Er confido meos fanitius dif penſaturos y quam ipſe feci. Hint apparet, Coraclium quantum potuit in vita pauperibus impartiffe. Fatentur & Monachi , tutius effe- in vita dare cleemofynas, quam teftamento legare. Hic velim commemorare RESPONSIO 1160 queftus impudentiffimos Sacerdotum quorumdam ac Monachorum, & morientes palam derifos, fatis liqueret hac non temere in colloquio fuiffe di&a. Certe quæ differit Pius de honore funerum , de precibus pro mortuis, nihil ad me pertinent , ad explendum tamen volumen illa faciunt. : Denique non eft neceffe ut defendam quicquid dixit Cornelius, uti nec omnia dimno que dixit fecitve Georgsus. Geminum exemplar mortis propono , fimplicis & operof , judicium Lectori relinquens. CPATM EEANN 225), Oft hæc defenduntur campanæ, nufquam a me damnatz. Tantum noto Parochum quæftui intentum, qui morituro ftrepitum ac bombos carum yendere voluit, qui fi tantum profunt, omnibus Chriftia. nis impendi oportuit. Dein {i vox campanarum inyitat ad orandum pro defunétis , cur in exfequiis divitum fonant campane quindecim , cum ad id fufficiat una? Cæterum cum induxerim exemplum minime ambitio. fe morientis, qui ftrepitum illum plurimarum campanarum neglexerit emere , quo divitum exfequiæ folent honorari , quem oro locum hic habebant infulf joci, quibus orditur. Nunquid, INQUIL 5 © campanarum fe nitus tibi obftrepuit y vel inter legentem impedivit, ut nee illis tantums peperceris ® Tranquilliores profetto faifent anres thay fe Ifimaélitarum rerzas incolniffes, quam Chriſtianorum. Nunguid, delicate Deſideri , campanarum ufis prater rationem ef indutius y &c. Quid his nugis delirantius ? Et hujufmodi facetiis femet obleétavit moviturys, DE CULTU DIVORUM, ET hic orditur a magno mendacio fuggeftor Ncc in Enchiridio nec ufquam vel joco vel carpo venerationem fanta crucis, Deipare Virginis, aut imaginis Chrifii , fed quorumdam vulgarium in his faperftitionem noto. Eoque non retulit locum, yidelicet redarguturum quod dicit , fed claufulam modo. D\Ea elt: Pudet me referre, quanta ſuperßitiane plerique iftorum obfervant has ceremoniolas ab hominibus inflitutas, &c. Primum audis quorumdam fuperftitionem notatam, non ipfum cultum. Sed illud non ferunt aures piæ quod adfertur ex Annotationibus in Epiltole ad Hebraos cap. xt. cum hodie repertum fit ex fupernaturali Philofophia ligneam ftatuam eadem adoratione adorari , qua adoratur æterna Trias. Hic bis errat Pins: primum enim putat me fentire quamyis imaginem ado Deinde putat me probare fermonem quem recito, cum improbem Scoti commentum qui hoc docet, quod cadem fit aétio per medium ad' finem tendentis, ut qui per imaginem Deum adoret , non bis adoret, fed jaliter quam is qui citra fignum. Improbo autem, non quod exiftimem nullo fenfu cfe verum quod dicit, fed quod verba male fonent piis auribus. Id cum ftertur, cum neget ullum fignum eadem adoratione adorari, qua fignatum , quid eft quod rixatur mecum , cur tot convicia in me congerit non intelle@um ? Si Scotus hoc non docet , dicat me hackenus effe vanum. Si docet, adverfus illum litiget, non mecum, qui Stoti verba taxo ut offenfiva piarum aurium, Chriftianius effet in totum abftinere a talibus verbis, adorare fignum ligneum aut piétam imaginem. Satis erat dices te, per occafionem imaginis nos adorare Deum, aut venerari Divos. Neque huc pertinet, Reges fua infignia volunt adorari. Deus ac Divi non aguntur humanis affeétibus. Principes multa_faciunt hominum more. Quid laudis debetur iis , qui virum nobilem eruditis deridendum propinarunt ? Er hoc fundamento nixus ingreditur prolixam difputationem > quam illi Monachus aut Theoiogus quifpiam {uppeditayit , quod & ipfa phrafis arguit , & diftinétionum argumentorumque fubtilitas. Eam, opinor, adverfus Zuinglianos imaginum demolitores paraverat Theologus. Hane totam in me torquet, cum iifdem utatur argumentis , quibus ego foleo adverfus «Kove des. Nufquam damao venerationen
