OCR
1043 DESIDERI cujufdam impudentie eft, heec quafi nihil refponium fit repetere. Ad locum, qui ef in Epiftola ad Rom. cap. 1x. ex quibus eft Chriftus fecundum carnem, qui eft fùper omnia Deus benedictus in fecula amen, tergiverfari pofer aliquis fermonem ſic eſſe difingucnauns 5 qui eit fuper omnia, deinde interjecto filentio, epiphonema adjiciat, Deus benediétus in fecula, ut bac clanfala fit agentis grasias Patri, qui Chvittum prafeceriz omnibus. Ob je diaz Otjesto Ceterum locum, qui ef ad Philipp. cap. 1. qui cum in forma Dei eflet &o. jam declaravimas & ab Am=| brofo fecus enarrari , quam de natura divina «> bumana, nec efè hic proprie appellatio, nec apertum dici poteſt, ubi variant Interpretes orthodoxi. Rarfum quod eff ad Colof. cap. 14. in ipfo inhabitat omnis plenitudo divinitatis corporaliter, praeterquam quod negari poteft appellatin, de qua nas fecimus mentionem , recipit Cx aliam rA terprerationem , nimirum Chrifto datum a Patre ajpatim quicquid: aitinet ad humanam felicitatem, ut non oporteat nec a Philofopbis, nec a Mofe, nec ab Angelis cam petere. Quali repesicrio Paulus quod paulo ante dixerat : In quo fant omnes thefauri fapientiæ & fcientiæ abIconditi. Porra quod addstur couerindo magis opponitur) unibris Legis Molaicee 5 quam refertur ad naturama di-| vinam. | Ad hao quod ef in Epiftola ad Titum cap. 11. Ex-| fpeétantes beatam fpem & adventum glorie magni Dei & falvatoris erc. preterquam quod fermo palam: ef anceps, hoc enim: negari non poseft, dacuimus Ambrofium priorem: partcm de. Patre interpreta , non de Filio. Fam quod adducitur ex, Epifola ad, Hebræos cap. x. Ad Filium autem : Thronus tuus Deus in feculum, | ut nequid tægiverfen de auttorstate hujus Epifole , ur ne) pofulem mihi fufragari fermonis amphibologiam manifefam, quemadmodum fuo indicabimus loco, certe locus hie ex Veters Teftamento citatus. eff, cunsego loquar de ScriPturis Apofiolicis, quibus ipfi. fuis verbis Chriſtum pradicant, quo quidem colore poteram utt & in primo } | | Objectio 9. Objettio 30. Deus, Pofivemo quod adfertur ex Epiftole Joannis prima cap. v. Et fimus in vero Filio ejus Jefu Chrifto, hic efè! verus Deus, & vita eterna, at omittam alias tergiver= fationes, noncogimur y ut hoc accommodemus Filio, Poreft enim hic eſſe ſenſus y imo hoc ſenuſiſſe videtur qui feripfit:\ Et fimus nonin Diabolo, aut mundo.vano, fallaci, fed ‘n veroPatre,, & hoc per Filium ejus Jeſum Chriſtum, Objifiio rh “Vita aterna fons omnium. | Objecto Ad.Rom. 1%. cum. fitipatentiffima anéloritas Apoſtoli 12 de Chrifto dicentis, qui. eib Deus bencdiéus in fecula, © bic fit planus, fimplex, manifefufque fenfus; in quo ctiám., ut idem Eraſmus zeftatur, omnes Codices con[entivat, ad:impudentiffizzane cengiverfasionem confugit, ut dicat, nifi hac. particule adjetta. cfs ficusi quaſdans adjeGas offendimus Ce. Et tuſuper ad. fui erroris confirmationem fententiam erroncam, & ab Ambrofio rechiffime. colligente repulfam, adducit, fubdens: Quod fic magis €xpediebat illis. temporibus.ad pradicationem Evangelii: addit ex ineptiffimam analogiam, ut adjettum perfuadeas: Reperiuntur, inquit, hujufcemodi chufulæ locis: aliquot additæ, velut ad finiendam lectionem, queinadmodum apud nos folenne eft addere : Ta autem Domine, gloria Patri ec. Quo uno anfam praber Hareticis & Infidelibus, ut. Evangelii robur ubique enerveti Fam vero filentium illud.confittum er intempeftivum epiphone45 ut ſententia unitatem dirimat quis fine pudore vel rifi audierit? Refpon= x Quanquam hee omnia, ficuti jam crebro di&um +0 HO cft, nihil faciunt ad titulum odiofum, cnm de re nulla fit controverfia, fed de locorum numero tur, quid nos velimus, objicere, i poflit tergiverfari : fitear Filii diyinam » NCC agafed quid adverfarius cumque tot locis tam dilucide pronaturam, & Paraphrafis in hunc él a MN = APOLOGIA | &imur, tamen quo magis liqueat iftius libelli malitiofa calumniandi libido, pauca carptim excutiam. ) Primum certiffima manebat Orthodoxorum fententia, etiamfi conftaret hunc locum accipi de Patre, non de Filio. Divus Ambrofius fubindicat fuiffe qui lo[cum hunc de Patre interpretarentur , aliogui non re(felleret illorum opinionem: nec recufar de fuo judicio | cedere, fi quis doceat de qua perfona diétum fit. 47» \brafis verba fic habent: 5 quis autem non putat de Chrito ditum, qui elt Deus, det perfonam de qua diftum jef. At jam indicatum eft , ef per mutatam ftigmen lad Patrem poffe referri, cui fert acceptum quicquid lante commemoravit in Fudeorum gentem collatum 5 puta gloriam, legem, promila, teltamentum, cultuiram, & patres, ex quibus nobis juxta carnem natus eft |Chrifiass, qui fuperat omnium illorum dignitatem, & pro tanto beneficio gratias agens Patri, {ubjicit , qui oft benedittus in fecula. i | Si hac le&io non conftat, fi fenfus non congruit, (poterat videri meum commentum. Sed aliter diftin: iguunt Orthodoxi : donemus iftud, & ego cum illis, \verum hic agebatur quid objicere poflunt Hæretici. Quanguam ne hoe quidem video, quid hic locus offciat Arianis, qui fatentur Chriftum Deum, & magnum Deum, verum Deum & 74 Warp) prior negant. Quod fi conemur omnem Arianorum tergiverfationem excludere, etiam de illo tergiverfari poflent, & Deu erat Verbum, & de illo, Dominus meus © Deus meus, & hujus forma fexcentis. Cxterum quod adeo deteftantur hy poftigmenmeam, fciant alteram diftinétionem majorem etiam anfim prabere Hereticis : facit enim articulus praepofitivus participio: additus, ut hæc pars mollius referatur ad fequentia , refecta a fuperioribus. Nam Græca fic habent, d dr tml maviuy ©edo, eUnegnròs sie ris allvas. Quorum verborum hic fenfus citius occurrit Græci fermonis perito, Deus qui eft ſuper omnia, fit benedictus in fecula. Ut ante ó d fit colon, poft ecs ſit hypoltigme! Sen: fus pius eft; ut accinatur doxologin, ex admiratione ponas commatis notam, & pot tal 7&rv hypoftigmen, fénfus evit, Chrifuzs elle fuper omnia; ex quo colligitur quidem Chriftum cile Deum , fed non apporen fimpliciter & aperte Deus. Argui de hoc crat jnobis difputatio, ut’ Stanica doceret, pluribus locis quam: tribus evidenter Chrifto: tributum Dei nomen in litteris Novi Teftamenti. Itaque fi divus Ambrofius patitur hæc reférri alio quam ad Filum, fi detur perfona, jam oftendimus bifariam ad Patrem accommodari poſ (ſe, ſenſu pio & catholicæ doctrinæ congruentiflimo. Si diétum fuiflet, ds dv ia) zar Os, aur ds ily ta) wévruv Os &c. probabilius effet quod interpretantur ifti; quod’ articulus ôs magis annećtat hæc fuperioribus quam dó dv, licet utroque fermone poflit idem declarari: fenfus: At cum dixerit é dv, Commodifime feparatur hæc pars a contextu præcedentium. Jam & doxologia, quæ accinitur in Epiftola ad Romanos, fimiliter incipit ab articulo prepofitivo 14 xa} duvapeyw & ceetera : iifdem verbis orditurdoxologia, que claudit caput Epiftola:ad Ephefios tertium. Nec quemquam moveat quod in evaoyyré¢ fubauditur verbum fubftantivum ft, velef, cum id ſolenne fit in Sacris Litteris, ut in cantico Zacharie: Benedictus Dominus Dens Iſraël. Et: Beneditta tu in mulieribus. Item Paulus: Benediétus Deus & Pater Domini noftri Feſu Chriſti, Similiter Petrus: Benedithus Pater Domini nofiri Jefu Chrifi. In Pfalmis quoties: hæc fermonis forma occurrit? Hoc igitur cum pene fit proprium doxologiæ ſubaudire verbum , hîc non Oportet videri novum, Ad hæc annotatum eft hoc in fcriptis beati Pauli, quod aliquoties in medio fermonis curfu veluti raptus orat, autadorat, aut gratias agit, aut glorificat Deum, præfertim ubi commemoratum eft aliquid de myfteriis adorandis, aut ineffabili bonitate Dei, Cujufmodi, pra: ter duo loca, qua modo indicavimus > eft & illtd ad” Roman, St O altitudo divitiarum &c. Hujufmodi claufule