OCR Output

An.
1498.

AT EP is Tow, A E:

Episrora XLII.
Erafmus Rot. Guilielmo Montjoio, Comiti generoſo y
5 ID},

S; tu, tuaque generofiffima conjunx , focer humanif¬

fimus , reliquaque familia , valetis , eft cur maxi¬
mopere gaudeamus. Nos hic quidem valemus perbel¬
le, & indies bellius. Dici non potet, quam mihi
dulcefcat Anglia tua, idque partim confuetudine, que
omnia dura lenire folet : partim Coleti , Charnocique
Prioris humanitate , quorum moribus nihil fingi po¬
teft fuavius, mellitius, amabilius, cum his duobus a¬
micis ego vel in extrema Scythia vivere non recufem.
Id quod feripfit Horatizs , & vulgus interdum videre
verum , res ipfa me docuit ; cujus hoc tritum nofti
quarum rerum duriffimi foleant effe aditus , eas feli¬
cius evenire. Quid noftro illo ingreffu fuit, ut ita
dicam, inaufpicatius? at nune fecundiora indies omnia.
Evomui taedium omne, quo me quondam naufeantem
videbas. Quod reliquum eft , te oro, meum decus,
ut quando tum quum meus me animus deficeret , tuo
fuftinuifti: nunc quum meus mihi non deeft , tuus ne
deftituat. Quod ad diem præfinitum non veneris, ex¬
poftulare tecum nec libet, nec jure me pofle puto.
Quid te retardarit , equidem nefcio : hoc unum ſcio,
quicquid fuit , legitimum quiddam, & juftum fuiffe,
quare venire non potueris , nam yoluiffe nihil dubito.
Neque enim ullam video caufam , cur iftud fingere
volueris. Et ca eft generofilima- mentis tue ingenua
fimplicitas , ut maxima etiam de caufa mentiri nec
fcias fi velis, nec velis fi fcias. Non eft meum te vel
hortari, vel dehortari ,, imo dchortari potius. Quod
tuz te res hortantur, id fequere. Nos ita te defidera¬
mus , ut interim te tuis commodis infervire velimus.
Si brevi venturus es, gaudemus : fin qua res te reti¬
net, modo incommodi nihil fit, ut E fecimus,
zequo te animo exfpectabimus. Pecunias meas,annulo
tuo diligenter obfignatas, mitte. Priori jam fum mul¬
tis nominibus obaratus, miniftrat ille quidem tum be¬
nigne, tum prompte. Verum quando ille humaniffi¬
mi hominis officio funétus eft , par eft nos invicem
gratorum hominum munere fungi, & quam ille liben¬
ter dedit, tam nos libenter reddere. Ut rara fupelle¬
ĉtile, ita bonis amicis parcius utendum efle cenfeo. Si
quid ifthic novatum eft , facito me per literas certio¬
rem. Bene vale. Oxonjo, Anno 1498.

EpisroLa XLIII
Erafmas Rot. Guilielmo Montjoio S.D.
von locupletiorem quandam , abfolutioremque,
De conferibendis epiffols rationem è nobis effagi¬
tatti, Guilielme adolefcens ornatiflime, pudentius tu qui¬

dem pro tua modeftia, fed tamen ut facile intelligerem
uantopere ejus rei ftudio arderes : tum animus ifte
q

etiam non vehementer probare non potui; nam & a¬
gnofco in te perlibenter, quod repente tot privatis pu¬
blicifque negotiis implicitus, tum novis nuptiis, ut par
eft, occupatiflimus, veterem tamen illum tuum erga
bonas literas amorem non mutaveris. Sive ut his de
rebus confcriberemus, tua ipfius intereffe putabas, vi¬
delicet ut veterum Principum exemplo, fi quod vel
abfolutis negotiis, aut etiam inter ipfa contigiffet o¬
cii, id totum non nugis, quod vulgo faciunt, fed ho¬
neftis ftudiis impartires: five hoc noftro labore, qui
tibi totus defudat, Anglia tuæ ftudia pro tua virili ju¬
vares, in qua videres Latina literas indies magis ma¬
gifque efforefcere. Mentem iftam tuam, mi Guilielme ,
& te dignam, & omnibus bonarum literarum ftudio¬
fis, cum voluptati, tum præfidio futuram , & laudo , ut
debeo, & agnoſco, ut dixi, libenter. Nec minus ju¬
dicio tuo, prudenti fane & acri, gratulor, qui utrun¬
que reéte perfpexeris; & nondum antehac ex multis,

A!

B

C

D

E

F

ae A O

gencre partem ‘hac una, vel que latius pateat, vel que
tantundem habeat aut ufus, aut voluptatis: quo magis
funt reprehendendi, qui de re tam ubere, tamque ne¬
ceffaria , tam jejune indiligenterque, ut ne dicam ineru¬
dite, conferrpferunt. Ut enim interim de his taceam
libellis, qui jam diu in ludis literariis foliti circumfer¬
ri nuper politiore literatura reflorefcente , tanquam ne¬
bulæ, fole emergente, propemodum evanuerunt: quo
tandem confilio legitur à pueris Francifem Niger, cu¬
jus non modo preceptiones triviales ſunt, neque ex
intimis (ut oportebat) rhetorum fontibus petite, fed
nulla etiam exftat epiftola, non dicam elegans & ve¬
nufta, fed ne Latina quidem. Tum illud, quod Ma¬
ru Philelphi nomine circumfertur opus, confufaneum
mihi plane perturbatumque videtur: & fi dicendum li¬
berius eft, parum tum eruditum , tum ad id, quod pro¬
mittit, accommodatum. Nam præterquam quod {yn¬
onyma habet nimium puerilia , dicendi genera in fin¬
gulis epiftolarum generibus, ferendum erat quod odio¬
ſe inculcat , ni id & imperite faceret , qui cam gra¬
viffimam epiftolam judicarit , qua verbofiffima effet,
& quam maxime alieno repetita principio. Tum in
ipfo operis limine , quorfum attinuit rhetorices præ¬
cepta toties perfcripta repetere ? An ut rejectis Cice¬
rons & Fabi libris, hujus nugas pueri le@itarent?
Nec Suipitit Perotique do&trinam contemno, quibus in
eis libris, quos Grammaticos ipfi vocant, haud Rhe¬
toricos, facultatis hujus deguftamenta quædam præbe.
re, confilium erat, &c. Bene vale. Anno 1498.
Belson a AEV
D. Erafmus Roterodamas Foanni Sixtino S. D.

vam vellem nuper, ut exfpectaram, ita noftro
Oi: convivio interfuifles: vero, inquam, convivio,
non fympofio. Mihi quidem omnino nullum unquam
fuit fuavius, lautius, mellitius. Deerat nihil. Belli,
ut inquit ille, homunculi, tempus lectum , locus le¬
ctus, apparatusnon neglectus, lislautitiis, ut vel Ep:
caram ipfum , his fermonibus conditum erat, ut vel
Pythagoram deleétare potuerit. Homunculi non belli
ſolum, verumetiam belliſſimi, & ejufmodi, qui Aca¬
demiam poffent facere, non modo convivium. Qui¬
nam, inquies? Accipe, quo magis te doleas abfuiffe.
Primum Richardus Prior, ille Charitum antiftes: tum
Theologus is,qui codem die Latznam habuerat concio¬
nem, vir tum modeftus, tum eruditus: deinde Philip¬
pus ille tuus, homo lepidiffima feftivitatis. Preefidebat
Coletus, veteris illius Theologia vindex atque affertor.
Accumbebat dextro Prior, homo Vita me Deus amet)
non minus mirabili mixtura, ex omnium literarum ge¬
neribus omnibus, quam ex fumma humanitate, fum¬
maque item integritate conflatus. Ad lævam recentior
ille Theologus, cui nos quidem lævum latus claufimus,
ne Poeta convivio deeflet. Ex adverfo Philippus, ne
non adeffet Jurifperitus. Accumbit deinceps mixtum &
fine nomine vulgus. His ordinibus ita digeftis, ftatim
bellum oritur inter pocula, non tamen ex poculis, ne¬
que poculentum. Cum variis de rebus parum conve¬
niebat, tum de hac , pugna erat acerrima. Dicebat
Coletus, Caym ea primum culpa Deum offendiſſe , quod
tanquam conditoris benignitate dififus , [uaque nimium
confifus induftria, terram primas proftiderit, qaum A¬
bel fponte nafcentibus contentus, oves paverit. Contra,
nos pro fe quifque niti, Theologus ille fyllogifmis,
ego rhetoriis. Ne Hercules quidem contra duos, ajunt
Graci. Atilleunus vincebat omnes, vifus eft facro quo¬
dam furore debacchari, ac nefcio quid homine fubli¬
mius auguftiufque praferre. Aliud fonabat vox, aliud
tuebantur oculi, alius vultus, alius adfpećtus, major¬
que videri, afflatus eft numine quando. Tandem cum
& longius procefiiffet difputatio, & efet quam ut con¬

vivio conveniret, gravior atque feverior : Tum ego
-3 meis,