OCR Output

43

dium exhilararem. Res, inquam, perantigna eff y &
ex vernftiffmis antloribus repetenda y de qua quid ipfein
literis repererim y exponam y fi prins detis fidem vos, id
quod fum narrarurus, pro fabula non babituros. Ubi
ua Tncidimus, inquam , olim in vetuftiffimum
codicem, cujas & tirulum C auttorem atas aboleverat ,
tineague , bonis literis femper infefa, deroferant. In eo
unica tantum pagina y nec erat carie VICIAtA, nec a ti¬
neis ant foricibus arrofa, Mafs, credo, qua ſua ſunt tutan¬
tibus. In ea bac ipſa de re , de qua decernitis , legere me¬
miniy Ant Veram y aut fi vera non eſt , certe verifimil¬
limam narrationem, Quam, fi valtissrecenfebo. Jubenti¬
bus illis: Erat, inquam, Caym ille, homo quemadmo¬
dum indafirius , ita famelicus © avides. Is a paren¬
tibus perfepe audierat, in viridarioillo, unde fuifent de¬
pal, fegetes fna fponte provenire latifimas y [picts am¬
pliffimis, grants pragrandibus, culmis adeo proceris, ut
alaum noffratem aquarent. Eis nec loliam, nec [pinam
ullam , aut carduum internafer. Hec quam ille probe me¬
miniffer, videretque eam tellurem, quam thm vexabat
aratro, vix malignam minutamque frugem producere;
dolum addidit induftria. Angelum illum paradif cuffo¬
dem-adiit, eumque veteratoriss technis adortas , magnis
promiffis corrupit ut fibi ex felicioribus illis (egetibus,
vel pancula grana clam largiretar. Dicebat, Deumjam
olim bujus rei ſecurum ac negligentem efes tam fi maxi¬
me rejcifet, facile impune futurum, cum res effet nal¬
lus momenti , modo de pomis illis nihil attingeretur, de
quibus folis fuerat interminatus Deus. Eja, inquit, ne
janitor fis nimium diligens. Quid fi ingrata etiam off illi
nimia tua fedulitas ? quid fi falli etiam cupst ? magif¬
que illum hominnm callida induftria , quam iners ocium,
deleflabitè An vero tm tibi ifto munere magnopere pla¬
ces? Ex Angelo carnificem te fecit, ut miferos nos &
perditos crudelis arceres a patria, te foribus cam rom¬
phea alligavit, cui muaeri nos canes nuper cœpimus ad¬
dicere, Nos quidem fumus miferrimi, at tu mihi vi¬
dere conditione non paulo afflictiore. Nos quidem pa¬
radifocaremus, quia pomum nimium dulce guftavimus;
Tu ut inde nos arceas, pariter @ calo cares & paradi¬
fo: hoc miferior , quod nobis quidem huc atque illuc,
quo fert animi libido, vagari liberum eft. -Habet €
hac noftra regio, fi neftis, quibus exfilinm noftrum con¬
folemur, nemora comis virentibus, mille arborum gene¬
ra, © quibus vixdum invenimus vocabula, fonticulos
palim ex clivis, ex rupibus [caturientes : fumina limpi¬
diffimis aquis, ripas herbidas lambentia, moutes aerios,
valles opacas, ditifima maria. Nec dubito, qain in in¬
timis illis fuis vifceribus clandat tellm aliquid bonaram
mercium: quas nt ernam, ſcrutabor omnes ejue venas:
aut fi mihi defuerit atas , nepotes certe mei facient. Sunt
& hic aurea mala, ſunt fici pinguiſſimi, ſunt frugem
ozznijuga genera. Mnlta adeo paſſinz fponte nafcuntur,
ut paradifum iftam non magnopere deſideremus, fi liceat
hic aternam vivere. Infeffamar morbis, & huic rei in¬
veniet remedium humana induftria. Video herbas mi¬
rum quiddam fpirantes. Quid fi © hic inveniatur ali¬
Guay que vitam faciat immortalem? Nam fcientia iſta
non video quid ad rem pertineat. Quid mihi cum his,
qua nihil ad me attinent? Quanquam in hac parte non
ceffabo, quando nihil eft , quod non expugnet pertinax in¬
duftria. Tta nos pro uno hortulo mandum latifimum ac¬
cepimus, th utringue exclufus, neque paradiſo frueris,
neque colo, ne terra quidem, perpetuo hu affixus fori¬
bus, rompheam femper verfans quid nifi ut cum vento
pugnes? Eja age, fi [apis tibi fimul & nobis confule. Da
quod fine tuo detrimento largiri pores, & accipe noftra
vicifim, gaa tibi facimus communia. Mifer fave mi¬
fer, exclufus exclufis, damnatis damnatior. Perfualit
peffmam caufam vir peffimus, orator optimus. Panca¬
la grana furtim accepta diligenter obrait, enata funt non
Jine fenore, id fenm rurfum terre gremio commifum ,
iteruto atque iteram, alind arque alind. Nec fapins a¬

B

E

F

dentior effe cospiffet, quam ut fuperos latere poffet, vehe~
menter iratus Dem: Quantum intelligo, inqait, juvat
hanc furem labor & ſudor. Eum ego illi magnifice cm¬
mulabo. Simnique cum dicta confertifimum undique
agmen immittit in fegctem, formicarum, gargulionam,
bufonum , erucarum , murium , locufiarum , (cropha¬
rum, avinm, aliarumque id gens pefium, qua fege¬
tem partim adhuc humo conditam , partim herbefcen¬
tem , partim jam flavam , partim horreo compofitam de=
pafcerentar. Acceffit ingens colo calamitas grandinis y
©: venti vis tanta, nt quernis roboribas equales culme
ili, ftipule aride in morem , defringerentur. Angelus
ille cuftos mutatus, atque, quod hominibus faveret, hu=
mano corpori inclufas. Caym, quam Deum incenfis frs¬
gibus placare fiuderet , nec fumus fubvolaret , certans
illins iram intelligens , defperat. Habes fabulam, Sixti~
ne, inter pocula ditam, atque inibi inter pocula na¬
tam, atque adeo ex ipfis fi libet poculis, quam volui
ad te perfcribere: primum, ne nihil feriberem, quum
meas effe partes agnofcerem ut feriberem, quippe qui
tuas literas pofterior accepiflem , deinde ne tu ejus
conyivii tam lauti prorfus expers effes. Bene vale. O¬
xonio > Anno 1498.

IDSA NOONE
Erafmus Gaguino.

C EREALES & Anabafii qui fint apud Hieronymurz
in Ruffinam, non fatis intelligo. De Cerealibus
fomnio, nefcio quid. Utroque verbo veftigatores quo¬
quo verfus dimifli, fignificari videntur, tu me doceas
velim. Dialectica Laurenti jampridem defidero: qux
fj tibi fint, obfecto commodes: fin minus, common¬
fires 4 quo mihi fint petenda. Bene vale. Anno 1498.

Epristora XLVI.
Gaguinus Erafmo.

INES Cercalium, nec Anabafiorum permitit me a¬
cerbifimus morbus meminiffe, tam fum doloris ima
patiens. Dialeéticen tihi demitto, quam remitti aliquan¬
do provideas cum oratiunculis , quas à me habes. Vale
melins Roberto tuo. An. 1498. S

EpisroLA XLVII.
Eraſmus Roterod. Thome Grejo S. D.

S: quid unquam tibi gratum aut feci, aut volui,
quæfo, ut hoc mihi gratiæ referre non graveris.
Huic juveni , quas ad te literas {cripfi , tradito , ubi
meis vehementer efflagitantibus copiam fecero , remit=
tam. Bene vale. Anno 1498.

EpisroLa XLVIIL

Erafmus amico cusdam.

P ER tuam humanitatem, N. jucundiffime, obfecro
ut mihi ignofcas, quod neque multa, neque digna
te, tibi fcripferim. Crede mihi , voluntas ardentifli¬
ma erat , fed in luctu jocofa {fcribere , perdifficile eft.
Nondum me collegi, nondum ad me redii, conor ta¬
men, Mufis adjutricibus, aliquid te dignum tibi dedi¬
care. Verum ne me interim tantillum laboris tua cau~
fa defugiffe putares, imperavi, ut potui, animo meo,
ac Dionyfolam noftram fum imitatus : que nonnuns
quam, ut fcis, cum lachrymis canit ac faltat. Ubi in
antiquum animum rediero , nihil à me fruftra petes,
quod quidem preeftare queam. 'Te pro noftra neceffi¬
tudine hortor , ut toto animo literis incumbas , nihil
dubitans , quin bonam partem fis affecuturus. Quas
fi amabis, me odiffe non poteris. Hortor igitur te,
non folum tuacaufa, verumetiam mea. Bene te vale¬
re cupio. Omnes tuæ familie reéte valere precor.
Anno 1498.