Page 57 [57]
OCR
An. 1498. AT EP is Tow, A E: Episrora XLII. Erafmus Rot. Guilielmo Montjoio, Comiti generoſo y 5 ID}, S; tu, tuaque generofiffima conjunx , focer humaniffimus , reliquaque familia , valetis , eft cur maximopere gaudeamus. Nos hic quidem valemus perbelle, & indies bellius. Dici non potet, quam mihi dulcefcat Anglia tua, idque partim confuetudine, que omnia dura lenire folet : partim Coleti , Charnocique Prioris humanitate , quorum moribus nihil fingi poteft fuavius, mellitius, amabilius, cum his duobus amicis ego vel in extrema Scythia vivere non recufem. Id quod feripfit Horatizs , & vulgus interdum videre verum , res ipfa me docuit ; cujus hoc tritum nofti quarum rerum duriffimi foleant effe aditus , eas felicius evenire. Quid noftro illo ingreffu fuit, ut ita dicam, inaufpicatius? at nune fecundiora indies omnia. Evomui taedium omne, quo me quondam naufeantem videbas. Quod reliquum eft , te oro, meum decus, ut quando tum quum meus me animus deficeret , tuo fuftinuifti: nunc quum meus mihi non deeft , tuus ne deftituat. Quod ad diem præfinitum non veneris, expoftulare tecum nec libet, nec jure me pofle puto. Quid te retardarit , equidem nefcio : hoc unum ſcio, quicquid fuit , legitimum quiddam, & juftum fuiffe, quare venire non potueris , nam yoluiffe nihil dubito. Neque enim ullam video caufam , cur iftud fingere volueris. Et ca eft generofilima- mentis tue ingenua fimplicitas , ut maxima etiam de caufa mentiri nec fcias fi velis, nec velis fi fcias. Non eft meum te vel hortari, vel dehortari ,, imo dchortari potius. Quod tuz te res hortantur, id fequere. Nos ita te defideramus , ut interim te tuis commodis infervire velimus. Si brevi venturus es, gaudemus : fin qua res te retinet, modo incommodi nihil fit, ut E fecimus, zequo te animo exfpectabimus. Pecunias meas,annulo tuo diligenter obfignatas, mitte. Priori jam fum multis nominibus obaratus, miniftrat ille quidem tum benigne, tum prompte. Verum quando ille humaniffimi hominis officio funétus eft , par eft nos invicem gratorum hominum munere fungi, & quam ille libenter dedit, tam nos libenter reddere. Ut rara fupelleĉtile, ita bonis amicis parcius utendum efle cenfeo. Si quid ifthic novatum eft , facito me per literas certiorem. Bene vale. Oxonjo, Anno 1498. EpisroLa XLIII Erafmas Rot. Guilielmo Montjoio S.D. von locupletiorem quandam , abfolutioremque, De conferibendis epiffols rationem è nobis effagitatti, Guilielme adolefcens ornatiflime, pudentius tu quidem pro tua modeftia, fed tamen ut facile intelligerem uantopere ejus rei ftudio arderes : tum animus ifte q etiam non vehementer probare non potui; nam & agnofco in te perlibenter, quod repente tot privatis publicifque negotiis implicitus, tum novis nuptiis, ut par eft, occupatiflimus, veterem tamen illum tuum erga bonas literas amorem non mutaveris. Sive ut his de rebus confcriberemus, tua ipfius intereffe putabas, videlicet ut veterum Principum exemplo, fi quod vel abfolutis negotiis, aut etiam inter ipfa contigiffet ocii, id totum non nugis, quod vulgo faciunt, fed honeftis ftudiis impartires: five hoc noftro labore, qui tibi totus defudat, Anglia tuæ ftudia pro tua virili juvares, in qua videres Latina literas indies magis magifque efforefcere. Mentem iftam tuam, mi Guilielme , & te dignam, & omnibus bonarum literarum ftudiofis, cum voluptati, tum præfidio futuram , & laudo , ut debeo, & agnoſco, ut dixi, libenter. Nec minus judicio tuo, prudenti fane & acri, gratulor, qui utrunque reéte perfpexeris; & nondum antehac ex multis, A! B C D E F ae A O gencre partem ‘hac una, vel que latius pateat, vel que tantundem habeat aut ufus, aut voluptatis: quo magis funt reprehendendi, qui de re tam ubere, tamque neceffaria , tam jejune indiligenterque, ut ne dicam inerudite, conferrpferunt. Ut enim interim de his taceam libellis, qui jam diu in ludis literariis foliti circumferri nuper politiore literatura reflorefcente , tanquam nebulæ, fole emergente, propemodum evanuerunt: quo tandem confilio legitur à pueris Francifem Niger, cujus non modo preceptiones triviales ſunt, neque ex intimis (ut oportebat) rhetorum fontibus petite, fed nulla etiam exftat epiftola, non dicam elegans & venufta, fed ne Latina quidem. Tum illud, quod Maru Philelphi nomine circumfertur opus, confufaneum mihi plane perturbatumque videtur: & fi dicendum liberius eft, parum tum eruditum , tum ad id, quod promittit, accommodatum. Nam præterquam quod {ynonyma habet nimium puerilia , dicendi genera in fingulis epiftolarum generibus, ferendum erat quod odioſe inculcat , ni id & imperite faceret , qui cam graviffimam epiftolam judicarit , qua verbofiffima effet, & quam maxime alieno repetita principio. Tum in ipfo operis limine , quorfum attinuit rhetorices præcepta toties perfcripta repetere ? An ut rejectis Cicerons & Fabi libris, hujus nugas pueri le@itarent? Nec Suipitit Perotique do&trinam contemno, quibus in eis libris, quos Grammaticos ipfi vocant, haud Rhetoricos, facultatis hujus deguftamenta quædam præbe. re, confilium erat, &c. Bene vale. Anno 1498. Belson a AEV D. Erafmus Roterodamas Foanni Sixtino S. D. vam vellem nuper, ut exfpectaram, ita noftro Oi: convivio interfuifles: vero, inquam, convivio, non fympofio. Mihi quidem omnino nullum unquam fuit fuavius, lautius, mellitius. Deerat nihil. Belli, ut inquit ille, homunculi, tempus lectum , locus lectus, apparatusnon neglectus, lislautitiis, ut vel Ep: caram ipfum , his fermonibus conditum erat, ut vel Pythagoram deleétare potuerit. Homunculi non belli ſolum, verumetiam belliſſimi, & ejufmodi, qui Academiam poffent facere, non modo convivium. Quinam, inquies? Accipe, quo magis te doleas abfuiffe. Primum Richardus Prior, ille Charitum antiftes: tum Theologus is,qui codem die Latznam habuerat concionem, vir tum modeftus, tum eruditus: deinde Philippus ille tuus, homo lepidiffima feftivitatis. Preefidebat Coletus, veteris illius Theologia vindex atque affertor. Accumbebat dextro Prior, homo Vita me Deus amet) non minus mirabili mixtura, ex omnium literarum generibus omnibus, quam ex fumma humanitate, fummaque item integritate conflatus. Ad lævam recentior ille Theologus, cui nos quidem lævum latus claufimus, ne Poeta convivio deeflet. Ex adverfo Philippus, ne non adeffet Jurifperitus. Accumbit deinceps mixtum & fine nomine vulgus. His ordinibus ita digeftis, ftatim bellum oritur inter pocula, non tamen ex poculis, neque poculentum. Cum variis de rebus parum conveniebat, tum de hac , pugna erat acerrima. Dicebat Coletus, Caym ea primum culpa Deum offendiſſe , quod tanquam conditoris benignitate dififus , [uaque nimium confifus induftria, terram primas proftiderit, qaum Abel fponte nafcentibus contentus, oves paverit. Contra, nos pro fe quifque niti, Theologus ille fyllogifmis, ego rhetoriis. Ne Hercules quidem contra duos, ajunt Graci. Atilleunus vincebat omnes, vifus eft facro quodam furore debacchari, ac nefcio quid homine fublimius auguftiufque praferre. Aliud fonabat vox, aliud tuebantur oculi, alius vultus, alius adfpećtus, majorque videri, afflatus eft numine quando. Tandem cum & longius procefiiffet difputatio, & efet quam ut con vivio conveniret, gravior atque feverior : Tum ego -3 meis,
