Page 56 [56]
OCR
39 Db. ile pri E RA 6 er 40 An. tum brevius, tum negleétius, ne majoris operse aleam | A | exiftimayi , qui nec falfo quenquam re fua {implicita a 1498. tentaremus, Tu fi jam reverfus es, faltem de toto te velint laudare , nec poflint pro fua prudentia falli» 149 SS Cr IPC tuo itinere, reliquifque fortunis, epiftolam quam longiflimam texito. Rvdolpho tuo multis de caufis quam commendatiflimus efle cupio 5 Nicolaum, reliquofque difcipulos tuos , optime de me meritos , meis verbis falvere jubebis. Tu cura ut valeas. Huc fi advolas, quanquam hoc vix audeo ſperare , nihil polliceor verbis, re faciam , quecunque digna funt gratiffimo homine, atque amantiflimo. Apud fanétum Bertinum, Anno 1498. EpisroLa XL. Erafmus Rot. Nicolao Benferado S.D: REQVENTES huc, certiffimique rumores quotiF die adferuntur , peftilentiam iftic majorem in modum debacchari , nihilque reliqui facere. Quare quod metuebam , ne tu jam aliquo profugiffes , non putavi vel pluribus fcribendum , vel plura mittenda , ne fcilicet multum periret operæ , fi tu abfuiffes. Rerum autem modo fumma attingam capita. Hic primus datus cft B. per quem feriberemus. Euripide & Ifocratem ad te mittimus, parantur alia, quæ pofthac ad te ibunt : de Mileniana defenfione dabimus opcram , ut tuæ fatisfiat voluntati, fimulatque orationem & libros ad id neceflarios erimus naéti. Si quid iſtic rerum eft natum, quod me fcire judicabis oportere, fac ut fciam. Augnftino, fi jam reverfus eft, has, quas tuis conjunxi, reddes. Nugas meas, quasapud te depofui , tibi etam atque etiam commendo. De noftra conjunétione fi quid excogitafti, habebis me ad iftud facillimum. Intelligis, opinor, quid dicam : id quantopere cupiam, humaniffime Nico/ae, vix tibi perfuafero. Sed ut {perare vix audeo, ita fuadere nequaquam. Illud me cruciat , animum iftum tuum tam niveum , tam philofophicum , nunc vix denique mihi perfpeétum effe: de quo tametfi nos nunquam non optime & fenfimus, & prædicavimus , tamen nefcio quo modo id accidit, vel noftra utriufque modeftia pene nimia, vel aliorum opera , ut intimam familiaritatem Benferadi non fim mihi aufus polliceri : & quam effe foleo in colendis amicis pertinax , tam fum in adfcifcendis verecundus. Si quid nove Grecanitatis iftuc advectum eft , onera & hunc hominem farcina ,, & me beneficio. Neque metuas, Nicolae, netuis in me meritis parum refpondeam : crede mihi , non defatigabor, neque conquie{cam , donec pro viribus æs omne diffolvero. Quum æs dico , non cos modo nummulos dico , quos mutui nomine abs te accepi , nullo enim leviore nomine me tibi puto adftritum ; fed multo magis tuum iftum in me animum , fummaque officia, quorum apud me nunquam eft intermoritura memoria. Hee, mi B. boni confules in prafentia , ubi certum cognovero te iſtic agere , curabo ut fubinde aliquod ftudiorum meorum monumentum ad te proficifcatur. Epiftolam, ad Jacobum Tutorem ſcriptam , velim per certum hominem cures Anreliam perferendam. Bencvale. Tornaco, Anho 1498, Erismona XCI Erafinm Roterod. Joanni Coleto S, D. S 1 quid omnino inmeipfo agnofcerem , Colere huma:. niflime, vel mediocri laude dignum, lætarer profecto cum Hettore illo Neviano laudari abs te viro omnium facile laudatiffimo : cujus ego judicio tantum tribuo , ut longe mihi fit jucundior tacita tua unius exiftimatio „ quam fi vel univerſum forum Romanum & acclamet , & applaudat , aut tanta me miretur imperitorum multitudo, ‘quantum Xerxis exercitum faiffe ferunt, Ut enim Horatianum fequens inftitutum ventofæ fuffragia plebis nunquam ſum aucupatus, quippe que pari temeritate & probat, & reprehendit: ita à probatiffiais viris laudari , pulcherrimum femper C D quorum neque doétrina fufpicionem erroris , nec vita aflentationis recipit. Verum tuæ laudes, mi Colere, tantum abeft ut mihi criftas erexerint, ut homo natura putidulus , vehementius etiam mihi difplicuerim. Videor enim admoneri , qualem me efle conveniat, quum ea de me prædicantur , quæ in aliis veneror, in me defidero. Novi, novi ipfe optime, qua me parte calceus ftringat. Neque tamen corum, qui me tibi tam amanter commendarunt , aut officium , aut humanitatem reprehendo, neque tuam in recipienda commendatione facilitatem vitupero. Siquidem ut humani eft hominis , de ignotis benigne fentire : ita feftivi ac facilis , amicis libenter credere. Nam quod ex meis ipfius fcriptis me laudas , id tale effe puto, ut aut urbana laudatiuncula nos ad virtutem excitare volucris , aut incredibili quadam modeftia tua fieret, ut aliena tibi nimis placerent , tua nimium difplicerent. Quare animum quidem in me tuum tam promptum, tam propenfum, tam candidum amplector , ut debeo , libenter , veneror, exofculor: judicium amo ut amicum , non probo ut verum : non quod te judicem aut parum idoneum exiftimem , quum fis prudentia vir fingulari, aut fiftum, quum animi tui fimplicitatem non ignorem : fed quod partim amore laplus, commendatoribus meis nimium credideris, partim candore miro quodam , atque modeftia , alienis laudibus nimium benigne faveris. Qui tamen error tuus, mi Colere, hoc mihi debet effe jucundior, quod ab eo fit animo profectus , qui me femper unice deleGavit, humano, facili, candido, ab omni invidentiz labe alieniffimo. Malo itaque te de nobis amanter errare , quam integrum nihil falli. Verum ne merces ignotas falfa laudatione tibi obtrufas fuiffe, poftea queraris : & ut deligas , prius quam diligas , en meipſum tibi defcribam, tanto quidem melius, quanto ſum ipſe mihi quam aliis notior, Habebis hominem tenui, imo nulla fortuna , ab ambitione alienum , ad amandum propenfiffimum, literarum tenuiter fane peritum , fed tamen admiratorem flagrantiffimum , qui probitatem alienam religiofe veneretur , fuam habeat nullam : qui doétrina facile omnibus cedat , fide nemini: fimplicem , apertum , liberum , fimulandi ac difimulandi juxta ignarum ; animo pufillo , fed integro, fermonis parci: cum denique, à quo preter animum nihil exfpeétes. Hujufmodi hominem fi tu, Colete, potes amare , ft tua familiaritate dignum judicas ` Ita Erafmum in tuo ære numerato, ut nihil æque tuum exiftimes. Anglia vero tua mihi cum multis nominibus , tum hoc precipue nomine jucundiffima eft, quod iis rebus abundat , preter quas nihil mihi folet effe jucundum , hominibus bonarum literarum ſcientiffimis , inter quos (nemine reclamante) facile te principem numero : qui quidem ca fis do&rina, ut nulla morum probitate commendatus, tamen admirandus omnibus effe debeas , ea vitæ fanétimonia’, ut citra doĉtrinæ commendationem , nemini tamen non charus , colendus , venerandus haberi poffis. Quid ego nunc dicam , vir optime, quantum me affecerit , delearitque, ftilusille tuus , placidus, fedatus, inaffeétatus, fontis limpidiffimi in morem è ditiffimo pectore fcatens , æqualis , fui undigue fimilis , apertus, fimplex , modeftiæ plenus , nihil ufquam habens ſcabri, contorti , conturbati ? ut mihi plane vifus fim animi tui fimulachrum quoddam tuis in literis agnovifle? Loqueris que vis, vis qua loqueris. Verba in pettore nata , non faucibus , fententiam fponte fequuntur, non illa voces fequitur. Denique felici quadam facilitate , ca fine cura effundis , que vix alius fummo ftudio poffit exprimere. Sed temperabo 4 laudibus tuis apud te duntaxat , ne recentem tuam in me beneyolentiam offendam. Scio quam nolint laudari ii > qui foli laudem merentur omnium, Bene vale. Oxonio, Anno 1498.
