Page 49 [49]
OCR
An. 25 E PASS GIAN. quam homines polentam pinfitant: ubi vivos ‘homines mortui incurfant boves, tamen falvum te efe cupio, fi refipifcas. Quod fi perftiteris in tuo filentio, {cin’ quibus ego te vocabulis exornatum reddam? nebulonem appellabo , carnificem , furciferum , ganconem, fcelus , facrilegum, monftrum , fomnium , ftercus, fterquilinium , peftem , perniciem , dedecus 5 cophantam , nepotem , cuftodem Carceris*, imo carcerem ipfum, gymnafium flagri, delicias virgarum, & fi quid his contumeliofius excogitare potero; his, inquam , appellationibus te denobilitabo. Cogeris re{cribere , vel iratus. Hac pagella lufum eft fatis, alteram feriis dabimus. Sed quæ feria tecum , hoc eft cum homine tam ridiculo, poterunt agi? Nulla, opinor. Typographi tua opera vehementer ex{pectant. Nam es tu quidem perdoétus, nec rideo tamen. Epiftolæ tuæ jam excuduntur : Augultinus interpretationem parat: Fanfiws eandem ambit provinciam, & Anguffino palam invidet. Auditum eft, te iftic jampridem excudere, verum liberos credo, non libros, quos quam optimos tibi generes oportet , ut tui quam fimillimos fingas. Nihil enim te nequius. Quid tibi hoc diétum placet? fatis ne falfum eft, fatin’ habet aceti? At mel hoc dices, faxo, fi cetera deprompfero, Verum ca fervo jufto bello: tu me time & cave. Jam feriarum rerum fatis , rurfum ad jocos redeamus. Ut te, mi Chriſtiane , quam plurimum amem, fraterni mores me cogunt , non modo tui : quibus ego nihil adhuc in vita vidi vel integrius , vel candidius. Tuam prefentiam fruftra optavimus. Szepe aliquid molimur, quo te donemus : ſed noftra fata ex Henrico cogno{ces , cui in cæteris fideli , cave in meis laudibus credas. Mentietur enim de me fuo more permulta, amoris magnitudine potius quam judicio. Rodolpho Langio {cripfi. Tu& me, & meam epiftolam tua commendatione adjuvabis. Sed longior exit epiftola , quam volebam. Facundum habeo tabellarium , ci catera narranda relinquo. ‘Tu nos ama, valeque. Parifiis, 13. Febr. Anno 1498. Eristona XXVII. Erafmm Rot. Antonio Lutzenburgo S. D. NTEA, mi jucundiffime Antoni ,te tantum ut hoA minem humaniffimum , & optime de me meritum amabam : nunc etiam ut literatum amplector, id quod ego nunc demum tuis è literis cognovi. Cave me putes aflentari , majorem in modum deleétavit ftilus ille fimplex & naturalis : verba non adfcita, fed una cum ipfis fententiis coheerentia: fenfus fani ac folidi, nihil neque in verbis, neque in fententiis aut portentoſum, aut diftortum, aut coatum, aut imminutum denique, aut redundans. De Difiza fic habe, exitat & apud Varronem & apud Gellium pervetuftum adagium hujufmodi, Malum confilium conſultori pelimum : at ego confido hoc optimo confilio nos omnes gavifuros; in primis humaniffimum Abbatem patronum, fi pateris, mihi tecum communem, qui chariffimo adolefcenti pulcherrime confuluit: me, qui bene monuerim; te, qui fidelem & amicam navaris operam 3 Difmam ipfum y qui jam nunc mihi gratias agit maximas; denique & Tutorem, qui tandem nactus eft, cui libenter literas futas communicet, & apud quem induftriam fuam bene collocet. Eft is, mihi crede, unus omnium, quos adfpicit fol, integerrimus vir, & candidiflimus. Purgabis me Abbati, quod tam incompofite {cripferim. Battum excita ut Barim fit, nunquam enim fuerit opportunius. Bene vale , mi Antoni. Parifix, 16. Marti, Anno 1498. EpistoLa XXVIII. Eralnus Rot. Batto fuo S. D. E morbo tuo fpero equidem Vday elle ,metuo tamen nonnihil, ut funt res mortalium. No A B C Epit. XXVII. XXVIII. XXIX. 26 ftra caufa nihil eft quod te angas, anime mi, noftra charitas ut non cepit à commodis initium, ita his fublatis non evanefcet :quod autem fors fert citra noftram culpam,id æquo atque adco magno animo ferendum. Utinam valetudo tantum nobis profpera contingat à fuPers, catera ipfi perrumpemus fed caymi Barre, jam nune vacillat admodum. Illa, quae fe negavit olim mihi fœminam fore, cur nunc etiam plus fit quam foemina, vehementer admiror: fed durum telum neceffitas, quare muffitanda res » & tempori ferviendum. De D. P. femper mihi male præfagiit animus, fed hæc ab exitu fpeétabuntur. Defino jam, mi Barre, de mea fortuna queri, quando ſperare defi: hoc unum pudet, rem tam late manaſle, non fine multorum (ut opinor) invidia. Tu, mi anime, facito te confirmes, tibique quam primum confulas. Vides enim rerum aulicarum qui fint æftus. Annotationes fcripfi in Officia Ciceron: hæ propediemexcudentur. Dicaturus cram Ado/pho, fed nihil video caufæ. Ludovica meis verbis dices, gratifimum mihi faéturam, fi que funt apud te cpiftolae, diligenter perfcripferit. Vale, optime ac fuaviime mi Barre. Parifiis, 5. April. An. 1498. EINE A JOUR Erafmu Jacobo Batto. S ALVTEM tibi precor, mi Barre, quam ipfe defidero. Ex quo Parifios redii , tenera omnino & delicata valetudine fuimus : tantos enim hyberni itineris labores , quos terra marique obivimus , non cura fed aſſidua lucubratio excepit , ut laborem non pofuerimus {ed mutaverimus. Acceffit hoc tempus tum per fe difficile, tum mea valetudini mirum in modum inimicum. Memini enim pofteaquam in Galliam ſum profcétus , nullam adhuc precterifle quadragefimam , quæ mihi morbum non attulerit. N uper autem mutato domicilio, ita fum ea novitate offenfus, ut noéturne illius febris, quae nos ante biennium Orco fere demiferat, manifefta veftigia fenferim: nos contra omni cura, medicorumque opibus pugnamus , vixque effugimus. Dubia enim adhuc plane valetudine fumus. arripuerit, aétum de tuo, mi Barre, fucrit Erafzo. Non peflima tamen in ſpe fumus, diva Genovefa freti, cujus præfentem opem jam femel atque iterum fumus experti : maxime medicum nacti Guilelmum Copum non modo peritiffimum , verumetiam amicum , fidum, & Mufarum , quod rariffimum eft, cultorem : cjus extemporalem epiftolam ad te mifi. De farcina quod meam diligentiam requiris , €go viciffim tuam memoriam defidero. Præfentes enim tibi expofuimus, cam è nobis non nauta , fed Arnoldo Eduardo Jurifconfulto, commiflam , qui haute, qui primus idoneus occurriflet, traderet pervehendam. Ejus nomen nemo toto Londino non novit: habitat in ædibus paternis Edzardi mercatoris ſuper pontem Londinenfem. Nihil refert utrum ad hunc mittas, an ad Thomam Moru ; is agit in Collegio Lincolnienfi. Miror hunc Arnoldum tibi efle ignotum , cum literas meas, ad illum feriptas, ad te dederim per facundum illum tabellarium , per quem Laurentinm miferam. Ei negotium dederam , ut de latrone illo nofro fcifcitaretur , nec ille mihi quicquam renunciat, nec tu mihi fcribis. Cupio enim eum furciferum non quidem ad crucem adigere, {ed tamen ex urbe deterritum ejicere. Laurenti reliquos libros, quos petis, Auguffinus tibi effe affirmat : non quod ille gravetur mittere , verum infpice quid tibi defit » id continuo mittetur. Quod reliqua, quæ petis, tibi non mittam, mi Jacobe, quæfo, mihi ignofcas. Utinam ita 1es haberet, ut hic meum officium jure poffis requirere. Ju. ftiorem quam vellem caufam habeo. Primum > quor{um tantopere ad rem attinet, me longas epiftolas fcribere, cum tu fis ipfe præfens , & viva, ut ajunt, voce rem a&turus ? Quid ego vel clucubratiffimis literis pofim , quod tu fermone non longe melius poflis? i B3 Tum 1498,
