quam homines polentam pinfitant: ubi vivos ‘homines
mortui incurfant boves, tamen falvum te efe cupio,
fi refipifcas. Quod fi perftiteris in tuo filentio, {cin’
quibus ego te vocabulis exornatum reddam? nebulo¬
nem appellabo , carnificem , furciferum , ganconem,
fcelus , facrilegum, monftrum , fomnium , ftercus,
fterquilinium , peftem , perniciem , dedecus 5 co¬
phantam , nepotem , cuftodem Carceris*, imo carce¬
rem ipfum, gymnafium flagri, delicias virgarum, &
fi quid his contumeliofius excogitare potero; his, in¬
quam , appellationibus te denobilitabo. Cogeris re¬
{cribere , vel iratus. Hac pagella lufum eft fatis, al¬
teram feriis dabimus. Sed quæ feria tecum , hoc eft
cum homine tam ridiculo, poterunt agi? Nulla, opi¬
nor. Typographi tua opera vehementer ex{pectant.
Nam es tu quidem perdoétus, nec rideo tamen. Epi¬
ftolæ tuæ jam excuduntur : Augultinus interpretatio¬
nem parat: Fanfiws eandem ambit provinciam, & An¬
guffino palam invidet. Auditum eft, te iftic jampri¬
dem excudere, verum liberos credo, non libros, quos
quam optimos tibi generes oportet , ut tui quam fi¬
millimos fingas. Nihil enim te nequius. Quid tibi hoc
diétum placet? fatis ne falfum eft, fatin’ habet aceti?
At mel hoc dices, faxo, fi cetera deprompfero, Ve¬
rum ca fervo jufto bello: tu me time & cave. Jam
feriarum rerum fatis , rurfum ad jocos redeamus. Ut
te, mi Chriſtiane , quam plurimum amem, fraterni mo¬
res me cogunt , non modo tui : quibus ego nihil ad¬
huc in vita vidi vel integrius , vel candidius. Tuam
prefentiam fruftra optavimus. Szepe aliquid molimur,
quo te donemus : ſed noftra fata ex Henrico cogno¬
{ces , cui in cæteris fideli , cave in meis laudibus cre¬
das. Mentietur enim de me fuo more permulta, amoris
magnitudine potius quam judicio. Rodolpho Langio
{cripfi. Tu& me, & meam epiftolam tua commen¬
datione adjuvabis. Sed longior exit epiftola , quam
volebam. Facundum habeo tabellarium , ci catera
narranda relinquo. ‘Tu nos ama, valeque. Parifiis,
13. Febr. Anno 1498.
Eristona XXVII.
Erafmm Rot. Antonio Lutzenburgo S. D.
NTEA, mi jucundiffime Antoni ,te tantum ut ho¬
A minem humaniffimum , & optime de me meritum
amabam : nunc etiam ut literatum amplector, id quod
ego nunc demum tuis è literis cognovi. Cave me pu¬
tes aflentari , majorem in modum deleétavit ftilus ille
fimplex & naturalis : verba non adfcita, fed una cum
ipfis fententiis coheerentia: fenfus fani ac folidi, nihil
neque in verbis, neque in fententiis aut portentoſum,
aut diftortum, aut coatum, aut imminutum denique,
aut redundans. De Difiza fic habe, exitat & apud Var¬
ronem & apud Gellium pervetuftum adagium hujufmo¬
di, Malum confilium conſultori pelimum : at ego con¬
fido hoc optimo confilio nos omnes gavifuros; in pri¬
mis humaniffimum Abbatem patronum, fi pateris, mi¬
hi tecum communem, qui chariffimo adolefcenti pul¬
cherrime confuluit: me, qui bene monuerim; te, qui
fidelem & amicam navaris operam 3 Difmam ipfum y
qui jam nunc mihi gratias agit maximas; denique &
Tutorem, qui tandem nactus eft, cui libenter literas
futas communicet, & apud quem induftriam fuam be¬
ne collocet. Eft is, mihi crede, unus omnium, quos
adfpicit fol, integerrimus vir, & candidiflimus. Pur¬
gabis me Abbati, quod tam incompofite {cripferim.
Battum excita ut Barim fit, nunquam enim fuerit op¬
portunius. Bene vale , mi Antoni. Parifix, 16. Marti,
Anno 1498.
EpistoLa XXVIII.
Eralnus Rot. Batto fuo S. D.
E morbo tuo fpero equidem Vday elle ,me¬
tuo tamen nonnihil, ut funt res mortalium. No¬
Epit. XXVII. XXVIII. XXIX. 26
ftra caufa nihil eft quod te angas, anime mi, noftra cha¬
ritas ut non cepit à commodis initium, ita his fublatis
non evanefcet :quod autem fors fert citra noftram cul¬
pam,id æquo atque adco magno animo ferendum. U¬
tinam valetudo tantum nobis profpera contingat à fu¬
Pers, catera ipfi perrumpemus fed caymi Barre, jam
nune vacillat admodum. Illa, quae fe negavit olim mi¬
hi fœminam fore, cur nunc etiam plus fit quam foe¬
mina, vehementer admiror: fed durum telum necef¬
fitas, quare muffitanda res » & tempori ferviendum.
De D. P. femper mihi male præfagiit animus, fed hæc
ab exitu fpeétabuntur. Defino jam, mi Barre, de mea
fortuna queri, quando ſperare defi: hoc unum pudet,
rem tam late manaſle, non fine multorum (ut opinor)
invidia. Tu, mi anime, facito te confirmes, tibique
quam primum confulas. Vides enim rerum aulicarum
qui fint æftus. Annotationes fcripfi in Officia Cicero¬
n: hæ propediemexcudentur. Dicaturus cram Ado/¬
pho, fed nihil video caufæ. Ludovica meis verbis di¬
ces, gratifimum mihi faéturam, fi que funt apud te
cpiftolae, diligenter perfcripferit. Vale, optime ac fua¬
viime mi Barre. Parifiis, 5. April. An. 1498.
EINE A JOUR
Erafmu Jacobo Batto.
S ALVTEM tibi precor, mi Barre, quam ipfe defi¬
dero. Ex quo Parifios redii , tenera omnino & de¬
licata valetudine fuimus : tantos enim hyberni itineris
labores , quos terra marique obivimus , non cura fed
aſſidua lucubratio excepit , ut laborem non pofueri¬
mus {ed mutaverimus. Acceffit hoc tempus tum per
fe difficile, tum mea valetudini mirum in modum ini¬
micum. Memini enim pofteaquam in Galliam ſum
profcétus , nullam adhuc precterifle quadragefimam ,
quæ mihi morbum non attulerit. N uper autem muta¬
to domicilio, ita fum ea novitate offenfus, ut noétur¬
ne illius febris, quae nos ante biennium Orco fere de¬
miferat, manifefta veftigia fenferim: nos contra omni
cura, medicorumque opibus pugnamus , vixque effu¬
gimus. Dubia enim adhuc plane valetudine fumus.
arripuerit, aétum de tuo,
mi Barre, fucrit Erafzo. Non peflima tamen in ſpe fu¬
mus, diva Genovefa freti, cujus præfentem opem jam
femel atque iterum fumus experti : maxime medicum
nacti Guilelmum Copum non modo peritiffimum , ve¬
rumetiam amicum , fidum, & Mufarum , quod rarif¬
fimum eft, cultorem : cjus extemporalem epiftolam
ad te mifi. De farcina quod meam diligentiam requi¬
ris , €go viciffim tuam memoriam defidero. Præfen¬
tes enim tibi expofuimus, cam è nobis non nauta ,
fed Arnoldo Eduardo Jurifconfulto, commiflam , qui
haute, qui primus idoneus occurriflet, traderet perve¬
hendam. Ejus nomen nemo toto Londino non novit:
habitat in ædibus paternis Edzardi mercatoris ſuper
pontem Londinenfem. Nihil refert utrum ad hunc mit¬
tas, an ad Thomam Moru ; is agit in Collegio Lin¬
colnienfi. Miror hunc Arnoldum tibi efle ignotum , cum
literas meas, ad illum feriptas, ad te dederim per fa¬
cundum illum tabellarium , per quem Laurentinm mi¬
feram. Ei negotium dederam , ut de latrone illo no¬
fro fcifcitaretur , nec ille mihi quicquam renunciat,
nec tu mihi fcribis. Cupio enim eum furciferum non
quidem ad crucem adigere, {ed tamen ex urbe deter¬
ritum ejicere. Laurenti reliquos libros, quos petis,
Auguffinus tibi effe affirmat : non quod ille gravetur
mittere , verum infpice quid tibi defit » id continuo
mittetur. Quod reliqua, quæ petis, tibi non mittam,
mi Jacobe, quæfo, mihi ignofcas. Utinam ita 1es ha¬
beret, ut hic meum officium jure poffis requirere. Ju.
ftiorem quam vellem caufam habeo. Primum > quor¬
{um tantopere ad rem attinet, me longas epiftolas
fcribere, cum tu fis ipfe præfens , & viva, ut ajunt,
voce rem a&turus ? Quid ego vel clucubratiffimis lite¬
ris pofim , quod tu fermone non longe melius poflis?
i B3 Tum