Page 48 [48]
OCR
An. 1498. ; EpisroLa XXIV. Erafinus Nicolao è Burgandia Prépofito S. D. IC te amo, ut meo erga te ftudio nulla epiftola non fit futura breviflima : ita fum occupatus, ut negociis meis nulla quamlibet breyis non fit longiffima futura. Veteres illi poetas, & homines eloquentes allegorice cygnos appellabant : neque id, opinor, temere : nam ut hi plumis, ita illi pectore candidiffimi: utrique Phabo facri: utrique limpidis amnibus, & pratis irriguis impenfe gaudent: utrique canori; fed hodie maxime noftrate cœlo obmutuiffe videmus utrofque, ac ne morte quidem vicina fieri vocales. In caufa eft, uti conjicio, quod auétores funt Phyfici, olorem non nili {pirante Favonio canere: & miramur nunc omnes mutos cfle cygnos, cum tot fpirent Boreæ, tot Auftri, nulli Zephyri? Nam mihi quidem Britannicw ille Aquilo , una cum nummis ita vocem ademit, ut non lupus æque poflit, qui te prior viderit. At non flant Zephyri, nifi vere ineunte: quare humaniflime Preepofite , fi tu domina Zerienff, patrone mex, ver fueris, illaque mihi Favonivs ad{pivayerit, ego vicitlim utriufque cygnus fuero, ita canorus, ut ipfa ctiam exaudiat potteritas. Nihil habeo necefle ænigma evolvere, nimirum Oedspo {cribens, non Davo. Tantum alterum illum 3447, quem mihi pollicitus es, apud dominam paulifper expedi. Bene yale. Datum Lasetia, 26. Jan. Anno 1498. LEPISDOR AN KO: Erafmus Rot. Antonio Lutzenbargo fuo S. D. E? fi mihi tecum perpaucorum dierum confuetudo interceflit, Anton: humaniflime, tamen nefcio quomodo fatali quodam amore erga te ducor: mihi crede, non aliter quam à magnete ferrum trahitur , adeoque incredibili tui amore flagro, ut Bartem ipſum quam te non amem effufius, quem tamen meipfo ctiam plus diligo. Neque vero dubito, mi Antoni, quin mutuo id faciam : ita benignam tuam indolem & animum ad complectendos amicos propenfum, quum ifthic agerem, multis modis perfpexi. De ftatu noftro fi cupis cognofcere, Aurelia relicta in veterem noftram Latetiam remigtavimus , pefte videlicet , quze nos fugaverat, exftincta. De Difma malui ad te quam ad Abbatem feribere: tum ne librum illi, non epiftolam mifiſſe viderer: tum ut hac in re tua quoque auctoritas , qua vales apud Abbatem plurimum, adolefcentis optimi faluti fuffragaretur: nam, mihi crede, Aftori, fi quid omnino credis, non feribam nugas, fed que magnopere ad Ds/me falutem pertinere compertiffimum habeam : itaque quoniam res Abbatis cure tibi effe fcio, negotium hoc attentiffimis auribus accipies, & adjutabis diligenter. Principio quidem de Difme genio illud teftandum mihi puto, non quidem ad gratiam, fed quod re ipfa fic reperi, nihil adhuc in vita vidiffe me illius indole generofius, amabilius, felicius: vere nam, ut natura illum maximis rebus finxifle videatur. Plurimum ingenio pollet, mira difcendi celeritas 5 memoria fidelis, mores verecundi, modeſti, ſuaves, Miratur bonas literas, cumque his verfari gaudet, unde femper abeat doétior: nihil habet in quotidiano conviétu durum ac moleftum, Nos itaque (coluit enim noftram familiam) cjus frequentia fumus majorem in modum delećtati : nec fere quifquam Aurelia fuit, de quo præcipuam aliquam fpem conceperim, prætér hunc unum: quem quoniam natura ad’ tes maximas dotibus omnibus inftruxiffe videtur, veltra partes effe videntur, curare ne tam egregium ingenium, & tam benc natum, contagione vitiorum, aut ctiam defidia, ad vulgarem indolem degeneret. Neque enim parum periculi video, propterea quod vivit adolefcens in tuB C D tela quadam, ut vocant , nimis profecto tutelariter ERASMI 24 le moratos , incompofitos, qui nihil pejus oderunt quam bonas literas , jurisinconfultiffimos , graflatores nogturnos, potores diurnos : unde preter nequitiam nihil poflit difcere. Et Défzas quidem jam (uti {cis) lubricum ephebiæ ingreditur. Neque ignoras quam facile ifta ætas, quamvis bona, trahatur ad vitium. 4ffricat enim, ut inquit Seneca, moram fuorum (cabiem conviélor corřuptus: &, ut fcripfit fapiens quidam Hebrans, Non potefè non inquinari , qui picem contrettaverit. Neque ego de alienis moribus hæc {eripturus eram, nili res adco palam cflet, ut nemini poffit dubia videri. Habes igitur periculum, nunc quomodo fuceurrendum, accipe. Eft Aurelie Jacobus Tutor Antuerpienfis , apud quem tres menfes , quos illic egi s fum diverfatus: vir (ita me Deus amet) integritate incredibili, eruditione minime vulgari, ftudio flagrantiflimo , juris Pontificii jampridem licentiatus, fe cnim appellant: hunc ipfe officialis, homo fcilicet vita laudatifima, perinde atque fratrem complectitur, & cum co optimus quifque: is Difmam partim propter yeterem confuetudinem, quam cum co Lovari habuit} non fecus atque filium amat , &.amatur ab illo ut parens. Cum hoc ego Difmam conjungendum | cenfeo, idque quam primum : ne fi diutius iſta ætate \in tutela hereat , ad deteriora defleétatur. Alit hic | Jacobus nofter domi fuæ aliquot adolefcentes generofos: atque in primis duos fratres Bredanos, cognomi[cordia , quantam antehac inter fratres non viderim. | Eorum alter facerdotium habet ecclefiæ Bredane. Inter hos fi vixerit, nihil audiet, nihil videbit indignum fe, & habebit Jacobum vitæ moderatorem: qui, cum ftudiofiffimus fit , gaudebit fibi contigiffe, cui fuam doétrinam libenter communicet. Habebit Difa quicum perinde vivat, ac fi cum parente viveret; cujus exemplo, atque familiari hortamine, ad honeftiflimas res incitetur. gHaxc ut feriberem, mi Antoni, partim ipfius adolefcentis ingenium commovit, partim cum ifti generi omnia deberem, non putayi hoc pofle me fine fummo fcelere pratermittere: alioguin hac in re mihi neque feritur neque metitur. Vale, Antoni chariffime, nofque humanifiimo patrono tuo quam com mendatiffimos facito. Diétayi hanc ad te epiftolam, non fcripfi: tum quod ftomacho parcerem, tam quod eflem jam feribendis literis defatigatus. Luretia , 27. Jan. Anno 1498. EpisroLa XXVI. Erafmus Chriffiano, Mercatori Lubecenf, S. D. E; SPECTABAS tu quidem fortafle copiofam epiftolam pex fratrem tuum , fed erras ychementer. Siquidem optimis legatis literas committere folemus, aut nullas, aut quam breviffimas. Ceffator , nugator. Vah quibus te accepiflem modis , nifi dolor animum ademiflet ? Jam tibi deftinaram epiftolam , ut dignus es, mille convitiis refertam. Addis fceleri fcelus, non modo non feribis, fed infuper Henricum, unicas vitæ mea delicias , tuis phaleratis diétis & fcriptis à me diftrahis. Quid dixi à me? imo à Mufis. Invides illi, credo, quod tu jam Mercurium & Fanum pro Apolline , novemque fororibus , colere ccepifti. Quod nifi folatium meum quam primum remittes , ve tibi carnifex. Jam apud me funt limata {picula, tela inftru&a : inveGtiva iftuc mittetur, omni aceto acrior. Tum tibi nihil veliquum putato , nify ut aliquam fut pendio trabem eligas. Heus , tibi dico , an non ? ut huc Henricum, non minus meum quam tuum, quam primum abfolyas , neu tuis nugis Mercurialibus diutius remoreris: id nifi facis, bellum tibi jam nunc denuncio. Nihil eft quod feciales , aut patrem patra A
