Page 50 [50]
OCR
| An. 1498. 27 Tura fi maxime ad rem pertineret , non aufim omnino valetudinem interdiéto feribendi labore vexare. Expertus novi quanto facilius morbus declinatur , quam admiflus ejicitur , quem ego jam nimium notis argumentis adrepentem fentio. Et opus Adagiorum , quan tum poſſum » paro » ftatim poſt Paſcha, ut ſpero RE vulgandum : opus » inquam , neque breve & infiniti laboris. Collegimus enim fere Proverbia oĉtingenta , partim Graca, partim Latina: id fi videbitur, tuo 4dolpho nuncupabimus. Quod ad dominam properas, gaudeo, precfertim vocatus: neque dubito, quin mea caufa partim te vocaverit : rem enim omnem illi male Galice perferipfimus. Suftinebimus igitur nos adhuc menfem ære alieno , donec abs te boni quippiam adferatur : alioquin iph iftuc redifemus. Indue, quæfo, mi Batre „veterem illum animum tuum: fcio te nihil non perfecturum , fi modo annitaris : fed unum hoc mihi in te difplicet , quod pofteaquam ex Anglia tibi femel fictitiam epiftolam {cripfimus , tu omnia a nobis fingi puta’. Quanquam in ea epiftola , quam tu fiéte feriptam arbitraris , moriar , fi quicquam finxi. Quare abjice iftam de nobis opinionem, & cave quicquam credas, à nobis, apud te præfertim, non vere, non ex animo fcribi. Eft mihi in animo, hoc abfoluto opere ad dialogum abfolvendum toto conatu accinA B gi, totamque hanc æftatem componendis libris dare. Tn autumno, f licebit , Zraliam petemus, Doctoris infigue paraturi : tu, quafo, mea f{pes, fac ut fit libertas, ut fit ocium. Ad Grecas literas totum animum applicui: ftatimque ut pecuniam accepero, Grap primum Au&ores, deinde veſtes emam. De Adriano, aut alio quovis in Angliam mittendo, fac fententiam tuam cognofcam. Mihi quidem multis nominibus non prætereundum videtur. Qod fimulatque fignificaris , exemplar fcriptum una cum literis ad te mittemus. Gelrium illum epigrammatum feriptorem compichendendum ego & in vincula conjiciendum cenfeo: eft enim haud dubie feurra perfriéta facie, & qui nullum {celus non audeat. Vale, mi Barte, X Erafmum tuum ferva: ubi valetudinem farferimus, nihil à nobis præteribitur. Parifiis, 12. Aprilis, An. 1498. EpistoLa XXX. Eraſmus Jacobo Tutors fuo S. D. S: c eft animatus Abbas, ut Difmam & Antonium à fermone noftrate omnino procul abeffe velit. Sic habent res tua, ut nolis fine noftratibus vivere. Quare Antonio Lutzenburgo, qui toto pectore tibi bene cupit , meque auétoribus , jubet cos in Facobi Danielis familiam remigrare. Tu tamen, mi Facobe, tuo more uteris, dabifque operam , ut adolefcentes quam optime, & quam maxime ex Abbatis fententia , quæ te hon fugit, collocentur. Idem Avgu/finem faéturum confido. Utrique gratum facietis ornatiffimo humaniffimoque Præfuli. De meis fatis (cripfi Azguſtino per Cornelium tabellionem. Pofteaquam Bartw periit, quis dubitat & Erafimum periifle ? Praterea autem cæteræ res fic habent , ut pejus non poflint. In una virtute {pes omnis falutis reliqua. Vale cum Augeftino noftro, quem audio tecum victurum. E divi Axdomari, 2.Julii, Anno 1498. Erisrora XXXI. Erafmus Rot. Batto fuo S. D. Nà me clam eft, optime Batte , quam tibi præter exfpectationem eveniat, quod non continuo adyolavim, præfertim cum res felicius etiam ceciderit , quam uteryis noftrum optare fuiffet aufus. Verum ubi confilium meum cognoris , mirari defines : intelligefque me non minus tibi, quam mihi ipfi confuluiffe. Dici vix poteft, quantum voluptatis tua mihi epiftola attuC D E lerit. Jam nunc feliciffimi illius convictus noftri fimulacrum fingo: qua libertate una nugabimur? quibus ERASMI 28 quis. Non temere factum intelliges. Nunciunt non tam repente adfuturum exfpeétaveram: Debetur mihi hic aliquanta pecuniola. Sed quid mihi non maxi mum videri debet? Sunt aliquot conditiones cum quibufdam imperfetta, quas fine detrimento non poteram relinquere. Cum comite menfis jam coeptus eft. Cubiculi locationem perfolvi. Cum Auguſtino honnihil mihi rei eft. Pueri mei libri nefcio quo aberrayerunt: ejus nomine neque literas, neque pecunias ullas accepi, rationes nonnihil habent controverfie. Hxc omnia, mi Batte „fine diſpendio vides me non poffe relinquere. Quod fi rebus imperfectis hinc migraflem, nihil mihi exfpectandum videbam, nifi ut illa perirent. Nofti illud Terentianum , Ubi eras? cur pafa? Hee quidem mihi non negligenda fuifle vides, illud vero multo maxime me movit, quod fi fubito me hinc rapuiffem , periffent ca, que De conféribendis epiftolis compofui, propterea quod penes unum Auguftinam fit copia. Ne Laurentius quidem {perandus erat, neque quicquam fcriptorum meorum. Nihil enim minus fpefua mittat, dum ego abfum, cujus unius nomine fagturus eft, fi quid taciet. Vix fumma ope nifus, ab eo extorfi, ut Laurent partem tibi mitteret, & ea quidem lege, ut tu viciflim huc aliquid noftrarum literarum remittas. A quum il le poſtulat. Manus enim manum fricat. Da aliquid, & aliquid accipe. Quibus rebus adduétus hoc cepi mecum confilium, ut hic me adhuc menfem contineam donec æs alienum recepero ; conditiones abfolvero , mea feripta récuperavero : hoc confilium fi probas, me non peenitebit ; fin minus, facies me quamprimum certiorem: ex tua fententia faciam omnia. Audies ex hoc tabellario novam Trageediam. Is ubi ad me divertiffet, equo in pandocheio reliéto, ſeque in fella pecuniolam abdidiffe diceret; Juf in diverforium recurreret, pecuniamque eximerct 5 Ivit, ubi redit crepufculo, adoriuntur eum fatellites, trudunt, proculcant, vulnerant; in carcerem ducunt , pecuniam eripiunt. Primum fufpicabar, naftum quibufcum potitaret. Ubi poftridie non revertitur ad multum etiam dici, me nefcio quid ejufmodi divinante , commodum ille redit, lutatus , cruentatus , & miferis tratatus modis. Nos re&a*'ad Advocatum, inde ad urbis Prefectum, nova prorfus illic avis. Malim quamvis cloacam , quam illud antrum fubire. Ipfe apud Judicem expoftulo, ille profert enfem in medio fractum. Id fatellites detulerant faétum, dum ille nefcio cui brachium amputaret in via , atque in eo facinore comprehenfum. Aderant nobis teftes , qui docerent illum gladio frafto urbem fuiffe ingreflum. Nam id acciderat } non ab afino, fed ab equo delapfo afino. Judex refpondit fe jus diGurum , ubi fceleris au&tores produxiffemus. At illi, nam aderant fuo judici , fimul atque nos viderent ingredi , fubduxerant fefe. Id Adrianus admonuit , fed illis jam egreffis. Ita caufam reliquimus. Poteram jam hoc omine terreri. Eum apud me retinere cupiebam, quod vulneratus effet , fed te quamprimum de noftro confilio certiorem fieri volui, & tuam fententiam quam celerrime cognofcere. Præterea tot occupationibus premebat, ut vix fomno tempus fuppeteret. Ei oétodecim duodenarios ad augendum viaticum dedi. Ajebat enim fe non plus triginta abs te accepifle , & quod erat , a farellitibus ereptum eft. Preterea juveni cuidam fcutatum mutavi aureum , quod tabellarius aurum ejus auro in itinere mutaflet. Cura ut cum rurfus illi pecuniæ mittentur , mittentur autem ut audio brevi , jufta moneta mihi reddatur , ego illis noftratem reflituam , ut ifthuc referant. Non es admonendus, mi Barre novi enim & fidem& diligentiam tuam, ut & emolumento & dignitati mea confulas. erret me nonnihil aulæ natura , & fortunas meas agnofco quam fint malignæ. Dominam ifto in me animo elle plurimum gaudeo, Sed quo animo erat antiftes? quam fpem
