OCR Output

Iz EPISTOLAE.

An. quam atctiffime compleétare. Si in his, qua tibi pro

11497. noftra neceffitudine impartii s Ut Harpocrati fatis fas
cias 5 admoneam , videbor parum recte de tua fide,
deque tuo in me animo fentire, Quanquam funt qui
te, nefcio quid, infimulent > tanquam meam abfentis
dignitatem parum integra fide fueris tutatus. Mea ve¬
ro fic eft de tua integritate confirmata opinio , ut de
meipfo fim, priufquam de te » dubitaturus. De nobis
hoc tibi perfuadeas velim , Erafmum tui amantifi¬
mum & efle, &, dum vivet, fore; Bene vale. Parifiis
Anno 1497.

EESTO NIDN
Eraſmus Rot. Chriffiano S. D.

ALVE, mel Atticam. Heri nihil fcripfi, & conful¬
St quidem , nam eram ftomachofior. Ne roga in
quem, in te, inquam. Quid commerueram ? Verebar
mihi infidias ftrui per te hominem argutiffimum. Su¬
{pectam habebam illam tuam pyxidem , ne quid fimi¬
le nobis afferret , quale ferunt Pandore pyxidem Epz¬
metheos quam ubi reclufiflem, mihi ipfi fuccenfebam,
qui fuiffem fufpiciofulus. Cur igitur ne hodie quidem
{cripfifti? inquies. Eramus occupatiffimi. Quid tan¬
dem negocii? In fpeétaculo fedimus > fane jucundo,
Comeedia , inquis , fuit , an Tragædia ? Utrumvis,
verum nemo perfonatus agebat, unicus duntaxat actus,
chorus fine tibiis, fabula nec togata, ncc palliata, fed
planipedia, humi acta > fine faltatu » È cœnaculo ſpe¬
Cata, cpitafis turbulentiffima > €Xitus perturbatiflimus.
Quam malum , inquies, mihi fabulam fingis ? Imo
rem, Chriftiane, refero. Spećtavimus hodie matremfa¬
milias cum famula domeftica fortiter depugnantem.
Sonuerat diu tuba ante congreflum , convicia fortiter
utrinque regeruntur. Hic æquo Marte difceffum eft,
triumphavit memo. Hæc in hortis » Nos € ccenaculo
taciti {pectabamus, non fine rifu. Sed audi cataftro¬
phen. A pugna confcendit cubiculum meum puella,

titudinem illius , quod voce conviciifque nihil cefferit
domina: caterum optafle me, ut quantum lingua va¬
lebat, tantundem valuiffet & manibus. Nam hera vi¬
rago robufta, ut vel athleta videri poflet, fubinde ca¬
put humilioris puella pugnis contundebat. Ufque ad¬
cone , inquam , nullos habes ungues , ut ifta impune
ferat? Refpondit illa fubridens , fibi quidem non tam
animum deefe , quam vires. An tu putas , inquam,
bellorum exitus à viribus tantum pendere ? Confilium
ubique valet plurimum. Roganti, quid haberem con¬
filii: Ubi te rurfus adorietur , Inquam , protinus ca¬
liendrum detrahe: nam muliercule Parifioram mire fi¬
bi placent nigris quibufdam caliendris. Ko detracto,
moX in capillos invola. Hac ut à me joco dicebantur,
itidem accipi putabam. Atqui {ub cœnæ tempus ac¬
currit anhelus hofpes , is erat Caroli Regis caduceator
vulgato cognomine diĉtus Gentil Gerſon, Adeſte , in¬
quit , domini mei , videbitis cruentum {pećtaculum.
Accurrimus , offendimus matremfamilias ac puellam
humi colluétantes. Vix a nobis diremptæ ſunt. Quam
cruenta fuiflet pugna, res ipfa declarabat, Jacebant
per humum fparfa, hic caliendrum , illic flammeum.
Glomis pilorum plenum erat folum. Tam crudelis fue¬
rat laniena. Ubi accubuimus in ccena , narrat nobis
magno ftomacho materfamilias > quam fortiter fe gef¬
fiffet puella. Ubi pararem , inquit , illam caftigare,
hoc eft , pugnis contundere , ula mihi protinus ca¬
liendrum detraxit è capite. Agnovi me non furdæ ce¬
ciniffe fabulam. Id detraétum , inquit, mihi venefica
vibrabat in oculos: id non admonueram. Tum, in¬
quit , tantum capillorum evulfit , quantum hic vide¬
us. Coslum ac terram teftata eft, fè nunquam exper¬
tam efle puellam tam pufillam , ac perinde malam.
Nos excufare cafus humanos & ancipitem bellorum
exitum, tractare de componenda in pofterum concor¬
dia. Ego interim mihi gratulabar , domina non fub¬

Epift. XIX. XX. 18

A|olere, rem meo confilio geftam , alioqui fenfilem & An
ipfe illi non deefle linguam. Habes noftra ludicra, 1497.
nunc ad feria. Duplicem mecum contentionem acce¬
Peras, feribendi, & munera mittendi: altera te plane
victum declaras, ut qui alienis manibus mecum dimi¬
care cœperis. An inficiaberis impudens ? Non arbi¬
tror , fi quid frontis eft : alteram ipſe ne fufcepi qui¬
dem , fed ultro manus dedi. Literis longe vinceris,
imo ne pugnas quidem, nifi ut Patroclus Achillis ar¬
mis. Muneribus nolo tecum inire certamen. An Poe- `
ta cum negociatore? quid fimile ?. Verum beus tu „ad
æquiorem concertationem provoco. Experire utrum
tu me prius mittendo, an ego te ſcribendo defatigem.

B| Hoc demum fit bellum dignum Poeta , dignum infti¬
tore. Tu fi quid audes, accingere, ac bene vale, Par
rifis, Anno 1497.

Episrora XX.

Erafmas Rot. Thome Greio §, D,
Scripfit Juvenis.

Am pridem ifthuc mex veniffent literæ , adolefcens
generofiflime , quo uno ex univerfo hominum ge¬
nere nemo vivit mihi charior : nam fi, quominus
Jucundifimus appellari poflis, fata inviderunt, at cha¬
| ritatem fortuna neque eripuit , neque poterit eripere,
Pridem , inquam , tibi fcripfifem , quod & ego pro
mea in te benevolentia maxime cupiebam , & te pro
mutuo in me amore majorem in: modum ex{pectare
{ciebam : fed veritus fam, ne vulnus acerbiflimum ,
quod recens accepiflem , adhuc crudum eXagitarem :
quod tantum aberat , ut ullam omnino traétationem
admitteret , ut nunc quoque levi admonitu recrude¬
{cere fentiam. En dolor Jūftifimus uberes mihi la¬
chrymas excutit , jam cicatricem duxiffe vulnus {pe¬
rabam. Nulla eft intolerabilior contumelia , quam quæ
pro benefactis rependitur. Utinam liceat tantum è
Lethæo haurire amne, ut totus ille fenex cum fuis in¬
Juris y meis officiis animo effuat > cujus quidem me¬
moria quotiens mentem ſubir > totiens non folum ira¬
{cor , verum multo magis admiror , tantum veneni,
tantum invidentiæ , tantum perfidiæ > tantum impie=_
tatis humano pectori infitum effe. Ita me Deus amet,
cum hominis animum feeleratifimum contemplor, yi¬
dentur mihi Poetæ , homines alioquin in defcribendis
hominum ingeniis tum acuti, tum eloquentes, hujuf¬
modi virus aut non vidiffe > aut dicendo aſſequi non
potuiſle. Quem enim lenonem tam perfidum, quem
militem tam gloriofum , quem fenem tam morofum,
quod denique portentum tam invidum, amarulentum,
ingratum aufi funt unquam fingere, quam hic eft fe¬
E| nex fucatiffimus , gui religiofulus etiam fibi videtur,
vitiifque ſuis ſplendida nomina fingit? Vetabis me do¬
lere. Ego, mi Thoma rem pro fua atrocitate modefti@
fime fero. At non poffunt non dolere incommoda,
quæ præter ex{pectationem accidunt, Quando ego un¬
quam pro meo candore, pro meis meritis, pro fide,
pro amore pene fraterno, ab homine cano ut apparet,
nobili ut jaar, religioſo ut fingit , ‘tam infignem
contumeliam ex{pectare potuiflem? Summam ingrati¬
tudinem judicabam officium officio non reponere. Le¬
geram & hominum effe genus, quos tutius effet offen¬
difle, quam officiis demeruifle. Non credebam , do¬
F | nec experientia fidem fecit , multo efle peviculofius,
malis benefacere, quam bonis male. Nam quum ne¬
bulo ingratiffimus devin@tiorem ſeſe mihi fentiret elle,
quam ut gratiam referre poſſet, à literis, quas jam diu
mifere vexaverat, ocium fibi fumit, ftudiumque omne
huc transfert , ut fuis nefariis machinamentis me per¬
ditum eat: quem poftquam laboribus confici poffe de¬
{perat, (nam id jam fruftra tentaverat) lingua Tarta¬
reo veneno imbuta conatur exftinguere, & exftinxit
quantum quidem in ipfo fuit. Quod vivo, quod etiam
valeo , literis acceptum refero , que me docuerunt,
nullis fortuna procellis cedere. Indigne fert homo
Tom. II. B ſce¬