OCR Output

— = —————

ta rabie in me prefentem debacchatum effe, ab ani¬
mo meo diftraxifle me, fugientem eminus veneno pe¬
tit atque mei odio in te chariflimam anima mere pat¬
tem fevir. Sævit, inquams co telo, quo inter morta¬
les unus plurimum potelt, «maledicentia. O yipereum
malum quovis aconito y QUAVIS Cerberi fpuma, nocen¬
tius! Ejufmodi ne portentum {folem purum adfpicere ?
iftiufmodi monftrum auras haurire, imo inficere vita¬
les? Tale dedecus communem fuftinere tevam? Nul¬
Jum tam terrificum, tam peftilens, tam exfecrandum
malum Poetarum ingenia excogitare potuerunt ,. quod
monftrum iftud non facile vincat. Quis enim Cerbe¬
rus, que Sphinx, que Chimera, que Tifiphone, que
larva cum ifto malo conferri jure polit, quod nobis
Gothia nuper evomuit? Quis fcorpius, que feps, quis
bafilifcus venenum habet prefentius? Venena fere non
nifi irritata nocent. Leones bene meritis officium re¬
pendunt. Dracones officiis manfuefcunt. Huic feni
fumma mea merita rabiem faciunt, Habes animum
virulentum. Jam ut folidum oftentum intelligas , fi
vultum truculentum, fi totius corporis habitum paulo
contemplere diligentius, nonne tibi videaris omnium
feelerum quafi fimulacram quoddam intueri? Et hic
laudanda eft naturæ prudentia, quæ deformem ani¬
mum digno corpori inclufit. Latent fub fuperciliorum
hilpida fylva oculi refugi , torvum femper tuentes.
Frons faxea, ne in malis quidem ulla fanguinis vere¬
cundi nota: nares polypum fpirant, fetis iylvefcenti¬
bus occupatæ. Buccæ pendulæ , labra livida , vox
erumpit, non promitur, tanta eft animi impotentia : la¬
trare jures cum loquitur: cervices intortæ, crura in¬
curva, Nihil eft denique, quod natura non aliquo in¬
figni ftigmate noraverit. Sic ſceleratos ac maleficos
inurimus, fic canibus mordacibus nolam appendimus,
fic bovem cornupetam fæno alligato fignamus. Me¬
ne huic turpiflimo monftro meas literas communicaf¬
fe, hujus caufa tantum ætatis, tantum ingenii, tan¬
tum opere trivifle? que fi periffent,, minus elem mi¬
fer. Nunc draconis dentes fevifle me video, qui in
meam perniciem renafcantur. Plus eft, quam:perde¬
re beneficium, amicum præftando, hoftem infeftiffi¬
mum parate; ubi enim tyrannus mea fit abufus opera,
cui gratiam referre neque poflet parem, neque vellet
ullam, noyum exitii genus homo ad maleficium tan¬
tum ingeniofus excogitavit, quo & me,cui devinétum
cfe non libet, & te pariter, cui turpiter juveni puer
quinquagenarius invidet, funditus everteret. Hæxcci¬
ne eft illa, qua ad naufeam omnium gloriari folet, ge¬
nerofitas? Hoc illud totiens jactati generis {pecimen?
Hic fcilicet eft animus magnis natalibus dignus? Quis
iftum vel humano fanguine progenitum credat? Quis
non Virgilianzm illud illo dignum judicet,
duris genuit te cantibus horrens

Caucaſus, Hircanaque admorunt ubera tigres.
Et audet homo mortalium omnium impudentiffimus ,
fe multa de te , plurima de me meritum -prædicare,
nofque ultro ingratitudinis accufare. Non tot meo¬
rum in fe officiorum teftibus, non fuarum in me inju¬
riarum confcientia movetur. Audet cum his faftis in¬
ter homines vivere» modeflius facturus , fi Timonem
illum imitatus ex univerfo hominum cæœtu in remotif¬
fimos fluétus demigraret, ac bellua cum belluis æta¬
tem agerct. Sed dolori quanquam juftiflimo frenum
firingamus. Tametfi in acerbiffima contumelia me il¬
lud non mediocriter confolatur, quod hæc adeo non
fit impune ablaturus, ut jam præfentes mihi pœnas
pendere cæperit: daturus olim graviores. Qúas, in¬
quis, nam ille quidem fibi plaudit? efto. An non ti¬
bi abunde fatis ſupplicii videtur efle, quod & ftultiffi¬
mus eft, & invidentiflimus, quod utroque miferrimus ?
An gravius ullum fupplicu genus excogitari poflit in¬
videntià? quee ipfa fui carnifex eft, atque, ut Poeta
dixit > fupplicium ſuum. Quare Epigrammaticus ille
& dotte & facete invidentifimo cuidam nebuloni, no¬

ERASMI o

tiam, tanquam extremum malorum, imprecatus:
Omnibus, inguit, invideas 5 invide, nemo tibi. 3
Equidem hominem nondum tam capitaliter odi , ut
tantum mali velim imprecari. Quanquam ille quidem
digniffimus eft, cui aut hoc, aut fi quod eft deterius»
eveniat. Nec dubito jamdudum evenifle, fi vere Plan¬
tus dignis evenire digna Eo Cui enim illeinoñ
invidet mifere? qui quod tu diligentius in literis age¬
res, cujus virtuti debebat gratulari, adeo invidit, üt
repente in morbum capitalem incident: Quid autem
habet ille, quod non mifericordia potius quam invidia
fit dignum? fi mifericordiam mereretur obftinata ma¬
litia. Jam alteras poenas accipe > quas nemo unquani
nocens effugit. Quas tu Furias in illo tot fcelerum

ra, quas intentari faces, quos {timulos impingi?

Pena autem vehemens & multo fevior Hlis y

Quas aut Cxditius gravis invent, ant Rhadamans

tus.

Reéte eft hoc ab zquiflimo rerum Auétore compas
ratum, quod fe judice nemo nocens abfolvitur. Hi
funt æterni cruciatus, quos Poeræ apud inferos exer¬
ceri, magno ingenio finxerunt. Quare fi ægritudini
vindiéta mederi poteft, jam omni dolore levatus efle
deberem. Verum ego vindiéte genus, tum honeftius,
tum generofius puto , injuriam negligere. Nam no:
centes ultro fua pæna fequitur. Quanquam fi me mos
leftiæ fenfu carere dicam , plane mentiar. Hoc tas
men affirmo, me non mea magis contumelia, que ae
cerbior effe non poteft, permoyeri > quam tu con?
ditionis mifere(cere. Mecum præclare atum , qui tans
dem è mediis venenis effugerim. Sed è me miferum;
qui non totus evolarim, te, dulciffima mei portione,
reliéto! Tene, mi Thoma , ifto animo tam ingenuo, ifto
ingenio tam pudico , tam manſueto’, ifa indole tam
felici rabiofis belluis infervire ? Iitancine mentem lis
teris , virtuti , maximis rebus natam deliri fenis invis
dentia fepeliri ? Optimus in pefimum incidifti , juve>
nis ingeniofus in fenem ftupidum candidus in invi
dentiffimum , humaniffimus in fpinofiffimum, & jux¬
ta vetus proverbium, Auribus lupum tenes. © fata ini¬
qua! è fydera inimica! 6 fuperos male propitios! Ma=
&e virtute adolefcens, que faga, que fafcinatrix tue
piæftanti nocuit indoli ? An fuas ipfa dotes tibi invi .
diffe natura credenda eft ? quæ alioquin in te fingen¬
do omnes fuas opes effudifle videtur, ne quid in ab¬
foluto opere defideraretur. Formofo corpori, animum
felicem infeverat. Morum gratiam non inamabilem
adjecerat. Genus, opes, ingenium contulerat. Bre¬
viterque talem edidit, quales antiquitus Deorum filios
folebant appellare. Et, 6 miferande juvenis y qui ge
nius malus , quod fatum te in iftud barathrum conje¬
cit ? Itane præclarum iftum ingenii florem fenex ran¬
cidus exftinguet? Peribit illa fertiliffimi foli fpes? In¬
teribit vene tam divitis exfpectatio? O fenilem invi¬
dentiam , qua quid dici aut fingi poteft monftrofius?
Poftquam ipfi, ut dignum illis fuit, in e A
exegere 5 tibi & adolefcenti & ingenio feliciore & we
tate aptiore 5 quod maturius te ad optimas literas con<
tuleris , mifere invident. Invident quod tibi fervidus
fanguis circum præcordia faliat 5 cum ipfi nihil nif
plumbum in pectore geftent. Proin, quem ceflantem’
incitare debuerant , preecurrentem remorari moliun¬
tur : ipfi cum fequi nequeant > præcedere conantur.
Sed heu quo me doloris abripuit impetus ? Multis
profeéto modis injurius in te fum, candidiflime Thoma,
cujus calamitatem cum mitigare confolando debuerim,
ultro, etiam querelis meis exafpero. Jam hæc dolori
dederimus, cætera rationi tribuemus. Ego te, fuavifli¬

me Thoma, te, inquam, unum ex multis delegeram,
in quo abfolutum aliquod artis meæ monumentum re¬
linquerem , ad quod jam materiam quam maxime fe¬
licem mihi nactus videbar. Sed utrum te mihi, an mê
tibi fortuna invidit è Me forte petiit, tibi certe plus

nos

AER

es

a ae

rezza