OCR Output

tem atvocibus etiam diétis inceflis ? Si quid fum in te
ftomachatus, id unum erat in caufa, quod tu non tan¬
ti ingenium tuum, quanti ego facerem, faceres. Sed
ediofe , inquis, obtundis. È
eft, qui intemperantiusì amat? Non vides hanc meam
improbitatem abrimmenfa quadamigloriæ tuæ cupidi¬
tate profectam? Nune ftudium iħ te meum ferre æquo
animo non potes ; qui faitidia perfæpe tulifti. Quid
autem fibi yolunt illi; mi Gøihelme, quemadmodum

13 E PiS TOLA E Epit. XV. 14
An. nuftum habetur ; ifthic non rude, non {ordidum, non in: | A | ifthic vivas, ipfe fcis, nec ego ignoro. Mé miferum, ap,
3497: fulfum videri non poffit. Quare tua te exfpedtat prorfus| |quam metuo , ne tu me hic ociofum mMeptire 3 atque 149%
Anglia, non modo Jureconfultifimum; verum etiam Z4- amare credas. Tu vero, mi Gzilielme , Erafinum non
tne Grecegue pariter loquacem. Me quoquejampridem| |ineptum, fed miferrimum finge: & illum; quem tu
iftic videres,nifi Comes Afontjoins jamaditeraccinétum,| | prefrattum appellave {olebas , jam plane fractum &
in Angliam fuam abduxiflet. Quo enim ego juvenem exanimatum. Cave me tu vel ex veteribus moribus,
tam humanum, tam benignum , tam amabilem non fe- vel ex tua felicitate metiaris. Quod autem Gazde pau¬
quar? Sequar (ita me Deus amet) vel ad inferos ufque. lo liberius tecum pro noftra familiaritate garricbam ,
Ampliffime tu quidem mihi eum prædicaras, graphice- cam loquendi petulantiam vel vino, quo tum, ut fcis,
que prorfus defcripferas; at vincit quotidie, mihi cre- fæpe madere cogebamur , vel valetudinis ftudio tribue¬
de, & tuam prædicationem , & meam de fe exiftima- re debebas, quam ut penitus confirmarem, paululum
tionem. Sed quid Anglia noftra te deleĉtat, inquis?| |de priftina vitæ feveritate prudens remiferam. Czte=
Si quid mihi eft apud te fidei, mi Roberte, hanc mihi rum is mihi eft animus, ut ineptire fi liceat, nolim: ea
fidem habeas velim, nihil adhuc æque placuiffe. Coz-|Bjrurfum rerum conditio , ut fi maxime velim » haud
lum tum ameeniffimum tum faluberrimum hic offendi, quaquam tamen liceat. Stomachaberis & hic quoque
tantum autem humanitatis, atque eruditionis, non il- fortafle : Quid te yinquies, ita male habet? num eges?
lus protvitee ac trivialis, fed recondite , exaétæ > anti-| |non tibi fumma faciendi, que libitum eft, libertas?
que, Latine, Gracaqne, ut jam Iraliam, nifi viſendi| | Coram vix meas Tragædias explicare queam, tantum
gratia, haud multum defiderem. Coletwm meum cum} |abeft, ut his literulis poffim confequi. Ego ne Uyfeos
audio, Platonem iplum mihi videor audire. In Grocino quidem labores cum noftris conferendos cenfuerim. ©
quis illum abfolutum difciplinarum orbem non miretur?| | me hujus libertatis nimium expertum, & ô te parum!
Linacri judicio quid acutius? quid altius? quid emun-| | Sed quid ego his querelis amantiffimi hominis animum
étius ? Thome Mori ingenio quid unquam finxit natura exafpero ? Quod feribis , ifthic te glorie mex invi
vel mollius, vel dulcius, vel felicius? Jam quid ego diam fuftinere , quorfum iftud attinet? Ego his in re¬
reliquum catalogum recenfeam ? Mirum eft diétu , quam gionibus famæ tuæ prodefé poffum : tu porro cur in¬
hic paffim, quam denfe veterum literarum feges efo- vidiofam etiam noftri defenfionem fumis? Quis nefcit;
refcat, quo magis debes reditum maturare. Comes ita | C| Guiliclmum Eraſmo vel in caufa iniquiffima aquiffimum
te amat, ita meminit, ut de nullo loquatur faepius , de | *| fore? Quod'ut non facias, nemo tamen non exfpecta¬
nullo libentius. Vale, Zondini tumultuarie , 5. De- bit; quanquam tuum in me ftudium non gratiflimum
cemb. An. 1497. efle non poteft. Sed fi me mea fata non finunt , tu
faltem tuis literis primum patriam noftram , deinde te¬
Episrona XV. ipſum quam maxime nobilita. Crede*hoc mihi, Guiliel=
Erafmus Grilielmo Gaudano fo S. D. me, nihil non poteris, modo animus non deft. Sed
ca veniam dabis amori noftro , qui te rurfum hortari in¬
Sis eft profecto , deerat , deerat hoc unum infeli- cipio. De Henrico cave quicquam nifi amiciflimo viro
citatis mea numeris , ut abs te mihi cpiftola tam dignum fufpiceris; de te enim omnia amantiffime præ¬
contumeliofa redderetur ; perinde quafi nobis hic do-| | dicavit. Si quid apud me pro conjun&iffima familiari¬
lorum materia non abunde fuppeteret. Tu vero, mi| | tate noftra queftus eft, fecit id & modeftiffime, & ut
Guilielme , & vetuftifimo noftro amore dignius, &| |faceret is, qui te ex animo amaret. Apud me quidem
meis fortunis aptius facturus eras , fi pro objurgatio-|D} delatus eft, quod apud Anglos, dum ifthine abiflem,
ne confolationem mififfes. Quid tu amiculum tui| | parum finceriter egerit : quod ut de alio quovis (eft
perpetuo ftudiofifimum , miferrimum , convitiis infe- enim inter mortales rara fides , animique hominum
Ctarisì Ego in hac rerum conditione, ne confirmatio-| | mutabiles) facile credi poflit , ita de hoc nec credere
nem quidem ullam aquo animo tuliffem > & tu æru- libet, nec fufpicari. Tum fatius efle puto his in re¬
mas meas etiam malediétis exafperas? Quid tu me ab bus hallucinari, quam odiofa diligentia ea perquirere,
invidis noftris ex{pectare jubes, cum hujufmodi mihi quæ rectius latuiflent. Quod tibi de W. tua veteri ta¬
adferantur ab amico, non modo vetuftiffima neceffitu- citurnitate fretus, indicavi, per fidem te obteftor, ca¬
dine , verumetiam ,, quod arétiffimum viculum puto,| | ye vel nutu fignifices. Tibi enim nihil commodaris,
ftudiorum focietate conjunctiflimo ? Deplorare fortu- illi vero juftifimam in me ftomachandi materiam præ¬
nas meas magis libet , quam te confutare. At vide in-| | bueris. De Henrico fcripfi Servatio: hominis ingenium
terim, quefo, quam merito me incufes. Indicatum eft,| | {atis mirari nequeo. Verum quid facias? his moribus
nefcio à quo, me tibi indignatum abiffe. Primum,| | nunc vivitur. Quare illud Chilonis probemus, necefle
cur tu iftis indicibus credis tam facile ? tum fi maxi-|E|eft: Sic ama, tanquam aliquando fis ofurus: fic oderis,
me indigner, (utar enim eo verbo invidiofo , Tn tanguam aliquando amaturus. Ais ifthic multa de me
uteris) cur id non quæris potius, quamobrem tibi in-| | renunciari, auditu neutiquam jucunda. Ego vero, Gei¬
digner. Expoftulavi tecum fæpius per literas , nuper| | /elme, innocentiam preeftare poflum , id quod facio ;
etiam coram , quod ceffares in literis , quod nihiltuo| | quid homines de me loquantur , non pollum. Hoc
ingenio dignum molireris. Hortabar, ut quam maxime magis vereor, quid tu tandem de me fentias : quem
nominis immortalitati confuleres, aliquid excuderes ta- unum, ita me Deus amet, pluris facio, quam reliquos
le, quale omnes abs te ex{pettarent ; nihil tux glo- omnes. Quid enim fibi voluit illa tua epiftola , qua
riz anteponeres, voluptatulas iftas vulgo relinqueres: vitam meam notare videris? Vis igitur fcire, quemad¬
fi heec ſunt hominis fuo commodo confulentis, fi ini- modum hic vivat Erafmus? te enim nihil mearum re¬
mici; fi ſuperbi, nihil refello , quo minus tu me jurej | rum ignorare par eft. Vivit: imo haud fcio an vivat:
Criminatus fucris. Sin potius amantis: & tui hominis fed vivit prorfus miferrimus > omni lachrymarum ge¬
avidiflimi , & melius etiam de te, quam tu ipfe fen- nere confectus : quot infidiis petitus , quoties amico¬
tiasi, fentientis : quid tu ejufmodi hominis infelicita-| F | rum preeficio delufus, quot cafibus furfum ac deorfum

jactatus ? fed vivit innocentiffimus. Scio me vix ha¬
rum rerum tibi fidem facturum. Veterem adhuc E¬
rafmum, & libertatem meam , & fi quid ef fplendo¬
ris, cogitas : verum fi coram loqui liceret ; nihil mi¬
hi facilius fuerit quam id tibi perfuadere. Quare, &i
verum Erafmi fimulachrum tibi fingere voles , finge
non ineptum, noh comeflatorem, non amatorem, ſed
affictiffimum , fed lachrymofum , fed invifum fibiipfi,
cui jam nec viyere libeat, nee liceat mori. Denique

È mi¬