Page 43 [43]
OCR
tem atvocibus etiam diétis inceflis ? Si quid fum in te ftomachatus, id unum erat in caufa, quod tu non tanti ingenium tuum, quanti ego facerem, faceres. Sed ediofe , inquis, obtundis. È eft, qui intemperantiusì amat? Non vides hanc meam improbitatem abrimmenfa quadamigloriæ tuæ cupiditate profectam? Nune ftudium iħ te meum ferre æquo animo non potes ; qui faitidia perfæpe tulifti. Quid autem fibi yolunt illi; mi Gøihelme, quemadmodum 13 E PiS TOLA E Epit. XV. 14 An. nuftum habetur ; ifthic non rude, non {ordidum, non in: | A | ifthic vivas, ipfe fcis, nec ego ignoro. Mé miferum, ap, 3497: fulfum videri non poffit. Quare tua te exfpedtat prorfus| |quam metuo , ne tu me hic ociofum mMeptire 3 atque 149% Anglia, non modo Jureconfultifimum; verum etiam Z4- amare credas. Tu vero, mi Gzilielme , Erafinum non tne Grecegue pariter loquacem. Me quoquejampridem| |ineptum, fed miferrimum finge: & illum; quem tu iftic videres,nifi Comes Afontjoins jamaditeraccinétum,| | prefrattum appellave {olebas , jam plane fractum & in Angliam fuam abduxiflet. Quo enim ego juvenem exanimatum. Cave me tu vel ex veteribus moribus, tam humanum, tam benignum , tam amabilem non fe- vel ex tua felicitate metiaris. Quod autem Gazde pauquar? Sequar (ita me Deus amet) vel ad inferos ufque. lo liberius tecum pro noftra familiaritate garricbam , Ampliffime tu quidem mihi eum prædicaras, graphice- cam loquendi petulantiam vel vino, quo tum, ut fcis, que prorfus defcripferas; at vincit quotidie, mihi cre- fæpe madere cogebamur , vel valetudinis ftudio tribuede, & tuam prædicationem , & meam de fe exiftima- re debebas, quam ut penitus confirmarem, paululum tionem. Sed quid Anglia noftra te deleĉtat, inquis?| |de priftina vitæ feveritate prudens remiferam. Czte= Si quid mihi eft apud te fidei, mi Roberte, hanc mihi rum is mihi eft animus, ut ineptire fi liceat, nolim: ea fidem habeas velim, nihil adhuc æque placuiffe. Coz-|Bjrurfum rerum conditio , ut fi maxime velim » haud lum tum ameeniffimum tum faluberrimum hic offendi, quaquam tamen liceat. Stomachaberis & hic quoque tantum autem humanitatis, atque eruditionis, non il- fortafle : Quid te yinquies, ita male habet? num eges? lus protvitee ac trivialis, fed recondite , exaétæ > anti-| |non tibi fumma faciendi, que libitum eft, libertas? que, Latine, Gracaqne, ut jam Iraliam, nifi viſendi| | Coram vix meas Tragædias explicare queam, tantum gratia, haud multum defiderem. Coletwm meum cum} |abeft, ut his literulis poffim confequi. Ego ne Uyfeos audio, Platonem iplum mihi videor audire. In Grocino quidem labores cum noftris conferendos cenfuerim. © quis illum abfolutum difciplinarum orbem non miretur?| | me hujus libertatis nimium expertum, & ô te parum! Linacri judicio quid acutius? quid altius? quid emun-| | Sed quid ego his querelis amantiffimi hominis animum étius ? Thome Mori ingenio quid unquam finxit natura exafpero ? Quod feribis , ifthic te glorie mex invi vel mollius, vel dulcius, vel felicius? Jam quid ego diam fuftinere , quorfum iftud attinet? Ego his in rereliquum catalogum recenfeam ? Mirum eft diétu , quam gionibus famæ tuæ prodefé poffum : tu porro cur inhic paffim, quam denfe veterum literarum feges efo- vidiofam etiam noftri defenfionem fumis? Quis nefcit; refcat, quo magis debes reditum maturare. Comes ita | C| Guiliclmum Eraſmo vel in caufa iniquiffima aquiffimum te amat, ita meminit, ut de nullo loquatur faepius , de | *| fore? Quod'ut non facias, nemo tamen non exfpectanullo libentius. Vale, Zondini tumultuarie , 5. De- bit; quanquam tuum in me ftudium non gratiflimum cemb. An. 1497. efle non poteft. Sed fi me mea fata non finunt , tu faltem tuis literis primum patriam noftram , deinde teEpisrona XV. ipſum quam maxime nobilita. Crede*hoc mihi, Guiliel= Erafmus Grilielmo Gaudano fo S. D. me, nihil non poteris, modo animus non deft. Sed ca veniam dabis amori noftro , qui te rurfum hortari inSis eft profecto , deerat , deerat hoc unum infeli- cipio. De Henrico cave quicquam nifi amiciflimo viro citatis mea numeris , ut abs te mihi cpiftola tam dignum fufpiceris; de te enim omnia amantiffime præcontumeliofa redderetur ; perinde quafi nobis hic do-| | dicavit. Si quid apud me pro conjun&iffima familiarilorum materia non abunde fuppeteret. Tu vero, mi| | tate noftra queftus eft, fecit id & modeftiffime, & ut Guilielme , & vetuftifimo noftro amore dignius, &| |faceret is, qui te ex animo amaret. Apud me quidem meis fortunis aptius facturus eras , fi pro objurgatio-|D} delatus eft, quod apud Anglos, dum ifthine abiflem, ne confolationem mififfes. Quid tu amiculum tui| | parum finceriter egerit : quod ut de alio quovis (eft perpetuo ftudiofifimum , miferrimum , convitiis infe- enim inter mortales rara fides , animique hominum Ctarisì Ego in hac rerum conditione, ne confirmatio-| | mutabiles) facile credi poflit , ita de hoc nec credere nem quidem ullam aquo animo tuliffem > & tu æru- libet, nec fufpicari. Tum fatius efle puto his in remas meas etiam malediétis exafperas? Quid tu me ab bus hallucinari, quam odiofa diligentia ea perquirere, invidis noftris ex{pectare jubes, cum hujufmodi mihi quæ rectius latuiflent. Quod tibi de W. tua veteri taadferantur ab amico, non modo vetuftiffima neceffitu- citurnitate fretus, indicavi, per fidem te obteftor, cadine , verumetiam ,, quod arétiffimum viculum puto,| | ye vel nutu fignifices. Tibi enim nihil commodaris, ftudiorum focietate conjunctiflimo ? Deplorare fortu- illi vero juftifimam in me ftomachandi materiam prænas meas magis libet , quam te confutare. At vide in-| | bueris. De Henrico fcripfi Servatio: hominis ingenium terim, quefo, quam merito me incufes. Indicatum eft,| | {atis mirari nequeo. Verum quid facias? his moribus nefcio à quo, me tibi indignatum abiffe. Primum,| | nunc vivitur. Quare illud Chilonis probemus, necefle cur tu iftis indicibus credis tam facile ? tum fi maxi-|E|eft: Sic ama, tanquam aliquando fis ofurus: fic oderis, me indigner, (utar enim eo verbo invidiofo , Tn tanguam aliquando amaturus. Ais ifthic multa de me uteris) cur id non quæris potius, quamobrem tibi in-| | renunciari, auditu neutiquam jucunda. Ego vero, Geidigner. Expoftulavi tecum fæpius per literas , nuper| | /elme, innocentiam preeftare poflum , id quod facio ; etiam coram , quod ceffares in literis , quod nihiltuo| | quid homines de me loquantur , non pollum. Hoc ingenio dignum molireris. Hortabar, ut quam maxime magis vereor, quid tu tandem de me fentias : quem nominis immortalitati confuleres, aliquid excuderes ta- unum, ita me Deus amet, pluris facio, quam reliquos le, quale omnes abs te ex{pettarent ; nihil tux glo- omnes. Quid enim fibi voluit illa tua epiftola , qua riz anteponeres, voluptatulas iftas vulgo relinqueres: vitam meam notare videris? Vis igitur fcire, quemadfi heec ſunt hominis fuo commodo confulentis, fi ini- modum hic vivat Erafmus? te enim nihil mearum remici; fi ſuperbi, nihil refello , quo minus tu me jurej | rum ignorare par eft. Vivit: imo haud fcio an vivat: Criminatus fucris. Sin potius amantis: & tui hominis fed vivit prorfus miferrimus > omni lachrymarum geavidiflimi , & melius etiam de te, quam tu ipfe fen- nere confectus : quot infidiis petitus , quoties amicotiasi, fentientis : quid tu ejufmodi hominis infelicita-| F | rum preeficio delufus, quot cafibus furfum ac deorfum jactatus ? fed vivit innocentiffimus. Scio me vix harum rerum tibi fidem facturum. Veterem adhuc Erafmum, & libertatem meam , & fi quid ef fplendoris, cogitas : verum fi coram loqui liceret ; nihil mihi facilius fuerit quam id tibi perfuadere. Quare, &i verum Erafmi fimulachrum tibi fingere voles , finge non ineptum, noh comeflatorem, non amatorem, ſed affictiffimum , fed lachrymofum , fed invifum fibiipfi, cui jam nec viyere libeat, nee liceat mori. Denique È mi
