Page 40 [40]
OCR
7 te effe unum mortalium omnium feliciffimum > fi ifta quam diutiffime potiri dabitur , & dabitur haud dubie, fi (quod facis ) illius in te animo mutuis officiis re{ponderis. Nos Antaerpiam incolumes appulimus. 4#guftinus cum fuo comitatu jam Parifios preceffit : pollicitus eft , fefe aliquot dies illic me operiri. uare 2 1. . = properandum mihi cenfeo , ne tam certi comitatus commoditas prætereatur. Nihil eft quod te admoneam: & tuam enim rebus in meis diligentiam novi; & tanta eft liberalifimæ dominæ in me benignitas, ut rubor mihi plane quidam oboriatur, cum animo repu: pu to, tanta me ab ea beneficentia cumulatum, de qua nibil unquam fim meritus. Sed meum crit, etiam atque etiam cogitare , ut non prorfus perife in nobis illius beneficia declaremus. Revolabo ifthuc quam primum, fi fuperi finent. Precor ut vos omnes incolumes , & n A er 3 recte valentes offendam , illam in primis , unde noI 9 {trum utriufque fpes , falufque tota pendet. Non debes tumultuarium mirari charaćterern : fcripfi enim hæc in navi jam foluturus , omnibus undique magno J 5 fragore perſtrepentibus. Bene vale. Filium herilem amabili indole puerum, una cum forore, fratris fui maDee E > ato trifque fimillima, re&e valere precor. Familiares tuos nominatim meo nomine falvere jubebis. Ex Antuerp. 12. Feb. An. 1497. Episroca IX. Erafmas Roterodamus Ricardo Guilielmi Montjoit a facris S. D. C OPIOSISSIMAM ad te epiftolam fcribere geftiebat animus, Ricarde candidifime, ni & ocium deeflet, & propediem vos ipfe vifere decreviflem. Non purgabo me , quod antea non feripferim, coram eam caufam agere malo, & abfolves me fpero. De tuo coiniti(que candore plurimus & frequens cum meo Barto mihi fermo fuit. De veftro quidem animo gaudeo, at tam fero effe cognitum doleo. Nos ubi patriam viferimus,iftuc continuo recurremus, tum plenis (ut ajunt) buccis nugabimur. Interim cura, ut bene valeas, teque tua philofophia obleétes. Priori apud divam Gezovefam , Guilielmo canonico ipolegrelw , conterraneo tuo, meis verbis falutem dices, præterea familiaribus reliquis nominatim. Ex arce Tornenhenfi, An. 1497. EpisroLa X. Guilielmus Montjoius Erafmo Roterodamo SID N IHIL vereor, mi Erafme, quin ubi primum audi i, Principem noftrum, Henricum octavum, fen potius O&avium, defentto patri in regnum fucceffiffe , omnis tibi ex animo agritudo repente abserit. Quid enim tibi polliceri non poffis de Principe , cujus egregiam, propegue divinam indolem probe noris, cni praefertim fis non modo notm, fed ctiam familiaris: quippe literas ejns digitis exaratas, quod paucis contigit, accepiftc. Verum fi feias, quem nunc heroa fe prafter, quam fapienter fe gerat, quantus aqui bonique fit amaror , quod ftudium in literatos pra fe ferat ; aufim meo periculo jurare , te vel fine alis, ut hoc novum & falutare (jdus adfpicias, huc ad nos propere advolaturum. O mi Erafme , f videas, zt mortales omnes hic latitia geftiant, ut de tanto Principe fibi gandeant , ut nihil magis exoptent , quam ejus vitam, lachrymas pre gaudio continere non poſſes. Ridet ather , exſizltat terra, omnia laĉis, omnia mellis, omnia neétaris ſunt plena. Exſulat longe gentium avaritia, larLa manu ſpargit opes liberalitas. Nofter Rex non aurum, non gemmas non metalla, fed virtutem, fed gloriam , fed sternitatem concupifcit. Guftum tibi dabo: Superioribus diebus, quum fe eruditiorem optaret: non hoc, inguam , nos ate, fed ut eruditos amplectaris & fovcas 5 expeti A B D 19, IR AR IME 8 mus. Quid ni, ingzit , nempe fine illis vix eflemus. An ua vox ore Principis preclarior emitti poteit è Sed ego 1497 imprudens, qui fragili rare Oceanum ingredior : tibi hac provincia fervatur. Hac tamen paucula de divini Prin= cipis laudibus in principio ftatim epiftola praponere volt y ut fi quid tibi triftivia in animo refideat, protinus expellerem: ant fi omnis pulſa fit, (pene, quam concepifti , non folum confirmarem, ſed magis magiſque augerem. Nunc ad tuas literas venio , quarum unas tertio, alteras vero pridie Calendas Majas Romæ ad me dederas : primis © jucunditatem mihi, & moleftiam pariter atenlifit: quod, ut debes, amice & familiariter tuo Montjoio confilia , coGitationes, cafis 5 arumnafque tuas aperneris: hoo quidem jucundumsid vero moleffum , quod te amiciffimum meum, cui în primis bene effe cupio , variis fortune telis impete perfpicio. Confolarer te, bonogue animo effe juberem, ni tua te (ponte > fî quid tamen fperare andes y in fpem non parvam eretlum putarem. Miferiarum fupremum diem vibi diluxife arbitteris. Venies ad Principem , qui dicat, Accipe divitias , & vatum maximus eſto. Zec ad pri= mas. Illud tamen non preteribo ,, neo permittam , ne ti te falla. Ais enim te mihi maltum debere , quum ega contra, tanto tibi debito adffrittus fim, qui me tuss [cre più immortalitate donaverss , ut me folvendo non effe ja dicem. Tuis vero fecundis liters , & cpiftolam meam, & tabellariam amicum tuum codem infortunto perdidif= fe defles. Sed utinam par effet utrinfque jatlura, altera enim reparabilis non eft. Nam mews liters nihil fere alind [eribebam , nifi me opm tnam Adagiorum accepiffes opm , inguam, tuum, id of y nt dotti omnes fentiunty perinde dotlifimum atque eloguentiſſimum 5 © nt meus amor erga te me fallit, plane abſolutum , ac profetto di= guum tanti laboribw , tantis nixibus , & quo non mes quem pufilum © tuum fciebas , fed quamvis magnune viram tibi patronum comparares. Verum pofteaquam eLo viſus fum tibi pra cateris anfpicatior , cui tuas tans praclaras lucubrationes nominatim dicares , ingentes tibi gratias habeo : nam referre qai poſſum y, cum me aternum, ut dixi, reddideris? Mecum tamen vellem tema perantins egiffes , tot enim laudibus me oneras 4 verine quam orna, ut non fane quoram partem agnofcam. Quis enim, modo me nofcat, aqui auribus accipiat , quod egoliteratiflimus appeller qui ne literarum quidem feus diofus cenfendus fim. Quamobrem acriter tibi fuccenjă rem, fed modeftus faltem, quod etiam mihi tribuis, d deri volo, ne in omnibus mentitus fuille convincaris. Scribebam praterea multis occupationibms , aliifque certis cana fis, geas literis committere non andebam, effettum fuil~ fe > quo minus nonnullis tus liters ad cam diem refpondifem: nil ramen idcirco voluntatem & ſtudium erga te meum immutatum imminutumaue unquam fuiffe , fed tua abfentia, quod non putaram , creviffe. Habes quid. in illis liter , quas doles te perdidiffe , fcripfèrim. Ad opus trum revertor > quod [fummis omnes laudibus in cælum tollunt. Sed pre caters Archiepifcopus Cantuarienfis ita probat @ admiratur , ut ex cjus manibus illud ex= torquere nequeam. At, dices , mhil adhuc prater lane des? Idem Cantuarienfis facerdotium tibi y fi redeasy pollicetur, & modo libras quingue pro viatico ad nos tin bi mittendas dedit: quibus ego tantandem adjeci, non qui= dem muneris loco, alia enim appellanda funt munera, fed ut ad nos properes, & tui defiderio diutins ne torqued. Id poftremo coram reftat admonendum , cuve credas tuis liters me quicquam gratius accipere , aut ulla in re abs te offend: poffe , arbitrers. In Italia valetudinarium te fattum , molefte fero: [cis me tibs aultorem nunquam faille sut Italiam pereres: veram quum te tantum & lin terarum , © nominis illic adeptam effe perfpicio , penin tet hercule me tibi comitem non fuiffe. Non enim efuria zione folum, egeftate , © morbis , veram etiam ipfa morte tantam dottrinam © gloriam redimendam puto. Pe~ cuniarum fyngrapham bis literis inclufam , accipies: quan re valetudinem tuam curas & ad nos te primum recipes , Ex pratorio Grenwici, 27. Maji An. 1497» Err
