Page 39 [39]
OCR
5 È PISTA, E pila Wi Val. VII. 6 An. Tum enim qui rei erat, actoris fiet, & qui jurifdicia- | A| neficiis. Quid de meo Barto jactitem , cujus pectore An: 1496: lis, conjeCuralis , aut certe definitivus crit, ut quæ- | | nihil habuit hic orbis fimplicius, nihil amantius? Nunc 1497+ ratur , quid fit neceflitas. Sed vide callidum defenfo-| | demum iftos ingratos odifle coepi. Mene iftis monftris rem , caufam meam ago , nondum in judicium voca-| | tam diu infervifle è O. te mihi fero cognitum , à quo tus; {cilicet , ut nullo accufante , meipfo & defenfo- prius me fortuna diftraxit , quam neceffitudo conjunre, & judice abfolvar. Bene te valere, & Mufis quam xerat ! Hxc fcribebam, in patriam conceflurus, deincariffimum effe jubeo. An. 1496. de ifthic continuo adero, atque adamatam Lutetiam rei petam , & has ipfas literas fortafle præcurram. CateEpisroLa VI rum de noftro conviétu, nihil certi {cribere licet. Tum Guilielmo Afontjoio, Comiti Anglo, Eraſmas confilium ex tempore capietur. Hoc unum tibi perRoterodamas S. D: fuade , neminem vivere qui te magis ex animo amet, quam tuus Eraſmus. Battus quoque meus, omnium & P ERVENIMys tandem & quidem incolumes , ta- amorum & odiorum meorum focius, te pari charitate metli invitis (ut apparct) & ſuperis & inferis. O |B| profequitur. Cura, mi Guilielmey wt quam optime vadurum iter ! Quem ego pofthac Herculem, quem U- leas, Ex arce Tornenhenfi, 3.Febr. Anno 1497. fem non contemnam? Pugnabat Faro femper pocti- cis viris infefta: rurfum e0/#72 follicitarat ; nec ven- IDG A VANE tis modo in nos feeviebat , omnibus armis in nos dimi- Erafmus Roterod. Joanni Falconi fuo S.D. cabat, frigore acerrimo, nive, grandine 5 pluvia, im- Epiftola jocoſá. bre, nebulis, omnibus denique injuriis. Hifque nunc fingulis, nunc univerfis nos oppugnabat. Prima noéte T cave falutem à nobis exfpectaveris. Devoveo poit diutinam pluviam , fubitum atque acre obortum te, quoties tua mihi convicia in mentem veniunt, gelu, viam afperrimam effecerat; accefit nivis vis im- quoties torvos illos oculos animo contueor quoties os modica ; deinde grando, tum & pluvia, quæ fimul illud, ad meras contumelias compofitum. Itaque amaatque terram arboremve contigit, protinus in glaciem re te plane non poflum. Minus quidem odero, fi boconcreta eft. Vidiffes paffim terram glacie incrufta= | _| nas literas lucellis tuis preeponere poteris. Fata mea tam, neque id æquali ſuperficie , fed colliculis acutiffi- |C} me haétenus perfequuta ſunt. Iter enim habuimus ad mis paffim exftantibus. Vidiffes arbores glacie veftitas , prodigium ufque afperum atque fevum : catera Batti adcoque prefas , ut aliæ fummo cacumine imum fo- mei fatis debeo. Nam dominæ candorem, beneficenlum contingerent,aliæ ramis laceræ, aliæ medio trun- tam, humanitatem, comitatem , modeftiam , fi tibi co difciffi: ftarent, aliz funditus evulfæ jacerent. Ju-| |perfcripfero, cum vix aliquam eflem partem oratione rabant nobis è rufticis homines natu grandes, fe fimi- confequutus , mendaciffimus tamen viderer ei qui ipfe le nihil unquam in vita vidiffe antea. Equis interim expertus non effet. O te miferum , qui me {equi fis cundum erar nunc per profundos nivium cumulos,| |gravatus. Quid te fuiffet beatius ? Sed gaudeo tuam nune per fentes glacie incruftatos, nunc per fulcos bis} | {uperbiam tibi nocuiffe. Pofthac fape , poetas fuge, & afperos, quos primum gelu duraverat, deinde & gla-| | lanios fequere. Brevi ifthic adeto, f fuperi adjutabunt. cies acuerat, nunc per cruftum quod fummas obduxe-| | Tu & que habes mea ferva , & que potes contrahe, rat nives, quod quidem mollius erat, quam ut equum ne quid in mora fit ubi venero. Finem imponam epifuftineret ; durius, quam ut ungulas non {cinderet.} | ftola, fi te paucis monuero. Fruftra fapit qui fibi non uid inter hee animi Erafmo tuo fuifle credis ? Infi-|D) fapit. Mirare literas, & lauda , fed lucrum fequere. debat attonito equo eques attonitus, qui quoties aures Cave tibi ipfe difpliceas , ea res forme venuſtatem-oberigebat, ego animum dejiciebam: quoties ille in ge- {curat. Cutem ante omnia cura. Omnia tuis commonua procumbebat , mihi pettus faliebat. Jam Bellero-| | dis poftpone , amicitiam tua caufa cole. Eruditionem “Phontes ille poeticus fuo terrebat exemplo, jam parce attinge. Ama ardenter „ ftude modice , verboeam ipfe temeritatem exfecrabar, qui muta belluæ rum prodigus, pecuniæ parcus eſto. Plura monendus vitam, & una literas meas commifiſſem. Sed audi quid-| | eras > fed vale eft, aulico ritu, domine dicendum, & dam, quod tu credas cx veris Løcjani narrationibus pe- cras in Hollandiam avolo. Meliorem veftem domi retitum, ni mihi ipfi Barto tefte accidiflet. Cum arx jam | |linquo. Scis quamobrem ? Timeo ne forores cam tua ferme in profpectu effet , offendimus omnia undique lacerent. Eft enim mihi Antuerpia faciundum iter. glacie incruftata, que ut dixi in nivem inciderat. Et Nunc vide, num nihil in me fit falis, & tu fapias foerat tanta ventorum vis, ut co die unus atque alter lus? Literas tuas adeo non ex{pectabo , ut haud fciam, collapfi perierint. Flabant autem à tergo. Itaque per} |an has ipfe prævertam. Tu tibi vive, & vale tibi, & declive montium me demittebam , per fummam gla- |E|te folum, quod facis, ama. Ex arce Tornenhenfi, 4. ciem velificans , atque interim haftili curfum mode- Feb. Anno 1497. rans. Id erat clavi vice. Novum navigandi genus. T'oto fere itinere obvius fit nemo, fequitur nemo , adeo EpisrtoLa VIII. non folum feva , fed etiam monftrofa erat tempeftas. Erafinus Jacobo Batto S. D. Quarto vix demum die ſolem adſpeximus. Hoc unum ; ; : ex tantis malis commodi excerpfimus, quod latronum S ALVE meum prefidium , jucundiffime Barre. Si doincurfus timuimus minus: timuimus tamen, ut homi- mina Versana valet, quondam tua, nunc amn tenes pecuniofos decebat. Habes iter meum, adolefcens | | cum communis patrona, & fi omnia illi a ecunda, generofiflime, idemque candidifime > quod ut duriffi- ita eft, ut & optamus, & A ae DE como mum fuit, ita reliqua fuere fecundiffima. Vivi perve-| | mittere nec poffim, fi audeam; a auim, si polim, nimus ad Annam Principem Versanam. Quid ego tibi | | quam fcire cupiam, num illa jam 1 a CORRE pu de hujus mulieris comitate 5 benignitate , liberalitate fua chariffima pignora una one roi te memorem ? Scio rhetorum amplificationes {ufpectas |F | beatum , ô {uperis charum 3 i u gs copulos enghaberi folere, preefertim iis qui ejus artificii rudes non gars: fi felicitate 2 es mihi a oe ae r cfunt. At hic me nihil allevare, imo re vinci artem no- tur , fine invidia frui poflis. Quo ut Ore con oe ftram, mihi credas velim. Nihil unquam produxit re- dominæ virtus facit, cui {uperos omnes propitios, beA i dentius, aut candi- neque volentes efle non dubito. Evenit mihi, mi Batrum natura, aut pudentius, aut pru I 3 ARC DE feepenumero folet, ut tum ardius , aut benignius. Et vis verbo rem compleétar? te, in iſta, quoan ee peu "AR Bi Tam illa præter meritum noftrum in nos benefica fuit, dentius amare , mitangue incipiam, qug UE a Bo quam fenex ille contra merita maleficus. Tantis illa ne Deus, qui candor, gue COME ALE più Si orme officiis cumulavit , nullis à me itudiis provocata , tuna, que animi lenitas in Ao 2 E ilariquantis ille contumeliis oneravit , fummis affectus be- tas in tantis Curis; tum que animi € a, QUE Via Tom, IT, A 2 te
