Page 41 [41]
OCR
EP 165 ip @ar gaye, MRS oman meals Joannes Coletus Erafimo Rot. S. D. An. B RVMvs meus, Eralme, ¿n epiftola fua te mibi val1497. de commendat. Commendavit te mibi antea tum fama tui nominis , tum quorundam fcriptorum tuorum teSimoninm. Parifiis quando eram, Erafmus in ore dottorum non erat incslebris. Epiftola quadam tua ad Gaguinum ſcripta, in qua illius operam & artem in Gallica biftoria admiraris, è me letta, erat mihi quafi fpecimen quoddam, & deguftatio perfetti hominis & magne literature, & multarum rerum fcientia. Commendat antem te mihi maxime , quod venerandus pater, apud quem es iſthic , prior domus © ecclefie Jefu Chrifti, heri mihi affirmavit, te fuo judicio virum optimum effe, © bonitare predivam fingulari. Quam ob rem quantum poffuat litera & reram cognitio, © fincera bonitas apud hominem, qui magis bac vale & optat, guam profitetur stantum tu mibi, Eraſme, es jure iſtarum in te virintum ,& debes effe femper commendatifimus. Quem cum videro, agam prafens pro mea perfona , quod alii egerunt pro te abfente, commendabogue me tibi, tuegue fapientia , qaem tndigne alit mitt commendaverunt. Nam minor majori commendars debet , & indottior eruditiori. Verum fi quid oft in mea parvitate . in quo tibi vel gratus , vel utilis eſſe potero „id erit in te tam promptum © liberale, guam vuli ifta tua © exigit praftantia , quam jam veniſſe in Angliam gazdeo , cui velim tam jucunda effet Anglia nofira , quam te utilem ei tua dottrina arbitror effe pofIe Ego vero fum inte, © ero is gui debeo effe in eum, quem opinor tam optimum tunz dottifimam. Vale ex cubiculo Oxoniz, Aino 1497. XII Joannes Sixtinus Erafmo Roterodamo S. D. EpisroLa STENDIT hodie mihi humanifimus dominus nofier Prior, Richardus Charnocus, qvedam abs te Carmina, non vulgare numero, trivialive currentia: que J multo labore confetta effent , meo tamen judicio non in infima lande forent reponenda. Quum vero elaborata, exque tempore a te conferipta dicantur, quem credis fusurum > modo fit ullius ingenti , qui non te cum fummis îllis, prifcifgue vatibus, perlettis tuis verfibas, fit collocasurus. Redolent enim Atticam quandam Venerem, mivificamgue ingenti tui [uavitaten. Quamobrem pergen guafo , mi Exafme , Mufafque dulciffimas tuas excita, Ht omnesex te fimilibufque tur mtelligant ,1d quod antea vifum eft incredibile, Germanorum nulla in re effe Italorum zageniis inferiora. Vale vates lepidifime ac fuaviffime. An. 1497. dd eundem Epigramma Sixtini. ORSITAN incomptos quod fum tibi mittere verfus F Atque rudes aufus, magne Pocta, meos; Ridebis, tacito tecum fic murmure dicens, Egregii {pernunt horrida fcripta viri. Forfan ais nolo gelidiffima pallia Cofmus, Purpuream mittas, fed mihi pofco togam. . Peftana viola non funt, Szxtine, colono Mittenda , aut primo vilia dona duci. Sed tamen 6 noftri vatum celeberrime fecli, Eft aliqua & parve gratia Calliopes. Que mea fi terfis placeat nunc auribus, ipfe Pofthac invifam limina lata. Vale. EpisroLa XIII í Def. Erafnms Roterodamus D. Foänni Sixtine Frifio S. D. 0 N recipit tua fincera integritas , Sixtine , vel tenuiffimam affentationis fufpicionem, è qua te vel Richardi Charnoci , vel Foamis Coleti gravifumum te A Epift. XIX. XIII. 16 ftimonium citra tuos mores, vel citra cujufquam teftimonium tui mores abunde vindicant , qui quum ab omni labe funt puriſſimi , tum à fitione fucoque fic prorfus abhorrent , ut ne ipfa quidem fimplicitas poffit effe fimplicior , nec libertas ipfa liberior. Alioqui rideri me plane putarem, quum laudor abs te tam immodice , & quidem de re tam modica., 'imo tam frivola, tamque nihili. Pudet (ita me Deus bene amet) verficulos iftos, nefcio quos, non fine cura modo, fed omnino fine mente effufos, dum calamum novum experior, non folum carmen appellari, verum ctiam ut doctum carmen probari : quod fi reprehendifles , vel hoc ipfo nomine mihi perquam album vifum fuiffet. Hujufmodi enim nugas, magni artifices ne obelo quidem fùo dignas arbitrantur. Et à tui fimilibus reprehendi, mediocris eft laus. At tu, Sixtine , nugas illas meas plus quam frivolas ita miraris, ut quæ mihi hircum olere, tibi Venerem Atticam fapere videantur : quæque mihi Scyrhicam quandam barbariem, tibi mis rificam ingenii {uavitatem præ fe ferre. Atque ex his quifquiliis, Prifcis etiam, fi Mufis placet, me conferendum putas, Iterum dico, rideri me pttarem, nifi hase à Szxtino {criberentur. Quid enim iltud eft aliud, quam ut ait Fabim , Pygmæo Herculis cothurnos inducere ? & aquilam è culice facere ? Verum ne nihil tuarum laudum videar agnofcere , eft omnino meis in verfibus Atticum quiddam , Sixtine. Parcunt affeGtibus, & hos non multum attingunt, a concitatioribus, quae ray Vocantur prorfus abftinent : nulla in eis procelfa, nullus torrens ripas fas egrediens , nulla deévu(ic. Verborum mira frugalitas, malunt citra modum confiftere, quam ultra provehi , ac vel littoribus illidi; quam alto fe committere. Fucus omnino eft nullus, fed color, nativus quidem ille, verum quid mea? ycrus & muftelinus: artificium ita diffimulant, ut etiam fi Lyncexs fis , nullum poflis deprehendere. Qua quidem una laude ſum Arricés paulo etiam fuperior. Nam illi fic artem celant, ut alios modo fallant, ego fic, ut meipfum quoque. Illi hoc modo dant operam , ne quid exftet, neve fit obvia : que £ non ab auditore, fi non à leétore ofcitabundo , certe à curiofo , certe ab æmulatore fentitur, ubi , ut ait Horatins , Sudarque din, frufiraque laborat. At mea, fi quis ita infaniat, ut conetur exprimere, tum demum artificii quam minimum fenfurus eft. Ha&enus Atticifimuz præflo. Nam ut Emgganzs ille modice philofophari voluit , ita ego Atticiſſare probo quidem, at nimium non probo. Terret me Theophraftus aniculæ {commate notatus, quod nimium Asrice loqueretur. Hanc ego notam ut effugiam, Anacharfidis Scythicifmum meo Attici{mo ad{pergo. Non nos Enniano more nunquam nifi poti ad arma dicenda profilimus, nec Mufam aliquam laceffimus ; ſobri ſcribimus verſus adeo fanos, ut nullum omnino Apelinis veftigium habeant. Cujus rei tantum abeft , ut me poeniteat , ut vehementer etiam mihi placeam, qui quidem id habeam cum Cz cerone commune , nihil alioqui commune habiturusHc ita me loquutum puta, Sixtine jut nihil non ex a= nimo, quando ridentem dicere verum guid vetat? Incidimus omnino in ficcum quoddam, exile , exſangue, exfuccum carminis genus, partim ingenii paupertate quadam , partim cacozelia. Reétifime putat Cieero, nihil æque ad ingeniorum immutationem facere , atque locum. Scripfimus pueri , non Confentinis , fed Hollandicis, hoc eft, pinguiffimis auribus. Cecinimus Mida , quibus dum nimium religiofe morigeramur, hoc demum fumus affequuti, ut nec illis , nec eruditis placeamus. Conabamur de una fidelia duos linere parietes , ita imperitis orationis fimplicitate placere, ut elegantia & acumine doétis non omnino difpliceremus. Id confilium ut mihi tum videbatur callidum, infeliciter evenit. Eruditius ſcribimus quam ut ineruditis , ineruditius quam ut eruditis probemur. Habes meum, dottiflime Sixrize, de meis verfibus judicium, in quo quantopere abs te a tantopere tuum in | An me At, 1497.
