OCR
tationibus ſentiens, ze exzollar. Tametfi Deus non ob | id tantum, inquit, paſſuseltecas incidere, fed aliam ob | caufam. Quam tandem iftam? ut ipfius virtus magis | eluceret. Sufficit eaim, inquit , tibi gratia mea, propter- | ea quod virtus mea in infirmitate perficitur. Sed quemad- | modum dicebam , non oblivifcitur Paulus fue confuetudinis ac morum , feipfum inter ipfo longe inferiores annumerans, quique multa opus habebant tum eruditione, tum correptione. Etenim fi unaatquealtera irruens tentatio, fufficit ad quibuflibetconciliandam modefliam , qui-fieri potuit utillequi mortalium omnium maxime per omnem vitam modeftiam erat meditatus , nonaliushominum, pofttotannos, poft philofophiam coelis dignam, tanta opus haberet correptione? Unde per{picuam eft, quod hic ut fibimagnifice placentesad modeftiamrevocaret, tumido{quecompefceret, italoquitur : We fidenres fimus in nobis ipfis, fed in Deo. Ac Vide quemadmodum & hicillis medeatur. ‘F'entationes quidem, inquit, permiffu Dei, veftra caufa innosinciderunt. Tantum honoris vobishabet Deus. Sive enim affligimur , inquit, pro vefira confolatione ac falute. Cæterum afflictionum immodica magnitudo, propter nos aceidit, neanimoefferamur. Supra modum enim gravate fuimas & ultra vires, ne fidentes fimus in nobis ipfis, fed in Deo qui excitat mortuos. y Rurfum tacite meminit fermonis de refurrectione, de qua tam multa dixerat in priore Epiftola, a rebus etiam preefentibus illam confirmans, unde & adjunxit: riculis, fimul & intolerabile tentationum pondus indicans, fimul &illi, de quodixi, fermoni fidem aftruens. Quoniam enim futuri temporis res erat refurrectio , oftendit hanc in fingulosetiam dies fieri. Nam quoties Deus hominem deploratum & ad ipfas inferorum portas perductum evocat, nihil aliudexhibet, quam refurrectionem, ab ipfis mortis faucibus retrahens eum qui Jam inciderat. Unde vulgus hominum de his qui poft de{perationem convaluerunt a morbo periculofo, aut ex tentationibus intolerabilibus reftituti funt, ita foletloqui: Vidimus refurreétionem mortuorumin hoc homi70 in nos collato per multos gratieagantur pro nobis. Quoniam quoddixerat, Ne fimus fidentesin nobis, commune crimen & accufatio quædam effe videbatur, nonnullos illorum tacita fignificatione denotans, rurfum lenit ac mitigat quod dictum eft, illorum preces magni preefidii loco implorans, fimul & illud indicans, quod femper oportet vitam noftramincertamine verfari. Nam quod dicit, Speramus antem quod etiam eripiet, multarum tentationum vim & agmen denuntiat, non quod in periculis effent deferendi, nequaquam, fedopem, auxiliumque rurfum promittit. Ne audientes, continenter in periculis verfandum efle, conciderent animo, prius docet quantum utilitatis adferant pericula, velutillud, Ne firmus fidentes in nobis ipfis , hoc ett, ut in perpetua noscontineat modeftia, & ut eorum falus {ele exereret,| aliaque permulta , velut illud Chrifto confortem effe.} Abundant enim, inquit, affiéliones Chrifli in nobis. Item pati pro fidelibus. Sive enim, inquit, affligimur, provefira confolatione ex falute. Preeterea illud, Quod hec ipfa magiseffulget, qua vim, inquit, fuam exerit, in tolerantia earundem afflictionum: quodquefortesac patientesredduntur: fuper hacomnia, quod refurrectionem etiam videre datur {ub oculisrefulgentem. Ex tantis enim mortibus eripuit nos. Infuper , quodad certamen erantaccintti, acjugiteradillumrefpicerent. Speramus autem, inquit, quod etiam eripiet: ad hac, quod jugiter effent in precationibus. Sicenimait: Adjuvantibus vobis precando pro nobis. Proinde pofteaquam oftendit quantum lucriadferant affiGtiones, atque hincillos ad certamen armavit, rurfus delinitillorum animos, redditque ad virturem alacriores, magnum teftimonium reddens illorum precibus, fiquidem per hasnobis Paulum dederunt. AdJuvantibus & vobis, orando, inguit, pronobis. Sed quid ti {dono > per multos gratia agantur. Eripuit nos exillism 2 jtibus, vobis etiam adjuvantibusorando Pro nobis ; Da jeit, dum omnes vos vota funditis pro nobis. Do we lenim in nos collatum voluivomnibus largiri, ut dit perfonæ ipli gratias agerent, (co quod multa donur a ludaccepiflént. ‘Geeterum bæc loquitur fimul ut Me È ftimulet ad orandum proaliis, fimul Confuefaciens ws ut pro his quoque que aliis evenerunt 5 Bratias a A Deo, fignificans hoc ipfum maxime Deoquoque me nt elle. Etenim quiftuduerinc proaliisorare, multo a gis utrumque faéturi fant pro feipfis. Ad hec atomes modeftiam illos docet , & adiflagrantiorem caritatem provocat. Nam fi ipfe, qui tanto erat illis fublimior corum tamen precibusfervatusfuit, utait, atque fido. num erat quod Deusipfum donaverat illorum precibus cogita quo animo oporteat illos effe , quantaque uti mo. deitia. Tu quoque jam Sc illud mihi confidera quod etiam ‘fi quid Deus præftat ex mifericordia 5 tamen multum hic momenti adferat deprecatio. Initio fiquidem mifericordiis Dei, falutem fuam acceptam ferebat. Deus, inquit, mifericordiarum ipſe nos eripiet: hic vero illo. tum etiam precibusacceptam refert. Nam &illum qui tam multa talenta debebat, ubi procubuifletad cenua miferatus eft. Sic enim {eriprum eft: Miſericordia 6 tus dimifit illum. Quin & Chananee pot multam inſtan tiam, & improbos clamores, tandem largitus eft Alize falutem, & tamenillam ex mifericordia fervavir. Hine itaque difcimus, quod quanquam mifericordiam fumus experturi, tamen ut nosipfos priusmifericordia dignos præbeamus oportet. Eft quidem mifericordia, tamen | ca dignosrequirit, nectemere obtingit quibuflibet , nec offerturiis, qui brutis funtaffectibus nec fe (entiunt egete mifericordia. ALPrebor, inquit, cujufcunque mifertus fuero, A miferabor quemeunque commiferatus fuero. Vide igitur quid hic dicat, Adjuvantibys e> vobis deprecando. Nectotum illis tribuit » he €os extollat in fuperbiam neque prorfus fubmovet cos a confortio beneficii ie illos exhortetur reddatque promptiores, denique utillos invicem conciliet. Eoquedicit: Vobiseam incolumitatem donavit Deus. Siquidem Deusfrequenter reveretuy multitudinem , unanimem & confentientem in precando, ut veluti pudore viétus non aufitillis negare. Unde & Prophetæ dixit: Ego vero non parcam buro civitati- in qua habitant plufquam quinguaginta millia virorum? DE inde ne putes Deoopus effe multitudine, ait: Si fuerit numerus Iſrael ut arena maris, reliquia ſalvaerunt. Quomodoigiturfervavit Nizivitas? quoniam non folum erat multitudo, fed multitudo cum virtute: per poenitentiam enim refipuit unufquifque a via fua perverfa. Porro fervanseosdicebat, quod non nofent dextram fuam aut finiftram. Unde liquet, quod & prius ex fimplicitate lapfi fint magis quam ex malitia : liquet inquam ex co quod paucisadmoniti verbisimmutatifunt. Quod quinqua= ginta millia potuiffent fufficere ad {érvandos illos quid vetabat, quo minus &ante fervati fuerint? Et quam ob caufam non ita locutus eft Prophet : Ego veronon parcam civitati ficimmutatæ, fedex fuperfluo inducit quinquaginta millium mentionem ? Nam quod erat futurum id perfpicuum erat Prophetæ, videlicetillorum immutatio. Numerus autem ac fimplicitaserat incognita. Ita que vultillos undiquaque permollire : valetenim & multitudo, quotiesadeftvirtus. Idem &alibi declarat Scriptura dicens: Deprecatio autem erat affidue , qua ab Ecole» fia pro illo fiebarad Deum. Baque tantum valuit, ut & claufis etiam oftiis, & catenisurgentibus, & utrinque juxta dormientibus cuftodibus eduxerit Apoftolum, &ab omnibus illum liberarit. Verum ut plurimum valet, cum adeft virtus, ita fiadfit malitia, nihil prodeft multitudo. Siquidem Zfraelita de quibus ditum eft, quod numerus illorum effet velut arena maris, omnes perierunt. Quin & hiquivixerunttemporibus Woé, adeo multi erantut effent infiniti, nec ca res quicguam illis profuit. Per fe enimnihilvalet multitudo, fed fiin partem accefferit. Studeamus igitur jungi in precibus, ac pro nobisinvicem oremus, quemadmodum illi pro Apoftolis. Ita 8 præceptum implemus, &ad dileétionem exercemur (cum