OCR
| (CA N 225 HEROAN Th Tey ah A quam hocipſum poſt apertius expreflit 5 cum ait huncin modum , Ur quemadmodum focis cfis affittionum, ita fitis © confolationis. Hic vero tantum fubimdicat hoc, cum ait , carundem affithonum 5 Communicata cum illis ratione. Porro fenfus hic eft, non noftritantum operis eft veftra falus, verum eft & yeftri. Siquidem & nos dum predicamus affligimur, & vos dum recipitis fermonem Buangelicum cadem patimini qua nos. Nos quidem ut vobis impartiamus quee accepimus: vosautem , ut quod docuiexcipiatis, nonautem rejiciatis. Quid igitur huic modeftiæ poflit æquari, cum illos tanto inferiores, in eandem tolerantiz dignitatemalcifcat, qua operatur , in fidem modo paratur noftra falus, verum etiam per hoc quod talia ferimus ac perpetimur. Quemadmodum enim pancratiaftes admirandus eft &illuftris, bonaque corporis habitudine , ctiam cum artem intra fe habet: cæterum cum artem ac vires fùas exerit, cum ictus tolerat, cum feritadverfarium, tum vero maxime clarus eft & illuftris, eo quod tum maxime profertur bona cor porishabitudo, -maximeque declaratur, quantum arte preeftet; fic nimirum & veltra falus tum magis exeritur, hoc eft , oftenditur , augelcit atque intenditur, cum tolerat, cum patitur, cum omniafortiter fultinet. Nimirum declaratio falutisnonin hoc fita eft, ut quis alii faciat male, fedut ab aliis afficiatur malis. Neque dixit active, que operatur, hoc eft,{e exerit in yobis: fed quae exeritur, illud fignificans, quod ad illorum promptitudinemaccedens gratia, multum momentiattulerit, operans in illis. Et fpes nofira firma eft pro vobis. Hoc eſt, ctiainfiinnumerabiles moleftias patimini, tamen confidimus futurum, ut ne in veftris quidem perfecutionibusdejiciamini: tantumabeftut metuamus , ne his quæ nos patimur perturbemini, quando tum quoquebona de vobis fiducia fimus, cum ipfi periculisjaétamini. Vides quantum illis accefferit profeétus ex Epiftola priore. Siquidem Jonge magnificentius teftimonium tribuit illis quam 447cedonibys, quoseffert ac pradicat totailla Epiftola. His enim metuebat, cum ait: Adifimus vobis Timotheum ad confirmandum vos, © ad confolandum fuper fide, nequid commoveamini in his afflittionibus: nam spjifcitis quod in hoc pofits fumus. Acrarfum, Propterea non amplins mihi temperans, mifi, ut cognofceret fidem vefiram , ne quopaGo tentafet vos ille tentator , & inanis effet labor nofter. Dehisveronihil fimiledicit, fed diverfun potius loquitur: Spes nofira firma eft pro vobis» five confolationem accipimus provefiri confolatione acfalute, (cientes quod quemadmodur participes eſtis afflictionum » ſic efis > confolationis. Evenim quod ob illos quidem afiligebantur Apoftoli, monftravit, dicens: Sive affligimur pro vefir: confolatione & falute. Caterum oftenderevult, quod lidem propter illos folatium acciperent. Dixit hoc idem fupeTius, licet in genere; Benediéus Deus, qui confolatur nos in omni afflittione, ut poffimus conſolari cos, qui ſunt in quacungue afflitione. Hoc ipfum autem hic iterum dicit, tum manifeflius, tum ad medendum illorum dolori accommodatius. Sive enim, inquit, folatio refocillamur 5 pro vefira confolatione. Quod autem dicit, hunc habet fenfum: Noftri confolatio, vettri eft refrigeratio, etiamfi vos verbo non confoler. Si vos vel paululum refpiraveritis, fufficit hoc nobis ad folatium. Et fi ipfi folatium na&ifuerimus, id vobiscedit infolatium, adco noftrum folatium, veftrum effe ducitis. Negue enim profeéto fiet, ut cum in moleftiis fueritis focii, in letioribus non fitis confortes. Itaque fi in omnibus confortes eftis, tum in afflictione , tum in folatio, nequaquam incufabitis me, cunétationishujusac tarditatis nomine, quandoquidem & afiligimur pro vobis, & folatium accipimus propter vos. Nam ne quis illud gravius di&um exiftimaret, propter voshæc patimur, addit, & propter vos folatium accipimus: neque nosfoli periclitamur , cum & vos confortes fitis carundem affli&ionum: ut per hoc quod illos recipitinpericulorum focietatem, fuaque confolationis caufam adillos.refert, mur, utveftra fidescorroboretur: five folatio refrige= ramur, yos & inde gloriamini, quod veftra caufa hoc nobis contingit, ut hinc quoque vobis nonnulla accedat confolatio, dum nobis gaudii participeseftis. Porrout perlpicias quod nunc hune folatii modum fentiat, quem capiebant, non eotantum, quod ab ipfis folatium acciperet, verum etiam quod intelligerct illos in refpiratio= ne effe, audi quæ fequuntur, quibus hoc idem explanatius reddit , dicens: Scientes quod ficut efis confortesajjii= Gionum, fic eſtis & confolationis. Quemadmodum enim dum nos perfecutionem patimur, perinde doletis ac (i ipfi pateremini, ita novimus quod dum folatio reficimur, exiftimetis vos eodem frui. Quid hacanima modeftius? Qui in periculis quidem tolerandis tanto fuperior erat, focios appellat cos, quineminimam quidem partem corum fuftinebant. In folatio vero, caufam totam illis acceptam fert, non propriis laboribus: Deinde quoniam in genere de afiétionibus locutus eft, jamlocum exprimit, inquo hee perpeflus fit. Nez enim volumus vos ignorare, fratres, de afflictione nofira qua accidit nobis in Afia. Hæc autem dicimus, inquit; ne ignoretis quae nobis acciderunt. Volumus enim yos {cire rerum noftrarum ftatum , idque yehementer facere fluduimus, quod fanc maximum amoris eft argumentum, quod idem & in priore Epittola {ubincicatum licet animadyertere, ,cum ait: Offium mihi apertum ef igitur memoriam refricans atque enarrans, quam multa paflus fit, ait: Nolo vos ignorare de afflettione que nobis accidit in Afia: Hoc autem dixit ferbens etiam Ephebi effe caufam ablentiæ, undeait: Us autem Gr vosfciatis quo in flata fint res meg, & quid agam omnia vobis nota faciet Tyehicus dilettus frater . ac fidelis minifter in Domino , quem ia hoc ipfum mifi ad vos, ut fciavis rerum mearuns ffatum., confoleturque corda vefira. Quin&inaliis Epiftolis hoc idem facit, nec ideltacceforium, fedveduas tentationes , in quibus maximum erat folatium , ultro citroque certiores fieri de rerum ftatu: quo fimul &in rebus triftibus preepararent {efe,& ad certamenaccingerent,eflentque circum{pectiores, & in lactis pariter Quoniam fipra modum gravati fumus, ultra vires. Non ¡videtur quidem Bisidem dixifle, cumaitfupra modum & ne quis diceret, quidtum? fi fupra modum fuit periculam, nobis non erat magnum: fubjecit, Et magnum erat, & vires noftras {uperabat, adeoque fuperabat , Ut taderet nos etiam vivere. Hoc eſt, ut ne exfpectarenous quidem nosamplius viéturos: id quod David appellat portas inferorum ac dolores, & umbram mortis. Hoc videlicet & Paulus hic dicit,, periculum fuftinuimus , quod omnino mortem gignat. Quin & ipfi in nobis ipfis refponfum mortis accepimus s at ne fidentes efemus in nobis ipfis, (ed in Deo qui excitat mortuos, Quid eft accepimus rifponjüm mortis? decretum, udicium, & exfpećtationem. Talem enim ipfee resvojcem edebant, tale refponfum dabantea quae tum acciceflit ufquead experimentum, {ed intra {ulpicionem no{tram conftitit. Siquidem ipfa quidem rerum natura moxtem denuntiabat. Cxeterum Dei potentia non permifit, quod illa confirmabat, ad eyentum progredi, fed non ultra conceffit hoc accidere quam in noltra cogitatione & exfpectatione. Quapropter ait: Ln nobis ipfis mortis refponfum accepimus nonin experimento. Et quamobrem pailus eft nosin tantum venire periculum , utdefperaremus animumque defponderemus? Ne fidentes, inquit, effemus in nobis ipfis , ſed in Deo. Hace autem dixit Paulus, non quod ad eum modum affectuselet, abfithoc, fed ita de {e loquensalioscomponit, fimulaurem &ad modeftiam vocare {tuduit, quandoquidem in progreflix ROC « à “dicit: co.