OCR
229 Li: OM pe rd SARE RE URINA 236 difcimufque ftudiofiusgratiasagere. Si enim pro alienis | commodis gratias agimus, multo magis id faciemuspro noftris. Hoc & David faciebat, dicens: Magnificate Dominum mecum, exaltemus nomen ejus in idipſum. Hoc & Apoftolus ubiquerequirit, hoc idem & nos faciamus; ac Dei in quofcunque beneficentiam celebremus, ut gratiarum actionis confortesnancifcamur. Etenim fi beneficio quopiam ab hominibus affetti , dum illud prædicamus, promptioresillos ad benefaciendum reddimus: quanto magisfi Dei beneficia commemoremus, ad inajorem illum benevolentiamexcitabimus? Et fi cum ab hominibus beneficium accepimus, alios quoque provocamus ad communem gratiarum actionem, multo magis ad Deum invıtandi funt , qui pro nobis gratiasagant. Nam f Paulus hoc facitcui tanta erat fiducia , multo magisut nos idem faciamusnecefie eft. Obfecremus itaque fanctos, ut pronobis gratiasagant, & ipfi pro nobishoc agamus mutuo. Hoc quidem eft præcipue Sacerdotum munus, ut omnium optimum. Accedentes enim, prius proterrarum orbe , proque publicis bonis gratiasagimus. Quanquam enim beneficia Dei communia funt, tu tamen in hac communitate fervatus es. Itaque pro privata etiam utilitate in commune gratias oportetagere, & pro publica privatam par eft rependere gratiarum actionem. Nam Solem Deus accendit nontibiuni, fed & in commune omnibus. At interim totum habes. ‘Tantus enim faCtuseft, utin commune fufficeretomnibus; tuque folus tantum , quantum intuentur omnes homines. Itaque æquum eftut pro communibus commodis gratias agas, & proaliorum virtute, eo quod per alios nobis multa obtingunt bona. Nam fi decem jufti reperti fuiffent in Sodomis, haud quaquam paffi fuiffent quae pafli ſunt. Ergo proaliena quoque fiducia gratiasagamus, eaque confuetudo jam olim in Ecclefia plantata eft. Sic & Paulus gratias agit pro Romanis, proque Corinthiis ,proqueuniverfo terrarum orbe. Neque vero mihi dixeris, noneft hoc meum benefactum. Etenim ut tuum non fit, tamen debesagere gratias quod tale eft tuum membrum. Quanquam & alioqui quod alienum elt tuum facis, per gratiarum actionem ,cficerifque coronæ particeps, & ob eam rem capies & ipfe donum. Eoque precationes ad hunc fieri modum jubet Ecclefiæ confuetudo, non folum eas quæ funduntur pro fidelibus, verum ctiam eas quæ fufcipiuntur pro catechumenis. Siquidem confuetudo fideles excitatad fupplicandum pro nondum initiatis. Cum enim Diaconus dicit, Pro carechumenis inftanter oremus nihilaliud quam univerfum fidelium populum hortatur ut pro illis oret, licet tum adhucalieni fint catechumeni : nondum enim pertinent ad corpus Chrifti , nondum myfteriorum participes facti funt, fed adhuc a fpirituali grege divifi fant. Quod fi pro his obfecrandum eft, longe magisid faciendum eft pro membris noftris. Ob hoc autem ait, ifanter oremus, ne velut alienos averferis, ne velut peregrinos pro ignotis habeas. Non enim habent precationem legitimam , atque a Chrifto induĉtam, nondum orandi fiduciam fortiti funt , fed egent interventu aliorum qui facris initiati funt. Adhuc itant extra atria regalia, procul a facris cancellis, & idco tremendas illas precationes quæ fieri folent impertimur illis, ideo Diaconushortatur te, ut ores pro illis, ut tua fant membra, ut non amplius fint hofpites &alienati. Nam quod dicitur oremus , non tantum Sacerdotibus dicitur, verum & his qui populum conftituunt. Item cum dicit, Sterus honefte, oremus, univerfos hortatur ad orandum. Mox precationem exordiens dicit: Ut mifericordiffimus ac miferationum Deus ipfe exandiat preces sllorum. Etenim nedicas, quidoremus? alieni funt, nondum coagmentati corpori,quomodo poflime ficere ut Deus revereatur preces meas? quo paéto poſſumab illo impetrare ut impertiat eis miſericordiam ac veniam? ne hæc inquam quærens hæreas, vide quomodo tuam folvat haefitationem, dicens, urzsifericordi[fîmus Deus. Ne pofthachefites. Qui totuseft mifericors, miferetur omnium tum peccatorum, tum amicorum. Ne dixeris igitur, qua fronte accedam intercefurus pro illis, iple exaudiet preces illorum. Verumcatechumenorum deprecatio quæ | prazit deprecationismodum. Quisautem cft ille? ut Dens [aperiat anres cordium illorum: adhucenim obturatæ ſunt [& occlulæ. Cæterumaures non has dicit externas, fed janimi, utaudirepofimt, gue oculusnon vidit;necau» risaudivit, necin corhominis alcenderunt. Nondum audierunt myſteria, que fasnon eftefferre, fed utcunque procul & eminus ftant. Jam vero ut audiant, non percipiunt tamen que dicuntur, quod ea multam defiderant intelligentiam, nec fatiscítut audiantur. Atifti nondum intus habent aures, eoque precamur illis donum proguam ernditam y ut ſcianz quando oporteat proferre formo- 4 mihi aurem audientem. Quemadmodum enim Prophetæ fecus audiunt quam yulgus, fic & fideles aliter audiunt quam catechumeni. Hic difcit etiam ipfe catrechumenus, fehæcnondifcere ab hominibus, neque audire. We voccris igitur, inguit, vobis magiftrum fuper terram, fed a fupernis & e ceelis eum ex{pectate. Mam erunt omnes a Deo dociles, eoque dicit: € erudiet illos verba veritatis, itaut interne infundatur eis, co quod nondum {eiunt 5 quomodo oporteat ipfos fcire verbum veritatis, U: fersinet femen timoris fui in illis. Verum id nonett fatis. Nam aliud cecidit juxta viam , aliud petra exceptum eft. Cæterum nos non ifto modo poftulamus, fed quemadmodum in pingui folo fulcos aperit aratrum, ita rogamus ¡piant injeétum femen, & quicquid audierint, diligen- ter contineant. Unde & addit dicens: Er confirment fdem Dei in animis illorum , hoc eft, non inhæreantin ſuperficie , ſed in profundo radicem agant. Ur patefiat illis Euangelinm juftitie, Oftendit duplex operimentam, alterum in hoe qued oculimentis illorum occlufi fone, alterum in hoc quod illis coclatum eft Euangelium: co-: que fupradixerat, wt aperiat aures cordium illorum, hic vero, ue patefiat illis Euangelium juffitia: hoceft, ut illos fapientes reddat & idoneos ad excipiendum quod traditur, utque doceatiilos, & femeninjiciat. Nam & fi jam effent idonei , nihil profueritnifi Deus referarit. rarfus codem jactura revolveretur. Unde poftulamus utrumque, utaperiatcorda , & patefaciat Euangelium. Nam fi regalesopes jacerent fuperjeéto velo rete, nihil prodeffent oculis intuentium , quemadmodum nec |apertee prodeffent oculis non vigilantium. Horum au(temutrumque fit, fi illi priusvoluerint. Quidautem eft Euangelium juflitie? Quod reddit juftos. His verbis pellicit illos ad cupiditatem baptifmi, demonftrans quod Euangelium non folum remittit peccata, fed & juftitiam parit. Ut det illis mentem Deo affiatam, fobriam cogitationem, & vitam cum virtute conjuntham. Audiant fideles, qui negotiis mundanis affixi ſunt. Nam fi nondum initiatis jubemur ifta petere , cogita quibus in rebus verfari deccat cos, qui hac aliis poftulant. Oportetenim habere vitam Euangelio refpondentem coque precandi confuetudo, a dogmatibus ad Vitam tranGr. Cum enimdixiflet, e patefiar illis Evangelinm, fubjunxit, ut det illis mentem Deo afflatam. Quid eſt autem mens #8 s ut Deus eam inhabitet. Habirabo, inquit, in illis, o ambulabo. Nam cum mens reddita fuerit jufta, cumexuerit peccata, fit domicilium Dei. Cum autem Deus illam inhabitet, nihil humani refiduum eft. Atque ita fit mens #ðeos, omnia loquens divinitus, utpote domicilium inhabitantis Dei. Qui turpiloquus eft, profeéto nonhabet mentem deo, neque qui facetiis &ridiculis deleétatur, fobriam habet cogitationem: Et quid tan= dem eft, cogitationem habere fobriam}? nimirum animi fanitatemhabere. Itaque qui malarum rerum cupiditate detinetur, ftupens ad ea quæ funt hujus feculi, nequaquam effe poteft fobrius, hoc eft, integra mentis : & quemadmodum qui morbo laborat appetit ca quæ non oportet; fimiliter Sc hic. Er vitam cam virtute conjunam: Siquidem dogmata, vite acceffionem defiderant: Audite hee qui fub finem vite ad baptifmum venitis: Nos oramus, ut poft baptifmum, etiam vitam-honeltam habeatis: tucontraftudes, nihilque nonfacis, ut hing Tom. VIII, Le? migces