tationibus ſentiens, ze exzollar. Tametfi Deus non ob |
id tantum, inquit, paſſuseltecas incidere, fed aliam ob |
caufam. Quam tandem iftam? ut ipfius virtus magis |
eluceret. Sufficit eaim, inquit , tibi gratia mea, propter- |
ea quod virtus mea in infirmitate perficitur. Sed quemad- |
modum dicebam , non oblivifcitur Paulus fue confue¬
tudinis ac morum , feipfum inter ipfo longe inferiores
annumerans, quique multa opus habebant tum erudi¬
tione, tum correptione. Etenim fi unaatquealtera ir¬
ruens tentatio, fufficit ad quibuflibetconciliandam mo¬
defliam , qui-fieri potuit utillequi mortalium omnium
maxime per omnem vitam modeftiam erat meditatus ,
nonaliushominum, pofttotannos, poft philofophiam
coelis dignam, tanta opus haberet correptione? Unde
per{picuam eft, quod hic ut fibimagnifice placentesad
modeftiamrevocaret, tumido{quecompefceret, italo¬
quitur : We fidenres fimus in nobis ipfis, fed in Deo. Ac
Vide quemadmodum & hicillis medeatur. ‘F'entationes
quidem, inquit, permiffu Dei, veftra caufa innosin¬
ciderunt. Tantum honoris vobishabet Deus. Sive enim
affligimur , inquit, pro vefira confolatione ac falute. Cæ¬
terum afflictionum immodica magnitudo, propter nos
aceidit, neanimoefferamur. Supra modum enim grava¬
te fuimas & ultra vires, ne fidentes fimus in nobis ipfis,
fed in Deo qui excitat mortuos. y
Rurfum tacite meminit fermonis de refurrectione,
de qua tam multa dixerat in priore Epiftola, a rebus
etiam preefentibus illam confirmans, unde & adjunxit:
riculis, fimul & intolerabile tentationum pondus indi¬
cans, fimul &illi, de quodixi, fermoni fidem aftruens.
Quoniam enim futuri temporis res erat refurrectio ,
oftendit hanc in fingulosetiam dies fieri. Nam quoties
Deus hominem deploratum & ad ipfas inferorum por¬
tas perductum evocat, nihil aliudexhibet, quam refur¬
rectionem, ab ipfis mortis faucibus retrahens eum qui
Jam inciderat. Unde vulgus hominum de his qui poft de¬
{perationem convaluerunt a morbo periculofo, aut ex
tentationibus intolerabilibus reftituti funt, ita foletlo¬
qui: Vidimus refurreétionem mortuorumin hoc homi¬
70 in nos collato per multos gratieagantur pro nobis. Quo¬
niam quoddixerat, Ne fimus fidentesin nobis, commune
crimen & accufatio quædam effe videbatur, nonnullos
illorum tacita fignificatione denotans, rurfum lenit ac
mitigat quod dictum eft, illorum preces magni preefidii
loco implorans, fimul & illud indicans, quod femper
oportet vitam noftramincertamine verfari. Nam quod
dicit, Speramus antem quod etiam eripiet, multarum ten¬
tationum vim & agmen denuntiat, non quod in pericu¬
lis effent deferendi, nequaquam, fedopem, auxilium¬
que rurfum promittit. Ne audientes, continenter in
periculis verfandum efle, conciderent animo, prius
docet quantum utilitatis adferant pericula, velutillud,
Ne firmus fidentes in nobis ipfis , hoc ett, ut in perpetua
noscontineat modeftia, & ut eorum falus {ele exereret,|
aliaque permulta , velut illud Chrifto confortem effe.}
Abundant enim, inquit, affiéliones Chrifli in nobis. Item
pati pro fidelibus. Sive enim, inquit, affligimur, prove¬
fira confolatione ex falute. Preeterea illud, Quod hec
ipfa magiseffulget, qua vim, inquit, fuam exerit, in
tolerantia earundem afflictionum: quodquefortesac pa¬
tientesredduntur: fuper hacomnia, quod refurrectio¬
nem etiam videre datur {ub oculisrefulgentem. Ex tan¬
tis enim mortibus eripuit nos. Infuper , quodad certamen
erantaccintti, acjugiteradillumrefpicerent. Speramus
autem, inquit, quod etiam eripiet: ad hac, quod jugiter
effent in precationibus. Sicenimait: Adjuvantibus vobis
precando pro nobis. Proinde pofteaquam oftendit quantum
lucriadferant affiGtiones, atque hincillos ad certamen
armavit, rurfus delinitillorum animos, redditque ad vir¬
turem alacriores, magnum teftimonium reddens illorum
precibus, fiquidem per hasnobis Paulum dederunt. Ad¬
Juvantibus & vobis, orando, inguit, pronobis. Sed quid
{dono > per multos gratia agantur. Eripuit nos exillism 2
jtibus, vobis etiam adjuvantibusorando Pro nobis ; Da
jeit, dum omnes vos vota funditis pro nobis. Do we
lenim in nos collatum voluivomnibus largiri, ut dit
perfonæ ipli gratias agerent, (co quod multa donur a
ludaccepiflént. ‘Geeterum bæc loquitur fimul ut Me È
ftimulet ad orandum proaliis, fimul Confuefaciens ws
ut pro his quoque que aliis evenerunt 5 Bratias a A
Deo, fignificans hoc ipfum maxime Deoquoque me nt
elle. Etenim quiftuduerinc proaliisorare, multo a
gis utrumque faéturi fant pro feipfis. Ad hec atomes
modeftiam illos docet , & adiflagrantiorem caritatem
provocat. Nam fi ipfe, qui tanto erat illis fublimior
corum tamen precibusfervatusfuit, utait, atque fido.
num erat quod Deusipfum donaverat illorum precibus
cogita quo animo oporteat illos effe , quantaque uti mo.
deitia. Tu quoque jam Sc illud mihi confidera quod
etiam ‘fi quid Deus præftat ex mifericordia 5 tamen mul¬
tum hic momenti adferat deprecatio. Initio fiquidem
mifericordiis Dei, falutem fuam acceptam ferebat. Deus,
inquit, mifericordiarum ipſe nos eripiet: hic vero illo.
tum etiam precibusacceptam refert. Nam &illum qui
tam multa talenta debebat, ubi procubuifletad cenua
miferatus eft. Sic enim {eriprum eft: Miſericordia 6
tus dimifit illum. Quin & Chananee pot multam inſtan
tiam, & improbos clamores, tandem largitus eft Alize
falutem, & tamenillam ex mifericordia fervavir. Hine
itaque difcimus, quod quanquam mifericordiam fumus
experturi, tamen ut nosipfos priusmifericordia dignos
præbeamus oportet. Eft quidem mifericordia, tamen
| ca dignosrequirit, nectemere obtingit quibuflibet , nec
offerturiis, qui brutis funtaffectibus nec fe (entiunt ege¬
te mifericordia. ALPrebor, inquit, cujufcunque mifertus
fuero, A miferabor quemeunque commiferatus fuero. Vi¬
de igitur quid hic dicat, Adjuvantibys e> vobis deprecan¬
do. Nectotum illis tribuit » he €os extollat in fuperbiam
neque prorfus fubmovet cos a confortio beneficii ie
illos exhortetur reddatque promptiores, denique utillos
invicem conciliet. Eoquedicit: Vobiseam incolumita¬
tem donavit Deus. Siquidem Deusfrequenter reveretuy
multitudinem , unanimem & confentientem in precan¬
do, ut veluti pudore viétus non aufitillis negare. Unde
& Prophetæ dixit: Ego vero non parcam buro civitati- in
qua habitant plufquam quinguaginta millia virorum? DE
inde ne putes Deoopus effe multitudine, ait: Si fuerit
numerus Iſrael ut arena maris, reliquia ſalvaerunt. Quo¬
modoigiturfervavit Nizivitas? quoniam non folum erat
multitudo, fed multitudo cum virtute: per poeniten¬
tiam enim refipuit unufquifque a via fua perverfa. Porro
fervanseosdicebat, quod non nofent dextram fuam aut
finiftram. Unde liquet, quod & prius ex fimplicitate lapfi
fint magis quam ex malitia : liquet inquam ex co quod
paucisadmoniti verbisimmutatifunt. Quod quinqua=
ginta millia potuiffent fufficere ad {érvandos illos quid
vetabat, quo minus &ante fervati fuerint? Et quam ob
caufam non ita locutus eft Prophet : Ego veronon par¬
cam civitati ficimmutatæ, fedex fuperfluo inducit quin¬
quaginta millium mentionem ? Nam quod erat futurum
id perfpicuum erat Prophetæ, videlicetillorum immu¬
tatio. Numerus autem ac fimplicitaserat incognita. Ita
que vultillos undiquaque permollire : valetenim & mul¬
titudo, quotiesadeftvirtus. Idem &alibi declarat Scri¬
ptura dicens: Deprecatio autem erat affidue , qua ab Ecole»
fia pro illo fiebarad Deum. Baque tantum valuit, ut &
claufis etiam oftiis, & catenisurgentibus, & utrinque ju¬
xta dormientibus cuftodibus eduxerit Apoftolum, &ab
omnibus illum liberarit. Verum ut plurimum valet, cum
adeft virtus, ita fiadfit malitia, nihil prodeft multitudo.
Siquidem Zfraelita de quibus ditum eft, quod numerus
illorum effet velut arena maris, omnes perierunt. Quin
& hiquivixerunttemporibus Woé, adeo multi erantut
effent infiniti, nec ca res quicguam illis profuit. Per fe
enimnihilvalet multitudo, fed fiin partem accefferit.
Studeamus igitur jungi in precibus, ac pro nobisin¬
vicem oremus, quemadmodum illi pro Apoftolis. Ita 8
præceptum implemus, &ad dileétionem exercemur
(cum