Page 74 [74]
Row.
iis
119 JOANNIS CHRYSOSTOMI DE VERBIS ESAI&, VIDI DOMINUM, &. 120
Ego vero fi unum quiddam adhuc addidero, dicendi
finem faciani. Quid autem hoc eft? Quod pridem ab
initioquærebamus , quam ob remin rebusexternis, in¬
que prophetiis, quum omnes foleant defignare tempo¬
ta, quibus Reges vixerint, hic co pratermiffo tempus
fumat quo mortuus fit Ozias, adhunc loquens modum :
Er fattumeft anno quo moriuns eff Oxias Rex. Ettamen po¬
térat Regis tempusexprimere, quemadmodum omni¬
bus Prophetis moserat. Verumidnon fecit. Quam ob
caufam igitur non fecit? Moserat vetus leprofume ci¬
vitate expellere, ut & hi quiin civitate vivebant melius
habereat, & ipfe leprofus non objiceretur promptis ad
B |inferendam contumeliam, fcommatumacderifionis oc¬
cafio, fed ut extra civitatem commorans folitudinem
veli loco haberet obtentam adverfus injuriam calamita¬
bat ficut hi qui ad mortem abducuntur funem ore ge-, A
ftantes damnationis fignum, fic & ille ignominiæ fignum
in fronte geftans, non carnificibus ipfum trahentibus 5
fed lepra loco carnificis ipfam pracipitemagente. In¬
greflus eft ut Sacerdotium ufurparet , ctiam Regnum
perdidit. Ingreffus elt ut fieret vencrabilior, &faétus
eft exfecrabilior. Nam quovis homine privato pofthac
erat ex(ecrabilior: adeo res eft malanonmanere intra
fines nobis a Deo prafcriptos, five honoris, fiveco¬
gnitionis res fuerit. Nonne videshoc mare quam eftob
violentiam intolerabile , quantis infùrgat undis, atta¬
men pofteaguam vehementer infurrexit, multoque cum
tumore progreflum eft, ubi veneritad terminum ipfi a
Deo prieferiptum, Auétibus infpumam folutis, in fefe
redit. Et tamen quidarena poflit efle infirmius, verum
non illa eft queprohibet, fed Deimetusterminum po- tis. Hoc & Regem hunc perpeti oportuit poft lepram,
fuit. Quod fi hoc exemplum non te revocatad modera- fed non perpefluseft, his qui in civitate erant illum ob
principatum reverentibus , yerum manebat domi fuæ
nobis dicta ſunt. clancalum. Hocad iracundiam provocavit Deum, hoc
Verum quoniam iram Dei vidimus, dignamque ul- prophetiam inhibuit, quodque tempore Eli factum eft;
tionem, age & humanitatem ejus multamque xquita- yerbum pretiofum erat, neceratvifio preecipiens. Tu
tem commonttremus. Neque enim a tantumdicenda} [vero mibi hîc quoque confidera Dei humanitatem. Non
funt, que pertinentadiram, verum etiam que admo-| (enim fubvertit civitatem, neque perdidit inhabitantes,
derationem , ut neque in deſperationem conjiciamus ſed quodamici faciunt erga æquales amicos» quotiesha¬
auditores, neque in focordiam. Sic & Paulus facit; ex|C| bent aliquid quod merito expoftulent , obiter filentio
Utraque temperans admonitionem , hunc inmodumlo-| |ferunt, exfpectantes, hoc & Deus erga gentem fecit
quens : Vide igitur bonitatem acfeveritaters Dez, quo fimul majore pœna fupplicioque dignam. Namegoquidem,
& terrore & bona ſpe excitet eum qui lapſus eft. Vidiſti| |inquit, ejeci illum e Templo, vos autem ne e civitate
feveritatem Dei, vide & bonitatem. Quomodoigitur quidem: ego illum vinétum lepra eRege privatum red¬
videbimus bonitatem? Si cognoverimus qua re dignus| didi, vosautemne fic quidem fuperaftis, {ed'a me con¬
fuerit Ozias. Quibusigitur erat dignus? ut fimulatque| !demnatum non fuftinuiftis e civitate propellere: &ta¬
intra facrorum veftibulum tanta cum impudentiairru-| |men fortaffis faétum hoc Rex placidelaturuserat. Sed
piffet, mille fulminis i&ibus, extremo fupplicio cru-) |nequaquam funditus civitatem fubvertit, quum videret
Ciatuque afficeretur. Quandoquidem illi qui hæc pri- eum extra præfcriptos fines demigrare juflum, com¬
mum funt aufihanc dedere poenam , videlicet Dathan, morari in civitate. Verum Deus hoc non fecit, Deus
Core, & Abiron , multo magis hunc ad eum modum| . |enimerat, non homo: Ubi vero finitaefthujuswita, fi¬
puniri oportuit, qui ne illorum quidem calamitatibus mul & iram adyerfusillos depofuit, acrurfusadeosre¬
fuerit caftigatus. Verum hoc non fecit Deus, fedprius| jdiit. Tu vero ex reconciliationis modo confidera Dei
illi fermones admovit per Sacerdotem ,, multa plenos| |Rumanitatem: Nam fi Deus expendiffet juftitise ratio¬
humanitate: quodque Chriftusadhortatuseft, utface-| |nem, ne tum quidem reconciliari debuit. Quam ob
rent homines quoties invicem peccaverint, hoc Deus} (caufam? Quia non illorum erat rectefactum quod eje¬
fecit erga hominein. Quoties enim, inquit, peceeveriz| |Ctus eft Ozias. Neque enim illi arreptum abegerant,
in te frater tuus, abi argue eum inter te & ipfum folum. fed mors naturæ lege fuperveniens, eum tunc e civita¬
tionem, que Ozie acciderunt crudiantte, quee nunca
Sic & Regem hunc redarguit Deus. Er Chriftusqui-| |re ejecit. Verum non huc ufque Deus minutias excutit
dem dicit: Så tenonandierit, fit tibivelut Ethnicus&pu-| ferga nos, fed tantum hoc quærit, fpeciem modumque
Glicanus. At Deus humanitate proprias fupergrediens| [reconciliationis erga nos. Proinde fuper his omnibus
leges, nec fic quidem illumrefecuit, nec audire nolen-| |gratias agamus ili, glorificemus illius humanitatem ,
tem, indignantemque dejecit, fed iterum aggreditur E |qua nos omnes dignoshabericontingat, gratia & mife¬
caftigatque, modo correétionem habente potius quam ricordia unigeniti Filii ejus Domini noftri Jefu Chrifti,
ultionem. Neque enim fulmen vibravit e ſublimi, ne-| |cui cum Patregloria, honor fimul.cum Spiritufan&o,
que exuflit impudens caput, fed tantum lepra caftigavit.| |nunc&femper, &in fecula feculorum, Amen.
Atque qua Ozie quidem acciderunt fic habent.
Do NINO SE, HER Ss) Ors Oe ME
O R A T I O
DIE
PrA TO PHILOCONI OS
Qui fuit ex Patrono confarum fattus Epifcopus , & quod mhil equereddit nos Deo probatos, atque fiftu¬
diofi fimus earum rerum que publice conducunt utilitati » & quod negligenter adeuntes myſteria
graviſſime puniuntur , etiamfi femel tantum m anno foelus hoc commiferunt. Ditka eft
autem quinque diebus ante natalem Chrifti.
4 Go quidem & hodie deftinaram adverfusi (rit illisvitee praemia recepturum: & ff iis qui juxta na¬
Hiereticos lu€taturusveftes exuere, quod-| |turam parentes funt tantam debemus preeftare beneyo¬
que reftabat debiti vobisperfolyere. Ve-) |lentiam, multo magis id præſtandum üs, qui juxta {pi¬
E rum beati Philogonsi dies, cujus hodieme-) |ritum funt parentes , potiffimum vero quum jam vita
moriam celebramus, ad ipfius benefa&to-| |defunétosnoftra laudatio mihilo reddatillos gloriofiores ,
rum enarrationem linguam noftramn evocavit. Et omnino| |nosvero congregatos tum qui loquimur, tum qui audi¬
parendum eft. Etenim fi qui patri matrive maledicit| | mus , reddat meliores. Nam ille quidem {ubyećtus in
morte moritur: profecto clarum eft cum qui benedixe-| | ccelumhaud quaquam egere poteft humanis laudibus, ad
felicio¬