Page 74 [74]
OCR
Row. iis 119 JOANNIS CHRYSOSTOMI DE VERBIS ESAI&, VIDI DOMINUM, &. 120 Ego vero fi unum quiddam adhuc addidero, dicendi finem faciani. Quid autem hoc eft? Quod pridem ab initioquærebamus , quam ob remin rebusexternis, inque prophetiis, quum omnes foleant defignare tempota, quibus Reges vixerint, hic co pratermiffo tempus fumat quo mortuus fit Ozias, adhunc loquens modum : Er fattumeft anno quo moriuns eff Oxias Rex. Ettamen potérat Regis tempusexprimere, quemadmodum omnibus Prophetis moserat. Verumidnon fecit. Quam ob caufam igitur non fecit? Moserat vetus leprofume civitate expellere, ut & hi quiin civitate vivebant melius habereat, & ipfe leprofus non objiceretur promptis ad B |inferendam contumeliam, fcommatumacderifionis occafio, fed ut extra civitatem commorans folitudinem veli loco haberet obtentam adverfus injuriam calamitabat ficut hi qui ad mortem abducuntur funem ore ge-, A ftantes damnationis fignum, fic & ille ignominiæ fignum in fronte geftans, non carnificibus ipfum trahentibus 5 fed lepra loco carnificis ipfam pracipitemagente. Ingreflus eft ut Sacerdotium ufurparet , ctiam Regnum perdidit. Ingreffus elt ut fieret vencrabilior, &faétus eft exfecrabilior. Nam quovis homine privato pofthac erat ex(ecrabilior: adeo res eft malanonmanere intra fines nobis a Deo prafcriptos, five honoris, fivecognitionis res fuerit. Nonne videshoc mare quam eftob violentiam intolerabile , quantis infùrgat undis, attamen pofteaguam vehementer infurrexit, multoque cum tumore progreflum eft, ubi veneritad terminum ipfi a Deo prieferiptum, Auétibus infpumam folutis, in fefe redit. Et tamen quidarena poflit efle infirmius, verum non illa eft queprohibet, fed Deimetusterminum po- tis. Hoc & Regem hunc perpeti oportuit poft lepram, fuit. Quod fi hoc exemplum non te revocatad modera- fed non perpefluseft, his qui in civitate erant illum ob principatum reverentibus , yerum manebat domi fuæ nobis dicta ſunt. clancalum. Hocad iracundiam provocavit Deum, hoc Verum quoniam iram Dei vidimus, dignamque ul- prophetiam inhibuit, quodque tempore Eli factum eft; tionem, age & humanitatem ejus multamque xquita- yerbum pretiofum erat, neceratvifio preecipiens. Tu tem commonttremus. Neque enim a tantumdicenda} [vero mibi hîc quoque confidera Dei humanitatem. Non funt, que pertinentadiram, verum etiam que admo-| (enim fubvertit civitatem, neque perdidit inhabitantes, derationem , ut neque in deſperationem conjiciamus ſed quodamici faciunt erga æquales amicos» quotieshaauditores, neque in focordiam. Sic & Paulus facit; ex|C| bent aliquid quod merito expoftulent , obiter filentio Utraque temperans admonitionem , hunc inmodumlo-| |ferunt, exfpectantes, hoc & Deus erga gentem fecit quens : Vide igitur bonitatem acfeveritaters Dez, quo fimul majore pœna fupplicioque dignam. Namegoquidem, & terrore & bona ſpe excitet eum qui lapſus eft. Vidiſti| |inquit, ejeci illum e Templo, vos autem ne e civitate feveritatem Dei, vide & bonitatem. Quomodoigitur quidem: ego illum vinétum lepra eRege privatum redvidebimus bonitatem? Si cognoverimus qua re dignus| didi, vosautemne fic quidem fuperaftis, {ed'a me confuerit Ozias. Quibusigitur erat dignus? ut fimulatque| !demnatum non fuftinuiftis e civitate propellere: &taintra facrorum veftibulum tanta cum impudentiairru-| |men fortaffis faétum hoc Rex placidelaturuserat. Sed piffet, mille fulminis i&ibus, extremo fupplicio cru-) |nequaquam funditus civitatem fubvertit, quum videret Ciatuque afficeretur. Quandoquidem illi qui hæc pri- eum extra præfcriptos fines demigrare juflum, commum funt aufihanc dedere poenam , videlicet Dathan, morari in civitate. Verum Deus hoc non fecit, Deus Core, & Abiron , multo magis hunc ad eum modum| . |enimerat, non homo: Ubi vero finitaefthujuswita, fipuniri oportuit, qui ne illorum quidem calamitatibus mul & iram adyerfusillos depofuit, acrurfusadeosrefuerit caftigatus. Verum hoc non fecit Deus, fedprius| jdiit. Tu vero ex reconciliationis modo confidera Dei illi fermones admovit per Sacerdotem ,, multa plenos| |Rumanitatem: Nam fi Deus expendiffet juftitise ratiohumanitate: quodque Chriftusadhortatuseft, utface-| |nem, ne tum quidem reconciliari debuit. Quam ob rent homines quoties invicem peccaverint, hoc Deus} (caufam? Quia non illorum erat rectefactum quod ejefecit erga hominein. Quoties enim, inquit, peceeveriz| |Ctus eft Ozias. Neque enim illi arreptum abegerant, in te frater tuus, abi argue eum inter te & ipfum folum. fed mors naturæ lege fuperveniens, eum tunc e civitationem, que Ozie acciderunt crudiantte, quee nunca Sic & Regem hunc redarguit Deus. Er Chriftusqui-| |re ejecit. Verum non huc ufque Deus minutias excutit dem dicit: Så tenonandierit, fit tibivelut Ethnicus&pu-| ferga nos, fed tantum hoc quærit, fpeciem modumque Glicanus. At Deus humanitate proprias fupergrediens| [reconciliationis erga nos. Proinde fuper his omnibus leges, nec fic quidem illumrefecuit, nec audire nolen-| |gratias agamus ili, glorificemus illius humanitatem , tem, indignantemque dejecit, fed iterum aggreditur E |qua nos omnes dignoshabericontingat, gratia & mifecaftigatque, modo correétionem habente potius quam ricordia unigeniti Filii ejus Domini noftri Jefu Chrifti, ultionem. Neque enim fulmen vibravit e ſublimi, ne-| |cui cum Patregloria, honor fimul.cum Spiritufan&o, que exuflit impudens caput, fed tantum lepra caftigavit.| |nunc&femper, &in fecula feculorum, Amen. Atque qua Ozie quidem acciderunt fic habent. Do NINO SE, HER Ss) Ors Oe ME O R A T I O DIE PrA TO PHILOCONI OS Qui fuit ex Patrono confarum fattus Epifcopus , & quod mhil equereddit nos Deo probatos, atque fiftudiofi fimus earum rerum que publice conducunt utilitati » & quod negligenter adeuntes myſteria graviſſime puniuntur , etiamfi femel tantum m anno foelus hoc commiferunt. Ditka eft autem quinque diebus ante natalem Chrifti. 4 Go quidem & hodie deftinaram adverfusi (rit illisvitee praemia recepturum: & ff iis qui juxta naHiereticos lu€taturusveftes exuere, quod-| |turam parentes funt tantam debemus preeftare beneyoque reftabat debiti vobisperfolyere. Ve-) |lentiam, multo magis id præſtandum üs, qui juxta {piE rum beati Philogonsi dies, cujus hodieme-) |ritum funt parentes , potiffimum vero quum jam vita moriam celebramus, ad ipfius benefa&to-| |defunétosnoftra laudatio mihilo reddatillos gloriofiores , rum enarrationem linguam noftramn evocavit. Et omnino| |nosvero congregatos tum qui loquimur, tum qui audiparendum eft. Etenim fi qui patri matrive maledicit| | mus , reddat meliores. Nam ille quidem {ubyećtus in morte moritur: profecto clarum eft cum qui benedixe-| | ccelumhaud quaquam egere poteft humanis laudibus, ad felicio
