Page 73 [73]
Pro¬
verb.
19.
definitfurere, verum habenas laxans irrationabilibus cu¬
piditatibus quovisrapitur, nec aliter quam equus fero¬
ciens, ubifrenumore, fefloremtergoexcuflit, fertur
quovisvento velocius, omnibus cbviisintolerabilis, dif¬
fugientibus cunctis, neque quoquam audente cohibere,
Sic & anima que Dei timorem ipfam refrenantem ex¬
cuffit , ubi rationem habenas moderantem ejecit, ad
quævis malitiæ loca decurrit, donecin exitii barathrum
delata , præcipitarit fuam iphus falutem. Quapropter
oportet illam refrenare femper, ac pietatis ratione ceu
freno quodam irrationabilem illius impetum inhibe¬
re : quod non fecit Ozias, fed adverfus ipfum omni¬
um fupremum principatum, legem transgreflus eft, Si¬
quidem Sacerdotium, principatuseft, ipfoctiam regno
venerabilius ac majus. Ne mihi narres purpuram , ne¬
que diadema, neque veftes aureas, umbre funtifthec
omnia, vernifque flofculisleviora. Omnis enim, inquit,
gloria flos graminis, criam fi ipfam gloriam Regalem di¬
xeris. Ne inquam mihinarres ifta, fed fi vis videre di¬
ferimen quantum abfit Rex a Sacerdote, expende mo¬
dum poteftatis utrique traditæ, videbis Sacerdotem mul¬
to füblimius Rege fedentem. Quanquam enim nobis
admirandus videtur thronus regius ob gemmasaffixas,
& aurum quo obcinétus cft, tamen rerum terrenarum
adminiftrationem fortituseft, necultra poteftatem hanc
præterea quicquam habet auctoritatis. Verum Sacer¬
dotithronusinccelis collocatus eft, &de cceleftibusne¬
gotiis pronuntiandi habet auétoritatem. Quis hec di¬
cit? Ipſe cœlorumRex : Quecunque ligaveritis fuper ter¬
ram, crunt ligata in celis, > quacunque folveritis faper
terram , erun foluta in celis. Quid cum hoc honore con¬
ferri poflit? A qterra judicandi principalem auctoritatem
fumit coelum. Nam judex fedetin terra, Dominusfe¬
quiturfervum , & quicquid hic in inferioribus judicarit,
hoc ille in fupernis comprobat. Itaque medius flat Sa¬
cerdosinter Deum & naturam humanam , 1lline venien¬
tia beneficia ad nos deferens, & noftraspetitiones illuc
perferens, Dominumiratum reconciliansutrique natu¬
ra, Nos qui offendimus eripiens ex illiusmanibus. Eo¬
que Deus ipfum Regale caput Sacerdotis manibus fub:
jecit, nos erudiens quod hic princeps eftillo major. Si¬
quidem id quod minus eft, benedictionem accipit abeo
quod præftantius eft. ;
Verum de facerdotio quantaque fit illius dignitas, alio
tempore declarabimus. Interim confideremus quanta
fit Regis vel tyranni potiusiniquitas. Tagrofus off in Ter:
plum Domini, ingrefjus eſt & Azarias Sacerdos pofi eum.
Non temere dicebam Sacerdotem Rege majorem efie.
Neque enim ut Regem ejecturus, fed'ut profugum &
ingratum famulum expulfurus cum aufteritate ingreflus
eft, non aliter quam generofus canis incurrit adimpu¬
ram beftiam, ut illam exigat exædibushetilibus. Vi¬
diftis Sacerdotis animum multa fiducia plenum , excel¬
fique ſpiritus. Nonafpiciebat principatus faftum, non
expendebat quanta res cflet animum cupiditate temulen¬
tum cohibere. Nonaudicbat illud Solomons: Mine Re¬
gis ficut ira leonis, fed fublatis oculis ad verum Regem
cœlorum, atque illud tribunal, cafque poenas confide¬
rans, & hiscogitationibusfelemuniens, impetum fecit
in tyrannum. Noverat enim, noverat, inguam, cer¬
te quod comminatio Regis fimilis fit iræ leonis duntaxat
iis qui terram fpectarent. Verumhomini qui coelum ha¬
beret pr oculis , quique fic induxerat animum ut vitam
citius in ipfis facrificis deponeret, quam facras leges
confpiceret violari, quovis cane vilior erat ille. Nihil
enim eoimbecillius qui divinas conculcatleges, ut con¬
tra nihil potentius co qui leges divinas defendit. Nam
qui peccatum committit , fervus eft peccati, etiamfi
decem millia coronarumhabeatin capite. Rurfus fi quis
omnium infimus. Hæc ille præclarusapud fefe philofo¬
phabatur , adortus eft Regem : Ingrediamur & nos,
fividetur , cum illo, utvideamusquid loquatur Regi:
licet enim, neque mediocrem adferet utilitatem, fpe¬
Gare Regem a Sacerdote redargui. Quid igitur dicit
Sacerdos? Nos licet tibi Oxia, adolere incen{um Domino.
A
D
E
F
Qi yrs A; 118
(enrgia propterea quod ipfe præveniens fefe di
tate dejecerat. Vidifți fduciain Sacerdotis, proinde
difce & manfuetudinem. Non enim fiducia nobistan¬
tum opus eft in reprehendendo, verum multo magis
opus eft manfuetudine quam fiducia. Neminem enim
mortalium fic averfantur oderuntque hi qui peccant,
atque cum qui parat redarguere, captantque occafio¬
nem utelabantur, cupientes eflugere reprehenfionem,
Neceffe ett igitur ut eos manfuetudine humanitateque
retineamus. Objurgator enim non folum quum vocem
promit, verum etiam quum videtur gravis eft peccanti¬
bus. Gravis enim,inquit, nobis eff etéam afpectu. Quapropter
plurimam manfuetudinem preflare oportet, eoque nobis
fermo propheticus ob oculos pofuit & eum qui peccarat ,
&eum qui corrigere parabat, Etenim fapientes medici
quoties membra putrefacta fecturi funt, aut lapides in
meatibus affixos extracturi, aut aliud aliquod nature vi¬
tium correéturi, non id faciunt eo quilaboratin angulum
abducto, fed eo in mediis foris depofito , conglomerato¬
que prætereuntium fpeétaculo, ita demum admoyent
feCtionem. Hoc autem faciunt non quod velint huma¬
nas traducere calamitates, {cd ut unicuique propriæ fa¬
nitatis commendent curam. Itidem & Scriptura facit ;
ubi quem arripuit peccantium, proponit eum in fùbli¬
mi fuggefto, non in mediis foris, fed in media terra:
& pofteaquam totius orbis circumfteterit theatrum,
tum curationem adhibet, erudiens nos, ut circa pro¬
priam falutem cautiores fimus.
Videamus igitur quo paćto Sacerdos tunc illum corri¬
gere fit E Non dixit , ô impie, ô ſceleratiflime,
omnia fubvertifticonfudiftique, ad extremam impieta¬
tem prorupifti; neque fermonem accufationis in longum
produxit, fed quemadmodum hi qui fecant, hocbre¬
viter facere ftudent, celeritate fectionis cruciatus fen¬
ſum fallentes: Itidem & hic afperitatem objurgationis
paucis verbis conftringens Regis iracundiam cohibuit.
Quod enim eft in his qui laborant fe&io, hoceftinhis
qui peccant redargutio. Denique præreralia etiam ipfa
breviloquentia declarat nobis humanitatem. Quod fi cu¬
pis verborum quoque fcétionem videre, & ubi ferrum
occultarit audi. Voz licet, inquit, tibi adolere incenfw
Domino , fed folis Sacerdotibus filiis Aaron confecratis.
Hic inflixit vulnus. Quomodo? Ego dicam: Eoquod
non fimpliciter dixit Sacerdotibus , ſed addidit Aaron. Is
primus fuit Pontifex, fimileque facinus illius tempori¬
bus quidam aufi funt. Dathan enim & Core & Abiron y
conjurati adverfusillum cum aliisaliquot , voluerunt ip
præripere Sacerdotium , fed alios quidem terra dehi¬
{cens abforbuit, alios vero coelitus emiffusignis exaffit.
Hujus ergo hiftorize volensillum commonefacere, men¬
tionem fecit Aaron, qui tunc erat injuriaaffectus, ut
ad calamitatem eorum quifecerantinjuriam, hujusco¬
gitationem tranfmitteret. Quanquam nihil iis profe¬
ctum eft, non propter Sacerdotem, fedob Regis alpe¬
vitatem. Quum enim deberet laudare Sacerdotem,
proque confilio gratias agere , ille inquit, indignatus
eft, & vulnus reddidit acerbius. Neque enim perinde
mala res eft peccatum, atque poftpeccatum impuden¬
tia. Atqui non codem modo David, fed quomodo ?
Poftquam a Nathan incufatus eflet de Betfabee, Peccavi,
inquit, Domino. Vidifti corcontritum, vidifti fubmif¬
famanimam, vidiftiut etiam lapſus ſanétorum ſint egre¬
gii. Quemadmodum enim praclara corpora etiam in
adverfa valetudine, multa nobis forma veftigia often¬
dunt: Sic & fanétorum animecin ipfisetiamertatis fua
virtutis figna præ fe ferunt. Et tamen ille inmedia regija
accufabatur a Propheta multis præfentibus , hic vero
intus in adytis nullo tefte redargutuseft, verum ne fic
quidem tulit increpationem. Quid igitur? infanabilis
permanfit ? Nequaquam, propter Dei humanitatem,
quemadmodum de Lunatico quum difcipuli nonvale¬
rent ejicere Demonium dicit Chriftus: Adducite mibi
eum huc. Sic&hic, quum Sacerdosnon pollet morbum
quovis Dæmonio fæviorem, nempe peccatum, cjicere ,
ipfe Deuslaborantem aggreditur : & quid facit? Lepram
RE fronti iplius. Fafuzeft, inquit, quam ilemi¬
naretur Sacerdoti , lepra effloruit in frontecjus jamque exi¬
Tom. VIII. pesi
2 ba
9,
07: