Page 73 [73]
OCR
Proverb. 19. definitfurere, verum habenas laxans irrationabilibus cupiditatibus quovisrapitur, nec aliter quam equus ferociens, ubifrenumore, fefloremtergoexcuflit, fertur quovisvento velocius, omnibus cbviisintolerabilis, diffugientibus cunctis, neque quoquam audente cohibere, Sic & anima que Dei timorem ipfam refrenantem excuffit , ubi rationem habenas moderantem ejecit, ad quævis malitiæ loca decurrit, donecin exitii barathrum delata , præcipitarit fuam iphus falutem. Quapropter oportet illam refrenare femper, ac pietatis ratione ceu freno quodam irrationabilem illius impetum inhibere : quod non fecit Ozias, fed adverfus ipfum omnium fupremum principatum, legem transgreflus eft, Siquidem Sacerdotium, principatuseft, ipfoctiam regno venerabilius ac majus. Ne mihi narres purpuram , neque diadema, neque veftes aureas, umbre funtifthec omnia, vernifque flofculisleviora. Omnis enim, inquit, gloria flos graminis, criam fi ipfam gloriam Regalem dixeris. Ne inquam mihinarres ifta, fed fi vis videre diferimen quantum abfit Rex a Sacerdote, expende modum poteftatis utrique traditæ, videbis Sacerdotem multo füblimius Rege fedentem. Quanquam enim nobis admirandus videtur thronus regius ob gemmasaffixas, & aurum quo obcinétus cft, tamen rerum terrenarum adminiftrationem fortituseft, necultra poteftatem hanc præterea quicquam habet auctoritatis. Verum Sacerdotithronusinccelis collocatus eft, &de cceleftibusnegotiis pronuntiandi habet auétoritatem. Quis hec dicit? Ipſe cœlorumRex : Quecunque ligaveritis fuper terram, crunt ligata in celis, > quacunque folveritis faper terram , erun foluta in celis. Quid cum hoc honore conferri poflit? A qterra judicandi principalem auctoritatem fumit coelum. Nam judex fedetin terra, Dominusfequiturfervum , & quicquid hic in inferioribus judicarit, hoc ille in fupernis comprobat. Itaque medius flat Sacerdosinter Deum & naturam humanam , 1lline venientia beneficia ad nos deferens, & noftraspetitiones illuc perferens, Dominumiratum reconciliansutrique natura, Nos qui offendimus eripiens ex illiusmanibus. Eoque Deus ipfum Regale caput Sacerdotis manibus fub: jecit, nos erudiens quod hic princeps eftillo major. Siquidem id quod minus eft, benedictionem accipit abeo quod præftantius eft. ; Verum de facerdotio quantaque fit illius dignitas, alio tempore declarabimus. Interim confideremus quanta fit Regis vel tyranni potiusiniquitas. Tagrofus off in Ter: plum Domini, ingrefjus eſt & Azarias Sacerdos pofi eum. Non temere dicebam Sacerdotem Rege majorem efie. Neque enim ut Regem ejecturus, fed'ut profugum & ingratum famulum expulfurus cum aufteritate ingreflus eft, non aliter quam generofus canis incurrit adimpuram beftiam, ut illam exigat exædibushetilibus. Vidiftis Sacerdotis animum multa fiducia plenum , excelfique ſpiritus. Nonafpiciebat principatus faftum, non expendebat quanta res cflet animum cupiditate temulentum cohibere. Nonaudicbat illud Solomons: Mine Regis ficut ira leonis, fed fublatis oculis ad verum Regem cœlorum, atque illud tribunal, cafque poenas confiderans, & hiscogitationibusfelemuniens, impetum fecit in tyrannum. Noverat enim, noverat, inguam, certe quod comminatio Regis fimilis fit iræ leonis duntaxat iis qui terram fpectarent. Verumhomini qui coelum haberet pr oculis , quique fic induxerat animum ut vitam citius in ipfis facrificis deponeret, quam facras leges confpiceret violari, quovis cane vilior erat ille. Nihil enim eoimbecillius qui divinas conculcatleges, ut contra nihil potentius co qui leges divinas defendit. Nam qui peccatum committit , fervus eft peccati, etiamfi decem millia coronarumhabeatin capite. Rurfus fi quis omnium infimus. Hæc ille præclarusapud fefe philofophabatur , adortus eft Regem : Ingrediamur & nos, fividetur , cum illo, utvideamusquid loquatur Regi: licet enim, neque mediocrem adferet utilitatem, fpeGare Regem a Sacerdote redargui. Quid igitur dicit Sacerdos? Nos licet tibi Oxia, adolere incen{um Domino. A D E F Qi yrs A; 118 (enrgia propterea quod ipfe præveniens fefe di tate dejecerat. Vidifți fduciain Sacerdotis, proinde difce & manfuetudinem. Non enim fiducia nobistantum opus eft in reprehendendo, verum multo magis opus eft manfuetudine quam fiducia. Neminem enim mortalium fic averfantur oderuntque hi qui peccant, atque cum qui parat redarguere, captantque occafionem utelabantur, cupientes eflugere reprehenfionem, Neceffe ett igitur ut eos manfuetudine humanitateque retineamus. Objurgator enim non folum quum vocem promit, verum etiam quum videtur gravis eft peccantibus. Gravis enim,inquit, nobis eff etéam afpectu. Quapropter plurimam manfuetudinem preflare oportet, eoque nobis fermo propheticus ob oculos pofuit & eum qui peccarat , &eum qui corrigere parabat, Etenim fapientes medici quoties membra putrefacta fecturi funt, aut lapides in meatibus affixos extracturi, aut aliud aliquod nature vitium correéturi, non id faciunt eo quilaboratin angulum abducto, fed eo in mediis foris depofito , conglomeratoque prætereuntium fpeétaculo, ita demum admoyent feCtionem. Hoc autem faciunt non quod velint humanas traducere calamitates, {cd ut unicuique propriæ fanitatis commendent curam. Itidem & Scriptura facit ; ubi quem arripuit peccantium, proponit eum in fùblimi fuggefto, non in mediis foris, fed in media terra: & pofteaquam totius orbis circumfteterit theatrum, tum curationem adhibet, erudiens nos, ut circa propriam falutem cautiores fimus. Videamus igitur quo paćto Sacerdos tunc illum corrigere fit E Non dixit , ô impie, ô ſceleratiflime, omnia fubvertifticonfudiftique, ad extremam impietatem prorupifti; neque fermonem accufationis in longum produxit, fed quemadmodum hi qui fecant, hocbreviter facere ftudent, celeritate fectionis cruciatus fenſum fallentes: Itidem & hic afperitatem objurgationis paucis verbis conftringens Regis iracundiam cohibuit. Quod enim eft in his qui laborant fe&io, hoceftinhis qui peccant redargutio. Denique præreralia etiam ipfa breviloquentia declarat nobis humanitatem. Quod fi cupis verborum quoque fcétionem videre, & ubi ferrum occultarit audi. Voz licet, inquit, tibi adolere incenfw Domino , fed folis Sacerdotibus filiis Aaron confecratis. Hic inflixit vulnus. Quomodo? Ego dicam: Eoquod non fimpliciter dixit Sacerdotibus , ſed addidit Aaron. Is primus fuit Pontifex, fimileque facinus illius temporibus quidam aufi funt. Dathan enim & Core & Abiron y conjurati adverfusillum cum aliisaliquot , voluerunt ip præripere Sacerdotium , fed alios quidem terra dehi{cens abforbuit, alios vero coelitus emiffusignis exaffit. Hujus ergo hiftorize volensillum commonefacere, mentionem fecit Aaron, qui tunc erat injuriaaffectus, ut ad calamitatem eorum quifecerantinjuriam, hujuscogitationem tranfmitteret. Quanquam nihil iis profectum eft, non propter Sacerdotem, fedob Regis alpevitatem. Quum enim deberet laudare Sacerdotem, proque confilio gratias agere , ille inquit, indignatus eft, & vulnus reddidit acerbius. Neque enim perinde mala res eft peccatum, atque poftpeccatum impudentia. Atqui non codem modo David, fed quomodo ? Poftquam a Nathan incufatus eflet de Betfabee, Peccavi, inquit, Domino. Vidifti corcontritum, vidifti fubmiffamanimam, vidiftiut etiam lapſus ſanétorum ſint egregii. Quemadmodum enim praclara corpora etiam in adverfa valetudine, multa nobis forma veftigia oftendunt: Sic & fanétorum animecin ipfisetiamertatis fua virtutis figna præ fe ferunt. Et tamen ille inmedia regija accufabatur a Propheta multis præfentibus , hic vero intus in adytis nullo tefte redargutuseft, verum ne fic quidem tulit increpationem. Quid igitur? infanabilis permanfit ? Nequaquam, propter Dei humanitatem, quemadmodum de Lunatico quum difcipuli nonvalerent ejicere Demonium dicit Chriftus: Adducite mibi eum huc. Sic&hic, quum Sacerdosnon pollet morbum quovis Dæmonio fæviorem, nempe peccatum, cjicere , ipfe Deuslaborantem aggreditur : & quid facit? Lepram RE fronti iplius. Fafuzeft, inquit, quam ileminaretur Sacerdoti , lepra effloruit in frontecjus jamque exiTom. VIII. pesi 2 ba 9, 07:
