OCR
109 bia onagle. de 515 62 0A lafcivo curiofoque afpeétu, etiamfi cum jaculo permit- A tatur abire, tamen ipfa perfe corrumpiturac petit, ubique videnshoftem, &infequentem habens. Sed ad id quod dicere coeperam. Neque enim committendum eft, ut in hoc tam longas fermonisdigreffioncs faciamus, quod Scripturacum peccatis fimul & peccatorum caufas {oleat commemorare. Audi igitur & hic quid dicatde Ox, Neque enim hoc modo nos docuit, quod fuit clatum corejus, verum addidit unde fuit clatum. Quum potens efet , inquit , elatum eff cor ejus. Non ferebat principatus magnitudinem , fed quemadmodum ex edacitatenafcitur ignea inflatio, ex inflationegigniturfebris, deinde ex tebri plerumque mors, itidem & hic, ex aétionum eminentia nata eft ſuperbia. Nam quod in corporibus ett inflatio, hoc inanimis eft fuperbia , mox ex fuperbia nata eft appetentia.rerum ipfi non congruentium. Hac non temere producimusinlongum, {ed ne unquam exiftimetis hos effe {ufpiciendos, neque felices ducatis qui principatum gerunt, quum{ciatis quantum habeat negotii conditionis dignitas: necunquamillos judicetismiferos, qui in egeftare & affliGtionibus vivunt , fcientes hanc vitam effe multo tutiorem. Unde & Propheta clamat dicens: -Bo= num ef mihi Domine, quod hamiliafi me. Vide igitur quantum ex eminentia natum fit malum, Elatum eff, inquit, cor ejus uſque ad corruptionem. Quid eſt uſque ad C corruptionem! Ufque ad pravas cogitationes, quæ prorfas nonafcendunt in animum noftram , fi nosipfostutamento circumfepiamus, fed eadem fi negligenter egerimus, nafcuntur in nobis germinantque : Sinoccupentur protinus præfocantur & obruuntur. Aliæ fimul & gignuntur & adolefcunt,, atque ad pravas actiones evadunt, omnemque mentisnoftre fanitatem corrumpunt fi quando vehementer ceffaverimus. Hoc itaque dicit, Elatum eft cor ejus, neque fe intus continuit concupi{centia, neque extinétaeft, fed prorupit & ad opus uf que pravum progreffa, totam illius virtutem corrupit. Beatitudo eft igitur cogitationem improbam prorfusnon admittere, quod &a Propheta diétum eft, Domine, non ef elatam cor meum: nondixit, elatum quidem eft, fed) D illud cohibui, verum non cft omnino elatum, hoc eft, jugiter fervayi animam meam inacceflam malitiæ. Hoc igitur eft felicitatis; huic proximum illudeft, malas cogitationes, jam ingreflas celeriter repellere, neque finere ut illic diutius immorentur, ne in nobis mala paſeua, malamque fibi gignant alimoniam. Quod fi & huc ufgue ceffaverimus, eft per Dei bonitatem & hujus focordiæ folatium, multaque ab illa fumma bonitate talibusvulneribus parata funt remedia. Scd age , fermonem hunc miflum faciamus, ne quod ininitio verebamur, nuncaccidat nobis, rerumque turba veftram perdat memoriam. Quapropter neceflum eft ut quæ diéta funt fammatim paucis repetamus. Sic & matres facere folent quum poma aut bellaria autaliud fimile quippiam in puerilem immittunt finum, neper puerorum negligentiam excidataliquid eorum quæ data funt, contraétam undique tuniculam, cingulo fubjiciunt quo fintin tute. Idem nos faciamus, orationem in longum porreétam contrahamus, memoriæque cuftodiæ deponamus. Audiftis quomodo nihil agendum fitad oftentationem apud homines, quantumque fit malum focordia, ut etiam in perfecta vitaverfantem facile fupplantarit. Didiciftis quanta nobis opus fitcura, potiflimum fub vitæ finem, utque nec defperandum fit de eo gui mutatus inciderit in peccata, neque quibene vixit cum oporteat per focordiam in rectis factis confidere.| p Differuimus yobisde differentiis peccatorum, ne fimus vehementer intenti ad eximias corporum formas, quantumquehinc oriatur mali, demonftravimus. Quæ de fùperbia vobis diximus meminiftis, quaeque de pravis cogitationibus. Hæc fervantes redeamus domum, quin potins hæc ſervantes excipiamus perfectiorem doétoris exhortationem. Namnoftraquidem qualiacunque funt , habent javentutis oftentationem , hujus autem qualiacunque fuerint, majore prudentia funt ornata. Acnoitra quidem ſimilia ſunt torrenti, qui cum ftrepitu fertur: illius autem oratio fimilis eft fonti magna tranquillitate | OF adi A IIO | fluvios effundenti, qui olei magis gnam aquarum cutfum imitentur. Excipiamus igitur ea fluenta ut fantin nobisfons aquæ falientis in yitam æternam » quam nobis omnibus contingatafiequi, gratia ac bonitate Domini noftri Jefu Chrilti, per duem & cum quo Patri fimul cumfanéto Spiritu gloria nunc & femper , & in fecula feculorum , Amen. Ejyuspem Dre Eo Quan ScrirsIT ESA TAS Factum eft anno quo mortuus eft Ozias Rex, Vi di Dominum, deque civitate Antiochie , & adverfus eos qui prohibent nuptias , WOME TATTY: P R ÆCLARUM nobistheatrum obtigit, magnificusalacrifque concurfus. Quid tandem eft in caufa * Sementis heri facta fructus, hodierna mefiis eft. Heri plantavimus, hodie colligimus vindemiam. Nonenim terram inanimam colimus, uttarde fru&ificet , fedanimas ratione præditas; Non eftnatura, que contatur 5 ſed gratia, quæ accelera. Compofitusac traCabilis ef nobis populus, audiendi ftudiofa plebseft. Heri vocati funt, hodie coronantur. Admonitionis hefternæ frutus, hodiernum eft obfequium. Unde nos quoque libenter femina jacimus , quia purum videmus arvum; haud quaquam fpinam quæ fuffocat, neque viam que calcatur ,, neque petram fterilem, fed profundum ac pinguem agrum, qui fimul & femen vecipit, & mox ariftam nobis exhibet. Hec eo femper loquor nec loqui defino , quoniam hæc noftræ civitatis laus et, non quod Senatum habet, non quod Confules numerare poflumus, nequequod Statuas complures, neque quod mercium copiam neque quod fitum habetcommodum 5 fedquod populum habet audiendi ftudiofam, quod Templa differta, quodque congregationis deliciæ magisac magis crefcunt indies, quodque fermonem habet profluentem, defideriumque nunquam fatiabile, Siquidem civitas non ab adificiis fed ab inhabitantibusadmiranda redditur. Ne mihi narres, quod Rozartorum urbs magnitudine fpatiofa eft, fed oftende mihi illic populum xquecupidumaudiendi. Nam Sedometurreshabebant 5 quum Abrahamin tugurio moraretur. Attamen venien tes Angeli, Sedomasprecteribant, adtugurium divertebant. Non enim zdificiorum fpiendorem querebant, {ed anima virtutem querentes circumibant. Ira fane alias defertum habebat foannem, civitasHerodem, coque defertum nobilius erat civitate. Cur ita tandem? Quoniam non in ftruéturis fita eft prophetia. Hzec dicò ne quando civitatem prædicemus, quæ moribus diffoluta dirutaque eft. Quid mihi narraszedificiorum ftrugtas ras; quid columnas? Hæc una cum prafenti vita dituuntur; Ecclefiam ingreditor, ut civitatis videasclaritudinem. Ingreditor, inquam, vides pauperes a medio noëtis uſque ad lucen perfeyerantes, videfacra pervigilia, noctem cum die copulantia, videneque noëtu neque interdiu vel fomni tyrannidem , ac violentiam metuentes , vel inopiæ neceflitudinem formidantes. Magna civitasac totius orbis metropolis. Quot EpiftoPi, quot Doétores huc venerunt, & apopulo doctidiIcedunt, ac legem illam nonferipram{cdcordibusinftm, hic difeunt? Quod fi mihi narres dignitates & opum abundantiam, a foliis nona fructibus arborem laudas. Hæc autem loquor haud quaquam affentans caritati veftræ, fed virtutem veftram prædicans. Beatus cgo propter vos, beati yos propter vos ipfos, beatus qui loquitur ad auresaudientium, fic ego beatus factus ſum. Beati qui eſuriunt & ſitiun juſtitiam ; Videte quomodo vosbeati propter vosipfos eltisfacti: maximevero beatuseft viramansfermonum fpiritualium. Hec nos diftinguit’a bratis; Non enim nos ab illis feparat corporis ratio, neque quod alimur, aut bibimus , neque brutiscommunia. Sedqua rediftinguitur abrutis homo ? fmonis particeps. Urenim aluntur corpora, fic aluntur E &