Page 47 [47]
OCR
ino Ye» 65 CARO EN CAST latatas eff tx recalcitravit dilettus. Nec ait, receffit fed recalestravit asleétys, illus intractabilitatem nobis fignificans. Atque alio rurfus loco: Ubi comederis ac biberis cave tibi, ne quando oblivifcaris Domini Det tui. Adeo delitice folentad Numinisoblivionemadducere. Proinde tu quoque cum federis ad menfam , memento quod poft convivium orandum eft tibi, Ita moderate ventrem exple, ne grayatusnon queas genua fletere, ac Deum inyocare. Annon vides quod jumenta jugum ferentia, pofteaquam ad præfepe pafta funt, iter agunt, onera geftant, fuumque explent minifterium. Tu vero qui fublata menfa, ad omne opus inutilis es & inidoneus, num vitare poteris, quo minusvidearis afinis deterior? Quam ob rem? Quia tum maxime convenit effe fobrium ac vigilantem. Nam tempus poft menfam, agendi gratias tempus eft. Nondecetautem agentem gratias ebrium effe, fed fobrium ac vigilantem. A menfa non ad letum , fed ad deprecationem yertamur, ne brutis animantibus fimus magis bruti. Novi fore multos, quidamnent ea quæ nunc dicuntur, veluti qui novam quandam & miram confuetudinem inveham concionandi. At ego magis damnabo prayam confuetudinem, quæ nunc obtinuit. Etenim quod polt cibum ac menfam non ad fomnum oporteat ire nec ad cubile, fed oporteat cibo preces ac divinarum ScriptuOr PE RMA 66 A a ii quibus cum paupertate reseft, fl nefciant lamitas; verum etiamadverfa valetudo erataffixa, caque fupramodum gravis. Vide fiquidem quemadmodum declarat utramque calamitatem ad ſummum pervenifſe, Nam quod omnem paupertatem Lazari paupertas tum fuperaverit, declaravit dicens, quod ve micis quidem potiri licuerit que cadebant de menfa divitis. Porro quod valetudo quoque ad candem menfuram pervenerit ad quam paupertas, ultraquam non poffet amplius proferri, & id quoque rurfus declaravit dicens, quod canes lingebant ulcera ejus: adeo erat fractisviribus, ut necanes quidem pofletabigere, fed vivum cadaver jacebat, videns quidem eos accurrentes, nequaquam tamen valens depellere: ufqueadeo illi membra erant foluta, uf queadeo erant arefaéta morbo, ufqueadeo confumpta erantaffli€tione. Vides vehementerfupraque modum & paupertatem, & valetudinem oppugnantem corpusillius. Quod fi horum unum quodque per feintolerabile eft & acerbum, quum fimul conglomerata fucrint, an non Adamas quifpiam fuerit, quihæc perferat? Multi frequenter laborant adverfa valetudine, cæterum non egent iis quæ ad yictum funtneceflaria. Alii paupertati extreme funt obnoxii, verum potiuntur bona valetudi= ne, ficutalteraresalterius fitfolatium , huic vero am rarum lectionem fuccedere, manifeftins declaravit ipfe Chriftus , qui quum immenfam multitudinem accepiffet} convivio in deferto , non remifit illos ad le&um aut) fomnum, fed ad audiendos fermones divinos invitavit. Non enimdiftenderatillorum ventres, neque ad ebrietatem impulerat , verumubi faturaffet illos quantum exigebat neceflitas, ad fpiritualem adduxit alimoniam. Itidem nos quoque faciamus , eoque modo confuefcamus capere cibum, utad vitamtuendam duntaxat fufficiat,, non ut nos valeat gravare. Nomenimin hoc nati fumusac vivimus, utedamusac bibamus, fedideo edimus ac bibimus, ut vivamus. Ab initio non erat cibi caufa data vita, fed vite caufadatuseft cibus. Nos vero perinde quafi ob hoc ipfum viveremus, itacunéta inhoc infumimus. $ Cæterumut vehementior etiam fiat deliciarum redargutio, acriufque pungat in his vitam agentes , age rurfus ad Lazarum referamus fermonem. Hoc enim pacto fiet, ut nobis fit cficacior admonitio confiliumque noftram, quum yideatis non verbis, fed facts corripi punirique eos qui indulgent ingluviet. Dives igitur ille cum tanta vivebatimprobitate, quotidie deliciisvacans, lautifque patinis fruebatur, gravius fibupfifupplicium accerfens, implacabilem, ultionem exafperans fic ut venia locus noneffet. Pauper autem projectus eratin veftibulo, nec tamenerat morofus, necdicebat convitia, nec indignabatur. Non dicebat apud fe quod dicunt complures. Quid tandem eft hoc? Ifte quiimprobam crudelemque vitam agit & inhumanam, omnibus modis fupra quam opus eftfruiturrebus , nec ullamanimi moleftiam patitur, nec aliud quicquam inopinatum, qualia multa {oJent in rebushumanis accidere,fed pura nullaque ægrituquidem impartituralimoniæ , quantumpoftulat neceffitas. Verum ifti qui.in parafitos& adulatores, ac remulentiam quicquidhabet confumit, non aliter quam e forte cunétaaffuunt. Egoporrohicjaceo, exemplum iis qui me ‘confpiciunt, probrum ac ludibrium’, fame contabefcens. An heec {unt providentiz? Anulla juftitia defpicit res hominum ? Nihil horum neque dixit , neque cogitavit. Unde hoc liquet? Ex eo quod Angeli ftipatum illum deduxerunt, inque finum Abrahæ delatum depofucrunt. Quod fi blafphemus fuiffet , nequaquam illi tantum contigiffet honoris. Ita cæteri quidem obhoc demum tantopere mirantur hominem quod in paupertate vixerit. Ego vero. doceo illum novem fupplicia pertuliffe, nonquo puniretur, fed quo clarior redderetur. Quod quidem ctiam evenit. Nam paupertas quidem res bo concurrebant mala. Age, pofles mihi nominare quempiam, fimul & adveriæ valetudini & paupertati obnoxium , fed non ufqucadeo defolatum ac deftitutum. Nam ille quidem quanquam non ex fefe neque a domefticis ac familiaribus, tamen ab his qui videbant, mifericordia flexis fublevari poterat, in publicum projeétus. Hluic vero moleftias eas quas antea diximus, moleftioresreddebat , quod ab his quiaffiftere debebant, erat de= fertus, & hanc ipfam folitudinem rurfam moleftiorem videri facicbat, quod in veftibulo divitis jacebat. Etenim fi in terra deferta nullifque habitata, jacens, hæc paflus fuiffet, negleétufque jacuiffer, haud quaguam tantundem habuiffer cruciatus. Nam fi nullus adfit, hoc ipfum etiam nolenti perfuadet, ut ferat qua accidunt. Caterum quod in medio tam multorum jacens, ebrietati indulgentium, fuaviter viventium, a nemine yel vulgarem curamnancifceretur , id reddebat fenfum dolorum acriorem, magifque incendebat animi ægritudinem. Non enim perinde fi abfint qui fuccurrant, atque fi adfint quidem, fed nolint porrigere manum, mordere folet animum in calamitatibus, quod quidem tum huic accidit. Nullus erat qui di@is confolaretur, nullus quifa&isadferret folatium,, nonamicus, nonvicinus, non cognatus, non videntium quifquam, ‘adeo erat tota divitis deliciis corrupta familia. Adhacaliam doloris acceffionem adjungebat , quod alterum illum in felicitate confpiciebat, non quod invidus effet ac praE |vus, fed quodomnes folent inaliorum profperitate exaĉtius fuas perfentire calamitates. Non enim jam folum fuam ipfius calamitatem cum illius profperitate conferens, graviorem reddidit {fuorum malorum fenfum , verum etiam perpendens quod illevitam ducens crudelem &inhumanam in omnibus profperaretur , ipfe vero virtutem ac modeftiam amplexus, extrema pateretur mala, inconfolabilem animi moleftiam & hinc fuftinuit. Nam fi vir juftus fuiffet dives, fi modeftus, f füfpiciendus, fi omni virtute præditus, nequaquam illi perinde doluiffet. Nunc vero quum dives effet, & vitam ducensimprobam, &ad extremum ufgue malitiæ provectus, & tantaminhumanitatem oftendens, & hoftiF |lem animum gerens , nec fecus atque lapidem ipfum preetercurrens, fineverecundia, fine mifericordia, denique fuper hac omnia, tanta potiens rerum copia, cogita quam probabile fit, quod velutalternis lu&ibus merferit ille pauperisanimum: cogita qualiter affectum fuifle Lazarum confentaneum eft, quum videret parafitos, adulatores, famulos afcendentes, delcendentes, egredientes , ingredientes, circumcurfantes, tumul bentes : fic enim quafi propter hoc veniffet ut effet alie eft vere molefta, id quod norunt quicunque {unt experti. Nec enimulla oratio poflitaffequi cruciatum, quem norum bonorum teftis, ita in veftibulo projectuserat, ſolum vitæ tantum habensut fua mala fentire pofler, in Tom. V LIT. E portu
