Page 45 [45]
Joan.
18.
GI GELO NIC
dans, Demonëésabigens, æprotos farans, mortuosex¬
citans, diffolutos aftringens, breviter, quum omnibus
benefeciffet, neminem tamen punüt, ſemper habens in
ore: Non veni ad vocandum juſtos, negue ntjudicem mun¬
quod tantum noflet benefacere, punire yero nequaquam,
& hanc quogue docuit portionem, videlicet quod puni¬
re poflet fupplicioque afficere peccantes. Jam & illud vi¬
de, quam {apienter , ‘quamque modis ipfo dignis hoc
docuit. Hominem punire {upplicioque afficere fuftinnit
neminem. Qui fic? Ut difcipulus puniendi facultatem in
co cognofceret. Etenim fi quem puniffet, declaraffet
ipſum pugnare fecum, quippe qui dixerat : Non veni
ut judicem mundum , fed utfervem mundum. Rurfum fine¬
minem puniflet, manfiffet incorrigibilisdifcipulus, nifi
& factis didiciffet illi ele puniendi tacultatem. Quidigi¬
tur? Ur fimul & terreret difcipulum , ne per contem¬
tum fieret deterior, nec ullus tamen hominum, affli¬
ctionem, peenam, aut fupplicium pateretur, in ficum
arborem Chriftus hanc fuam poteftatem exercuit, di¬
cens: Ne pofthac ex te frattus nafcatur, eaque mox impli¬
ci verbo exaruit. Hoc patto factum eft pariter, ut & ni¬
hil noxæ rediret ad ullum hominem, & ipfe fuam po¬
tentiam declararet, vindiCta inarboremimpadta. Difci¬
pulus autem fi haec animadyertiffet, ingentem ex hac
ultione cepiffet utilititem. Sed Deus prafcius & hoc
eyenturum, non hoc tantum, verum etiam aliud hoc
multo majus effecit. Quum gladiis & fuftibus armati
manus in ipfum pararent injicere, tum illos omnes cx¬
cæcavit. Idenim declaravit, quum diceret: Quemqua¬
ritis? Quum enim Judas frequenterdixiflet: Quid val¬
tis mibi dave, & ego vobistradam cum, ille volensctiam
ipfis Fudeis tacere fidem quod yolens ad mortem iret ,
nec Fade malitia vi&tus huc adigi potuerit, ipfo prodi¬
tore, cum ceteris omnibusattante, quem , inquit , qart¬
tis? Itane non novit quem crat proditurus? Sed Domi¬
nus obcæcarat illius oculos, nec idſolum, verum etiam
omnes hac yoce refupinatos dejecit in terram. Ubivero
nec ea res illos reddidit humaniores, neque {celerofum
illum a proditione reyocavit, fedperfeverabat infanabi¬
lis, ne fic quidem alienatus eft Dominus , quo minus
rurfus illi tum benevolentiam, tum curamimpenderet.
Sed age confidera , quomodo pungit , loquens verba,
que maxime poflent anime impudenti pudorem incute¬
re, imo quae vel faxcam mentem queant emollire. Et¬
enim ſimul atque Fzdasirruifſet ad eum oſculaturus, quid
ait? Juda, oſculo filium hominis prodisî Necipfa prodi¬
tionis fpecies pudorem incut homini. Hec autem di¬
cebat taxans ac pungens illum, priftinaeque commone¬
faciens confuetudinis. Attamenquum Chriftustam mul¬
tatumfeciflet, tumdixifer, ille tamen nihilo factus eft
melior, non quod parum eflet potensquimonebat, fed
quod ille vecors. Chriftus autem quumhæc omnia præ¬
fciret, non defit tamen ab initio ufque ad finem fuam
exhibere benignitatem. Sic igitur & nos, etiamfi fcia¬
mus omnia, debemus tameninfatigabiliterac per omne
tempus fratres noftros neglectos componere, criamfi ni¬
hil ex admonitione fructus fit rediturum. Etenim fi Do¬
minusqui prænoverat hujufmodi futurum eventum, hac
ufus eft follicitudine erga eum, qui nihil fruétuslaturas
crat ex admonitione, qua tandem venia dignifuerimus
nos, fi, quum incertus fit nobis rerum eventus , adeo
focordes fuerimus circa proximifalutem, poftunamat¬
que alteram admonitionem cos deferentes È Denique
preeter hac omnia qua diéta funt, etiam quid in nobis¬
ipfis accidat confideremus , reputantes , quod quum
Deum nobis quotidie loquentem , per Prophetas, per
Apoftolos audiamus (nam audimus quotidie ) haud ta¬
men definit, vel appellare, vel docere rebelles parum¬
queattentos. Quin & Paulus clamat, dicens: Pro Chrifto
legatione fungimur, tanquam Deo per nos obfecrante, roga¬
mus pro Chrifto:, reconciliemini Deo. Quod fi dicendum
aliquid novum & admirandum, haud tantundem laudis
meretur is qui preefcit futurum ut is qui confiliumacci¬
pit obtemperet, quantum is qui frequenter locutus, fre¬
quenter adhibita monitione, fruftratus eft, nec fic ta¬
men deftitit. Nam priorem illum fpes, pollicens futu¬
OPER MISTA. 62
A rum ut qui auditobtemperet, etiamfi fegniffimus fucrit
excitatadiofficium admonendi. Contra hic quum afidue
moneat, nec audiatur, nec eotamendefittit, fervidit
fimee cujufdam ac verifime charitatisargumentum pra¬
bet, qui quum nulla fimili fpe alatur, tamen ob yim
amoris erga fratrem, nondefinitilliusagerecuram.
| Verum non oportere nos unquam defiftere a cura
lapforum,, etiamfi prafciamus illos nobis non obtempe¬
‘raturos, abunde demonitratumeft. Supereft, utadeo¬
‘rum reprehenfionem tranfeamus qui delitiis indulgent.
Donec enim durarit hoc feltum, donec ebrietatis yul¬
\neramentibus ebrioforum inflixerit Diabolus, oportet
|&nos admovereremedia. Heri quidem Paulum illisex¬
B hibuimus dicentem: Sive editis, five bibitis, omnia in
| gloriam Dei facite. Hodie veroipſum Pauli Dominumil¬
lis proferemus , non modo confulentemaut monentem
a deliciis abftinere, verum etiam infultantemac puni¬
entem cum qui in deliciis vixerat. Nam hiftoria de Di¬
vite ac Lazaro, deque iis quee ceteris horum fimilibus
acciderunt , nihil aliud quam hoc declarat. Quin po¬
tius ne leviter hoc aut obiter agamus , ordine vobis
ipfam parabolam recitabimus: Homo quidam erat dives,
& induchatur purpura ac byffo , & epulabatur quotidie
plendide. Erat aurem mendicus quidam nomine Lazarus,
qui jacebat in veſtibulo illius ulceroſus , cupienfaue [aturaré
(de micis qua decidebant e menfa divitis. Sed & canesad¬
C|euntes, circumlingebam ulcera ejus. Qua gratia Dominus
per parabolas locutus fit , & quam tandem ob caufam
ex parabolis aliasquidem explicuerit, aliasnonitem: &
quidnam fit parabola, & fi qua funt hujus generis alia,
in aliudtempusrefervabimus, ne ab oratione qua nune
feftinat, digrediamur. Creterumillud modo vobisdice¬
Oa in preefentia, quis Buangeliftarum feripferit hanc
parabolam a Chritto fuiffe propofitam. Quis igitur is eft?
Nimirum Lucas folus, quandoquidem & hoe {cire re- ¬
fert, quod inter ca quae referunturab Euangeliftis, alia
dicuntur a quatuor communiter , alia {peciatim a fin¬
gulis. Quam ob caufam? ut fimul &nobis effet necefa¬
ria reliquorum facra lectio, & evidenter perípicua fieret
D illorum inter ipfos confonantia. Etenim fi omnes omnia
dixiffent ita certa & exploraia, ut nullam defiderarent
inquifitionem, nequaquam apparuiffet illorum infignis
| concordia. Quapropter , & omnes communiter multa
fcripferunt , & fibi quifque proprie fumpfit nonnulla.
Quid igitur dicit Chriftus? Homo quidam erat dives,
| cujus vita variis vitiis erat inquinata, nec ipfe tamen ul¬
‘Tam fentiebat calamitatem, verum illi cun&a velut e
| fontibus afuebant. Quod enim illi nihil acciderit fub¬
itum autinopimatum, neculladolorismateria, neculla
| egritudo oborta rerum mundanarum profperitatem in¬
terruperit, hocipfumaperuit Lucas, dicens: Epulaba¬
tur C~ gaudebat quotidie. Caterum quodivitiofam egerit
E vitam, perfpicuum eft ex iplo vitæexitu, quem forti¬
tus eft, & item ante vitæ exitum, ex co quod fic fafti¬
\divit pauperem. Namiftaresdeclarat,, quod nonhujus
folum qui jacebat in veftibulo, verum nec alterius cu¬
juſquam ille mifertus fuerit. Etenim fi illum perpetuo
in veſtibulo proſtratum, quem quotidie femelatque ite¬
rum ac fæpius videre cogebatur, foras prodiens ac do¬
mum rediens: Non eniminbivionecinangiporto, oc¬
cultoye loco decumbebat, fed qua frequenter exiebat in¬
trabatque dives, fic ut vel nolens afpicere videretur : ergo
fi illum non eft commiferatus, erga quem cafu obviorum
flexus cft unquam mifericordia? Etenim ut primum
F diemneglexerit, certeconfentaneumerat, utaltero die
fentiret aliquid affeétus. Quod fi hoc quoque die difi¬
mulavit, certe tertiodie, certe quarto, certe quinto ,
lauthuic proximo die prorfusanimo fleéti debebat, licet
|feris quoque fuiflet immitior. Verum nihil iftiufmodi
'fenfic, fed illo quoque judice, qui neque Deum metue-.
| bat, nec hominem reverebatut, & impudentior erat, &
inexorabilior. Nam illum quidem vidue inftantia, quam¬
vis crudelem & afperum, tamen exit ad gratifican¬
|dum, vicitque mulieris fupplicatio. Hunc vero ne ifta,
quidem res flectere potuit , ad fubveniendum pauperi.
(Quanquam non erat fimilis poftulatio, fed kujus nempe
| Lazarimulto fuit tum facilior, tum juſtior. Namvidua ig
qui¬