Page 45 [45]
OCR
Joan. 18. GI GELO NIC dans, Demonëésabigens, æprotos farans, mortuosexcitans, diffolutos aftringens, breviter, quum omnibus benefeciffet, neminem tamen punüt, ſemper habens in ore: Non veni ad vocandum juſtos, negue ntjudicem mun quod tantum noflet benefacere, punire yero nequaquam, & hanc quogue docuit portionem, videlicet quod punire poflet fupplicioque afficere peccantes. Jam & illud vide, quam {apienter , ‘quamque modis ipfo dignis hoc docuit. Hominem punire {upplicioque afficere fuftinnit neminem. Qui fic? Ut difcipulus puniendi facultatem in co cognofceret. Etenim fi quem puniffet, declaraffet ipſum pugnare fecum, quippe qui dixerat : Non veni ut judicem mundum , fed utfervem mundum. Rurfum fineminem puniflet, manfiffet incorrigibilisdifcipulus, nifi & factis didiciffet illi ele puniendi tacultatem. Quidigitur? Ur fimul & terreret difcipulum , ne per contemtum fieret deterior, nec ullus tamen hominum, afflictionem, peenam, aut fupplicium pateretur, in ficum arborem Chriftus hanc fuam poteftatem exercuit, dicens: Ne pofthac ex te frattus nafcatur, eaque mox implici verbo exaruit. Hoc patto factum eft pariter, ut & nihil noxæ rediret ad ullum hominem, & ipfe fuam potentiam declararet, vindiCta inarboremimpadta. Difcipulus autem fi haec animadyertiffet, ingentem ex hac ultione cepiffet utilititem. Sed Deus prafcius & hoc eyenturum, non hoc tantum, verum etiam aliud hoc multo majus effecit. Quum gladiis & fuftibus armati manus in ipfum pararent injicere, tum illos omnes cxcæcavit. Idenim declaravit, quum diceret: Quemquaritis? Quum enim Judas frequenterdixiflet: Quid valtis mibi dave, & ego vobistradam cum, ille volensctiam ipfis Fudeis tacere fidem quod yolens ad mortem iret , nec Fade malitia vi&tus huc adigi potuerit, ipfo proditore, cum ceteris omnibusattante, quem , inquit , qarttis? Itane non novit quem crat proditurus? Sed Dominus obcæcarat illius oculos, nec idſolum, verum etiam omnes hac yoce refupinatos dejecit in terram. Ubivero nec ea res illos reddidit humaniores, neque {celerofum illum a proditione reyocavit, fedperfeverabat infanabilis, ne fic quidem alienatus eft Dominus , quo minus rurfus illi tum benevolentiam, tum curamimpenderet. Sed age confidera , quomodo pungit , loquens verba, que maxime poflent anime impudenti pudorem incutere, imo quae vel faxcam mentem queant emollire. Etenim ſimul atque Fzdasirruifſet ad eum oſculaturus, quid ait? Juda, oſculo filium hominis prodisî Necipfa proditionis fpecies pudorem incut homini. Hec autem dicebat taxans ac pungens illum, priftinaeque commonefaciens confuetudinis. Attamenquum Chriftustam multatumfeciflet, tumdixifer, ille tamen nihilo factus eft melior, non quod parum eflet potensquimonebat, fed quod ille vecors. Chriftus autem quumhæc omnia præfciret, non defit tamen ab initio ufque ad finem fuam exhibere benignitatem. Sic igitur & nos, etiamfi fciamus omnia, debemus tameninfatigabiliterac per omne tempus fratres noftros neglectos componere, criamfi nihil ex admonitione fructus fit rediturum. Etenim fi Dominusqui prænoverat hujufmodi futurum eventum, hac ufus eft follicitudine erga eum, qui nihil fruétuslaturas crat ex admonitione, qua tandem venia dignifuerimus nos, fi, quum incertus fit nobis rerum eventus , adeo focordes fuerimus circa proximifalutem, poftunamatque alteram admonitionem cos deferentes È Denique preeter hac omnia qua diéta funt, etiam quid in nobisipfis accidat confideremus , reputantes , quod quum Deum nobis quotidie loquentem , per Prophetas, per Apoftolos audiamus (nam audimus quotidie ) haud tamen definit, vel appellare, vel docere rebelles parumqueattentos. Quin & Paulus clamat, dicens: Pro Chrifto legatione fungimur, tanquam Deo per nos obfecrante, rogamus pro Chrifto:, reconciliemini Deo. Quod fi dicendum aliquid novum & admirandum, haud tantundem laudis meretur is qui preefcit futurum ut is qui confiliumaccipit obtemperet, quantum is qui frequenter locutus, frequenter adhibita monitione, fruftratus eft, nec fic tamen deftitit. Nam priorem illum fpes, pollicens futuOPER MISTA. 62 A rum ut qui auditobtemperet, etiamfi fegniffimus fucrit excitatadiofficium admonendi. Contra hic quum afidue moneat, nec audiatur, nec eotamendefittit, fervidit fimee cujufdam ac verifime charitatisargumentum prabet, qui quum nulla fimili fpe alatur, tamen ob yim amoris erga fratrem, nondefinitilliusagerecuram. | Verum non oportere nos unquam defiftere a cura lapforum,, etiamfi prafciamus illos nobis non obtempe‘raturos, abunde demonitratumeft. Supereft, utadeo‘rum reprehenfionem tranfeamus qui delitiis indulgent. Donec enim durarit hoc feltum, donec ebrietatis yul\neramentibus ebrioforum inflixerit Diabolus, oportet |&nos admovereremedia. Heri quidem Paulum illisexB hibuimus dicentem: Sive editis, five bibitis, omnia in | gloriam Dei facite. Hodie veroipſum Pauli Dominumillis proferemus , non modo confulentemaut monentem a deliciis abftinere, verum etiam infultantemac punientem cum qui in deliciis vixerat. Nam hiftoria de Divite ac Lazaro, deque iis quee ceteris horum fimilibus acciderunt , nihil aliud quam hoc declarat. Quin potius ne leviter hoc aut obiter agamus , ordine vobis ipfam parabolam recitabimus: Homo quidam erat dives, & induchatur purpura ac byffo , & epulabatur quotidie plendide. Erat aurem mendicus quidam nomine Lazarus, qui jacebat in veſtibulo illius ulceroſus , cupienfaue [aturaré (de micis qua decidebant e menfa divitis. Sed & canesadC|euntes, circumlingebam ulcera ejus. Qua gratia Dominus per parabolas locutus fit , & quam tandem ob caufam ex parabolis aliasquidem explicuerit, aliasnonitem: & quidnam fit parabola, & fi qua funt hujus generis alia, in aliudtempusrefervabimus, ne ab oratione qua nune feftinat, digrediamur. Creterumillud modo vobisdiceOa in preefentia, quis Buangeliftarum feripferit hanc parabolam a Chritto fuiffe propofitam. Quis igitur is eft? Nimirum Lucas folus, quandoquidem & hoe {cire re- fert, quod inter ca quae referunturab Euangeliftis, alia dicuntur a quatuor communiter , alia {peciatim a fingulis. Quam ob caufam? ut fimul &nobis effet necefaria reliquorum facra lectio, & evidenter perípicua fieret D illorum inter ipfos confonantia. Etenim fi omnes omnia dixiffent ita certa & exploraia, ut nullam defiderarent inquifitionem, nequaquam apparuiffet illorum infignis | concordia. Quapropter , & omnes communiter multa fcripferunt , & fibi quifque proprie fumpfit nonnulla. Quid igitur dicit Chriftus? Homo quidam erat dives, | cujus vita variis vitiis erat inquinata, nec ipfe tamen ul‘Tam fentiebat calamitatem, verum illi cun&a velut e | fontibus afuebant. Quod enim illi nihil acciderit fubitum autinopimatum, neculladolorismateria, neculla | egritudo oborta rerum mundanarum profperitatem interruperit, hocipfumaperuit Lucas, dicens: Epulabatur C~ gaudebat quotidie. Caterum quodivitiofam egerit E vitam, perfpicuum eft ex iplo vitæexitu, quem fortitus eft, & item ante vitæ exitum, ex co quod fic fafti\divit pauperem. Namiftaresdeclarat,, quod nonhujus folum qui jacebat in veftibulo, verum nec alterius cujuſquam ille mifertus fuerit. Etenim fi illum perpetuo in veſtibulo proſtratum, quem quotidie femelatque iterum ac fæpius videre cogebatur, foras prodiens ac domum rediens: Non eniminbivionecinangiporto, occultoye loco decumbebat, fed qua frequenter exiebat intrabatque dives, fic ut vel nolens afpicere videretur : ergo fi illum non eft commiferatus, erga quem cafu obviorum flexus cft unquam mifericordia? Etenim ut primum F diemneglexerit, certeconfentaneumerat, utaltero die fentiret aliquid affeétus. Quod fi hoc quoque die difimulavit, certe tertiodie, certe quarto, certe quinto , lauthuic proximo die prorfusanimo fleéti debebat, licet |feris quoque fuiflet immitior. Verum nihil iftiufmodi 'fenfic, fed illo quoque judice, qui neque Deum metue-. | bat, nec hominem reverebatut, & impudentior erat, & inexorabilior. Nam illum quidem vidue inftantia, quamvis crudelem & afperum, tamen exit ad gratifican|dum, vicitque mulieris fupplicatio. Hunc vero ne ifta, quidem res flectere potuit , ad fubveniendum pauperi. (Quanquam non erat fimilis poftulatio, fed kujus nempe | Lazarimulto fuit tum facilior, tum juſtior. Namvidua ig qui
